donderdag 28 augustus 2008

Tofu is geen varken en ook geen koe!




Vanmiddag een culinair experiment voor mijn geliefd donderdag veggiedag in de opvang.
De kindjes kregen inspraak: de keuze tussen couscous en rijst leverde een couscousschotel op. Gemarineerde tofu was vorige keer een succes dus waagde ik mij ook daar nog eens aan en voor het overige besloot ik een tomaten-sinaas-appelsaus te maken met een vleugje kaneel en gember. Toen ik het even voorproefde alvorens het op te dienen, besprong me de gedachte: "als dit geen klassieker wordt, dan weet ik het ook niet meer".

Nu, aan de hoeveelheid 'voeder voor de kippen' te zien, zal het géén klassieker worden.
De kindjes moesten er niet al te veel van hebben, één uitzondering niet te na gesproken. Zelfs de beste eter uit mijn assortiment liet zich vandaag kennen.

De kindjes die het niet lustten, zeide nog nooit van tofu gehoord te hebben. De ene die het wel lustte, komt al sinds zijn drie maanden bij mij en heeft dus onvermijdelijk wel al kennis gemaakt met dit veelzijdige product. Ligt daar het verschil?
Of is dit gewoon echt te raar, en ben ik gewoon een onkritische alles-etende hormoonmachine geworden, die deze vreemde dingen naar binnen speelt? Misschien dat de voltijdse borstvoeding van Ubi daar nog voor iets tussen zit?
De vraag is aan u, beste lezer, u die niet hormonaal vertekend bent, u die wél smaak hebt, en openstaat voor een misschien vreemde combinatie. Vertel het mij, is dit écht niet lekker?

Voor de saus gebruikte ik het sap van 5 verse tomaten. Gebonden met een roux van bloem en margarine. Daarbij een appel, in stukjes gesneden. Het sap van een halve appelsien en een halve centimeter gemberwortel, geraspt. Daarbij nog een halve eetlepel kaneel en een snuf zout en een snuf komijnpoeder.
De couscous was naturel en de tofu op dezelfde manier klaargemaakt als toen die keer met de quinoa. (donderdag veggiedag 4)

Nu hoop ik maar dat het vieruurtje, dat ik gisterenavond laat nog heb gebakken, ze wel zal smaken: cupcakes met een topping van glazuur met dixap (vandaar de roze kleur uiteraard). Dat ziet er zo uit:


5 opmerkingen:

Mama van drie zei

ah ze kunnen het niet altijd even lekker vinden hé. Het dessert vonden ze wel lekker zeker? De glazuur heeft trouwens een mooi kleurtje, goed gedaan, wist niet dat je dat kon met Dixap. Is veel beter dan die kleurstof dat je koopt hé.

Even een vraagje terzijde, ben je thuis zo opgegroeid met vegetarische voeding of vanwaar komt je motivatie hiervoor?

Groetjes
Een trouw lezerke,
Ilse

Sabine zei

Ik was dit weekend nog in de ardennen met gans mijn familie, en daar deden we BBQ, als je zou zien hoevel vlees er over de grill geschoven is, zou je je kunnen inbeelden in wat voor een niet-veggie-minded gezin ik ben opgegroeid :-)

Ik ben me rond mijn 18de, toen ik op kot zat, beginnen bewust worden van het voordeel van vegetarisch eten. Vooral het feit dat er zoveel mensen verhongeren en wij in overvloed leven en dat vlees zo schadelijk is voor ons milieu, deden me overschakelen. Daarvoor wist ik die dingen gewoon niet...

Ben jij zelf vegetariër, Ilse? En voed je je kindjes vleesloos op?

witzwart zei

Hallo Sabine,

Volledig vegetarisch niet nee want de kindjes lusten ook niet alles.Ze bekijken mij nu soms al raar als ik eens een groentenschotel maak,maar ah ze eten het uiteindelijk wel op hoor.

Wel eten we veel vis, vleesvervangers,quorn,eitjes(van onze kipjes in de tuin)en af en toe eens een stukje kip of kalkoen. Maar rund of varken of lam dat komt er hier niet in.

Dus ja ik ben al tevreden met onze levenswijze, wel proberen we ook zo ecologisch mogelijk te leven en dat lukt wel aardig.

Bij mij in de familie is er niemand die vleesloos eet of ecologisch leeft, dus op dat gebied ben ik wel een buitenbeentje :-)

Ilse zei

ow ja, bovenstaand berichtje kwam dus van mij, maar ik had me ingelogd met mijn wordpressblogje.

Groetjes
Ilse

Sabine zei

Aha, dan zijn we beiden 'buitenbeentjes'!

En als ik praat met mensen van onze generatie die ook de ecologische toer op gaan, hoor ik net hetzelfde: dat ze in de familie wat alleen zijn. Maar das goed. Dat wil zeggen dat er toch stillaan aan generatie jonge ouders opstaat die ecologische waarden wil meegeven aan zijn kindjes. Das een fijne gedachte :-)

Mauro eet meestal ook gewoon mee met de opvangkindjes hoor, en da's niet altijd vegetarisch natuurlijk. Ik probeer wel steeds als ik vlees koop te letten op de oorsprong en zo mogelijk biologisch. Maar zelfs dan is het gebruik van rood vlees hier zeer beperkt.