maandag 5 oktober 2009

Het gaat alsvolgt:

We keren voor alle duidelijkheid even terug in de tijd, zo een twee jaar ongeveer...

.... Ik kom terug van de gynaecoloog die me vertelde dat ik een meisje verwacht. Ik bel een goede vriendin op om haar dat leuke nieuws te vertellen.
Enkele dagen staat die vriendin voor mijn deur... met een pakske.
Joepiejuij, pakskes zijn plezant!
In dat pakske een heel tof tenueke voor de kleine babymeid. Heel schoon, heel wijs, te cute om waar te zijn en 100% meisje.

... Omdat ik niet het type ben van dokters en gyneacologen hun deur plat te lopen en ik in zwangere toestand vooral de raad en daad van mijn beminnelijke vroedvrouwen weet te appreciëren, duurt het even vooraleer de volgende echo uitwijst dat het toch eerder richting broertje voor Mauro uitgaat.
Echt, dat was niet zo een shock voor mij, ik zat er niet te erg mee in. We hadden nog tijd genoeg om aan het idee te wennen en bovendien vragen we niet meer als dat 'het' gezond is.
Maar dat prachtige tenueke.... ik heb het nog veel in mijn handjes gehad, mooi ingepakt in roze zijdepapier, doch, ik heb het onze Ubi nooit aangedaan (letterlijk en figuurlijk)

.. Nu valt er een roze geboortekaartje in de bus van een kersverse mama, waar ikzelf en de vriendin van het pakske nogal mee overeenkomen. Dus ik denk aan dat veel te cute pakske dat ik nog in roze zijdepapier heb bewaard.

En ik stel hetvolgende voor:

De vriendin die pas bevallen is van een prachtig babyboeleke gaat naar haar brievenbus, haalt er het postpak uit en telt geduldig de uren eer haar kleine meid in dit pakje is gegroeid. Klein sterrekindje mag dit pakje dragen zoveel het haar belieft maar eens het een beetje krap begint te worden moet sterremama het apart houden op een heel apart plekje en wachten tot een andere vriendin (of ikzelf eventueel misschien mogelijks wie weet) bevalt van een dochter en dit gegeven vieren met de overdracht van het kledingstuk.

Liz... lieverd,

Gefeliciteerd met je dochter!

Ik hoop dat je dit idee leuk vindt...

en laat ons binnenkort meegenieten in de vorm van een fotootje van de dochter met dit speciale pakje voor op dit blog.
U vindt dit NU in je brievenbus:


We keren even terug naar de dag van vorige week:

Ik leg een pakje klaar om op de post te doen. Ik weet het bedrag niet dus overweeg nog geen frankering. Ik stuur ventlief naar de post om dit pakje weg te brengen. Op maandag vind ik mijn eigen pakje terug in de brievenbus, return to sender. De enige juiste conclusie is: Manlief moet duidelijker instructies krijgen, nl: ga naar post. Spreek loketbediende aan betreffende frankering van het postpac, betaal, overhandig postpac.
Maar dat is dus niet gebeurd. Hij had het gewoon in de bus gedaan. Het denkwerk aan mij overlatend ;)
Dus vanavond was de opdracht: ga naar het adres op het pakje. Stop het in de brievenbus. Ga door naar je werk voor de nachtdienst.

Hopelijk is het nu wel gelukt. :)

1 opmerking:

Liz Corthals zei

sabi, sabi ... superbedankt voor de fijne verrassing! de hele idee achter dit cadeautje is ohzo fantastisch!

sterre gaat hier beslist veel geniet van hebben ... en daarna maken we er beslist een ander vriendenkindje gelukkig mee! laat ons het pakje meteen dopen tot "the pyjama of hope - the pyjama of love"!

met mij gaat het intussen al heel wat beter ... ging jou zondag bellen, maar toen dacht ik eraan dat jouw zoon zijn eerste stapjes in de modewereld aan het zetten was ... een moment dat niet verstoord hoeft te worden! hoop dat jullie genoten hebben!

je hoort mij in ieder geval zéér snel en
ons sterreliefje kan haast niet wachten om jou te ontmoeten!

dikke zoen,

liz, dennis & sterre .. x