vrijdag 7 augustus 2009

Blij

Een van mijn favoriete cd's is de soundtrack van de film 'the piano'. Sinds ik die voor het eerst hoorde (en zag, want het is een prachtige film) was ik er weg van.
Rust... balans....verlangen...
Vele mooie dingen zitten er in de muziek.
Het was ook de soundtrack bij mijn eerste bevalling, de pianomuziek moet een van de eerste dingen geweest zijn die Mauro te horen kreeg.
Na alle emotie van het kraammoment vergaten we de cd uit de speler te halen in de verloskamer en bij het verlaten van het ziekenhuis bleek de cd dan ook onvindbaar. Telkens als ik een cdwinkel kwam zocht ik ernaar, maar nergens meer tegengekomen.
Tot plots gisteren, iemand de cd naar me opstuurde. Iemand die ik totaal niet ken. Iemand die reeds meer dan een jaar geleden een oproepje van me ergens op het net had gelezen met de vraag wie me aan die cd kon helpen en die hem klaargelegd had en vergat op te sturen... tot nu.
Ik kan weer genieten van de wondermooie muziek.
Meer dan 3 jaar heb ik de cd niet meer gehoord, en toch is het alsof het pas gisteren was en de muziek nooit is weggeweest. Zalig vind ik het, ik ben er echt blij mee... Dankzij het meisje van het internet, dat mij niet kent en die me toch gelukkig wou maken, zonder er iets voor terug te vragen. Echt mooi vind ik dat...


1 opmerking:

tin zei

Deels gevloerd door mijn zwangerschapshormonen, deels omdat ik die muziek zelf zo mooi vind, ontroerde me dit stukje tekst (en uiteraard muziek) me echt. Ik had zelf de cd ook liggen maar heb hem uitgeleend aan Vergeten Wie.