dinsdag 24 november 2009

Pret met peuters

Soms lijkt het alsof ik hier voornamelijk over Mauro blog, als er al eens iets te vertellen valt over mijn eigen kindjes.
Maar Ubi is er ook nog natuurlijk, ik zou zelfs durven beweren dat hij aanweziger is dan ooit. Een extra paar ogen zou soms van pas komen want hij gaat van kalm en rustig over lief naar kapoen naar ronduit stout. Grenzen aftasten en van die dingen. Mijn grenzen, materiële grenzen en fysieke grenzen, alles moet eraan geloven.
Maar er beginnen ook verstaanbare klanken uit te komen.
Een van zijn veelvoorkomende vocale uitstoten is..."kaka"!
Ka kan staan voor kaas, en als hij daar wildenthousiast over word bij het smeren der bookes, dan gaat dat van kaka! kaka! kaka!
Soms neemt hij ook een doosje speelkaarten, gooit ze op en roept "kaka" als ze naar beneden vallen. Hier staat ka dus voor kaart.
Maar als ik hem ververs, ligt hij ook vaak al eens te schateren van het lachen terwijl hij intussen miniprotjes uit zijn poep tovert. "Kaka" roept hij dan, en perst uit volle kracht. Kaka staat hier dan voor.... kaka.

Iets anders dat hij nieuw heeft opgevangen is "ort". Op zich zegt dat waarschijnlijk weinig, maar als je weet dat hij er dan een vragende blik bijdoet en wijst naar zijn oortje met zijn wijsvinger, dan hoeft daar geen tekening bij dat hij wil aangeven dat hij iets hoort. De oven die aangeeft dat hij klaar is middels een piepje: "ort!"... De deurbel "ort!", muziek op de radio "ort!" en als papa thuis komt met de auto "ort! auto papa!"

En dan kom je met dat ontdekkertje eens buiten en je geraakt met een oude bekende aan de praat. Peutertje wordt wat ongeduldig, en als je gesprekspartner dan een klein windje laat gaan, gepaard gaand met vluchtige blik van 'oops' en je daar uiteraard geen aandacht aan geeft, maar peuterlief ineens uitroept 'ort! kaka!" dan is dat maken dat je wegkomt of in de lach schieten... het hangt er al vanaf met wie je in gesprek was ;-)

Een peuter in huis hebben, zeker als hij Ubi heet, heeft zo nog merkwaardige kantjes.
Ik liep vandaag een beetje moe rond (kan gebeuren) en deed dus vandenamiddag mijn uiterste best om al de afwas van vandaag al achter de rug te hebben tegen dat de mama's en papa's om de onthaalkindjes kwamen, zodat ik daarna met al mijn aandacht bij mijn zonen kon zijn. Nog een boterham eten met de kinderen, ze opfrissen en naar bed brengen en dan er een 'luie' avond van maken.... met een goed boek op de zetel.
Dat was het plan. Ware het niet dat Herr Ubi het nodig had gevonden om onderin de kast te kruipen, onder het aanrecht en de buis van de afvoer los te koppelen terwijl ik in gesprek was met de ouders van een onthaalkindje. Bijgevolg lag gans de keuken onder het afwaswater toen ik even later mijn wasbak liet leeglopen.
En omdat dat nogal veel en vuil water was (we hebben spaghetti gegeten deze middag, need i say more?) was dat echt niet tof. Temeer omdat dat onder mijn kastplinten door was kunnen lopen en ik de helft van mijn keuken heb kunnen demonteren alvorens het deftig zonder geurspoor te kunnen opkuisen.
Mijn keuken schuren vind ik niet erg, maar dat doen na een dag met zeven kinderen rondom mij, waarvan 2 met koorts (Mauro en een onthaalkindje dat hier wat ziekjes werd) en op een avond dat ik er alleen voor sta omdat David met laatdienst staat, is niet mijn meest favoriete timing. Maat soit, wat moest dat moest dan maar en nu heb ik ook weer een frisse keuken.
En in het laatste spoelwater na het schuren heb ik enkele druppels lavendelolie gedaan, dus werd dat toch nog een soort van ontspannende bezigheid.

Leven met peuters dus, ik zou er een boek over kunnen schrijven, maar ga het houden bij dit blogstuk. Eén voordeel hebben ze alvast wel: ze gaan nog redelijk vroeg slapen en zo is er toch ook af en toe nog wat me-time over na een dag van alert zijn.

4 opmerkingen:

Ilse zei

Helaba,
Kijk eens op mijn laatste post op mijn blog :-)

plukdedagsandra zei

Zo herkenbaar en zo uit het leven gegrepen.

Hier hebben we weer een slapeloos nachtje achter de rug. Nu is het de hoest van Thijs die roet in het slapen gooit. Grrr.

Sabine zei

Hier was het ook een nacht van je dat: Ubi was klaarwakker van 00u30 tot 4u15 (en dan is David beginnen snurken) dus toen de wekker afging om 6u40, dan was dat wel een pijnlijke affaire. Grrr
Veel sterkte vandaag ;-)

tielke.meeusen zei

Héél herkenbaar Sabine!
Zondagmiddag kwam ik terug naar 2 uurtjes uitwaiien in het park met de (2) kinderen. Het was 17u en iedereen had honder. Ik had 's morgens een nieuwe lading vloeibaar wasmiddel gemaakt, die stond af te koelen op de vesterbank. Té dicht bij grijpgrage handjes. Inneens lag 10 liter wasmiddel op mijn keukenvloer, en ja ook onder de kasten/gasformuis/koelkast/wasmachien. Zucht... Dan doe je wat je moet doen en zuim je die smurrie op en krijgen de kinderen daarna inderdaad maar vlug vlug boterhammen met choco voor het slapengaan :-)