donderdag 31 juli 2008

Donderdag veggiedag (4)

Ik ga vooreerst beginnen met me te excuseren dat ik vandaag een beetje vals speel. Vandaag is Me-time. Het gerecht met bijhorende foto's zijn eigenlijk klaargemaakt vorige dinsdag, want vandaag zijn er geen kindjes. De vakantieregeling wil het zo en ik ben er niet rouwig om. Zelfs Mauro is niet in de buurt: die speelt vandaag bij oma. Even tijd om met vrienden af te spreken (komt er veel te weinig van!) Tof toch!

Desalniettemin nog een ideetje hier voor een veggiemenu voor kiddies. Eigenlijk is het om eerlijk te zijn een soort van op de tast en het gevoel samengooien van dingen die ik nog in huis had. Maar wel degelijk met een resultaat dat er zijn mag.
We aten Quinoa met courgette, paprika en champion, met gebakken gemarineerde tofu.

De marinade van de tofu bestond uit een bodempje groentebouillon met daarbij shoyu en curry-kruiden. De tofu was reeds in reepjes gesneden toen hij de marinade inging. Zo heef hij twee uur gestaan. Daarna gebakken in zonnebloemolie. Lekker!


De groenten gewoon klaargestoofd. De Quinoa gespoeld en gekookt. Alles samen in de pan. Smullen! Heel lekker voor groot en klein.

Evaluatie: lekker lekker lekker (vond iedereen)


Groot voordeel: als je de groenten groot genoeg snijdt kunnen ook kleinere kinderen dit probleemloos aan. Fingerfood!

Nadeel (beetje toch): een geluk dat ik mijn keukenvloer niet gefotografeerd hebt achteraf, of je begon er nie aan. (Edoch dat hoort erbij met klein kinders, niewaar? - We kunnen niet alle dagen puree eten als er zoveel lekkers is in de wereld)

Genieten van de zon als bondgenoot

Vorige zondag hadden we vrienden op bezoek voor ee BBQ. Het was lekker weer en mama (ik dus) had haar mooie, comfortabele witte broek aangetrokken. Tot daar de heer Ubi besloot om met de glimlach zijn sluitspier des aarsens te ontspannen en er met evenveel plezier wat extra druk bij te doen.
Het gevolg laat zich raden: een mooie stempel op mamies witte broek, een naar binnen rennende moeder, vlug broek in een plas water, andere broek aan.... en met de glimlach resumerend tegen het bezoek (S., 6,5 maand zwanger zei "oh nee, en dat op je witte broek!!") "Oh meis, dat heb je soms met kinderen hee, ik heb intussen al een paar truucs om die vlek er zo weer uit te krijgen" En dat is wel zo. Inweken helpt. Alepzeep op de hardnekkige vlekken en dan de machine in. Beetje Ecover erbij en klaar. Meestal geen spoor meer na de wasbeurt. Niet deze keer. De broek werd twee maal ingezeept, twee maal gewassen. En nog was de vlek niet helemaal weg. Helaas... Ik opteer steeds voor wassen zonder chemicaliën maar ik had bijna mijn toevlucht genomen tot de witter dan wit-formules uit de commerciële wereld.
Tot daar was: de zon. En de was in de zon. En de vlek uit de broek. En een blije mama. Een geredde broek. Magico!

Vlinder-spotting

Gisteren gespot in onze tuin door detail-master Mauro:
het oranje zandoogje.

Deze mooierd was zo lief om te blijven zitten tot ik terug was met de camera.
Bovendien ontvouwde hij zijn vleugels om ons een beetje te helpen zijn identiteit waar te nemen. (met gesloten vleugels kan er verwarring zijn met het bruin zandoogje) *dat weet ik eigenlijk allemaal helemaal niet echt vanzelf. Ik heb zitten lezen in zo een blaadje over vlinders. Maar ik weet het nu. En ik ga het onthouden (denk ik) -- maar het klinkt wel goed hee :-) *







Daarnaast zitten er in de tuin ook vrij vaak kleine koolwitjes, maar die zijn niet zo geduldig om even te poseren, en een vlindernetje hebben we niet, dus daarvan geen foto.

Trouwens, dit weekend is het tuinvlindertelling van natuurpunt. Meer info op www.natuurpunt.be/vlindermee

woensdag 30 juli 2008

De calendula-cake!



Zoals beloofd...

De kippen hadden voor 4 eitjes gezorgd, de eksters waren op tijd verjaagd....
Ik heb dus een cake gebakken met de calendula-bloemblaadjes er in.
Ik heb er nog wat stukjes verse ananas ingedaan ook, lekker zoet en fruitig. Helaas slecht voor de voedselkilometers...


Hier een kleine evaluatie:

Ik heb de cake gemaakt naar recept van de 4/4 cake met daarbij de blaadjes van 3 grote calendula-bloemen. Ananas in kleine blokjes werd ook toegevoegd.

De textuur was prachtig: niet te droog, niet te brokkelig. Ideaal.


Wat de calendula betreft: dit heeft niet veel gedaan aan de smaak denk ik. Bovendien was door het gebruik van eigen scharreleieren de cake vrij geel van kleur. Volgende keer echt meer en donkerdere blaadjes gebruiken, dat levert misschien een mooi visueel effect op.

Dus: De cake was echt lekker, maar ik vrees dat de bijdrage van de goudsbloemen eerder beperkt was.




*u mag gerust watertanden*

maandag 28 juli 2008

Grote Kindjes....

NTDBO

Oftewel: niet te doen bij ongevallen:




Stel: bij een partijtje beachtennis...















.... sla je plots per ongeluk je tegenstander KO...










Wat doe je dan....?

...Mauro koos voor de grove middelen...

...eerst mond op mond...








...toen dat niet werkte, werd het een slokje -of: serieuze gulp- water....










...dat had effect!







Noot: met de man in kwestie is alles nog goedgekomen :-)
*Probeer dit niet te doen bij drenkelingen of in echt levensbedreigende omstandigheden!*

vrijdag 25 juli 2008

de calendula-kip


Vorig jaar kocht ik in het tuincentrum 1 pakje goudsbloem-zaadjes.
Toen de planten in de nazomer hun beste tijd hadden gehad en verdroogd waren, mikte ik de dorre planten in het kippenhok.
Ik dacht dat de kippen de zaden van de bloemen wel zouden lusten.
Maar nee hoor, ik was mis.
Door de regen in het najaar werd de bodem modderig en trappelden de kippen de zaden onder de grond.
De winter conserveerde de zaden goed.
Tot in het voorjaar kleine groene blaadjes kwamen piepen.
En nu, in volle zomer, staan de bloemen weer op hun best.
The circle of life!

En dat vind ik persoonlijk erg prettig.
Sommige kippies zitten ganser dagen op een verdord stuk zwarte bodem.
Omdat onze kippen zo een groot stuk loopruimte hebben geraakt het hier nooit leeggepikt, en nu komt het er dus ook op neer
dat ze goede tuinders zijn.
Ik hoop dat ze dit jaar nadat de bloemen zijn uitgebloemd terug de zaden onder de grond lopen, zo hebben we volgend jaar
weer geniet van een mooie kippenren en lopen de beestje ook dan weer te baden in gouden luxe.

Een ander pluspunt is dat Goudsbloem eetbaar is. Blijkbaar kunnen de bloemblaadjes in cake, omelet, yochurt, soep en zelfs in brood verwerkt worden.
Ik heb het nog niet geprobeerd maar ben benieuwd.
Als die kippies nu ook nog eitjes willen leggen (en de eksters ze niet roven!!) is er volgende week calendula-cake.
Ik hou me er aan.... en breng verslag uit.


donderdag 24 juli 2008

Donderdag veggiedag! (3)


In ons bio-groentenpakket van deze week zaten bijna alle ingrediënten voor een venkeltaart. Deze kans kon ik niet laten liggen...

De supermarkt voorzag ons nog in een pak bladerdeeg (ik begin er niet aan om dat zelf te maken met loslopende kinderen in de buurt :-) ) en een bolletje mozarella, en we konden aan de slag!

Venkel... niet iedereen is er zot van. Toegegeven: ikzelf ook niet. Maar in dit gerechtje komt de anijssmaak van de venkel niet bovendrijven en baadt hij in de 'verzachtende omstandigheden'. (Jaja, we voelen ons poëtisch vandaag :-D )


De foto toont het grote exemplaar dat ik voor mezelf maakte. De kindjes kregen elk een kleinere versie hiervan.

Eigenlijk is het 'simple comme bonjour': een ui; drie wortels (heel fijn) en twee venkels (ook heel fijn) gaarstoven. Wanneer ze klaar zijn even laten uitlekken en een klein potje tomatenpuree (70gr) toevoegen, samen met oregano, basilicum en tijm (of kruiden naar smaak)
Dat doe je in bakvorm(pjes) die je voorzien hebt van bladerdeeg (bodem prikken met een vork!) garneren met mozarella en tomaat, wat oregano bovenop en wat sesamzaadjes.

Je kan dit zo eten, maar is ook heerlijk met wat rijst waar je een lepel pesto onder hebt geroerd, met wat lookbrood, een slaatje met rucola of met pasta.
Restjes hiervan kan je op een zonnige dag ook koud opsmullen.

Gezien het goede weer in onze eigen regionen, moesten we deze week niet op wereldreis, maar hielden we het dus lekker europees. Met een stralende zon mag dat wel.

zondag 20 juli 2008

De krieboloog

Mauro heeft vandaag zijn eerste diploma binnengehaald...: dat van krieboloog.
Op een wandeling van natuurpunt moesten de kindjes kleine kriebelbeestjes zoeken en in een potje doen. Mauro vond een wants, een kever en twee lieveheersbeestjes. Papa kon een kikker overmeesteren. Alle diertjes hervonden nadien hun vrijheid in hun natuurlijk biotoop uiteraard. De weergoden waren ons zeer goed gezind. Ook Ubi was content in de draagdoek.

Hieronder enkele sfeerfotootjes.







Vruchtengebak...

Vorige vrijdag in de opvang...

Voor de verandering eens vers fruit en verse koek-in-1.

Ik heb een recept uitgeprobeerd uit het vegetarisch kookboek voor moeder en kind.

Dit vruchtengebak is vrij snel gemaakt en bevat heel veel fruit. De koek hoort erbij om ook kleinere kindjes gemakkelijk het fruit te laten vasthouden. Geen slecht idee met rode vruchten...

Eerlijk is eerlijk:
Echt heel enthousiast waren de kindjes niet.
Hoewel het een recept is dat geschikt is voor kindjes vanaf 10-12 maanden waren de grote mensen hier in huis meer liefhebbers van het gebak dan de kleintjes.

donderdag 17 juli 2008

Donderdag veggiedag! (2)


Ook deze donderdag ziet de lucht er triestig grijs uit en druilt de regen naar beneden.

Dan halen we de kleur en de zon maar naar binnen op ons bord, zo gaat dat! En geef ons eens ongelijk!

Vandaag op het menu in de opvang: Groentecouscous met saffraan en harissa.

Dat was weer smullen!


Ik geef even het recept mee:

nodig voor 4 personen:
3 el olijflolie
1 ui, gesnipperd
2 teentjes knoflook, geperst
1 tl gemalen komijn (djintan)
1 tl paprikapoeder
400 gr blokjes tomaat uit blik
3dl groentebouillon
1 stokje kaneel
enkele saffraandraadjes
4 kleine aubergines, in vrieren
8 kleine courgettes, in de lengte in vieren
8 kleine wortels
225gr couscous
400gr kikkererwten, uitgelekt en schoongespoeld
175gr gedroogde pruimen
3 el fijngehakte koriander
2-3 l harissa

1* olie verhitten, ui en look bakken. Komijn en paprika toevoegen: 1min meebakken. Tomaten, bouillon, kaneel, saffraan, aubergines, courgettes, wortels doorroerbakken. Geheel aan de kook brengen en 20min laten doorkoken op laag vuur.

2* kikkererwten en pruimen toevoegen en 5min laten meekoken.

3* kookvocht wat afscheppen in een potje en harissa toevoegen, als saus bij het gerecht.

4* De intussen gaargemaakte couscous op borden scheppen en serveren samen met de groenteschotel en harissasaus (dat laatste is wat te straf voor kleintjes, niet doen dus - enkel voor volwassenen) Fijngehakte koriander op het bord toevoegen.

Deze bereindingswijze is een vrije interpretatie van het recept in het "Groot Vegetarisch kookboek" onder redactie van Valerie Fergusson.






En vonden wij dit lekker? Ja hoor!!










Toen we buiten wat koriander gingen afsnijden van onze plant in de tuin, vonden we daar deze mini-kikker. Lief hee!
*dat is dan toch 1 voordeel van dit regenweer*







Los daarvan: Op de radio vandaag gehoord dat er weer doping-schandalen zijn in de Tour de France.

Aiai toch! Ze houden zich in het vervolg misschien maar beter aan gewone druivesuiker. Works fine for me!
(al is de enige beklimming die ik doe -een paar keer per dag- onze trap)

dinsdag 15 juli 2008

Beetje zielig...


Na de ooronsteking en de keelontsteking van Mauro, zat onze kleinste schat met een vervelende hoest en slijmpjes op de longen... ondanks het fantastische dieet van 100% mamamelk.
En dus hangt hij nu ook aan het machien... Net als Mauro een dik jaar geleden,...
Die aërosol is echt niet leuk voor de klein sloebers, maar beter zo dan met die last te blijven zitten.
Er schijnt een verband te zijn met de luchtvervuiling en fijn stof en aandoeningen aan de luchtwegen bij kleine kindjes. Ik weet er het fijne niet van (tenzij dat het me wel een logisch verband lijkt) want ik heb er nog geen betrouwbare (en leesbare - voor - de -leken) informatie over gevonden.

Vechten voor een lief...

De laatste maanden geboren in onze omgeving:

Jolan
Aaron
Floris
Merel
Ubi
Lucas
Lenn
Leander
Kanter
Liene
Ilias
Bran

Dat is op 12 kindjes slechts twee meisjes...
Ik hoop dat dit geen nationale trend is, want dat zou willen zeggen dat er minder dan 20% meisjes geboren worden tegenover 80% jongens. Dat gaat nog baldadigheden opleveren over een jaar of 15 :-)

zondag 13 juli 2008

Kinderpraat


Mauro, nu 2 jaar en 1 maand...


Gisterenavond:

papa: "kom mauro, pyama aan"
mauro: "neenee, ik moet nog weg... met de auto"
(wisten wij niets van)

Deze ochtend:

ikke: "Mauro, mama gaat je je kleertjes aandoen."
Mauro, nog in pyama: "niet vandoen, ik heb al kleertjes genoeg aan!"

Jaja, gevat is hij wel, onze sloeber.

vrijdag 11 juli 2008

Lege inkt en laserpatronen

Printerpatronen (niet van fax) kunnen gerecycleerd worden.

Wij bezorgen de onze aan Natuurpunt. Zij zorgen dat ze gerecycleerd worden en ontvangen voor sommige lege patronen een vergoeding. Die vergoeding wordt geïnvesteerd in de natuur.

Du-us... als je er nog ergens hebt liggen, of als je er binnenkort hebt, breng ze gerust mee (of bezorg ze), dan zorgen we ervoor dat ze in groene handen terecht komen. :-)

donderdag 10 juli 2008

Donderdag veggiedag!


Vandaag zijn we op reis geweest...
Naar een land hier heel ver vandaan,... *waar het niet regende*...

Niet in het echt, maar wel in de keuken.
We aten vandaag iets héééééél lekkers. Uit het boekje 'veggie op kot'
(te verkrijgen bij EVA) heb ik libanese tabouleh gemaakt en we hebben dat gegeten samen met een marakesh-schijf, op basis van kikkererwten.

Tabouleh bestaat voornamelijk uit bulgur (gebroken tarwekorrels) en geloof het of niet... het was voor mij de eerste keer in het leven dat ik dat at. Maar.... zeker niet de laatste keer. Was zoooo lekker! (Ik maak eigenlijk geen slechte dingen :-) ) Verder zaten er ook nog lente-uitjes, tomaten, verse munt en wat olijfolie in, waarbij ook een klein beetje citroensap.

In het recept stond dat we het koud moesten (konden) eten, maar wij hebben het lauwwarm gegeten en dat was ook heel erg lekker.... Ik kon er ook niet aan doen dat ondanks de niet-zo-zomerse temperaturen de bulgur niet wou afkoelen.

Het is me een ideaal idee om als side-dish bij een BBQ te geven, bij een buffetje, of gewoon als maaltijd op zich, op een moment dat je niet echt nood hebt aan een barok gevoel in de maag bij het verlaten van de tafel.

Ik geef toe dat dit niet de doorsnee kinderopvang-kost is, maar 't is voor velen vakantie, dus zitten we ook een klein beetje in een ander ritme....

woensdag 9 juli 2008

ten huize arbijn...


Mauro was vorige week en dit weekend goed ziek... een oorontsteking werd opgevolgd door een dikke keelontsteking; hij had niet veel chance. Mama ook niet, want met een ziek kind 's nachts opzitten en bedjes verversen en overdag de opvang van andere kindjes erbij doen is niet altijd even leuk. Maar die capriolen zijn achter de rug, op een verkoudheid bij ons alle vier na, zijn de virussen hier uit de lucht.
Er loert iets anders achter het hoekje...
Mauro is het ene moment zo ontzettend lief, meegaand en zelfstandig.... het andere moment verandert hij in een klein hysterisch 'monstertje'. Gooit zijn kleren op de grond, zijn eten van de tafel, dreigt te krabben en te bijten of brult het hele huis bijeen. De kleinste aanleiding is genoeg, of gewoon zo opstaan.... da's ook een optie.
Het is alsof die driftbuien hem overvallen en achteraf komt hij zich wel excuseren met een 'sjowwie mama' (om uit te hoek te mogen komen?)... helaas het spelletjes begint een kwartiertje later gegarandeerd opnieuw.
Het stelt ons soms voor opvoedkundige dilemma's: Negeren of dwingen om te eten? Laten kiezen of zelf kiezen? Wat als hij een propere luier weigert? Fysiek dwingen of hem even 'vuil' laten lopen? Boos worden? Dwingen? Meegaand zijn? Negeren? Zachtjes toespreken? Stem verheffen? Rustig blijven? Allemaal niet zo makkelijk en ook al een beetje afhankelijk van hoe we zelf gezind zijn. Op dagen met weinig energie is de verleiding soms groot om eens even hard te brullen.
Maar dan 's avonds gaan we hem nog eens toedekken... Stil en lief... Zien we hem dromen. Of we zien hem glunderen als we hem prijzen omdat hij zonder dat we hem moesten vragen vanzelf zijn beker leegdronk of flink heeft gegeten... of spontaan begon op te ruimen.
Een paar maand geleden ging dat allemaal nogal vanzelf, zette hij zich nog niet zo af... het is even schrikken. Opvoeding heet dat geloof ik.
En de hoofdstukken van dit boek zouden wel eens 'peuterpuberteit' of 'terrible two' kunnen heten. Het is een fase, overtuig ik mezelf, terwijl ik hem op dit moment, als was het stiekem, het Piet Piraat - lied hoor zingen. Zachtjes, om zijn broer niet wakker te maken. Zo attent is hij wel... Nu dan toch...

Ubi is een ander verhaal.
Die is zich nog van geen puberteit bewust, nog lang niet.
Hij is de rust zelve. Mijn 'kleine buddha' noem ik hem; omdat hij altijd zo rustig is, zo zen.
Doordat hij zo kalm is, en Mauro dezer dagen nogal veel van mijn aandacht vraagt, lijkt hij me in het geniep al te ontgroeien.
Drie maand geleden zat hij nog in een waterbel in mijn buik. Vandaag lijkt hij al een echte vent. Hij lacht, brabbelt en vertelt ons al zijn geheimen. Ik ben heel benieuwd wat hij nog voor ons in petto heeft. Gaat hij zo rustig blijven? Blijft hij zo vrolijk en gezind? Zal hij ook in 'den hoek' vliegen en maakt hij me binnenkort ook nerveus?

Genieten maar, van mijn zen-baby en mijn koppige peuter. Het heeft wel iets. Nog een half jaartje en de oudste zit al op school. Dan komt hij ongewtijfeld doodmoe thuis met duizend-en-een-verhalen. Maar voorlopig hou ik ze nog heel dicht bij me. Jongens, word alsjeblief niet te vlug groot, het gaat allemaal zo snel...

vrijdag 4 juli 2008

levensboom! part 2


De mandjes met snoepgoed zijn zo goed als allemaal uitgedeeld. Onze speciale boom stond er dus maar kaaltjes bij,...
Maar omdat ie echt mooi is.... heeft hij een andere bestemming gekregen als verzamelplek van leuke fotootjes van ons twee kadees.