vrijdag 26 september 2008

Love story

Ik kreeg dit muziekdoosje van een vriendin op de dag van onze trouw, in maart van dit jaar. Ik was toen hoogzwanger van Ubi (hij is een maand later geboren) en was weg van het muziekje. Het heeft iets melancholisch maar is vooral heel erg mooi.

David draaide aan het hendeltje als mijn hormoonbalans weer eens helemaal verstoord was en ik werd terug blij. Happy as can be.

Omdat het muziekje anders klinkt naarmate de ondergrond waarop je het doosje plaatst, hebben we het verschillende keren op mijn veel te dikke buik gezet om de baby te laten meegenieten van de melodie.

Toen Ubi geboren was kwam de interim-dienstverantwoordelijke van de onthaaldienst langs met een cadeautje. Groot was mijn verbazing als ik zag wat het was: een muziekdoosje om op de winden met net datzelfde melodietje waar we zo van hadden genoten de laatste maand van de zwangerschap. Het was niet dat de vervangende dienstverantwoordelijke weet kon hebben van 'ons muziekje'. Ik had die vrouw zelfs nog nooit ontmoet. Toeval bestaat niet.

Ik was dit verhaal al bijna vergeten tot ik gisteren op zoek ging naar een manier om een onthaalkindje te troosten. Wiegen en wandelen hielpen niet echt, speelgoed nog minder,... Het muziekdoosje daarentegen, wat dacht je.....?


donderdag 25 september 2008

donderdag veggiedag (9)

Vandaag in de opvang:
Donderdag veggiedag voor mensen met weinig tijd of weinig inspiratie of weinig goesting om uitgebreid te koken.
Men neme een voldoende hoeveelheid basmatirijst en kookt die.
Men neme een zak wokmengeling- groenten en wokt die met wat curry.
Men neme een blok tofu, snijdt die in reepjes en bakt die op een laag vuurtje gekruid met kippekruiden.
Men servere dit.
Men eet smakelijk.
Men beseft dat gezond vegetarisch eten niet moeilijk of intesensief hoeft te zijn om heel lekker te zijn.


ps: u herkent op de rijst ook nog het spectaculair strooisel, want als ik zeg dat ik mijn rijst nooit meer 'gewoon' wil, dan meen ik dat ook. :-)

dinsdag 23 september 2008

Eenvoudig gebak met rabarber, appel en kaneel

Wat ik maakte is eigenlijk een variant op het vruchtengebak van deze zomer. Ik verving de rode vruchten gewoon door kleine stukjes rabarber (die ik op voorhand kort opstoofde) en kleine stukjes appel. Op het laatste dacht ik er nog een klein tikje kaneel bij te doen, maar het gat in de bus was groter dan ik had verwacht en het werd een hele tik. Ik vreesde wat voor een té kaneelig resultaat, maar die vrees was ongegrond. Amper een paar uurtjes na het uit de oven halen was het gebak reeds verleden tijd. Voor een nog herfstiger resultaat denk ik dat wat gemalen noten er ook nog in kunnen, maar dat ga ik nu eens niet direcht uitproberen, want na een variant op eenzelfde thema is het de volgende keer weer tijd om iets heel nieuws uit te gaan proberen, kwestie van te blijven bijleren, en wie weet ooit nog eens volleerd bakker te worden. (ahum)



En nu we het toch over lekkere dingen hebben.... Zondag op de biomarkt kocht ik van Boerderij De Loods rozenconfituur, en mensen: de is gewoon SPECTACULAIR lekker! Mijn ontbijt was nog nooit zo bloemig. De zomer blijft op die manier toch nog een klein beetje hangen. Aanrader!

vrijdag 19 september 2008

Er is er een jarig... hoera hoera

Vandaag in de opvang:

De verjaardag van één van de kindjes gevierd.; een grote kleine meid die al twee jaar werd. Wat vliegt de tijd.
We vierden haar verjaardag met een speciaal vieruurtje.
Ik maakte cupcakes met een gelegenheidsversiering: zelfgemaalte marsepein en snoepveters (raadt u zelf maar eens waar de kindjes het eerst mee weg waren ;-) ) De marsepein had ik enkele dagen geleden al gemaakt, de cakejes zijn zo eenvoudig te maken dat ik dat makkelijk kon doen tijdens het dutje van de kindjes.
Daarnaast nog een chocomousse-achtige dessert die eigenlijk bestond uit dadels, avocado, banaan, een likje honing en cacao, geïnspireerd door het rawfood dieet van the one and only "Low Impact Man". Het recept voor dit lekkere en toch ook wel gezonde dessertje vind je op zijn blogsite.
Dat alles samen met lekker sinaassap. Mjammie!






woensdag 17 september 2008

Streeknieuws :-)

Komende zondag, 21 september, is er biomarkt in Wieze. Wij gaan er zeker heen want het was vorig jaar de moeite en dat zal waarschijnlijk dit jaar niet anders zijn. Diverse milieuverenigingen hebben er een stand, biowinkels en particulieren met verse groenten, fruit, planten etc.

Dit gaat door in het ontmoetingscentrum, schoolstraat 1 in Wieze, Lebbeke. Bij de zot van Wieze.
't Is er te doen van 9 tot 15u!

En bij Pluis in schoonaarde is er binnenkort opendeur, nl 17-18-19 oktober van 14u tot 18. Meer info op www.lievepluis.be, of op de biomarkt de zondag!

voor de allerkleinsten... Rode biet/appel

Ook voor de mini's zijn er heel lekkere dingen te vinden in mijn tuin/biopakket/keuken. Ubi krijgt voorlopig nog helemaal borstvoeding, maar binnenkort zal hij ook van dit lekkers mogen proeven.



Zo hier een klein receptje voor een lekker hapje voor baby's vanaf 4 a 6 maand, de eerste papjes dus...

Men neme een Rode Biet, men neme een Hele Dikke Stoofappel (of 2 kleinere exemplaren)

Los van elkaar maak je van de appel appelmoes en stoof je de biet gaar (in een beetje water, tot hij zacht genoeg is om vlot te prikken. De 'schil' komt er makkelijk af na het garen onder de koudwaterkraan, dus die mag in eerste instantie mee de pot in, enkel het staartje en de lofaanzet verwijder je))

Dit samen fijnpureren en klaar, de kleine kan aan tafel! U zal ook merken dat de portie wat groot uitgevallen is voor een kind van 4 maanden, maar wat u vers maakt kan u nog wel even in de diepvries bewaren, zo heb je de volgende keer (thuis of op uitstap) nog minder werk!

Voor grotere fijnproevers is dit trouwens ook heel erg lekker, maar dan mag er wel een beetje rietsuiker bij (volgens mijn smaakpapillen althans, maar ik ben eigenlijk wel een beetje een zoetekauw, dus wie weet smaakt het je zonder de suiker ook wel)

ps: na het eten van rode biet niet schrikken als de luier een beetje rozig uitslaat! De biet kan de urine wat kleuren, dit is heel normaal en uiteraard niet schadelijk.

Adukibonen-burgers

Dat het extreem simpel is om je eigen verantwoorde burgers (vleesvervangers) te maken heb ik de laatste weken ondervonden, remember de ballekes in tomatensuas en de linzenkroketjes? Vandaag deed ik er nog een schepje (burgertje, haha) bovenop en maakte ik een Adukibonen-burger. Geen bronvermelding, want ik verzon het helemaal zelf. Eigen stoef stinkt, maar Nigella Lawson doet het ook: "They were fabulous!"

Ik gebruikte
*150 gr adukibonen, 12u op voorhand laten weken en een uurtje op een zacht vuurtje gaar pruttelen
OF het zal ook wel gaan met een blik adukibonen van 300g, uitgelekt (nog niet uitgeprobeerd)
*een halve paprika, in grove stukken 1 min in de microgolf gegaard (zonder water toe te voegen)
*2 sneden geroosterd brood, fijngemaakt met de mixer (paneermeel als het ware)
*een beetje peterselie, fijngemaakt
*1 el kippekruiden
*1ei
* een beetje gemalen kaas
*1 el amandelpoeder
* 1 kl sesamzaad

De bonen en de paprika fijnmalen met de mixer en alle andere ingerdiënten erbij doen en burgers van maken. Zo simpel is dat. Ok, het vraagt een beetje voorbereiding met dat weken enzo, maar echt intensief is het niet. Ik had nog nooit van Adukibonen gehoord en toen ik ze in de natuurwinkel zag liggen nam ik ze mee om mezelf weer een uitdaging aan de hand te doen. Als je geen adukibonen vindt kan je het volgens mij net zo goed met andere boonsoorten doen. De week- en gaartijd kan dan wel wat anders zijn, maar dat vertelt het etiket u dan wel.

Ik at het samen met de kindjes vandaag met verse boontjes uit de tuin (waar ik die andere helft van de paprika samen mee mee liet garen: heel lekker) en met bulgur. Dat alles samen was een heerlijke en verantwoorde maaltijd waar echt alles in zit wat geadviseerd wordt in de 'schijf van vijf'. Er werd heel veel gegeten, dus ze waren uitgehongerd of het was heel lekker, of beide. Dat zag er ongeveer zo uit:




zaterdag 13 september 2008

Straffe madammen

Straffe madammen is een project dat ecologische en toch modebewuste en of trendy en of moderne vrouwen wil samenbrengen om dingen te ondernemen, kennis te maken, activiteiten te doen, tips voor een verantwoorde levenswijze uit te wisselen.

Mocht u interesse en of vragen hierover hebben, laat het mij dan weten.... dan bezorg ik uw gegevens aan de mysterieuze organisatie :-)

't was hier weer koekenbak

Ik heb met Mauro koekjes gebakken.
Met enige reserve moet ik toegeven, want ik vreesde wat voor orde en netheid in de keuken.
Maar wie zijn huis ten allen tijde ordelijk en net wil, krijgt beter geen kinderen (denk ik):: of wel kinderen en een heel legioen onderhoudspersoneel:: of wel kinderen en een inzinking.

Maw ik heb mij erover gezet.

We maakten heel gewone boterkoekjes, qua smaak zijn ze niet spectaculair, maar 't was de bedoeling dat het een makkelijk deeg zou zijn, waar vormpjes uit geprikt konden worden, want het moest vooral ook leuk blijven voor Mauro.
Boterkoekjes kunnen versierd worden met rozijntjes, stukjes chocolade, amandelschilfers, suiker, kokosrasp etc, dus ook na het uitprikken van de vormpjes was het nog tof.
En proeven natuurlijk...








La Dolce Vegan! - optimalisatie-


Ik maakte vandeweek nog eens de cakejes uit La Dolce Vegan, dezelfde als de vorige keer met de pinda's en banaan. Deze keer (niet zo vegan) heb ik er een eitje bij gedaan. De dooier bij het beslag en het eiwit opgeklopt tot schuim en er voorzichtig onder gezet vlak voor het de oven in ging.

Het resultaat was qua smaak hetzelfde, maar de structuur vond ik wel beter. Toch nog luchtiger en vooral veel steviger. Mensen die niets hebben tegen het gebruik van ei zou ik aanraden het dan zo te doen. Deze keer had ik meer goesting om er nog een klein laagje suikerglazuur op te doen en wat splinters van een restje chocolade. Njammie!

donderdag 11 september 2008

Kleine wasjes, grote wasjes...



... komen uit een... linnenzak

Een tip voor alle onthaalmoeders te lande:
Overkomt het u wel eens dat je 's avonds na een zeer drukke opvangdag t de vuile t-shirt van Bertje in de tas van Jantje en de ongelukjesbroek van Liesje in de tas van Els stopt?
Of dat in de tas van Loes de trui met vlekken van het middagmaal in aanraking komt met de nog propere reservekledij?

Welnu: zet je stikmachine op de tafel, placeer je voet op het pedaal en schuif een fanatiek fleurig lapje stof onder de naald door, dat je alsdusdanig omtovert tot een linnenzak. Met enige fantasie naait u ook op elk zakje de naam van het kind in kwestie waarvoor het zal gaan dienen. Alweer een tip: Vilt vind je in alle mogelijke kleuren en rafelt niet ;-)

Zo doe ik het en het werkt! Ieder kindje heeft hier zijn eigen linnenzakje. Weg dus met die vele plastic zakjes waarin natte kledij nog extra muffig wordt.
Bovendien hebben na de opvangperiode de kindjes nog steeds hun eigen originele zak als ze op logement gaan. En nog bovendiender bespaart het me tegenwoordig ook op inpakpapier als ik op kraambezoek ga bij toekomstige onthaalkindjes... hun cadeautje wordt verpakt in hun linnenzakje. Handig en niet moeilijk.

Graag gedaan.

:-)

woensdag 10 september 2008

donderdag veggiedag (8)

Een beetje vals spelen weer vandeweek. Morgen zijn er geen onthaalkindjes en ik had hier nog een receptje liggen dat uitriep dat het uitgeprobeerd wou worden, dus deden we voor een keer woensdag veggiedag!




















We maakten ballekes in tomatensaus.

Hiervoor hadden we nodig:
125gr amandelpoeder
2 sneden wit geroosterd brood
1 ei
160 ml volle melk (kan ook met soyamelk)
1 el kippekruiden
beetje peper en zout.

Alle ingrediënten bijeen doen en bolletjes van rollen, die je dan bakt op een pan, met wat peper en zout. De balletjes in de tomatensaus doen en nog 10 minuutjes laten trekken voor het opdienen.











Ik heb het receptje gekregen van de mama van een toekomstig onthaalkindje en ik ben er heel blij mee want het is een zeer goed recept: niet duur, niet moeilijk, rap klaar en geen extravagante ingrediënten. En nog belangrijker: iedereen was er zot van. Bovengenoemde hoeveelheid was voldoende voor 2 volwassenen en 3 peuters, en alles was op!

zaterdag 6 september 2008

To werp weg or not to werp weg

Een 4-tal weken na ons voornemen om minder afval te gaan produceren, kan ik met enige trots zeggen dat we nu pas onze restafvalzak vol hebben zitten. Dat wil dus zeggen dat we met minieme inspanning ons restafval al hebben gehalveerd! (1 zak op 4 weken ipv 1 zak op 2 weken)
Dat komt vooral door het feit dat we geen yochurt meer in potjes kopen denk ik. Dat waren toch al gauw 4 a 5 potjes per dag.
We kopen nu in de natuurwinkel biologische yochurt in een statiegeld-fles en zijn heel tevreden over dit systeem. Gemengd met zelfgemaakte confituur of vers fruit, is dit zeer lekker en zeker voor Mauro gezonder dan de petit-gervais-toestanden. Hij vindt dit minstens even lekker. Aangelengd met een beetje melk is dit ook lekkere drinkyochurt.

Wat betreft onze PMD-zak, die is nog maar halfvol op die tijd omdat we geen platsic flessen meer hebben gekocht en de melk ook niet meer uit brik komt.

Vanmiddag heb ik van héél veel appeltjes uit de tuin van tante Jeanine appelmoes gemaakt. Mijn mit (= grootmoeder) verzamelt sinds jaar en dag botervlootjes, en deze waren vandaag heel erg handig om de appelmoes in te vriezen. Zo hebben we het hele jaar door lekkere appelmoes, in handige porties!
Zelf kopen we (omdat ik graag gebak maak en het dus veel nodig heb) margarine in pakken van 1kg. De dozen waar dat in zit zijn ook zo gemaakt dat er geen afval bij komt kijken, ze zijn perfect bruikbaar om soep voor 2 personen in de vriezen!

donderdag 4 september 2008

donderdag veggiedag !(7)

Sta mij toe om nog even in de verf te zetten waarom ik het doe, donderdag veggiedag in de kinderopvang.
Los van het feit dat het geweldig is voor kinderen om te wennen aan een veelheid van smaken en structuren van voeding, is het héél erg gezond om minder vlees te eten. Ik ben er niet op tegen dat mensen vlees eten, maar het is algemeen bekend dat wij hier in het westen véél te véél vlees eten en dat de consumptie ervan verband houdt met een aantal welvaartsziekten en vele milieuproblemen.
Daarom dus minstens 1 keer een vleesloze dag in de opvang, want jong geleerd is oud gedaan. Ik merk ook dat via de kindjes zo ook de ouders nieuwe dingen leren kennen en inspiratie vinden.
En het is ook absoluut niet moeilijk om vleesloos te koken voor kindjes. Het bewijs heb ik vanmiddag alweer geleverd door een recept uit het boekje "wat eten we vandaag?" van Kind en Gezin te plukken en klaar te maken. (overigens: dat is een mooi boekje met veel recepten, voor 6 euro te koop bij standaard boekhandel, aanrader voor mama's en papa's!)

Ik maakte linzenkroketjes. Hiervoor had ik nodig:
125gr donkere linzen, 1 ui, 100gr gemalen kaas, 2eieren, laurier, salie, basilicum, peper, paneermeel, olie.

Werkwijze:
Linzen samen met laurierblaadje en salie in driemaal hun volume aan water koken, daarna laurier verwijderen en linzen pletten of mixen. Gesnipperde uien, balilicum, peper kaas en ei doorroeren en goed mengen. Paneermeel toevoegen tot je een samenhangend mengsel krijgt. Daar 4 grote of 8 kleine schijven van vormen en bakken in de pan.

Niet moeilijk dus en heel lekker. Dat vonden ook de kindjes.
Ik gaf er worteltjes met quinoa bij met een likje honing erop en dat paste er perfect bij. Ik vond het zelf ook heel erg geslaagd. Het deed me een klein beetje denken aan 'fricandelleballekes' die ik vroeger graag at; maar deze keer dus zonder vlees. Mjammie!

Helaas helaas, ik leende mijn fototoestel uit aan mijn zusje en heb er dus geen foto's van. Maar geloof mij vrij: het was de moeite!



Aanvulling: het is intussen al avond en bij het avondeten (boterhammen) hebben we de linzenkroketjes die over waren koud opgegeten: zo mogelijk nog lekkerder dan warm. Ook het ventje is er zot van, en dat voor geen moeite en geen geld. Waw!

maandag 1 september 2008

La Dolce Vegan!

Da's de titel van een vegan kookboek dat ik een paar maanden geleden kocht, maar waar ik werkelijk nog niets mee gedaan heb. Niet omdat de recepten niet goed of lekker zijn, maar omdat ik een beetje lui was om de ingrediënten van amerikaanse maten over te zetten naar europese. Al die cups, ik werd er moe van als ik er nog maar aan dacht :-)
Maar hoewel een maandag na een druk ardennen-familie-weekend ook kan tellen qua "moe" ben ik er vandaag toch eens in begonnen.

Ik maakte "Lindsey's peanut butter cupcakes", ook al omdat ik hier nog met een pot pindakaas stond die eens op mocht en waarvan de bodem nog niet in zicht was. Wás hee mensen, want die cupcakes van Lindsey die gaven vonken in de keuken. Ze waren nog niet eens helemaal afgekoeld of de helft was al ribbedebie, hoewel die pindakaas-pot toch een beetje het bewijs was dat we eigenlijk toch zooo zot nog niet zijn van dit product.

De opvangkindjes vonden het ook heel geslaagd, en ze hadden vanmiddag flink alles opgegeten, dus het mocht bij het vieruurtje.

Hieronder het recept in europese maten:
100 gr bloem
80 gr suiker (ik nam bruine rietsuiker)
1 tl bakpoeder
een snuifje zout
2 el pindakaas
3 el margarine
1 grote banaan
80ml soyamelk

Bloem, suiker, bakpoeder een zout doorheen roeren. Met de blender de rest van de ingrediënten tot een glad beslag mixen. Het bloemmengsel erbij et voila... Genoeg deeg voor 12 cakejes!
Er kunnen nog wat chocoladeschilfers op voor het bakken maar ik deed het zonder en dat was ook prima zo.

Experiment geslaagd!

En op de foto, zie je ook een beetje de gloed van de lager hangende zon op een september-vooravond... De zomer neemt al zachtjes een beetje afscheid...