maandag 19 januari 2009

Boem pataat

Toen ik pas terug was van de kraamkliniek met mijn eerste kindje durfde ik eerst niet goed meer met de auto rijden. Het is moeilijk uit te leggen maar door mijn prille moederschap voelde ik mij ineens zooooo kwetsbaar. Gedachten als: wat als ik een bosting doe met de kleine in de auto, en wat zal er van dat kindje komen als mij iets overkomt, loerden telkens om de hoek.
Uiteraard heb ik me wat herpakt en mijn 'schrik' overwonnen, ik zou anders niet veel sociaal leven overhouden als thuiswerkende mama. Maar waar ik mij vroeger al ergerde aan roekeloze of dronken of macho-chauffeurs (m/v), sinds mijn kroost in gevaar zou kunnen zijn door hun gedrag word ik er gewoonweg heel boos van.

Deze week brengt oma Mauro naar de kleuterklas. Met de fiets, omdat oma niet met de auto rijdt, de fiets veel ecologischer is en iedereen zijn kind met de auto tot aan de schoolpoort wenst te brengen waardoor het daar aan dat schooltje een echte chaos is.
Vanmorgen regende het, dus Mauro kreeg een k-way aan en installeerde zich op de fiets van oma. Dikke kus, "dag mama" en weg waren ze.

Even later telefoon van oma:
"Niet verschieten als Mauro straks met een verhaal komt van een stoute auto"
Oma fietste in rechte lijn op de grote baan naar de school. Tot plots een auto uit een zijstraat kwam geschoten en hen de pas afsneed. Oma moest heel bruusk remmen, slipte en viel met fiets en al op de grond, rijchting rijweg. Gelukkig kwam er op de rijweg op datzelfde moment geen auto af en was de schade op het eerste zicht beperkt: Mauro mankeert niets, de fiets is ok en oma heeft een wat pijnlijke knie. Even bibberen en bekomen van de schrik. De chauffeur reed gewoon door alsof hij niet net door zijn achteloosheid een oma met kleuter had doen vallen. (ongelukjes gebeuren, maar kijk dan toch even of er iets is wat je kan doen!)

Plots is daar bij mij ook weer dat mama-gevoel dat je gekwetst kan worden door het minste dat je kleintjes overkomt.

Een dikke "FOEI!" (en dat is nog netjes uitgedrukt) van mijnentwege naar de chauffeur van die auto.

4 opmerkingen:

tijdtussendoor zei

Das even schrikken, maar je mag er niet te lang bij stilstaan. Anders kan je de straat niet meer op als fietser. Ik begrijp wel heel goed je kwaadheid!

Nicole Orriëns zei

Gelukkig dat het zo goed afliep. Ik herken je gevoel van kwetsbaarheid helemaal!

veerle zei

Die foei is zeker netjes gezegd. Ik zou nogal vloeken op die man. Gelukkig liep het allemaal nog goed af.

Een famke zei

Pfoe, dat is nou iets waar ik helemaal woest van kan worden. En dat kwestbare gevoel is heel herkenbaar!

Christien