woensdag 31 december 2008

Het laatste blogbericht...

... van 2008

Ik hou niet van clichés,
helemaal niet zelfs.

Maar misschien wel een beetje van tradities en van welgemeendheid...

Dus,
Wens ik alle lezers van mijn blogje een mooi, vertederend, warm en begripvol 2009.
Eentje waarin we hopelijk meer en meer tot de kern komen...

Lieve groet
en voor de gelegenheid drie bezen

Sabine
(en David, Mauro en Ubi)

dinsdag 30 december 2008

Zwerven

Gisteren en vandaag ben ik met mijn kinders op de zwerf geweest. Weeral zijn we ons huis moeten uitvluchten omdat de ketel het begeven had en deze keer is hij niet vanzelven terug aangesprongen, hoewel we heel erg gehoopt hadden en zelfs bijna gebeden.

Aangezien het hier binnen bijna niet warm te maken viel en de kindjes allebei op het randje van ziek zijn, was het niet te doen om met hen hier in een ruimte van 12 graden te blijven zitten.
Het verhaal van Maria en Jozef (jaja, bijna gebeden, ik zeg het u) waren niet veraf toen ik van deur tot deur ging om ons even te verwarmen. Gelukkig heb ik fantastische familie waar de kindjes mochten de nacht doorbrengen en die ons door de koude heen geloodst hebben en zelfs een vriendin die haar volledige woonst ter beschikking stelde... (Merci merci merci: wie dit schoentje past trekke het aan)

Dat was dus deel 1 van mijn verlof: toch wel een beetje opgehoopte frustratie die ik hoop weg te relativeren in het tweede deel van het verlof.
En hopelijk kan dat in de warmte van ons eigen huis. De technieker is vandaag geweest en heeft ons voorlopig gedepanneerd. Voor de definitieve oplossing van ons probleem moeten we een andere technieker aanspreken na nieuwjaar, hopelijk houdt onze voorlopige oplossing tot dan stand...

U hoopt met ons mee veronderstel ik?

;-)

donderdag 25 december 2008

Veggie Christmas everybody !


Ik ben helaas pindakaas niet zo kerstig aangelegd. Een kerstboom hebben we wel staan, en we sturen een kaartje naar onze geliefden, maar dat blijft het bij.
Qua eten was het gisteren bij tante Jeanine exuberant (lekker) en vandaag thuis wat soberder om geen maagbreuk te riskeren.

Maar vandaag is mijn eerste dag congé sinds ik terug aan het werk ben na de geboorte van Ubi, joepie! (en ik heb nog 11 dagen te gaan :-) ) En toch kom ik hier nog even verblijden met een ideetje voor een lekker babypapje, dat uiteraard vegetarisch is.

Een papje voor Ubi (sinds deze week 8 maand 'oud')

1 aardappel
1 kleine courgette
een stuk of 20 a 30 blaadjes postelein (steeltjes verwijderen)
30 a 40 gr geweekte adukibonen (1 nacht op voorhand geweekt)
1 el biobim baby plus (meel van rijst en boekweit)

De groenten werden gestoomd en de bonen gekookt (20 a 30 minuutjes)
Door de sappigheid van de courgette hoefde er geen water toegevoegd te worden. Als je bonen + biobim met een andere groente wil combineren kan dit wel nodig zijn om een smeuïg papje te bekomen.

't heeft hem in ieder geval erg gesmaakt!

Biobim-producten zijn verkrijgbaar in de natuurvoedingswinkel (in de kleinere winkels op bestelling, maar vraag er gerust naar, bestellen is meestal geen probleem) of via de site www.biobim.com, je pakje moet dan wel uit nederland komen en ik heb geen idee van de prijs op die manier.
Je kan eventueel ook Bambix 7 granen gebruiken, deze zijn in de meeste supermarkten te verkrijgen. (niet bio)

Ik heb vandaag ook mijn eerste donderdag veggiedag t-shirt besteld en zelfs David heeft hem ook ene gereserveerd! Ze zien er schattig/cool uit. (zie foto) andere fans kunnen er ook bestellen via info@vegetarisme.be

donderdag 18 december 2008

Stank voor dank


Gisteren ben ik met minstens 100 collega-onthaalouders en vakbondsafgevaardigden een bezoekje gaan brengen aan minister Van Ackere, de vlaamse minister die bevoegd is voor de onthaalouders.
In het kort: er wordt al lang beloofd dat er voor de ouders een verbetering van hun statuut moet komen, maar dat duurt al eeuwen. Bovendien heeft de minister wél 10 miljoen euro gereserveerd voor de onthaalouders, maar momenteel gebeurt daar niets mee. Hij geeft er blijk van niet met de afgevaardigden van de onthaalouders samen aan de tafel te willen zitten om SAMEN de bestemming van dat geld te bespreken. Kind en Gezin heeft op haar website al bepaalde aankondigingen gedaan over de besteding van dat geld, waar de onthaalouders niet helemaal gelukkig mee zijn. De minister houdt vol dat er nog niets vaststaat qua bestemming voor dat geld. Hij wijst op de verantwoordelijkheid van de federale minister en de waalse collega. Iedereen stuurt ons, onthaalouders, van het kastje naar de muur...

Nu, mijn persoonlijke prognose is dat het nog zo een vijftal maandjes zal duren vooraleer er nog eens (van de minister uit) gerept zal worden over dat geld. Zo vlak voor de verkiezingen het geld aanwenden voor een soortement stunt om herverkozen te geraken lijkt me wel een gangbare politieke strategie... en dat terwijl er nu al overleg zou kunnen zijn (maar ja, met doodgewoon overleg haal je de media niet hee)
Laat ons hopen dat ik het mis heb.
En laat ons ook hopen dat het luchtje van de grote berg (vuile) pampers ook nog niet helemaal is verdwenen uit de hal van het kabinet van de minister.... dat hij het onthoudt: dat we het strontbeu zijn ;-)

(voila, de militant in mij heeft gesproken en houdt nu voorlopig haar kop)

Gewonnen!


Eigenlijk winnen wij nooit iets met wedstrijden, maar nu dus wel...

Vandaag bracht de postbode een enorm postpak met daarin een mand met alle producten van biokorn! Ubi was direct al verslingerd aan de bis kids :-)

Allé dat was dus tof vandaag: eindelijk ne keer iets winnen en dan nog zoiets dat helemaal in mijn kraam past. Ik ben zo content dat ik die mensen van biokorn wel wat extra reclaam gun op mijn blog want je moet weten: buiten lekker zijn de koekjes van biokorn BIO én FAIR TRADE!
Maar ook lekker dus. Héél lekker. (en de casa chocs zijn al een hele tijd mijn favoriete koek!)

maandag 15 december 2008

Ouders en kinders

EVA VOOR OUDERS

Vanaf 7 februari 2009 is er drieweekelijks de mogelijkheid voor (aanstaande) ouders die hun kinderen vegetarisch en ecologisch bewust willen opvoeden, om samen te komen en ervaringen uit te wisselen. Per bijeenkomst starten we met een specifiek thema maar er is ook veel ruimte voor persoonlijke inbreng. Deze gespreksgroepen gaan door op het vegetarisch infocentrum op zaterdagvoormiddag van 10u tot 12u. Kindjes zijn uiteraard ook welkom! Voor meer (vrijblijvende) informatie en inschrijvingen, mail naar: ouders@vegetarisme.be.


Deze nederige blogschrijfster organiseert (samen met een collega) dit evenement. De ideale gelegenheid om uit te zoeken of ik in het echt ook zo fijzinnig ben als op blog :-)

Wees van harte welkom als je je aangesproken voelt, of stuur een mailtje naar bovenstaand emailadres!

Mail dit bericht ook gerust door naar mensen van wie je denkt dat ze interesse kunnen hebben! (of schrijf u hier in voor de nieuwsbrief van Eva, dan blijft u automatisch op de hoogte)

vrijdag 12 december 2008

Doe het ne keer...

Als je op google intikt: "ik ben geen varken" komt deze site als eerste in de lijst van zoekresultaten.
En dus ook al voor ik dit begon te type hee.
Vraag me niet hoe ik dat te weten ben gekomen ;-)

donderdag 11 december 2008

Ik heb nog iets...

... te geef


Onze Videospeler is kapot en we gaan hem niet vervangen of kosten aan doen.

Maar we hebben wel nog 2 curverboxen vol met cassettes die nog in goede staat zijn. Volgende week brengt David ze naar het containerpark...

...tenzij er iemand nog iets mee kan doen... dan laat ge het mij maar weten.


En wees gerust: ik ga er geen gewoonte van maken om al mijn spullen voor het containerpark op de blog te zetten... -maar dit vind ik nu wel gewoon een beetje zonde-

Wat het konijn betreft....

... het speelt met mijn voeten
en lacht mij een beetje uit

maar ze heeft mij dan toch al wat bloginspiratie opgeleverd en mij een nest bespaard...

Ah!

Aftellen...

Mauro gaat na de kerstvakantie naar school. Hij is er helemaal klaar voor, daar twijfel ik niet over. Vandaag was er een mini-opendeurdag in de klas waar hij heen gaat en daar zagen we de juf nog eens en kon hij al kennis maken met enkele toekomstige klasgenoootjes. Momenteel zitten ze in het klasje met 16 en na de kerstvakantie komen daar nog 15 (!) kleuters bij. Op de juffen hun gezicht (ze zijn gelukkig met twee) zag ik geen twijfel, maar 31 kadees bij elkaar, dat is niet niks!
Te weten dat er in 2009 nog twee andere instapdata zijn... De schooldirectrice stond blijkbaar ook een beetje te kijken van zo een plotse interesse in die specifieke school. En er zullen maarliefst 3 Mauro's in zijn klas zitten!

Maar het aftellen is dus nu officieel begonnen. Mauro kijkt er ergnaar uit heb ik de indruk, al weet ik niet of hij al beseft dat het dan voor alle dagen zal zijn en dat hij niet (zoals vandaag) zomaar zal kunnen spelen met wat hij zin heeft.
Ik tel ook een beetje af, met gemengde gevoelens. Het is mooi om te zien hoe knap hij al word en hoe hij elke dag meer en meer een stuk van de wereld verkent en herkent. Het is ook een beetje loslaten, want ik ben het zo gewoon om hem elke dag bij mij te hebben. Ik zal alvast beginnen wennen aan het idee en daarmee alle clichés over emotionele moeders bevestigen...

zaterdag 6 december 2008

schijnkonijn

Vandaag in het konijnenhok gebeurde er...

Niets bijzonders.

Het konijn maakt nog steeds nesten en kijkt ons dwaas aan als we gaan kijken wat er gebeurt en kauwt rustig voort op hapjes een beetjes die we nu in overmaat voeren.

Maar ik vrees... vrees dat het konijn een psychologisch spel met mij speelt en dat het niet echt zwanger is maar dus schijnzwanger.

Laat het gerust weten als je een schijnkonijntje uit mijn schijnnest wil adopteren.
Het vraagt weinig onderhoud. Misschien wel een schijnhok en wat liefde.

vrijdag 5 december 2008

Sinterklaas kapoentje

Vandaag kwam de Sint langs.
Zoals dat gaat met sinten zijn ze zeer druk bezet dezer dagen en hebben ze niet veel tijd over.
De Sint had dan ook gezegd dat hij zou langskomen tijdens de middagdutjes, op voorwaarde dat de kinderen iets lekkers in hun schoentje stopten voor het paardje.
We waren dan ook al enkele dagen in de weer om een liedje te leren (sinterklaas kapoentje) en mooie tekeningen en versieringen te maken.

Na het middageten hielpen de kindjes om het lekkers voor het paard klaar te leggen en ze gingen nog vlotter dan anders allemaal dutten.
Ik heb uiteraard de Sint ontvangen een half uurtje later maar heb wel gevraagd aan het paard om even buiten te wachten want zijn pootjes waren een beetje vuil en bovendien... Ik ben buurvrouw Janssen niet (heb j'em? -- Flauw, ik weet het -- het is vrijdag dus vergeef me)


Toen de kindjes wakker werden waren ze heel blij met het gezond snoep dat de Sint had gebracht en met de mooie boekjes die hij hen kado had gedaan.
Ook de allerkleinsten waren blij met hun nieuwe knisperboekjes.
Twee kindjes die binnenkort starten kwamen ook langs met hun mama, en zo waren alle onthaalkindjes present en had ik het zo druk dat ik ben vergeten een groepsfoto te nemen!

donderdag 4 december 2008

donderdag veggiedag (10)


We hebben vandaag meeeeeega-lekker gegeten.
En eten smaakt altijd nog lekkerder als je het niet helemaal zelf hebt moeten maken, dus vandaag stond David achter het fornuis.



Hij heeft iets zelf uitgevonden...
Een volkomen origineel recept dus, dat in geen enkel kookboek te vinden is...

Het is wat mexicaansig maar ik vind er niet direct een titel voor.

Ingrediënten zijn:
350gr quorn-gehakt
2 uien
1 groene paprika
2 wortels
1 gedroogd chilipepertje
1/2 kl lookpasta (of een teentje look)
1 blik rode bonen
2 tomaten
1 blik mais
mexicaanse kruiden, paprikapeder, oregano, zout

Alles bij elkaar doen en goed laten pruttelen, het pepertje niet snijden maar in zijn gehele zelf mee laten pruttelen en achteraf verwijderen.

En dan rollen in gekochte (of zelfgemaakte zo u daar zin in hebt) wraps.

Suuuuper lekker!





Intussentijd zat ik uiteraard ook niet stil, maar zorgde voor een lekker en gezond hapje voor de kleintjes.
Zij aten vandaag een papje van knolselder + wortel + aardappel + tofu (hoeveelheden in die volgorde)
Tofu is hoogstwaarschijnlijk de makkelijkste 'vleesvervanger' die er is. Het hoeft niet gecombineerd te worden met iets anders om een volwaardige vervanger te zijn. Het is ook heel makkelijk in gebruik en mag in principe reeds vanaf 6 maanden gegeten worden.



Mensen die echt alles willen weten over vegetarische papjes voor kleintjes, moeten zeker dit blog in de gaten houden of me desgewenst contacteren. Samen met nog een andere vrijwilliger van EVA bereid ik workshops en demonstraties voor rond het bereiden van groentepapjes.
Wie weet dus binnenkort, in a town near you :-)

In verwachting...

Het konijn begon zich de pels uit te rukken. Stro en hooi werden -door het konijn- netjes in een hoekje gelegd en bedekt met de uitgetrokken beharing.
Ik weet niet of u reeds meebent, maar voor de duidelijkheid: het nestvormen bij een konijn is een teken dat er een worp op komst is. Dus... zo stom ben ik dan uiteindelijk nog niet (wat een opluchting) en binnen maximuum 2 dagen zullen we waarschijnlijk een nest konijntjes hebben zitten.
Mijn vader was wel zo attent (het zou eens anders moeten zijn...) om meteen een extra hok ineen te knutselen om het konijnenvadertje tijdelijk af te zonderen.

Ik vroeg de sint om dit jaar niet te veel snoep en niet te veel plastic speelgoed te brengen dit jaar voor de kindjes. Wel, het lijkt erop dat de goedheilig man voor een zeer origineel geschenkje heeft gezorgd deze keer. Of is dit een straf?
Ben ik braaf geweest of stout? Je ziet, alles is relatief, het is maar hoe je het bekijkt :-D

Uitereraard laat ik via dit kanaal nog weten hoe het met het konijn en het nest verder gaat. Op aanvraag worden er ook geboortekaartjes gestuurd.

maandag 1 december 2008

Zo een dag dus.

Vandaag stond ik goedgeluimd op. Ubi had doorgeslapen tot 5u 45 en na een slokje mamatroost nog eens verdergerust in mijn armen tot 7u15.
Toen ik in Mauro's kamer kwam een minder aangenaam geschenkje: zijn bedje vol ontlasting en dat was al niet de eerste keer.... zij darmen een beetje in de knoop. De dokter gebeld dan maar.
Minder tof, maar echt ziek was hij niet.

De voormiddag vorderde traag en alle onthaalkindjes waren een beetje kneuterig (collega's herkennen dit maandags fenomeen vast wel) met een hoogtepunt vlak voor het middageten. Ik was dus nogal blij als dat voorbij was en iedereen in zijn bed lag. Lekker dutten, allemaal samen.

Maar daar was dus de dokter. Die zet Mauro op een dieet en wil graag van mij een staal urine en stoelgang. Ik wou dat ik kon zeggen dat Mauro al een fervent potjesbezoeker was, dan was dat zaakje gauw gepiept, maar helaas.

Als u een zoon hebt, beste lezer, en u hebt hem ooit al een urine-opvangzakje moeten aanplakken/aanpraten/aandoen dan verstaat u mijn frustratie misschien: dat is nog niet zo evident. Het opvangen der lichaamssappen ging niet zo vlot als verhoopt.

In tussentijd vond David de cavia met de laatste stuiptrekkingen alvorens de ziel te geven. Geen idee waar het beestje mee zat. Toen we hem een tuinbegraving gingen geven vonden we nog een ander levenloos zieltje in het kippenhok: een egeltje. Helaas.

In datzelfde kippenhok een andere verrassing: 3 eieren. Sinds ik hier laatst schreef dat we geen eieren meer hebben van onze kippen wegens de roof der eksters, hebben we er al elke dag minstens 1 gehad. Lezen de eksters stiekem mee en tonen ze berouw?

Het konijn waarvan ook sprake eerder hier heeft NIET geworpen dit weekend. Dat wil dus zeggen dat ze niet zwanger is/was. En dat is ergens geweldig goed nieuws want op een nest zaten we niet te wachten en daar waren we ook niet op voorzien. Langs de andere kant is dat ook geweldig stom want dat wil zeggen dat mijn vou (met zijn zeer aparte humor) mij goed liggen had en er een grapje van maakte waar ik dus ben ingetrapt en daardoor voel ik me dan ook zo stom.

Vandaag was dus een dag waarvan ik kan zeggen dat ik me heel stom voelde: te onhandig om een urinezakje deftig te bevestigen, te onbegaafd om een cavia in leven te houden en bovenal te idioot om in te zien dat mijn vader mij in het ootje neemt waar ik bij sta, terwijl er niet veel anders te verwachten valt.

En ook was het een heuglijke dag, een dag volgend op een nacht waarin Ubi een deugdelijke poging deed om door te slapen, een dag waarop de kindjes lastig waren, maar ondanks dat alles toch gesmeerd liep en een dag waarop ik op het einde kan zeggen dat mijn huis toch min of meer opgekuist is geraakt, de afwas incluis.

Zo een dag dus.

zaterdag 29 november 2008

Onthaalmoeder zijn is...

... soms nogal verwarrend voor de eigen kroost.

Voorbeelden daarvan zijn:
Mauro vraagt: ben jij nu mama of moeke Sabine?

Of kindjes nemen hier afscheid van hun ouders omdat die moeten gaan werken.
En vraagt mijn eigen kadee: papa is gaan werken hee? En de mama van H. ook. Wanneer ga jij gaan werken mama?

maandag 24 november 2008

Onthaalmoeder zijn is...

... soms heel hartverwarmend


Ik heb gisteren toen we hier zaten te bibberen al mijn kindjes voor vandaag afgebeld omdat ik ervanuitging dat het hier koud zou blijven zonder interventie van een technieker (en de technieker zoals u al kon lezen onbereikbaar was op zondag)

Toen ik een van de mama's aan de lijn had stelde die mij terstond voor dat ik bij haar thuis zou komen verblijven tijdens haar dagtaak zodat ik met mijn twee kinders niet in de kou moest blijven zitten. Dat ik intussen ook op haar eigen kindje wel zou kunnen passen was bijzaak, dat weet ik zeker. De bezorgdheid om mijn warmte en die van de kindjes was groter.

Wel da's toch ontzettend lief!
Ik had het plots al wat warmer.

zondag 23 november 2008

Aan alle chauffagemakers (2):

Ik had u nodig,
maar ge waart er niet

Ik ben gevlucht
mijn huis uit

Met gans het gezin naar oma
Gelijk vroeger

En we konden niet terug naar huis
Want het land was ondergesneeuwd

En toen hadden we geen naft meer
Gelukkig wel nen esso gevonden

En toen we weer thuis waren
Bleek het binnen 20 graden te zijn, plus 20 welteverstaan

Dus, beste Chauffagemakers,
't kan mij voor de moment nie zoveel schelen want 't is goe warm

Maar morgen,
tan bel ik u

Want zo een chauffage met rare kuren
Das ook niet zo gezellig in putteke winter

Het is al genoeg
dat er mensen met van die kuren zijn in tees huis

En ja, dan heb ik het over mijzelf
Maar das niet van belang

Tot morgen, Chauffagemaker,
Een goede nacht.

Aan alle chauffagemakers:

Als jullie dit lezen vandaag, liefste chauffagemakers:
kom naar hier
bij mij
ik heb u nodig
uwen telefoon staat af
ik kan u niet bereiken

maar ik heb KOU
want het vriest buiten (en binnen ook bijna)

zet uw computer af,

doe het nu

en kom mij en mijn kinders verwarmen

alstublieft

Waar halen ze het?

Vraagt Mauro net aan mij:

Mama, wil je mijn hoofd eraf doen?
(Ik dacht nog: ik begrijp het verkeerd)
Zo mijn hoofderaf, tsjakka, wil je dat doen?
Mijn hoofd helemaal los van mijn buikje, kan dat?
Waarom kan dat niet mama?
Toe mama, mijn hoofd eraf..
Ik wil het, nu!

(Ik begreep het niet verkeerd)

(En hij begreep niet waarom ik zijn hoofd niet van zijn lijf wou/ kon doen)

Waar haalt hij dat?

donderdag 20 november 2008

Sabine en de spruitjes


Al heel mijn bewuste leven verafschuw ik spruitjes. Ik weet niet goed waarom, misschien dat iemand me dat ooit eens heeft aangepraat of dat ik meeging in de gangbare opvattingen onder kinderen dat spruiten vies zijn.

En dan vandeweek: spruiten in ons biopakket. Geen probleem: alles wat ik zelf niet lust, serveer ik aan de onthaalkindjes omdat ze alles moeten leren eten (klinkt hypocriet, ik weet het, maar het is niet omdat ik het zelf niet lust dat ik een ander moet opzadelen met mijn vooroordelen, nietwaar)
Vandaag was het dus spruitjesdag.
Vaststelling 1: veel zieke opvangkindjes (thuis), waardoor voor het middageten (Ubi buiten beschouwing gelaten) ikzelf alleen overbleef met 1 kindje
Vaststelling 2: een ganse zak spruitjes voor 1 kind klaarmaken is de moeite niet. Dus: of ik geef ze aan de geiten of ik eet zelf mee de spruiten op.
Biogroenten kopen om ze direct aan de geiten te voederen: niet de bedoeling.
Dan maar zelf mee spruiten eten, in mijn achterhoofd houdende dat er enorm veel vitamine c in zit. En een groot glas water bij de hand om de spruiten door te spoelen.

Na een gans-grote schep spruitenpuree ben ik nog een terug gegaan naar de pot. En nog eens en nog eens.... man man man wat zijn spruiten -in spruitjespuree- lekker!
Waarom oh waarom heef het 27 (het eerste jaar telt niet mee) jaar geduurd voor ik spruiten kon appreciëren? Ik denk dat het komt omdat ons moeder (hoewel een zeer kundig kokkin) de spruiten altijd op dezelfde manier klaarmaakte. Lustte je dat niet, dan had je pech... Zo heb ik ook nooit vanzeleven witlof gelust, tot ik alleen ben gaan wonen en een recept heb (uit)gevonden waar nu ook mijn man en kind dol op zijn. Wat dat is, verklap ik een volgende keer wel, als er witlof in mijn pakket opduikt.

En uiteraard, het is donderdag dus veggiedag, en voor het eerst probeerde ik de nieuwe licht gekruide gepaneerde sojafilets van alpro uit. Ze zijn niet voor elke week te gebruiken in de opvang, daarvoor zijn ze iets te duur, maar ze zijn wel zeer te pruimen.
En morgen is het stiekem nog een veggiedag in de opvang... de linzenkroketten worden dan opnieuw klaargemaakt, die zijn al een vaste waarde aan het worden wegens: zeer budgetvriendelijk maar vooral zeer lekker. Intussen zijn er al veel fans hier!

En nu moet u me excuseren, mme Zsazsa heeft een pompoenmuffin gemaakt en ik moet dringend eens gaan spieken hoe dat moet... Ik laat het nog weten als ze gelukt zijn...

woensdag 19 november 2008

De kip en het ei

Een van onze buurvrouwen bakt meermaals per week frietjes, vooral in de winter.
Zo danig veel zelfs dat we gerust kunnen zeggen dat we het zo niet meer hebben met onze buurvrouw. Zoveel frieten vinden we namelijk niet gezond.

Wat de buurvrouw zelf eet, dat is uiteraard haar zaak. Maar... ze bakt die dingen voor de vogeltjes.
Of ik zou beter zeggen: vogels.
In al haar dierenliefde besluit ze dat een beetje vet in de winter de vogels helpt om sterk te blijven. Daarin heeft ze gelijk. Maar of frietjes bakken daartoe de beste oplossing is, stel ik serieus in vraag. En frietjes in vraag stellen is bij deze haar dierenliefde in vraag stellen en dat mag niet, dus botsen we op een muur.

Wat mijn probleem met alle frietenbakkende dierenvrienden is, is dat ik nog nooit een klein musje, meesje, roodborstje met een friet heb zien vliegen. Die dingen zijn namelijk te groot, te lomp en te zwaar en niet verteerbaar voor zo een klein dier. Bovenvernoemde -hier overwinterende- diersoorten zijn veel meer gebaat bij een mezenballentje, een netje pinda's of gewoon wat zaden in een vogelvoederhuisje.

De frieten en andere grote voedsels hebben dan weer wel een grote aantrekkingskracht op allerlei andere vogels,.... vogels die die bijvoedering eigenlijk echt niet nodig hebben, zoals daar zijn eksters en meeuwen. Eksters en meeuwen zijn alleseters en verorberen dus ook vrolijk de frietjes van mevrouw. Eksters en meeuwen blijven hier na de winter dan ook zitten en verorberen even vrolijk de eieren en pasgeboren jongen van de kleinere vogelsoorten.
En des winters, als mevrouw eens een dagje wat minder eten strooit of eens geen frieten bakt, dan zitten die grote vogels hier te wachten op Godot met een knorrende maag en waar nemen die dan hun toevlucht toe? Jawel,... mussen, roodborstjes, etc of (uiteraard zou ik bijna zeggen) de eieren van onze kippen.
Wij waren dan ook verheugd gisteren toen we een ei in ons kippenhok aantroffen. Het eerste ei in maanden dat de eksters niet hadden geroofd.

Want hier resideren dan ook enorm veel eksters in de bomen in de buurt. Ze zijn blij met al die roomservice, dat bespaart hen de moeite van het eten zoeken. Dat wij ze liever kwijt dan rijk zijn en er soms op sakkeren (vooral dat ze met zo veel zijn - want ze hebben geen natuurlijke vijanden hier in de streek, ik heb in gene tijden nog een buizerd gezien) dat vind buurvrouw dan weer gemeen van ons.

Voor alle duidelijkheid: ik ben een grote dierenvriend, ik ben alleen een beetje kieskeurig bij het uitpikken van mijn vrienden.

Nu, ik hoop dat ons voederhuisje dat vorig jaar nog druk bezocht werd, ook dit jaar nog succes heeft bij de kleinere vogels en dat ons nestkastje weerom een bewoner krijgt. Wij zullen binnenkort als het gaat vriezen opnieuw mezenballetjes hangen om de kleine vogels te helpen overwinteren en om ze met onze kindjes (en de opvangkindjes) te bewonderen. Ik hoop echt echt echt dat hier nog genoeg kleine vogels overblijven. Als iemand nog een buizerd te veel heeft, laat hem dan maar los boven de vondelbeek in Lebbeke ;-)


Ik telde vanmorgen maar liefst elf meeuwen open boven de tuin van onze buurvrouw en onze tuin.

dinsdag 18 november 2008

Actie actie actie

Op woensdag 17 december plannen de vakbonden een korte actie in Brussel om de bevoegde ministers erop te wijzen dat er in de voorbije jaren al heel veel beloftes zijn gedaan rond een verbetering van het statuut van onthaalouders, maar dat er (helaas!) nog niemand werk van gemaakt heeft.

Onthaalouders die dit nog niet wisten: hou de briefwisseling van je vakbond in de gaten en hou alvast deze dag vrij! Meer informatie volgt nog als de actie practisch wat meer georganiseerd is.

Ik ben er zeker van dat we op de steun van de ouders kunnen rekenen want een dagje een alternatieve opvang zoeken zal wel zo een probleem niet zijn, als je het een maand op voorhand weet. En ook (toekomstige) ouders en hun kinderen hebben er baat bij dat er voldoende gemotiveerde onthaalouders met liefde hun kroost blijven opvangen!

Mail me gerust als je mee wil doen maar niet veel zin hebt om alleen te gaan... (moekesabine(at)gmail(dot)com)

woensdag 12 november 2008

Het verhaal van konijn een cavia en nog een konijn en...

Het verhaal van Konijn en cavia kon u enkele weken geleden al lezen. Voor wie niet mee is, kort samengevat: de pit van Mauro besloot dat we dringend nood hadden aan een dwergkonijn en deed daar ik één gulle beweging een cavia bovenop. De mededeling was dat we naar vrouwennaampjes moesten zoeken want dat het "twee wijvekes" waren. En dat terwijl we echt stoere namen hadden bedacht.

Een dikke week later krijg ik een smsje van een mama van een opvangkindje die hier in de vakantie was geweest. De vraag was of ik misschien asiel kon verlenen aan een heel lief konijntje van haar moeder. Die had er namelijk wat te veel en zocht lieve verzorgers voor haar knuffelkonijn. Hoe kon ik daar nu neen tegen zeggen? Ik ging akkoord, maar enkel onder de voorwaarde dat het een vrouwtje was, want ik wou bespaard blijven van een heel nest konijnen. Ik wil namelijk toch nog een klein beetje het gevoel hebben dat ik nog iets te zeggen heb over de hoeveelheid dieren op mijn kinderboerderij.

Zo gezegd zo gedaan, de lieve dame brengt mij een konijn. David neemt de doos met het dier aan en brengt het naar de garage om het bij de andere dieren te zetten (het dwergkonijn en de cavia)
Het dwergkonijn snuffelt aan het grote konijn, en even lijkt het er op dat dat snuffelen er is als kennismaking.
Maar nog geen twee seconden later gaat het dwergkonijn over tot nog een ander soort kennismaking. Hij gedraagt zich plots als een mannelijk dwergkonijn dat al een tijdje opgesloten zit bij een vrouwelijke (te kleine) cavia en al zijn frustratie heeft opgespaard om... je snapt me wel. 3 keer na elkaar nog wel. 3 keer....

David komt terug de woonkamer in met dat heuglijke nieuws en vraagt zich luidop af of dat normaal gedrag is voor een vrouwtjeskonijn.
Ik neem de telefoon, bel mijn vou:
"Seg vou, da konij da ge hier gebrocht et.... hoe zeker zijde der van dat de een vraaken es?"
"Kpeisekik da manneken"*
"Da konijn doed ewa oardig, nou dammen der een ander konijn bijgezet emmen. Kzal verzekerst een nief extra kot moeten mouken" **
"As da echt gebeurd es zijde al lang te loat, bespoard ou de moeite"
en daarna komt bij niet meer bij van het lachen want hij vind dat grappig.

Vorig weekend komt mijn vader hier dan patatjes brengen, pakt het beestje vast en beweerd dat ze 'goe vol' zit.

En nu, vind het potentieel zwanger konijn, dat het tijd word om de cavia het hok uit te pesten. Misschien wil ze geen pottenkijkers bij een bevalling, misschien is het gewoon een niet-zwanger-slecht-karakter dat het plots niet heeft voor cavia's.
In ieder geval: dat hok delen met de konijnen was niet zo echt fijn meer voor de cavia.
En dat terwijl mijn vou nog zo beweerd had dat dat perfect samen gaat: cavia's en konijnen en dat mijn eigen pit dat gans zijn leven zo gedaan heeft en dat een cavia in de stal de muizen weghoudt van de voorraad stro een hooi.
Dus lieve mensen: als ik nog eens op punt sta om iets voor waar aan te nemen wat mijn vou vertelt: hou mij tegen. Ik verwacht bij de eerste vrieskou dan ook een muizenplaag tussen het stro in mijne stal.
De cavia zit dus intussentijd te wachten op een groter kot in een hamsterhok dat ik hier nog staan had op mijn zolder. Klein, maar veiliger dan bij de konijnenkoningin.

Nu is de grote vraag of het konijn zal werpen.
Ik zou het begot niet weten. Iemand die een echt goed oog heeft in de geslachten der dieren, die mag het mij komen vertellen... Hoe zit dat nu met dat dwergkonijn: is dat nu een manneke of een vrouwke? En indien van toepassing: is het grote konijn echt bezwangerd geraakt?
Het antwoord zal zich openbaren rond 29 november (tenzij we er vroeger uit zijn hoe dat zit natuurlijk) want dan zit de draagtijd van 30 dagen voor de moeder er op en worden er eventueel jongen geboren.

Intussen heten de konijnen dominiek en paskal. Nèm.

To be continued....


* dat ik het niet zag aankomen: al heel mijn leven zegt hij "manneken" tegen mij. Hij is -hoe dit ook aflooopt- niet de geschikte persoon voor geslachtsdeterminatie bij nader inzien.
** ik spreek in het echt niet zo plat, maar mijn vou vaak wel. (het is hem vergeven)

Wij zijn bij de brandweer! (2)


zaterdag 8 november 2008

Rare voedselcombinaties

Neem een witte kool, snipper die en stoof die.
Maak witte saus met veel nootmuskaat.
Bak wat champions op.
Kook een ruime hoeveelheid spaghetti.

Kieper alles bijeen en strooi er eventueel wat kaas op.
Eventueel doe je er nog wat lichtgekruide tofureepjes van Alpro onderdoor.

NIEMAND die dan zijn witte kool niet lust. Ik garandeer het u.

The day after:

Neem het restje witte kool met spaghetti uit de ijskast. Doe het in een ovenschotel. Een beetje kaas en wat paneermeel voor een korstje erop. Multi-oven in op 12 min. Opeten als was het lasagne. Smakelijk!

Sint en Piet



Mauro (en Ubi; maar die sliep) bezocht vandaag de Sint.
Dagen op voorhand had ik hem op deze heuglijke gebeurtenis voorbereid door met hem te kleuren en enige malen het grote Sinterklaasboek voor Peuters en Kleuters door te nemen, zodat hij er zeker van op aan kon dat Sint en Piet leuk en lief zijn en dat een huilbui niet hoeft (en niet mooi zou staan op zijn eerste Sint-foto :-) )

En zie: onze Mauro was heel flink. Hij heeft zijn tekening afgegeven en mooi dankjewel gezegd toen hij snoep en koek en chocolade kreeg. Die hij dan nog helaas niet mag opeten wegens iets te vlotte passage van voedingsmiddelen ter hoogte van de dunne darm. Maar daarvoor krijgt hij dan weer wel medicamentjes en dat vind hij ook leuk want dat maakt hem speciaal en een beetje zielig. Dat confronteert mij met het feit dat hij echt wel mijn gevoel voor dramatiek geërfd heeft; dat belooft!

Dus de komende weken zal er hier nog veel gesint en gepiet worden. Hier in Lebbeke word Sint Maarten gevierd, rond de elfde november. "'t Water over" waar ik vandaan kom, daar is het dan weer Sinterklaas een kleine maand later.
Maar ik ben er gerust in dat de kinders het zich zullen laten welgevallen. En hopelijk halen de sinten en pieten niet de hele speelgoedwinkel voor ons leeg, want dat hoeft echt niet. En hopelijk weet de Sint, die toch alles ziet, dat het niet nodig is een geschenkje "all the way from China" te laten komen als dat betekent dat daar een minder fortuinlijk kindje heel de dag heeft moeten werken aan dat speelgoed om wat rijst te kunnen kopen. Hopelijk weet en ziet de sint dat allemaal...

donderdag 6 november 2008

Nog eens samen in de WASmand :-)


Moet ik er eigenlijk nog bijvertellen dat het leuk was?

Ubi eet koek.


Niet zo speciaal eigenlijk, ware het niet dat dit zijn eerste koekje was dat hij dan nog eens volledig zelfstandig opat. He's a genius :-D

donderdag 30 oktober 2008

Functioneel naakt!


Wij zijn best wel ouderwetse mensen.
Woensdag en zaterdag: baddag. Ken je misschien nog van vroeger.
Bij ons is het eigenlijk nog altijd zo.
Dat zijn de vaste baddagen van de jongens, wat niet wil zeggen dat ze op andere moment niet verfrist worden natuurlijk. Maar van dat baddeke genieten ze toch extra. Meestal samen met de papa. Dat wil dus zeggen: minder lang de badkamer verwarmen dan elk apart en minder water nodig in het bad. Hallelujah! En genieten van het gezinsmoment natuurlijk :-)




Ubi enjoys it! Hij is een echte waterbaby.

Eén twee drie vier




Het dagelijks vertelmoment is een echt succes geworden.
Vandaag een geïntegreerde proef voor Moeke Sabine:
Ik las voor uit het boekje "Karel gaat naar school" waarin Karel voor het eerst naar school gaat en een hoedje van papier maakt.
Daarna maakten we zelf ook een hoedje van papier én bovendien leerde ik de peuters het bekende liedje. (Of: ik deed een poging tot... Ouders mogen thuis verder blijven oefenen.)
En ze dansten ook samen een rondedans met handjes geven.

De tekst gaat alsvolgt:
Eén twee drie vier, hoedje van hoedje van.
Eén twee drie vier, hoedje van papier.
Als 't hoedje dan niet past,
Zet 't in de glazenkast.
Eén twee drie vier, hoedje van papier.


dinsdag 28 oktober 2008

Peuters en imitatiegedrag...


...daar heb ik nog noooooiiiit van gehoord :-)

* u ziet het goed: hij probeert af te kolven*

zaterdag 25 oktober 2008

Herfst-opruim-en-transformeer-actie

Vandaag was het prachtig weer, een beetje fris buiten maar met een stralend zonnetje. Doet deugd!
Wij speelden van huisje-tuintje-beestje met een heuse opruim-en-transformeeractie in de garage. Voor het echt winter word en we het helemaal niet meer zien zitten om met een fleece-ke in de garage te staan verkleumen/opruimen zijn we aan de slag gegaan. Ik moet toegeven we=vooral David in deze. Mauro mocht helpen met hamertjes en beiteltjes en Ubi en ik hadden de niet onbelangrijke taak om te supporteren en af en toe bewonderdend de duim omhoog te steken wanneer er weer een streep mocht worden getrokken door een item op de to do-lijst.



Van een bolderkar-bouwproject dat nooit echt af is geraakt, stond hier nog iets karachtigs in de garage: niet bruikbaar wegens onstabiel zwenkwiel en andere technische mankementen. Daarvan heeft David een prachtige ruif gemaakt voor het hooi in het geitenkot.
Er was hier ook een hele hoop stro een hooi aanbeland langs onwaarschijnlijke veldwegen (oa van een toneelstuk) dat we dankbaar hadden aangenomen en dat hier in de garage los lag (ja, in pressen, maar nog steeds veel te los naar mijn goesting). Daarvoor maakten we een bak om al die hooistroosels bijeen te houden en proper te stockeren. Genoeg voor gans de winter!
Voor het overgrote deel werd alles gemaakt met restjes gerief dat we hier nog liggen hadden.



De plinten van de nieuw-bevloerde kinderopvang-slaapruimte zijn geschilderd geraakt en worden vanavond nog gemonteerd.

En we hebben ook foto's genomen van alle dieren op ons erf!
Zoals daar zijn:




Een cavia (nog steeds naamloos)



Een dwergkonijn (ook nog zonder naam)




Jom en Jeanneke (blij met de nieuwe ruif voor hun hooi)



Een hele grote slak




Een kikker die misschien al stillekesaan droomt van een winterslaapje.

vrijdag 24 oktober 2008

Vandaag is het knuffeldag!



Iedereen kan elke dag wel eens een knuffel gebruiken, maar vandaag mag er eentje extra want het is knuffeldag!
Laat u maar allemaal eens goed gaan, wij zijn ook niet te stoppen!
:-D

Paksoi-fritatta!

we aten vandaag paksoi - fritatta
das ei met groenten en patatta
we gaven 't oogjes en een mond
da's wel zo gezond
en zingen van hakuna matata


[Hakuna Matata!
What a wonderful phrase
Hakuna Matata!
Ain't no passing craze
It means no worries
For the rest of your days
It's our problem-free
Philosophy!]




Fritatta is eigenlijk een hipper woordje dan "gevulde omelet" maar het betekent hetzelfde.
Neem gewoon kleine stukjes gekookte aardappel, fijngesneden snippers paksoi (of andere groente uiteraard) en giet er een geklutst eitje over, eventueel met wat kaas erbij. Kruiden naar smaak :-)

Het gezichtje is gemaakt van ketchup, een tegemoetkoming aan Mauro zijn vraag naar saus, waarbij ik ketchup dan nog de meest aanvaardbare kant-en-klare vind.
Ok, met die nieuwe doseerbussen is het niet makkelijk om te richten en een schoon manneke te maken, maar het is bijna halloween, dus dat mag :-D

De kindjes vonden het allemaal heel lekkere mannekes, alles was op! En we werden er op slag blij van... (vooral van dat zingen :-) )

donderdag veggiedag (9)

We zijn hier weer met de donderdag veggiedag-inspirationele-tips!

In de opvang waren er gisteren geen grote peuters, dus zie hier een goed ideetje voor sloebers één tot anderhalf jaar oud die nog geen te grote brokken kauwen bij gebrek aan een volle mond tanden maar die toch al iets lekkers weten te appreciëren:

Ik maakte een prakje van gestoomde gele wortel met aardappel en een beetje kruidenkaas en gaf dit met fijngesneden stukjes quorn-filet.
Kruidenkaas is een lekker en redelijk gezond alternatief om een gerechtje of puree wat meer smaak te geven zonder meteen naar zout en peper te grijpen. Als afwisseling mag het er best wel zijn!
Quorn-stukjes worden dan ook weer door bijna alle kinderen gesmaakt omdat ze zeer mild zijn van smaak en makkelijk te kauwen.



Voor mijzelven was er verse kervelsoep. De eerste keer dat ik kervelsoep maakte! Maar er zat een hele bos kervel in mijn groentepakket en heb dus wat geëxperimenteerd. Lekker! Gaat er iets boven verse soep op een koude dag?

Voor verse kervelsoep:
Een ajuin snipperen en glazig stoven. Een kleine fijngesneden prei toevoegen in de pan en wat water. Even laten sudderen met een lauriersblaadje of twee. Intussen 300 gr aardappellen schillen en in stukjes snijden. Toevoegen, samen met een liter water. 25 minuten laten doorkoken. Laurier verwijderen. Mixen met de staafmixer en nog eens 5 minuten laten doorkoken. Kruiden naar wens met wat bouillonpoeder, peper en zout of andere kruiden. Op het allerlaatste 50 a 75 gr fijngehakte kervel toevoegen en nog even laten pruttelen alvorens (eventueel met wat gersapte emmentaler) op te dienen. Smakelijk! (met de prei en de ui kan je ook wat selder laten meestoven maar dat had ik nu niet meteen in huis en zonder is het ook héél lekker)






De allerkleinsten eten eigenlijk altijd nog vegetarisch voorlopig. Zij kregen een papje van aardappel en prei, tomaat en courgette.



En vanmiddag eten de peuters ook een veggiemaaltijd.... benieuwd wat ze zullen vinden van de aardappel-paksoi-frittatta. Als ik nog tijd heb zal ik vanavond verslag uitbrengen :-)

woensdag 22 oktober 2008

Bumba had zich pijngedaan...


Tijdens het voorleesmoment werd er door de peuters een boekje gekozen van een malle gele clown. Die had zich toch wel geen pijn gedaan zekers?
Ahja, en plots had iederéén wel een pijntje hier en daar. 4 'verstuikte' armpjes op een rij....

vrijdag 17 oktober 2008

Den blootloper

Het kindeke Mauro word dezer dagen met het oog op zijn algemene ontwikkeling en schoolrijpheid in het bijzonder zeer gestimuleerd in het "zelfredzaam zijn".
Dit houdt onder andere in dat we hem extra stimuleren om zichzelf te wassen en uit en aan te kleden.
Mauro geniet ervan en apprecieert onze supporterscapaciteiten en spreidt zijn kunde tentoon aan al wie het zien en horen wil.


En wel totdat ik hem moet aanmanen zijn kleren aan te houden. Zijn enthousiasme -om zich UIT te kleden wel te verstaan- is vandaag niet te stuiten. Te pas en te onpas vliegen kousen, broek, tot het onderlijveke toe door de kamer en doet Mauro aan "blootlopen". De gevoelige lezer bespaar ik de foto's van zijn vol ornaat want soms -als ik niet snel genoeg ben- weet hij de velcro van zijn luier ook nog eens los te prutsen en luid TADAA te roepen voor hij het op een lopen zet, want ook dat hij sneller is dan mama wil hij graag bewijzen...
*sneller dan mijn benen misschien wel, maar niet sneller dan mijn kodakske :-) *

donderdag 16 oktober 2008

Arbeid en bevalling

Eergisteren kreeg ik een verrassend telefoontje van een van de zelfstandige vroedvrouwen die ons begeleid hebben tijdens de zwangerschappen van Mauro en Ubi. Ze beginnen een eigen praktijk en hadden voor de vormgeving van hun prenatale lessen graag bevallingsverhalen gekregen van hun patiënten, als die daartoe bereid zouden zijn om die te delen.

Tijdens mijn zwangerschappen las ik graag de verhalen van anderen, met alle mooie en soms ook pijnlijke details erbij. De boeken van Leen Massy heb ik meer dan eens van voor naar achter en van achter naar voor uitgelezen.
Toen ik zelf van Mauro was bevallen, was ik er van overtuigd dat dit een ervaring was die me mijn hele leven zou bijblijven, ook zonder neerslag met pen en papier. Maar helaas, ik moet toegeven dat de grote lijnen me inderdaad nog helder voor de geest staan, maar de details, die ben ik kwijt.

Kort na de bevalling van Ubi heb ik het wél allemaal uitgetypt. Van "Om 14u een eerste pijnlijke harde buik." tot "Rond 16u zijn we op de kamer en niet veel later komen de eerste bezoekers langs, waaronder Mauro die mag kennis maken met zijn kleine broertje. Vanaf nu zijn we een gezin van vier…"

En zo heb ik dat verslag de laatste dagen nog eens herlezen,... en herbeleefd. Ik dook als het ware weer in mijn weeën.

Ik raad het dan ook iedereen aan, die pas bevallen is, of in de toekomst nog zal baren... Schrijf het neer, je zal het je niet beklagen...

En Mieke en Hanne wens ik veel succes met hun nieuwe praktijk... Hopelijk hebben ze iets aan het lange ubi-verslag...

woensdag 15 oktober 2008

Weerom: Hoera voor de bib!


Volgende week word Ubi 6 maand 'oud'. Gisteren is papa met hem naar het consultatiebureau van Kind en Gezin geweest. Ze zijn weer met een heel tof cadeautje naar huis gekomen... van de bib!Een kijkboekje, een knisperboekje, een zakje, een kaartje en voorleestips voor 'opvoeders'.
Hier in de regio krijgt elk kind zo een pakketje als het 6 maand of 18 maand word. Schitterend idee vind ik dat. Dankjewel bib!
Meer info op: www.boekbabys.be

dinsdag 14 oktober 2008

Inspraak voor ouders?

Vandaag op onzen hof:

Mijn vou (=vader), zijnde de pit (=opa) van Mauro, kwam Mauro halen voor een ritje. Spannend! Ze kwamen thuis met een dwergkonijn en een Steense Rat (cavia).

Mauro wreed content, want had er ook nog een klein zakje snoep bijgekregen. ("Wel lekker, niet gezond, mama.") én hij mocht het konijn, dat nog wat schuchter was, een wortel geven...wat het gretig aannam.

Een échte verrassing was dat niet in feite, want vorige vrijdag was hier al een zelfgeknutseld fraai huisdierenverblijf aangeland namens dat zelfde mansperoon in wie ik mijn biologische oorsprong deels vind.

De vraag van de dag is dus: in hoeverre hebben ouders van peuters, kleuters en ouder, nog inspraak in de hoeveelheid zielen er op het erf verkeren?
Het antwoord in mijn geval is simpel: bitter weinig. Je kiest er als koppel voor om een kinderzieltje te laten ontstaan en groeien in de moederschoot. Langzaam maar zeker vergroot dat kindeke zijn territorium en... daarna volgt een exponentiële groei van kloppende harten op het landgoed waarop je je stulp trachtte in te richten.
Ten huize Arbijn wil dat zeggen: van enkel een man en een vrouw in maart 2006, toen we ons huis kochten, naar 1 man + 1 vrouw + 2 jongens + 3 kippen + 2 geiten + 1 konijn + 1 cavia half oktbober 2008. Niet slecht als je het zo eens op een rijtje zet, niewaar.
En je moet weten: Kippen waren eerst kuikens, kuikens die Mauro kreeg van de paasklokken (meine schwester) en geiten waren een cadeau van peter Wim aan Ubi, zijn petekindje en nu dus een dwergkonijn en een cavia van de pit voor zijn twee kleinkinders.
I wonder what comes next. U kan alvast aandelen bestellen van onze populaire kinderboerderij in wording, misschien dat u dan wél inspraak krijgt tijdens de algemene vergadering. U kan het maar hopen... :-)

Maar ach, ik vind ze ontzettend lief en schattig en als de kinders er blij mee zijn, ik ook. Mijn vader zal op tijd en stond op het erf geroepen worden ter vervanging van oude kranten en een bedje vol stro. En zo lang niemand mij ertoe dwingt om dieren ìn mijn huis aan te nemen, kan het er allemaal nog wel bij. (Ik heb hier overdag al een stuk of 5-6 aapjes in huis rondlopen, dus ben daar wel even mee bezig)

Later post ik nog wel eens een fotootje van onze nieuwe gasten, ik laat ze nog even met rust, zodat ze het hier een beetje gewoon kunnen worden.... dat dan weer wel.

Wij zijn bij de brandweer!

zaterdag 11 oktober 2008

Fan van de bib!

Als bewuste keuze in onze vrijetijdsbesteding hebben we geen abonnement op kabel of digitale TV, wél een toestel en een DVD en VCR-speler.
Nu het weer koud en tochtig word en we geen (tocht)hond hebben om als tijdverdrijf 's avonds uit te laten, is mijn favoriete ontspanningsactiviteit: snuisteren in bladen en boeken. Daarmee dat ik zo een fan ben van de bib, verruit de goedkoopste manier om heel veel boeken te lezen en inspiratie op te doen. Vandaag was er opendeurdag in de bibliotheek van Lebbeke en het was... echt zó tof!
Mauro werd omgetoverd in een stoere tijger door een meisje met grimemateriaal en hij en Ubi mochten op de foto bij een professionele fotograaf. (Ik ben zo benieuwd naar de foto's!) Ubi amuseerde zich kostelijk in het baby-boekenbadje (daar moet je echt eens naar gaan zien als je een baby hebt tussen 0 en 12 maanden!) er was een stand van oxfam wereldwinkels, gratis pompoensoep, een springkasteel etc.

En last but not least: wie met zijn gezin daarheen ging, zoals wij dus, kreeg zomaar eventjes gratis en voor niets een gezinsagenda van CORDELIA. Juij! cordelia! daar ben ik ook zo een fan van, die is echt geweldig! En dat was een leuke verrassing want dat wist ik niet op voorhand, anders had ik iedereen opgeroepen om te gaan met man en kinders.

En er zit ook een sticker bij die je op gelijk welke dag in 2009 mag kleven en dat is dan MIJN DAG, dan mag niemand je storen of dingen van je vragen. (In dat opzicht was ik wel nog eens extra langs de balie willen gaan --hihi)

Toen ik bij thuiskomst in de beslotenheid van onze huiskamer omwille van deze verrassende nieuwe aanwist een vreugdedansje maakte zei Mauro "mama is een beeteke zottekes" Zo, dat weet u dan ook weer ;-)

Zonder woorden...