donderdag 31 juli 2008

Genieten van de zon als bondgenoot

Vorige zondag hadden we vrienden op bezoek voor ee BBQ. Het was lekker weer en mama (ik dus) had haar mooie, comfortabele witte broek aangetrokken. Tot daar de heer Ubi besloot om met de glimlach zijn sluitspier des aarsens te ontspannen en er met evenveel plezier wat extra druk bij te doen.
Het gevolg laat zich raden: een mooie stempel op mamies witte broek, een naar binnen rennende moeder, vlug broek in een plas water, andere broek aan.... en met de glimlach resumerend tegen het bezoek (S., 6,5 maand zwanger zei "oh nee, en dat op je witte broek!!") "Oh meis, dat heb je soms met kinderen hee, ik heb intussen al een paar truucs om die vlek er zo weer uit te krijgen" En dat is wel zo. Inweken helpt. Alepzeep op de hardnekkige vlekken en dan de machine in. Beetje Ecover erbij en klaar. Meestal geen spoor meer na de wasbeurt. Niet deze keer. De broek werd twee maal ingezeept, twee maal gewassen. En nog was de vlek niet helemaal weg. Helaas... Ik opteer steeds voor wassen zonder chemicaliën maar ik had bijna mijn toevlucht genomen tot de witter dan wit-formules uit de commerciële wereld.
Tot daar was: de zon. En de was in de zon. En de vlek uit de broek. En een blije mama. Een geredde broek. Magico!

Geen opmerkingen: