donderdag 28 augustus 2008

vakantie in de opvang (vervolg)





Vakantie in de opvang!





Tofu is geen varken en ook geen koe!




Vanmiddag een culinair experiment voor mijn geliefd donderdag veggiedag in de opvang.
De kindjes kregen inspraak: de keuze tussen couscous en rijst leverde een couscousschotel op. Gemarineerde tofu was vorige keer een succes dus waagde ik mij ook daar nog eens aan en voor het overige besloot ik een tomaten-sinaas-appelsaus te maken met een vleugje kaneel en gember. Toen ik het even voorproefde alvorens het op te dienen, besprong me de gedachte: "als dit geen klassieker wordt, dan weet ik het ook niet meer".

Nu, aan de hoeveelheid 'voeder voor de kippen' te zien, zal het géén klassieker worden.
De kindjes moesten er niet al te veel van hebben, één uitzondering niet te na gesproken. Zelfs de beste eter uit mijn assortiment liet zich vandaag kennen.

De kindjes die het niet lustten, zeide nog nooit van tofu gehoord te hebben. De ene die het wel lustte, komt al sinds zijn drie maanden bij mij en heeft dus onvermijdelijk wel al kennis gemaakt met dit veelzijdige product. Ligt daar het verschil?
Of is dit gewoon echt te raar, en ben ik gewoon een onkritische alles-etende hormoonmachine geworden, die deze vreemde dingen naar binnen speelt? Misschien dat de voltijdse borstvoeding van Ubi daar nog voor iets tussen zit?
De vraag is aan u, beste lezer, u die niet hormonaal vertekend bent, u die wél smaak hebt, en openstaat voor een misschien vreemde combinatie. Vertel het mij, is dit écht niet lekker?

Voor de saus gebruikte ik het sap van 5 verse tomaten. Gebonden met een roux van bloem en margarine. Daarbij een appel, in stukjes gesneden. Het sap van een halve appelsien en een halve centimeter gemberwortel, geraspt. Daarbij nog een halve eetlepel kaneel en een snuf zout en een snuf komijnpoeder.
De couscous was naturel en de tofu op dezelfde manier klaargemaakt als toen die keer met de quinoa. (donderdag veggiedag 4)

Nu hoop ik maar dat het vieruurtje, dat ik gisterenavond laat nog heb gebakken, ze wel zal smaken: cupcakes met een topping van glazuur met dixap (vandaar de roze kleur uiteraard). Dat ziet er zo uit:


donderdag 21 augustus 2008

Donderdag veggiedag (6)





De tomaten in onze serre staan in volle bloei, vandaag nog haalden we er 15 van de struiken!
In het pakket zaten een grote bos verse basillicum en courgettes. Mijn vou (=vader) had me wat tuinajuin aan de hand gedaan. En zo werd de creatie van een "spaghetti met courgette en pesto" een vanzelfsprekend feit. Het recept kwam uit het "Handboek ecologische voeding" van VELT en maakt gewag van tomatensaus en pesto (naast de courgette en de ajuinen en kruiden)
De tomatensaus maakte ik op gevoel van 10 verse tomaten en een recept voor pesto vond ik in het kookboek van "den boerinnenbond"

De kippen zullen treuren vandaag, want er kwamen weinig restjes van de tafel, zo lekker vonden de kindjes het.... en niet alleen de kindjes: Ik ben blij dat ik nog een serieuze portie saus over heb om in te vriezen want het was echt mjammie!

woensdag 20 augustus 2008

Had ik maar niet...

...gedreigd naar Mauro.
Gisterenavond nog, hem aanmanend om naar binnen te komen. 't Manneke wou niet. Ik had Ubi vast, dus geen handen vrij om hem met 'fysiek geweld' te dwingen. Dus ik zei: "Kom binnen, of ik doe de deur vast en dan moet je buiten slapen, bij de geitjes".... "Joepie!" zei hij, "Mauro geitjes slapen!" Ik zou een onverantwoorde moeder zijn moest ik hem op cartesiaanse wijze laten ondekken dat dat eigenlijk niet zo leuk is, dus doorstond ik mijn straf voor mijn inconsequent ouderschap: de hele verdere avond was het van "Mauro geitjes slapen.... blief mama" (smeek smeek)

...zo een halve schelp vol speelzand gegoten.
Het zand blijft namelijk niet in die schelp... neen: het zand zit nu overal. Vooral in huis, in bedden, in pampers en zelfs een beetje in mijn hoofd.
En zeggen dat we GELD betaald hebben voor dat zand!

...


dinsdag 19 augustus 2008

Contrasten





Het einde van de vakantie is alweer in zicht en als ik even naar buiten kijk zou ik zowaar ook gaan geloven dat de zomer reeds op zijn einde loopt.
Enkele collega-onthaalmoeders genieten op dit eigenste moment van een welverdiende vakantie na een drukke zomer. En dat lukt altijd het beste als ze weten dat hun oogappeltjes in goede handen zijn, vandaar dat ik een tijdje geleden al telefoon kreeg om voor vervanging te zorgen tijdens de congé. Ik had me wat voorgenomen om het dit jaar niet te doen, maar wat tijd te nemen en het rustig aan te doen, maar uiteindelijk... ben ik ook altijd blij als iemand mijn kapoenen in nood even wil opvangen (bv als ik ziek ben, op congé of in zwangerschapsverlof).
Dus steekt Moeke Sabine deze week en volgende week een tandje bij zoals ze zeggen, met drie extra kapoenen.
En het is leuk, maar toch even wennen. Mauro is blij met eens nieuw volk over de vloer, en ik ben ook wel content van nieuwe mensen te leren kennen.
Maar het doet me toch even stilstaan bij de verschillen die er soms zijn en soms is het ook ronduit grappig.
Ons warm water marcheert nog steeds voor gene meter (daar komt hopelijk vanavond verandering in) en ik moet dus voor de afwas een kom water op het vuur opwarmen. "Amai seg, hebde gij hier geen warm water?" "Jawel, in de kom" "Wij hebben thuis écht warm water hoor, uit de kraan"

"Moeten wij hier echt water drinken"
"Ja hoor"
"En wanneer komt de cola dan?"
"Niet. Ik heb geen cola"
"Allee da kan niet. Waarom hebde gij geen cola?"
"Amaai, van ons mama krijgen wij dat wel ze"
"En bij ons echt moeken hee, daar krijgen wij frietjes, wanneer gade gij frietjes maken?"
"mmm... ik denk niet dat ik frietjes ga maken, ik maak liever gezonde dingen.Misschien moet je eens aan mama vragen om frietjes te maken."

-Ubi krijgt borstvoeding-
"Wa doede gij nu?"
"Ubi melk laten drinken"
"Zit daar melk in? Da kan toch nie?"
"Jawel, mamamelk"
"Nee, melk komt van de koe! Komt daar echt echte echt melk uit? Baby's krijgen toch een papfles?"
"Ubi krijgt borstmelk, da's heel gezond"
"Amaai da moet ik ies zien. Past ies op, dan kom ik ies kijken"

En zo leren de kindjes hier dingen en leer ik hier dingen, vooral ook over mezelf, en mijn eigen evidenties.
Dat is wel tof.
Het is ook leuk om te zien dat ouders content zijn om een vervanging gevonden te hebben, en om te merken dat al bij al de kindjes zich hier toch vlot aanpassen, want het blijft hier toch een andere omgeving en "moeke Sabine, da's wel een beetje een rare". *écht?* En de onthaalmoekes-met-congé die kunnen ook met een gerust hart op reis, dus iedereen content.

zaterdag 16 augustus 2008

De Calendula-baby


Ik had het hier al over de calendulakip en de calendulacake, maar ik zou haast vergeten dat ik hier ook nog calendula-baby's rond heb lopen.
Goudsbloem is het werkzame ingrediënt in de weleda-babyproducten. Nu wil het toeval (of niet) dat ik deze zeepjes, zalfjes en crèmes verkies boven vele andere voor de verzorging van de kindjes. Mauro is dan wel geen echte baby meer, toch zijn ze ook voor hem nog het allerbeste.
Heel belangrijk voor ons: de producten zijn niet alleen dermatologisch getest, maar ook ecologisch, ze dragen het keurmerk van Natur Kosmetik. In de flesjes zit enkel natuurlijke weldaad, geen chemische brollekes. Juist daarom vind ik dat ze zaaaaaalig ruiken.
Ik heb al alle producten van de baby-verzorging uitgeprobeerd en ik vind ze allemaal echt schitterend.

Maar ook de mama en de papa zijn grote fans! Papa is vooral dol op de scheerproducten en mama op de douchegels, huidverzorging en shampoo.
Omdat we zo enthousiast zijn hebben we ook stalen gekregen van Weleda van de babyproducten. Je mag er altijd naar vragen en dan zeker uitproberen....

Geboortebos - Mauro's boom



Ongeveer anderhalf jaar geleden hebben we ter ere van Mauro's geboorte een boom aangeplant in het geboortebos van Denderbelle.
Een paar keer per jaar proberen we onze boom een bezoekje te brengen en vandaag trokken we onze laarzen aan, zetten we de kiddies in een bolderwagen en gingen op pad.
Altijd een blij weerzien met die Mauroboom :-)

Ook Ubi kon al genieten van het natuurschoon in de buurt.



Hierboven staan Mauro en papa naast de Mauroboom. Het optillen van Mauro was noodzakelijk, anders was hij door de hooggroeiende planten neit zichtbaar geweest op de foto.
Ik vraag me af welke planten het zijn die hier zo weelderig tussen de jonge bomen groeien. Wie het me kan vertellen krijgt de eerste prijs :-D

Hieronder enkele details van de plant (op de foto klikken om te vergroten):

vrijdag 15 augustus 2008

Donderdag veggiedag (5)

Gisteren probeerde ik een receptje uit, uit het boek "Vegetarisch genieten" van de KAV. Ik maakte pompoen-aubergine-stoofpotje met kokos.
De belangrijkste ingrediënten staan al in de recept-titel. Doe daar nog wat aardappel, gember, ui en knoflook bij samen met wat kruiden en je bekomt een heel lekker stoofpotje.
Ik ging bewust op zoek naar een lekker gerecht zonder zuivelproducten, aangezien één van de onthaalkindjes daar intolerant voor is. En kijk: de enige gebruikte melk was kokosmelk.

Kleine evaluatie: het was de eerste keer dat ik dit uitprobeerde en voor mij persoonlijk mocht het iets pittiger zijn, maar voor kindjes is het ongetwijfeld een smaakvolle en milde kennismaking met oosterse smaken.
Qua opkuis viel het ook goed mee. De kokosmelk bindt goed, dus het wordt een mooi 'papje'. Voorzie wel grote slabben, want de kleur is wel opvallend :-)


Ik heb dit stoofpotje geserveerd met basmatirijst waar ik een kokos-sesamstrooisel had ondergeroerd, een ideetje uit datzelfde boek. Dat was wel een topper. Het geeft gewone rijst meteen dat tikje meer en het is absoluut makkelijk te bereiden: 1 kl gemberpoeder, 1/2 kl komijnpoeder, 1/2 kl korianderpoeder , 1el zeezout, 100gr geraspte kokos en 50gr sesamzaad samen roosteren op een droge pan en klaar is kees. Deze hoeveelheid is wel om meerdere keren te gebruiken (jammer dat dat er in het boek niet bijstaat) maar het valt hier zo in de smaak dat dat zeker het geval zal zijn.
Het restje van dit rijstmengel dat ik in de koelkast had bewaard deed vandaag ook nog dienst, en ik moet zeggen: ook koud is dit berelekker. Probeer het en je wilt je rijst nooit meer 'gewoontjes'.

woensdag 13 augustus 2008

De WASmand...

Door technische defecten zitten we al enkele dagen zonder warm water. Zelf opteerde ik zondag nog voor een frisse (lees:ijskoude) douche, maar dat doe ik mijn kinders niet aan.
Dus gingen we over op de beproefde manier: bad op grootmoeders wijze.

Dat idee werd eerst niet warm onthaald door Mauro, hij wou niet in het de wasmand, die dienst deed als badje, gaan zitten. Maar zoals het een peuter van 2 betaamt wou hij er nadat het zandbakzand zijn oren was uitgespoeld, ook niet meer uit.
Ook Ubi vond het plezant, want, zo redeneerden we, nu het water toch warm was, kon hij evengoed meeprofiteren.
De keukenvloer werd door Mauro professioneel gedoopt als nieuwe-badkamervloer toen hij zijn kleine broer even wou helpen zijn haren te wassen: hij klakte de beker water pardoes op de grond leeg. Met als gevolg dat ik met datzelfde badwater ook nog eens mijn keukenvloer heb gedweild.
3 voor de prijs van 1! (en dat met amper 5 liter opgewarmd water!)
"Cheapo's!" hoor ik u denken, en ik beken: ja, ik ben een cheapo geworden. Het is enerzijds milieuvriendelijker minder warm water te gebruiken, anderzijds helpt het ook wel een handje in de portemonnee, met de energieprijzen die sinds ik het laatst nakeek wel verdrievoudigd zijn. En zo blijft er dan weer iets meer geld over om te sparen... voor die zonneboiler bijvoorbeeld die we graag zouden laten plaatsen...

donderdag 7 augustus 2008

Een uitdaging...

Voor de geboorte van Ubi kregen we als geschenk van de gemeente een rol huisvuilzakken aangeboden....
We hadden er nog maar net een nieuwe gekocht, en nu hebben we dus 20 zakken. Nu kwamen we op het idee om te proberen om tot het begin van volgende zomer toe te komen met die zakken en een gelijk aantal pmd-zakken.
Hiervoor zijn we een aantal maatregelen gaan nemen; dingen die we vroeger al deden, maar nu consequenter opvolgen en dingen die nieuw zijn.

nl:
1/ alle dranken in statiegeldflessen. Dit is nieuw voor fruitsap en melk.
2/ipv voorverpakte veggieburgers gaan we er nu om naar de natuurwinkel met onze eigen potjes. Dat is ook nieuw.
3/groente en fruit worden onverpakt gekocht, ook in de supermarkt
4/de onthaalkindjes worden ook verzocht om bv bookes voor ontbijt of dieetkoekjes in herbruikbare verpakking mee te brengen.
5/ecover wasverzachter en wasmiddel kunnen hervuld worden, daar maken we gebruik van.
6/ idem voor bijvullen voor toiletreiniger en handzeep.


andere afvalverminderingsdingen:

-etensresten gaan naar de kippen
-oud brood en schillen van groente en fruit gaan naar de geitjes
-gemaaid gras/koffiefilters/theezakjes/verpakking van de ecopampers naar de composthoop
-citrusschillen/oude bloemen en planten gaan naar de wormenbak (en restant van de periode dat we op een appartement in Gent woonden)
- eenzijdig bedrukt papier wordt herbruikt door de kindjes om op te tekenen
- een sticker op de brievenbus om reclamefolders te weigeren
-als we toch verpakkingsafval hebben, bv plastic of piepschuim gaat dat apart in een bak om selectief in te dienen in het containerpark voor recyclage.
-luiers (het grootste deel van ons afval door mijn job) worden ook selectief ingediend in het containerpark.
-uiteraard hebben we steeds een tasje of plooikrat mee als we naar de winkel gaan.


Voor yochurt overwegen we ook nog om statiegeld-potjes te kopen, maar daar is wel het grote nadeel dat er weinig keuze in is en dat het toch meer kost, wat voor de andere producten niet noodzakelijk het geval is. (en het is toch ook een dagelijks gebruikt product)

Het valt op dat er nog heel weinig spullen in herbruikbare verpakkingen worden aangeboden. Jammer! Alleen in het bio-assortiment is de keuze groter, maar ook vaak veel prijziger.

Fruitsap in glazen flessen is veel duurder en eigenlijk dronken we dat wel vrij veel. We hebben ons verbruik wat aangepast en drinken minder vruchtensappen, maar wat meer water met dixap. Dixap is een beetje zoals grenadinesiroop: er zijn verschillende smaken in en het is de bedoeling het aan te lengen met water. Maar dixap bevat enkel fruit: geen kleurstoffen, geen bewaarmiddelen, geen smaakstoffen. Puur fruit dus, wat het ook geschikt maakt voor babies vanaf 4 maand en peuters en iedereen in feite. Het is in prijs niet veel duurder dan een fles grenadinesiroop van een merk. Maar het is (naar mijn mening) veel lekkerder, veel puurder en veel gezonder. Ideaal ook om bij warm weer een koppige peuter toch te overtuigen veel te drinken, het mag dan zelfs met veel water aangelengd zijn.
Verder maak ik nu in de zomer ook veel ice-tea, ook voor de kinderen. Er bestaan thee'tjes die speciaal voor kindjes zijn; bv kabouterthee of kinderfantasie van Piramide. Die zijn theïne en looizuurvrij en een beetje zoet door het gebruikte fruit, en dus héél lekker zonder toegevoegde suiker.

Niet ver uit de buurt, in Grembergen, is er ook een bio-boer die zijn melk in een automaat aanbiedt, je moet je eigen kan of fles meebrengen. Ook dat zal ik binnenkort eens uitproberen...

Andere tips en ideetjes zijn ook nog welkom!

Misschien nog wat interessante lectuur, bekijk ook de foto's: stop-de-wegwerp-waanzin



ps: misschien binnenkort toch wat minder luier-afval; want Mauro heeft voor het eerst op zijn potje geplast. Hieperdepiep!

maandag 4 augustus 2008

De bademmer...

Onze Ubi heeft buiten de materniteit eigenlijk nooit in een babybad gezeten.
Niet dat we hem niet wassen, maar thuis hebben we dat niet. Ooit hebben we dat wel gehad maar ik denk dat dat op zolder staat te verstoffen. Een dikke 2 jaar geleden wou Mauro daar niet in en hebben we het van het toneel laten verdwijnen.

De bademmer (wij hebben een shantala, maar bestaat ook onder de naam tummy tub) is hier dan weer wel een succes. De ronde vorm zou aan de baarmoeder herinneren en daardoor de baby rustig maken. Could be... Ubi gaat daar in als hij gewassen wordt. And he loves it (zie filpmje)

Andere voordelen zijn:

het is qua oppervlakte klein, neemt niet veel plaats in. Op onze keukentafel kan het staan naast het verzorgkussen en de producten. Ook makkelijk opbergbaar daardoor.

Ubi zit er al helemaal alleen in, met zijn drie maanden. Hij valt er niet in om. Zo oefent hij zijn evenwicht en kan hij leuk spelen. Ik heb mijn handen vrij.

En het is zeer eco. Want er moet heel weinig water in. Hoe groter de baby, hoe minder water natuurlijk. Ik schat dat er zo een 4 à5 liter in moet nu en dan zit Ubi wel al tot zijn borst in het water. Door de kleine wateroppervlakte gaat de warmte niet zo snel verloren. En je hoeft er ook niet zoveel badproduct in te doen.

Mauro heeft er tot zijn negen maanden ingezeten. Dan werd het echt wel te krap. Ben benieuwd hoelang Ubi er nog van zal kunnen genieten. Want genieten dat doet hij...





Mauro in zijn badje toen hij zo oud was ongeveer als Ubi nu.

zondag 3 augustus 2008

De pot op!



Vanaf januari zal Mauro naar school gaan... normaal gezien.
Eerste verreiste daarvoor is dat men toch in staat is de pot te bezoeken.
Ahum, Mauroman heeft het daar nog niet zo op begrepen. Hij vind op het potje zitten best wel leuk (soms) maar weet niet wat er van hem verwacht wordt/vind de kraan niet op de sluizen open te zetten.
Maar gelukkig is hij niet alleen; Jos doet telkens met hem mee; Toont hem hoe het moet, bezorgt hem genoeg geduld om toch even te blijven zitten. Jos is het ventje uit het grote-billen-boek, een leuk boekje voor peuters op potjes.
We wachten voorlopig nog op het eerste potjes-plasje.
(wordt vervolgd)

vrijdag 1 augustus 2008

Heet

Man man man, Gisteren was het hééééét. Iets van een 33° in de schaduw rond een uur of twee in de middag. Bij het slapengaan zelfs nog 28° buiten. Over de temperatuur op onze slaapkamers wil ik het dan nog niet eens hebben...
En toch... Ik naar Gent gereden, met Herr Ubi aan mijn zijde.
Een plaatsje gezocht aan de Blaarmeersen, op een veilige afstand van de 'crowd' die hetzelfde idee had gehad en verkoeling zocht in het water. Wij verkoeling zoekend in de schaduw van de bomen. Zwetend, maar gisteren mocht dat, want iedereen was plakkerig. Vraag mij niet hoe het komt, maar ik bedenk nu ineens dat ik hoop dat Sinterklaas die lange mantel... Spanje... *stop*

Wij dus in de schaduw op een professioneel picknickdeken zittend.... Tetteren onder vriendinnen... leuk...
Tot Ubi zich ineens begon te moeien... Hij had al die tijd tevreden liggen trappelen en lachen. En plots stoot hij nieuwe klanken uit en brabbelt iets dat lijkt op "kaikaikaikai".
Het is ongelooflijk melig, ik weet het.... En ik dacht echt dat ik het alleen bij de eerste zou hebben: de verrukking als hij weer iets nieuws kan. Maar nee, het blijft, ik ben echt onder de indruk van mijn kleine vent. Hij kan de 'k'!!! Goed hee! (ik wéét echt wel dat ik overdrijf)

Ik vertelde het net aan mijn zussie. Ze belde me op vanuit Turkije, waar ze op vakantie is. Ze vroeg hoe het was met Mauro en Ubi. Ik overenthousiast: "Ubi kan kaikaikaikai zeggen!"
Ze was niet onder de indruk. (Puh!)
Zij vertelde me dat zij het daar 44° hadden gehad gisteren. Zij is daar vrijwillig.




*grietje aan de blaarmeersen*
*wist niet dat ik aan het 'filmen' was*
*het is een experiment, maar ook een beetje 'kunst'*
*maar niet goed voor nek*
*of juist wel*
*:-D*