vrijdag 20 november 2009

Consumanderen

Gisteren kreeg ik het krantje van 'de gezinsbond' in de bus. In de rubriek Gezinstalig stond een column van Kristien Rombouts met de titel consumanderen, die mijn aandacht trok. Ik vind hem goed geschreven en neem hem hieronder even over.

Consuminderen, als woordspeling op consumeren, is al een tijdje in omloop. Consuminderen staat voor minder consumeren. Soms wordt de term gebruikt als synoniem voor zuinig of zelfs vrekkig leven, al is het eigenlijk een filosofie: met minder tevreden zijn en niet meelopen in de ratrace van steeds meer consumptie. Door wat langer te doen met je kleren, die 'verouderde' gsm, of niet zoveel speelgoed, dvd's of keukenapparatuur in de kast te proppen, wordt het milieu minder belast. Maar de term roept toch ook weerstand op: "We kunnen toch niet terug naar de middeleeuwen. Ik heb mijn auto nodig, ik wil een hippe jeans en geen herstelde lorren, en kou lijden om te besparen is pas helemaal bespottelijk!"
"Mensen moeten niet per se dingen laten. Wat ik belangrijker vind, is dat ze bewust stilstaan bij de gevolgen van elke keuze die ze maken. Duurzame ontwikkeling gaat niet alléén over consuminderen, maar vooral over consumanderen", zei voormalig staatssectretaris voor duurzame ontwikkeling Els Van Weert in haar beleidsverklaring einde 2004. En daarmee introduceerde deze politica het woord 'consumanderen' of 'anders consumeren'.
In 2007 stak de term ook de grens over. De Nederlandse kroonprins Willem-Alexander liet toen in een interview naar aanleiding van zijn veertigste verjaardag optekenen dat we best met z'n alleen wat meer consumanderen, duurzaam consumeren dus - om de klimaatveranderingen binnen de perken te houden.
"Het gedrag van de consument is een uiterst belangrijk wapen in de strijd voor duurzame ontwikkeling. Want het zijn zij alleen die de vraag naar duurzame producten kunnen doen stijgen en van onderuit druk uitoefenen op de producenten", zei onze staatssecretaris destijds nog. Bedenk dus wat voor een macht we hebben als we die jeans vol pesticiden en ontbladeringsmiddelen -waar de stiksters een mensonwaardig loontje voor kregen - laten hangen en die hippe duurzame 'schone' jeans ernaast uit de rekken halen.
Als we allemaal wat meer kiezen voor eerlijke, milieu- en mensvriendelijke producten, zijn we al een hele stap vooruit als samenleving, zonder dat je daar een glaasje fair-tradewijn in je aangenaam verwarmde -want goed geïsoleerde- huis voor moet laten.
*************************************************

* Tip: schrijf je in op de nieuwsbrief van Style me Green als je alles wil te weten komen over het samengaan van hip en eco!

5 opmerkingen:

plukdedagsandra zei

Ik moet het artikel nog lezen. Consumanderen dus. Weer een nieuw woord geleerd. Misschien past dat dan toch beter bij mij.

Indien er meer vraag was naar duurzame produkten zouden we ze misschien ook iets dichter bij huis kunnen vinden. Dat zou ook een pak schelen in de transportmiddelen voor onszelf. Gelukkig is er ook nog het internet.

Sabine zei

Sandra, dat is een zeer terechte opmerking toen ik volgende zin overnam: "Bedenk dus wat voor een macht we hebben als we die jeans vol pesticiden en ontbladeringsmiddelen -waar de stiksters een mensonwaardig loontje voor kregen - laten hangen en die hippe duurzame 'schone' jeans ernaast uit de rekken halen."... had ik ook de bedenking van: maar zo simpel is het niet! Naast dat rel met jeans, staat niet zomaar een rek met duurzame jeans, nee integendeel: je moet er soms heel erg naar zoeken. Het is (nog) geen paralelle economie, slechts 1% (dacht ik) van de kledij die verkocht wordt is bio en duurzaam! Dat moet dringend veranderen, maar ik denk dat vaak mensen het er niet voor over hebben om te gaan zoeken. Het is ook gewoon soms moeilijk om te vinden en het moet dan ook nog je smaak zijn.
Waar een wil is, is een weg. Om het aanbod te doen vergroten moet ook eerst de vraag stijgen en moeten mensen zich bewust zijn van het probleem. Helaas hebben beginnende duurzame initiatieven niet de marketingbudgetten van de merken en de overheid neemt ook (nog) niet altijd beslissingen in functie van duurzaamheid, waarmee ze volgens mij toch ook een beetje een verkeerd signaal geven. Helaas.
Deze week hoorde ik dat er met geld van de vlaamse regering op dit moment wordt onderzocht of het niet geodkoper zou zijn om de Oostendse garnalen te laten pellen in China ipv in Marokko. Mijn haar ging rechtstaan toen ik dat hoorde! (het ligt nog steeds niet terug plat ;-)

Power to the people, denk ik dan. Gelukkig kiezen toch steeds meer mensen voor duurzaam en is er toch evolutie. Nog iets te traag naar mijn zin, maar we komen er nog wel!
En bovendien evolueert het aanbod ook, ik denk dat het 10 jaar geleden nog heel moeilijk was om een hippe biojeans te vinden of bv ecologisch schoeisel dat niet op patersandalen leek. Langs de andere kant deden 'vroeger' mensen ook langer met hun schoenen, kledij en spullen (ze gingen er duurzamer mee om) en dat was ook wel belangrijk.
Een combinatie van duurzame goederen kopen en er dan duurzaam mee omgaan is denk ik het van het.
:-)

plukdedagsandra zei

Helemaal waar!

Dat van je haar vind ik trouwens wel een goeie. haha.
Sinds ik dat weet van die garnalen wil ik dat trouwens ook niet meer. Ons kinderen eten weleens graag tomaat garnaal, maar ik heb hen nu gezegt dat als ze dat willen ze ze wel zelf moeten pellen (en dat is toch minder). Ik heb hun wel verteld waarom.

Veel mensen weten dat gewoon allemaal niet hoor. En een voorbeeld voor de kuisprodukten dan: die zijn duurder en de mensen hebben dat er gewoon niet voor over. Ze kopen liever een kledingstuk van 150 Euro dat iedereen kan zien dan een ecologisch wasprodukt dat dubbel zoveel kost dan ééntje van een ander merk. Maar misschien zou men dan ook niet zo kwistig zijn met die produkten.

Ook qua eten is het toch nog beperkt vind ik. Seitangehakt vind ik dus in Dendermonde nergens. Een grotere ecologische of bio winkel zou hier wel welkom zijn, maar zou het rendabel zijn.

En kledij vind ik wel voor mezelf en de jongste kinderen, maar vanaf 8 jaar wordt het wel moeilijker. Dus koop ik veel tweedehands nu. Een tweede of derde leven voor kledij dus.

Sabine zei

Dat van dat wasmiddel, dat had ik zo nog niet bekeken. Het is nochthans het makkelijkste om te doen... er komt geen echte gedragsverandering bij kijken... gewoon een ander product in je winkelwagen leggen.
Die eco-producten uit delhaize zijn trouwens wel heel goed en erg betaalbaar. Ecover kost per dosis slechts 2 cent duurder per dosis als dash (op de site van colruyt gezien), en in de laatste is de milieukost niet meegerekend (wat ik wel erg fout vind)

Dat van die garnalen zelf pellen vind ik goed opgelost. Zo weten ze meteen ook wat het is ;-)

Qua biovoedingswaren is Dendermonde idd wat moeilijker. Voor verse zaken rij ik af en toe tot in Hamme.
Maar als ik het menu wat plan, lukt het vaak ook om dingen te bestellen in de winkel. Bv seitangehakt en seitanbrochetten, of andere zaken bestel ik bij Marianne van De Rank (waar ik toch moet zijn voor ons biopakket) en dat is voor beiden win-win: ik heb mijn gerief en zij koopt aan wat ze effectief verkocht krijgt (en de afvalberg is daar mogelijks ook wat kleiner door)
Misschien dat ze het bij Maele Gijs ook wel zien zitten op die manier...

Philip zei

Hallo, Sabine en Sandra,

Het is idd een beetje moeilijk om alle verschillende soorten versproducten te vinden. Er bestaan immers immens veel soorten. En dat geldt ook voor ons als natuurwinkel.
Mocht er iets zijn wat in ons versgamma ontbreekt kan je dit altijd bestellen en heb je dit elke vrijdag vers in huis. (ook seitangehakt trouwens (van de hobbit)). Ik hoop dat ik jullie hiermee iets geholpen heb.
Groetjes, Philip van natuurwinkel MaeleGijs.