dinsdag 21 juli 2009

Dansen in de regen...


Mauro kreeg van oma een heel mooie nieuwe paraplu. Binnen in huis mocht hij er van mij niet al te veel mee 'spelen', vooral omdat hij niet altijd goed kijkt waar en in wiens oog hij zijn paraplu'tje openklapt.
Vandaag begon het plots heel hard te regenen. "Joepie", zei Mauro, "Nu kan ik met mijn paraplu naar buiten"
In eerste instantie was ik nogal geneigd om te zeggen dat dat niet mocht... (*)
Maar direct daarna dacht ik... waarom niet eigenlijk? Om de kans dat hij zou beginnen jammeren dat hij toch wel nat werd er dik inzat waarschijnlijk (de regen sloeg nogal schuin) maar dat was langs de andere kant misschien toch ook eens een ervaring voor hem.
Dus hup: laarsjes aan en buiten gaan dansen....
(en ja, die droge broek was meteen daarna wel nodig, maar so what...)

(*) ik probeer daar echt op te letten dat ik niet constant 'nee' zeg als de kindjes iets vragen wat ik misschien uit gewoonte, gemakzucht of 'traditie' niet meteen zie zitten.

1 opmerking:

moeke Vera zei

hoe herkenbaar. Ik probeer ook op (*) te letten.