vrijdag 1 augustus 2008

Heet

Man man man, Gisteren was het hééééét. Iets van een 33° in de schaduw rond een uur of twee in de middag. Bij het slapengaan zelfs nog 28° buiten. Over de temperatuur op onze slaapkamers wil ik het dan nog niet eens hebben...
En toch... Ik naar Gent gereden, met Herr Ubi aan mijn zijde.
Een plaatsje gezocht aan de Blaarmeersen, op een veilige afstand van de 'crowd' die hetzelfde idee had gehad en verkoeling zocht in het water. Wij verkoeling zoekend in de schaduw van de bomen. Zwetend, maar gisteren mocht dat, want iedereen was plakkerig. Vraag mij niet hoe het komt, maar ik bedenk nu ineens dat ik hoop dat Sinterklaas die lange mantel... Spanje... *stop*

Wij dus in de schaduw op een professioneel picknickdeken zittend.... Tetteren onder vriendinnen... leuk...
Tot Ubi zich ineens begon te moeien... Hij had al die tijd tevreden liggen trappelen en lachen. En plots stoot hij nieuwe klanken uit en brabbelt iets dat lijkt op "kaikaikaikai".
Het is ongelooflijk melig, ik weet het.... En ik dacht echt dat ik het alleen bij de eerste zou hebben: de verrukking als hij weer iets nieuws kan. Maar nee, het blijft, ik ben echt onder de indruk van mijn kleine vent. Hij kan de 'k'!!! Goed hee! (ik wéét echt wel dat ik overdrijf)

Ik vertelde het net aan mijn zussie. Ze belde me op vanuit Turkije, waar ze op vakantie is. Ze vroeg hoe het was met Mauro en Ubi. Ik overenthousiast: "Ubi kan kaikaikaikai zeggen!"
Ze was niet onder de indruk. (Puh!)
Zij vertelde me dat zij het daar 44° hadden gehad gisteren. Zij is daar vrijwillig.



video
*grietje aan de blaarmeersen*
*wist niet dat ik aan het 'filmen' was*
*het is een experiment, maar ook een beetje 'kunst'*
*maar niet goed voor nek*
*of juist wel*
*:-D*

Geen opmerkingen: