woensdag 31 december 2008

Het laatste blogbericht...

... van 2008

Ik hou niet van clichés,
helemaal niet zelfs.

Maar misschien wel een beetje van tradities en van welgemeendheid...

Dus,
Wens ik alle lezers van mijn blogje een mooi, vertederend, warm en begripvol 2009.
Eentje waarin we hopelijk meer en meer tot de kern komen...

Lieve groet
en voor de gelegenheid drie bezen

Sabine
(en David, Mauro en Ubi)

dinsdag 30 december 2008

Zwerven

Gisteren en vandaag ben ik met mijn kinders op de zwerf geweest. Weeral zijn we ons huis moeten uitvluchten omdat de ketel het begeven had en deze keer is hij niet vanzelven terug aangesprongen, hoewel we heel erg gehoopt hadden en zelfs bijna gebeden.

Aangezien het hier binnen bijna niet warm te maken viel en de kindjes allebei op het randje van ziek zijn, was het niet te doen om met hen hier in een ruimte van 12 graden te blijven zitten.
Het verhaal van Maria en Jozef (jaja, bijna gebeden, ik zeg het u) waren niet veraf toen ik van deur tot deur ging om ons even te verwarmen. Gelukkig heb ik fantastische familie waar de kindjes mochten de nacht doorbrengen en die ons door de koude heen geloodst hebben en zelfs een vriendin die haar volledige woonst ter beschikking stelde... (Merci merci merci: wie dit schoentje past trekke het aan)

Dat was dus deel 1 van mijn verlof: toch wel een beetje opgehoopte frustratie die ik hoop weg te relativeren in het tweede deel van het verlof.
En hopelijk kan dat in de warmte van ons eigen huis. De technieker is vandaag geweest en heeft ons voorlopig gedepanneerd. Voor de definitieve oplossing van ons probleem moeten we een andere technieker aanspreken na nieuwjaar, hopelijk houdt onze voorlopige oplossing tot dan stand...

U hoopt met ons mee veronderstel ik?

;-)

donderdag 25 december 2008

Veggie Christmas everybody !


Ik ben helaas pindakaas niet zo kerstig aangelegd. Een kerstboom hebben we wel staan, en we sturen een kaartje naar onze geliefden, maar dat blijft het bij.
Qua eten was het gisteren bij tante Jeanine exuberant (lekker) en vandaag thuis wat soberder om geen maagbreuk te riskeren.

Maar vandaag is mijn eerste dag congé sinds ik terug aan het werk ben na de geboorte van Ubi, joepie! (en ik heb nog 11 dagen te gaan :-) ) En toch kom ik hier nog even verblijden met een ideetje voor een lekker babypapje, dat uiteraard vegetarisch is.

Een papje voor Ubi (sinds deze week 8 maand 'oud')

1 aardappel
1 kleine courgette
een stuk of 20 a 30 blaadjes postelein (steeltjes verwijderen)
30 a 40 gr geweekte adukibonen (1 nacht op voorhand geweekt)
1 el biobim baby plus (meel van rijst en boekweit)

De groenten werden gestoomd en de bonen gekookt (20 a 30 minuutjes)
Door de sappigheid van de courgette hoefde er geen water toegevoegd te worden. Als je bonen + biobim met een andere groente wil combineren kan dit wel nodig zijn om een smeuïg papje te bekomen.

't heeft hem in ieder geval erg gesmaakt!

Biobim-producten zijn verkrijgbaar in de natuurvoedingswinkel (in de kleinere winkels op bestelling, maar vraag er gerust naar, bestellen is meestal geen probleem) of via de site www.biobim.com, je pakje moet dan wel uit nederland komen en ik heb geen idee van de prijs op die manier.
Je kan eventueel ook Bambix 7 granen gebruiken, deze zijn in de meeste supermarkten te verkrijgen. (niet bio)

Ik heb vandaag ook mijn eerste donderdag veggiedag t-shirt besteld en zelfs David heeft hem ook ene gereserveerd! Ze zien er schattig/cool uit. (zie foto) andere fans kunnen er ook bestellen via info@vegetarisme.be

donderdag 18 december 2008

Stank voor dank


Gisteren ben ik met minstens 100 collega-onthaalouders en vakbondsafgevaardigden een bezoekje gaan brengen aan minister Van Ackere, de vlaamse minister die bevoegd is voor de onthaalouders.
In het kort: er wordt al lang beloofd dat er voor de ouders een verbetering van hun statuut moet komen, maar dat duurt al eeuwen. Bovendien heeft de minister wél 10 miljoen euro gereserveerd voor de onthaalouders, maar momenteel gebeurt daar niets mee. Hij geeft er blijk van niet met de afgevaardigden van de onthaalouders samen aan de tafel te willen zitten om SAMEN de bestemming van dat geld te bespreken. Kind en Gezin heeft op haar website al bepaalde aankondigingen gedaan over de besteding van dat geld, waar de onthaalouders niet helemaal gelukkig mee zijn. De minister houdt vol dat er nog niets vaststaat qua bestemming voor dat geld. Hij wijst op de verantwoordelijkheid van de federale minister en de waalse collega. Iedereen stuurt ons, onthaalouders, van het kastje naar de muur...

Nu, mijn persoonlijke prognose is dat het nog zo een vijftal maandjes zal duren vooraleer er nog eens (van de minister uit) gerept zal worden over dat geld. Zo vlak voor de verkiezingen het geld aanwenden voor een soortement stunt om herverkozen te geraken lijkt me wel een gangbare politieke strategie... en dat terwijl er nu al overleg zou kunnen zijn (maar ja, met doodgewoon overleg haal je de media niet hee)
Laat ons hopen dat ik het mis heb.
En laat ons ook hopen dat het luchtje van de grote berg (vuile) pampers ook nog niet helemaal is verdwenen uit de hal van het kabinet van de minister.... dat hij het onthoudt: dat we het strontbeu zijn ;-)

(voila, de militant in mij heeft gesproken en houdt nu voorlopig haar kop)

Gewonnen!


Eigenlijk winnen wij nooit iets met wedstrijden, maar nu dus wel...

Vandaag bracht de postbode een enorm postpak met daarin een mand met alle producten van biokorn! Ubi was direct al verslingerd aan de bis kids :-)

Allé dat was dus tof vandaag: eindelijk ne keer iets winnen en dan nog zoiets dat helemaal in mijn kraam past. Ik ben zo content dat ik die mensen van biokorn wel wat extra reclaam gun op mijn blog want je moet weten: buiten lekker zijn de koekjes van biokorn BIO én FAIR TRADE!
Maar ook lekker dus. Héél lekker. (en de casa chocs zijn al een hele tijd mijn favoriete koek!)

maandag 15 december 2008

Ouders en kinders

EVA VOOR OUDERS

Vanaf 7 februari 2009 is er drieweekelijks de mogelijkheid voor (aanstaande) ouders die hun kinderen vegetarisch en ecologisch bewust willen opvoeden, om samen te komen en ervaringen uit te wisselen. Per bijeenkomst starten we met een specifiek thema maar er is ook veel ruimte voor persoonlijke inbreng. Deze gespreksgroepen gaan door op het vegetarisch infocentrum op zaterdagvoormiddag van 10u tot 12u. Kindjes zijn uiteraard ook welkom! Voor meer (vrijblijvende) informatie en inschrijvingen, mail naar: ouders@vegetarisme.be.


Deze nederige blogschrijfster organiseert (samen met een collega) dit evenement. De ideale gelegenheid om uit te zoeken of ik in het echt ook zo fijzinnig ben als op blog :-)

Wees van harte welkom als je je aangesproken voelt, of stuur een mailtje naar bovenstaand emailadres!

Mail dit bericht ook gerust door naar mensen van wie je denkt dat ze interesse kunnen hebben! (of schrijf u hier in voor de nieuwsbrief van Eva, dan blijft u automatisch op de hoogte)

vrijdag 12 december 2008

Doe het ne keer...

Als je op google intikt: "ik ben geen varken" komt deze site als eerste in de lijst van zoekresultaten.
En dus ook al voor ik dit begon te type hee.
Vraag me niet hoe ik dat te weten ben gekomen ;-)

donderdag 11 december 2008

Ik heb nog iets...

... te geef


Onze Videospeler is kapot en we gaan hem niet vervangen of kosten aan doen.

Maar we hebben wel nog 2 curverboxen vol met cassettes die nog in goede staat zijn. Volgende week brengt David ze naar het containerpark...

...tenzij er iemand nog iets mee kan doen... dan laat ge het mij maar weten.


En wees gerust: ik ga er geen gewoonte van maken om al mijn spullen voor het containerpark op de blog te zetten... -maar dit vind ik nu wel gewoon een beetje zonde-

Wat het konijn betreft....

... het speelt met mijn voeten
en lacht mij een beetje uit

maar ze heeft mij dan toch al wat bloginspiratie opgeleverd en mij een nest bespaard...

Ah!

Aftellen...

Mauro gaat na de kerstvakantie naar school. Hij is er helemaal klaar voor, daar twijfel ik niet over. Vandaag was er een mini-opendeurdag in de klas waar hij heen gaat en daar zagen we de juf nog eens en kon hij al kennis maken met enkele toekomstige klasgenoootjes. Momenteel zitten ze in het klasje met 16 en na de kerstvakantie komen daar nog 15 (!) kleuters bij. Op de juffen hun gezicht (ze zijn gelukkig met twee) zag ik geen twijfel, maar 31 kadees bij elkaar, dat is niet niks!
Te weten dat er in 2009 nog twee andere instapdata zijn... De schooldirectrice stond blijkbaar ook een beetje te kijken van zo een plotse interesse in die specifieke school. En er zullen maarliefst 3 Mauro's in zijn klas zitten!

Maar het aftellen is dus nu officieel begonnen. Mauro kijkt er ergnaar uit heb ik de indruk, al weet ik niet of hij al beseft dat het dan voor alle dagen zal zijn en dat hij niet (zoals vandaag) zomaar zal kunnen spelen met wat hij zin heeft.
Ik tel ook een beetje af, met gemengde gevoelens. Het is mooi om te zien hoe knap hij al word en hoe hij elke dag meer en meer een stuk van de wereld verkent en herkent. Het is ook een beetje loslaten, want ik ben het zo gewoon om hem elke dag bij mij te hebben. Ik zal alvast beginnen wennen aan het idee en daarmee alle clichés over emotionele moeders bevestigen...

zaterdag 6 december 2008

schijnkonijn

Vandaag in het konijnenhok gebeurde er...

Niets bijzonders.

Het konijn maakt nog steeds nesten en kijkt ons dwaas aan als we gaan kijken wat er gebeurt en kauwt rustig voort op hapjes een beetjes die we nu in overmaat voeren.

Maar ik vrees... vrees dat het konijn een psychologisch spel met mij speelt en dat het niet echt zwanger is maar dus schijnzwanger.

Laat het gerust weten als je een schijnkonijntje uit mijn schijnnest wil adopteren.
Het vraagt weinig onderhoud. Misschien wel een schijnhok en wat liefde.

vrijdag 5 december 2008

Sinterklaas kapoentje

Vandaag kwam de Sint langs.
Zoals dat gaat met sinten zijn ze zeer druk bezet dezer dagen en hebben ze niet veel tijd over.
De Sint had dan ook gezegd dat hij zou langskomen tijdens de middagdutjes, op voorwaarde dat de kinderen iets lekkers in hun schoentje stopten voor het paardje.
We waren dan ook al enkele dagen in de weer om een liedje te leren (sinterklaas kapoentje) en mooie tekeningen en versieringen te maken.

Na het middageten hielpen de kindjes om het lekkers voor het paard klaar te leggen en ze gingen nog vlotter dan anders allemaal dutten.
Ik heb uiteraard de Sint ontvangen een half uurtje later maar heb wel gevraagd aan het paard om even buiten te wachten want zijn pootjes waren een beetje vuil en bovendien... Ik ben buurvrouw Janssen niet (heb j'em? -- Flauw, ik weet het -- het is vrijdag dus vergeef me)


Toen de kindjes wakker werden waren ze heel blij met het gezond snoep dat de Sint had gebracht en met de mooie boekjes die hij hen kado had gedaan.
Ook de allerkleinsten waren blij met hun nieuwe knisperboekjes.
Twee kindjes die binnenkort starten kwamen ook langs met hun mama, en zo waren alle onthaalkindjes present en had ik het zo druk dat ik ben vergeten een groepsfoto te nemen!

donderdag 4 december 2008

donderdag veggiedag (10)


We hebben vandaag meeeeeega-lekker gegeten.
En eten smaakt altijd nog lekkerder als je het niet helemaal zelf hebt moeten maken, dus vandaag stond David achter het fornuis.



Hij heeft iets zelf uitgevonden...
Een volkomen origineel recept dus, dat in geen enkel kookboek te vinden is...

Het is wat mexicaansig maar ik vind er niet direct een titel voor.

Ingrediënten zijn:
350gr quorn-gehakt
2 uien
1 groene paprika
2 wortels
1 gedroogd chilipepertje
1/2 kl lookpasta (of een teentje look)
1 blik rode bonen
2 tomaten
1 blik mais
mexicaanse kruiden, paprikapeder, oregano, zout

Alles bij elkaar doen en goed laten pruttelen, het pepertje niet snijden maar in zijn gehele zelf mee laten pruttelen en achteraf verwijderen.

En dan rollen in gekochte (of zelfgemaakte zo u daar zin in hebt) wraps.

Suuuuper lekker!





Intussentijd zat ik uiteraard ook niet stil, maar zorgde voor een lekker en gezond hapje voor de kleintjes.
Zij aten vandaag een papje van knolselder + wortel + aardappel + tofu (hoeveelheden in die volgorde)
Tofu is hoogstwaarschijnlijk de makkelijkste 'vleesvervanger' die er is. Het hoeft niet gecombineerd te worden met iets anders om een volwaardige vervanger te zijn. Het is ook heel makkelijk in gebruik en mag in principe reeds vanaf 6 maanden gegeten worden.



Mensen die echt alles willen weten over vegetarische papjes voor kleintjes, moeten zeker dit blog in de gaten houden of me desgewenst contacteren. Samen met nog een andere vrijwilliger van EVA bereid ik workshops en demonstraties voor rond het bereiden van groentepapjes.
Wie weet dus binnenkort, in a town near you :-)

In verwachting...

Het konijn begon zich de pels uit te rukken. Stro en hooi werden -door het konijn- netjes in een hoekje gelegd en bedekt met de uitgetrokken beharing.
Ik weet niet of u reeds meebent, maar voor de duidelijkheid: het nestvormen bij een konijn is een teken dat er een worp op komst is. Dus... zo stom ben ik dan uiteindelijk nog niet (wat een opluchting) en binnen maximuum 2 dagen zullen we waarschijnlijk een nest konijntjes hebben zitten.
Mijn vader was wel zo attent (het zou eens anders moeten zijn...) om meteen een extra hok ineen te knutselen om het konijnenvadertje tijdelijk af te zonderen.

Ik vroeg de sint om dit jaar niet te veel snoep en niet te veel plastic speelgoed te brengen dit jaar voor de kindjes. Wel, het lijkt erop dat de goedheilig man voor een zeer origineel geschenkje heeft gezorgd deze keer. Of is dit een straf?
Ben ik braaf geweest of stout? Je ziet, alles is relatief, het is maar hoe je het bekijkt :-D

Uitereraard laat ik via dit kanaal nog weten hoe het met het konijn en het nest verder gaat. Op aanvraag worden er ook geboortekaartjes gestuurd.

maandag 1 december 2008

Zo een dag dus.

Vandaag stond ik goedgeluimd op. Ubi had doorgeslapen tot 5u 45 en na een slokje mamatroost nog eens verdergerust in mijn armen tot 7u15.
Toen ik in Mauro's kamer kwam een minder aangenaam geschenkje: zijn bedje vol ontlasting en dat was al niet de eerste keer.... zij darmen een beetje in de knoop. De dokter gebeld dan maar.
Minder tof, maar echt ziek was hij niet.

De voormiddag vorderde traag en alle onthaalkindjes waren een beetje kneuterig (collega's herkennen dit maandags fenomeen vast wel) met een hoogtepunt vlak voor het middageten. Ik was dus nogal blij als dat voorbij was en iedereen in zijn bed lag. Lekker dutten, allemaal samen.

Maar daar was dus de dokter. Die zet Mauro op een dieet en wil graag van mij een staal urine en stoelgang. Ik wou dat ik kon zeggen dat Mauro al een fervent potjesbezoeker was, dan was dat zaakje gauw gepiept, maar helaas.

Als u een zoon hebt, beste lezer, en u hebt hem ooit al een urine-opvangzakje moeten aanplakken/aanpraten/aandoen dan verstaat u mijn frustratie misschien: dat is nog niet zo evident. Het opvangen der lichaamssappen ging niet zo vlot als verhoopt.

In tussentijd vond David de cavia met de laatste stuiptrekkingen alvorens de ziel te geven. Geen idee waar het beestje mee zat. Toen we hem een tuinbegraving gingen geven vonden we nog een ander levenloos zieltje in het kippenhok: een egeltje. Helaas.

In datzelfde kippenhok een andere verrassing: 3 eieren. Sinds ik hier laatst schreef dat we geen eieren meer hebben van onze kippen wegens de roof der eksters, hebben we er al elke dag minstens 1 gehad. Lezen de eksters stiekem mee en tonen ze berouw?

Het konijn waarvan ook sprake eerder hier heeft NIET geworpen dit weekend. Dat wil dus zeggen dat ze niet zwanger is/was. En dat is ergens geweldig goed nieuws want op een nest zaten we niet te wachten en daar waren we ook niet op voorzien. Langs de andere kant is dat ook geweldig stom want dat wil zeggen dat mijn vou (met zijn zeer aparte humor) mij goed liggen had en er een grapje van maakte waar ik dus ben ingetrapt en daardoor voel ik me dan ook zo stom.

Vandaag was dus een dag waarvan ik kan zeggen dat ik me heel stom voelde: te onhandig om een urinezakje deftig te bevestigen, te onbegaafd om een cavia in leven te houden en bovenal te idioot om in te zien dat mijn vader mij in het ootje neemt waar ik bij sta, terwijl er niet veel anders te verwachten valt.

En ook was het een heuglijke dag, een dag volgend op een nacht waarin Ubi een deugdelijke poging deed om door te slapen, een dag waarop de kindjes lastig waren, maar ondanks dat alles toch gesmeerd liep en een dag waarop ik op het einde kan zeggen dat mijn huis toch min of meer opgekuist is geraakt, de afwas incluis.

Zo een dag dus.