donderdag 16 oktober 2008

Arbeid en bevalling

Eergisteren kreeg ik een verrassend telefoontje van een van de zelfstandige vroedvrouwen die ons begeleid hebben tijdens de zwangerschappen van Mauro en Ubi. Ze beginnen een eigen praktijk en hadden voor de vormgeving van hun prenatale lessen graag bevallingsverhalen gekregen van hun patiënten, als die daartoe bereid zouden zijn om die te delen.

Tijdens mijn zwangerschappen las ik graag de verhalen van anderen, met alle mooie en soms ook pijnlijke details erbij. De boeken van Leen Massy heb ik meer dan eens van voor naar achter en van achter naar voor uitgelezen.
Toen ik zelf van Mauro was bevallen, was ik er van overtuigd dat dit een ervaring was die me mijn hele leven zou bijblijven, ook zonder neerslag met pen en papier. Maar helaas, ik moet toegeven dat de grote lijnen me inderdaad nog helder voor de geest staan, maar de details, die ben ik kwijt.

Kort na de bevalling van Ubi heb ik het wél allemaal uitgetypt. Van "Om 14u een eerste pijnlijke harde buik." tot "Rond 16u zijn we op de kamer en niet veel later komen de eerste bezoekers langs, waaronder Mauro die mag kennis maken met zijn kleine broertje. Vanaf nu zijn we een gezin van vier…"

En zo heb ik dat verslag de laatste dagen nog eens herlezen,... en herbeleefd. Ik dook als het ware weer in mijn weeën.

Ik raad het dan ook iedereen aan, die pas bevallen is, of in de toekomst nog zal baren... Schrijf het neer, je zal het je niet beklagen...

En Mieke en Hanne wens ik veel succes met hun nieuwe praktijk... Hopelijk hebben ze iets aan het lange ubi-verslag...

Geen opmerkingen: