maandag 15 juni 2009

Groot.....



15 juni 2006.... voor het eerst werd ik mama, na een lange, vermoeiende, maar intense bevalling was Mauro daar...

We zijn al drie jaar verder vandaag.... Hij deed lekkere cakejes in een mand die we gisteren gebakken hebben en vertrok naar school.
Het is een cliché, zwaar een cliché, maar ook wel waar... ze zijn zo rap groot, het gaat allemaal zo snel.

Vanmorgen was hij voor mijn wekker wakker (meestal hoor) en kroop hij nog even bij mij in bed. Hij kwam in mijn armen liggen en ik mijmerde "zo lagen we drie jaar geleden ook samen in bed, in het moederhuis"... Hij zei: "Ja, maar nu ben ik geen baby meer, ik ben al een hele grote jongen" En hij had gelijk.

Het is raar, ik herinner me nog zo goed de geur die hij had toen hij pas was geboren, de kleine (en soms grote, luide) kreetjes om mamamelk. Mijn verdriet toen hij een week naar neonatalogie moest omwille van een infectie. Maar als ik foto's van toen bekijk, kan ik me amper inbeelden dat die baby van toen en de kleuter van nu één en dezelfde persoon zijn. Dat zijn deugenieterijtjes er toen al inzaten en dat ergens in hem nog die kleine baby schuilt.

Het is zijn dag vandaag.... samen blazen we de kaarsjes uit. Hij al drie jaar Mauro, ik al drie jaar mama, samen geboren, samen aan het groeien.