zaterdag 10 oktober 2009

Antwerpen, once again

Vandaag was het David zijn beurt om eco-Antwerpen te leren kennen.
We gingen op zoek naar kleren die de man zouden maken, maar dan liefst de ethische eco-man. Het aanbod in eco-mannenkleding is niet van dien aard dat ze er op elke hoek van de straat mee naar je hoofd gooien, dus we dachten (hoopten) het meest kans te hebben in A'pen.

We hadden het adres van Fair en Mandragora op zak en hoopten "het" daar te vinden. David vond bij Fair een prachtig ideo-hemd dat hem helaas een klein beetje te klein was, en bij Mandragora sprak de madness-collectie die daar binnen was hem niet meteen aan. ttz; het waren wel mooie kleren maar niet meteen iets wat je op de trouwdag van je vader zou aandoen, en die is volgende week al. Dus dachten we gelaten dat het dan maar niets zou worden en dat we in de gangbare winkels een kijkje zouden moeten nemen, toen de winkelierster van Mandragora ons een tip gaf van nog een ander adresje. Ze wist de naam van de winkel niet, maar met een beschrijving van de weg en de lokatie gingen we op pad, en zo vonden we 'King of town' en dat bleek een schot in de roos te zijn voor deze dag.
David vond er een heel tof hemd + broek van kuyichi die hem op het lijf gesneden waren.
De dame van de winkel was ook heel behulpzaam en lief én we kregen er Eva-korting. Leuk leuk.
Binnenkort springen we nog wel eens binnen bij Fair ook, gezien er naast Fair.Fashion nu ook binnenkort Fair.Food zal zijn, moeten we dat zeker eens gaan proeven.
Al deze winkels zijn op wandelafstand van de voetgangerstunnel (Fair 2 minuten, Mandragora 15 minuten, The king of town daartussenin) dus daarvoor moeten we het zeker al niet laten.

Dus, geen uitvluchten meer, mannen!

Een andere verrassing vandaag was de verwendag in de bib. We wouden net Mauro gaan inschrijven in de bibliotheek als we uitgenodigd werden om een gedicht te schrijven en zo een warme chocomelk en een speculoosje te verdienen. Mauro, Ubi en ik verzonnen hetvolgende:

Ik zie je toch zo graag
Meer dan gisteren, minder dan morgen
Nu rijst alleen de vraag
Zie jij mij ook zo graag vandaag?


Dat was dat dan.

Toen we in de boekenhoek voor peuters en kleuters zaten, kwam een mevrouw ons inlichten dat de klankschaalsessie meteen zou beginnen in het kleine zaaltje.
Ik was daar niet echt op voorzien, want had geen idee van het programma, maar was toch heel nieuwsgierig. Ik moet zeggen dat het me wel faschineerde, wat ik al gehoord had van klankschalen, maar soms heb ik dan wel weer zo de 'vrees' dat in zo een sessie je over een soort zevende zintuig moet beschikken, waar het bij mij dan waarschijnlijk aan ontbreekt.
Edoch; Mauro verkoos niet deel te nemen, Ubi wou wel. En wat er toen gebeurde was eigenlijk wel wat speciaal. Na een korte uitleg over de klankschalen en de gebruiken ervan, werd er een kleine klanksessie gehouden. Ons woelwater van een Ubibeertje dat eigenlijk er amper 5 minuten in slaagt om stil te zitten, vleidde zichzelf neer op de matten en werd helemaal rustig.
Mooi was dat.
En ik moet zeggen dat ik het zelf ook wel bijzonder vond, op een heel relaxe met-de-voeten-op-de-grond manier. Zeker voor herhaling vatbaar.
Toen we weer buitenkwamen uit het aparte lokaaltje was Mauro verdwenen, maar kregen we een héééééééél erg gevaarlijke tijger in de plaats.

1 opmerking:

nele zei

Bedankt voor de ecoshoppingtips! Een dagje Antwerpen zou ik ook nog wel eens zien zitten.