dinsdag 3 mei 2011

Rutger Kopland


woensdag 27 april 2011

Open ruimte


Voor de week van de aarde sloegen de milieubeweging en de Gezinsbond de handen in elkaar om open ruimte te vragen voor kinderen. Veilige ruimte om te ravotten, buiten te spelen, te fietsen, te wandelen, te klimmen. 
Kinderen hebben die ruimte (en propere lucht om in te ademen) echt nodig... toch wordt er nog heel veel open ruimte gebetonneerd voor aanleg van nieuwe wegen of nieuwe wijken.
Vorige zaterdag was er in de buurt een actie om in dit kader tegen de aanleg van nog maar een nieuwe weg (dwars door een natuurgebied) te protesteren, in de hoop ook het geboortebos van de Lebbeekse kinderen te vrijwaren voor de kap. Hoe konden we ons niet achter dit initiatief scharen? De kinderen vonden het alleszinds heel leuk dat de paashaas speciaal voor dit initiatief paaseitjes had verstopt in 't broek. De pers maakte betere foto's.

zaterdag 16 april 2011

Zonder is gezonder

Ge verwacht niet anders van mij (hoop ik, vermoed ik...) dan dat er aan mijn tuinactiviteiten GEEN vergif te pas komt. Daar zijn een miljoen reden voor... een beetje natuurvriend bekijkt die dingen nog niet eens.
Vandaar dan ook mijn grote woede, colère en verontwaardiging toen ik een ganse strook van mijn welig tierend gras rost zag zijn. Als in 'round up -rost'.
Mijnen buurman durft niet meer in mijn buurt te komen sinds ik doorheb dat hij zo zijn eigen middelen heeft ingezet tegen het oprukkend gras, waar hij zoveel schrik voor heeft. (Hij heeft meer schrik van gras dan van verdelgers) Ik kan wel een boompje opzetten, zeker na al mijn afplagactiviteiten van de voorbije tijd, dat ik het ook niet zo voor gras heb, maar geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt het te verwijderen met gif. Meneertje buurman dus blijkbaar wel.
Zonder iets te zeggen, zonder iets te vragen. Gewoon gif sproeien in de tuin van andere mensen. Van mensen die hun tuin bewust gifvrij houden en dat etaleren met een tuinbordje van de VELT. Van mensen die resoluut voor bio gaan. Op een stuk tuin nota bene dat vooral voor de kinderen voorzien is, dus waar ook nog eens 2 kleuters rondlopen.
Vergevorderde seniliteit kan hier misschien nog ingeroepen worden als verzachtende omstandigheid, maar voor de rest heb ik hier nog weinig woorden voor.  (Ik geef het toe ze, dat mijn gras wat aan de lange kant was door de ineens opschietende lente terwijl ik al een paar weken bijna niet uit mijn bed kon door elkaar opvolgende virussen en microben waar ik u de details van bespaar, maar die me belet hebben om veel in de tuin te werken -- maar dat noem ik geen goeie reden)

Zelden gebruik ik mijn blog als ventilatieplek voor persoonlijke issues, maar vandaag mag het eens, vind ik het gepermitteerd. Al was het maar omdat ge niet zou denken dat ik het zelf in mijn hoofd zou halen om zoiets te doen moest je hier toevallig passeren en mijn ros gras zien. De foto is wat slecht want gemaakt met de kodak van mijn kindjes...


maandag 11 april 2011

Bijen op hotel...


Hierboven ons 4de bijenhotel.... want de andere 3 zitten zo goed als vol. Fascinerend om het af- en aanvliegen en metselen gade te slaan.

Vorige week kreeg ik nog onderstaande mail van nbv in mijn electronische brievenbus:

Imkers en natuurbeschermers luiden de alarmklok alsmaar luider. De bijenpopulatie in Vlaanderen en de rest van de wereld neemt onrustwekkend af. Slecht nieuws, want heel wat van onze landbouwgewassen zijn afhankelijk van de bestuiving door insecten. Doemscenario’s voor de bij kunnen volgens sommige wetenschappers zelfs leiden tot doemscenario’s voor onze voedselvoorziening.

Tips voor een bijenvriendelijke tui
Toch kan iedereen helpen om de bijenpopulatie te helpen groeien. Door geen pesticiden in de tuin te gebruiken, bijvoorbeeld. Door stuifmeelrijke bloemen te planten, of door bijenhuisjes te maken in houten blokken. Op de website van de provincie West-Vlaanderen kan je een interessante brochure downloaden met tips voor een bijenvriendelijke tuin.  De publicatie bevat ook een lijst met planten die een gunstig effect hebben op honingbijen, solitaire bijen en hommels.

Klik op de foto hierboven en je kan de brochure inkijken.
Veel bijenplezier!


Feestvuur


Een lente-avond, mooie mensen en de warmte van het vuur.... soms heb je nauwelijks nog iets meer nodig om echt gelukkig te zijn....

maandag 4 april 2011

Beestentoren

Na alle wilgenconstructies van de laatste weken, deden we gisteren nog iets anders eco-creatief. In samenwerking tussen JNM, EVA ouderwerking en Mier ontstond in een park in Aalst een Beestentoren.

Een beestentoren is een toren gemaakt uit afbraakmaterialen en natuurlijke materialen, en biedt een schuil- en nestmogelijkheid aan verschillende diertjes, zoals bijvoorbeeld onderaan een hol voor een egel, composterend hout voor pissebedden, duizendpoten, kevertjes etc, hotels voor verschillende soorten bijtjes en spinnen en bovenop een plaatsje om vogels te voederen.
Met andere woorden: heel leuk om te maken, heel ecologisch, bevordert de biodiversiteit en is ook nog eens heel educatief.

We hadden echt heel veel geluk met het weer, heel fijn.
De allerkleinsten hadden nog niet zo superveel interesse in de opbouw van de toren, maar amuseerden zich wel kostelijk in het parkje en de daardoor stromende beek (en wonder boven wonder kwamen ze er vanaf met enkel natte schoenen, ik had nog durven wedden dat een van de kinderen toch ook wel met zijn snoet in het water zou terechtkomen.... niet dus)

Nog fijn aan deze activiteit was het feit dat er weer een soort van brug kon geslagen worden tussen verschillende verenigingen die toch voor een groot deel dezelfde doelstellingen nastreven. Mauro is alvast aan het aftellen tot hij groot genoeg is om mee te doen met de piepers van de JNM.

Op de facebookpagina van "EVA ouderwerking" kan je meer foto's bekijken.
Ziedier onzen toren:


zondag 27 maart 2011

Werken met wilg

Deze twee onderstaande dingen maakte ik op de laatste dag van de cursus 'werken met wilg'... Ik leerde intussen een koekewis maken, wilgenwissen weken, plooien, een heg planten, elfenzeteltjes vlechten, een takkenril maken en aanstampen, en nu dus ook sculpturen: een bol en een vlinder. (Een mand vlechten leerden de cursisten vorige week maar toen lag ik ziek in bed... dat haal ik binnenkort nog in)

Ik zou uiteraard dit soort dingen gewoon in de winkel kunnen halen, professioneler ineengezet waarschijnlijk. Want alles is te koop in de wereld. Met geld kan je alles bekomen -als je het hebt.
Maar talent en zelfontwikkeling, eigenwaarde,.... daar moet je zelf aan werken.
Ik ga mijzelf niet uitroepen tot getalenteerd wilgenvlechtsters, maar ik ben er wel erg mee bezig de laatste tijd: wat kan ik, wat leer ik graag, hoe voelt het te werken met verschillende materialen en hoe kan ik mijzelf daarin kwijt en hoe kan ik mijzelf ook vormgeven?

Heel boeiend om mee bezig te zijn. En helend,.... vooral voor 't hartje en de ziel.


Een nieuwsgierige nachtvlinder kwam eens kijken, totaal gedesoriënteerd, maar gelokt door de geur van het wilgensap waarschijnlijk, wat wij daar aan het uitspoken waren.

Geweldig vind ik het... vlinders bij dag en vlinders bij nacht. (Vorige week zag ik ook de eerste vlinders fladderen in onze tuin) Binnenkort hoop ik weer heel veel fladderend leven aan te treffen in onze tuin en daarbuiten, met mijn fototoestel in aanslag natuurlijk.