maandag 7 december 2009

Leer te kijken naar wat achter bomen leeft....

Mauro heeft een dvd'tje met verhaaltjes van David de Kabouter en kan de laatste dagen niet meer wachten tot het bijna bedtijd is, want voordien mogen ze nog even een dvd'tje bekijken. Steevast David de Kabouter dus de laatste dagen.
Jeugdsentiment voor mij en David (mijne man) die vanavond zelfs helemaal ontroerd werd door het deuntje waarmee zo een filmpje start. Vroeger was het al een van mijn favoriete TV-programma's en ik vind het stiekem wel heel leuk dat mijn kindje(s) het ook appreciëren. (Ubi kijkt ook graag mee, maar noemt bijna alles wat op TV komt Bumba, studio 100 doet mij hier wat aan ;-)
Ik kijk wel met een heel andere blik naar dat programma nu. Pas nu valt het me op dat er in elke aflevering wel een thema rond milieu, vervuiling, pesticiden, gebrek aan zorg voor dieren zit. Is dat vroeger niet echt tot me doorgedrongen? Of ligt bij David de Kabouter de kiem voor mijn eco-bewustzijn van vandaag? (Laat ons hopen op dat tweede, want dan hoeven we enkel David opnieuw voor te stellen aan de kinderen van vandaag en is er grote hoop voor de toekomst)

Van eco-bewustzijn gesproken, en nog wel in combinatie met DVD....
Vandaag kwam er van de krant 'De Morgen' een groene editie uit, samen met de klimaatfilm "The age of stupid", waar ik al veel over gehoord had en waarvan ik vreesde dat ik hem nooit te zien zou krijgen. En nu zomaar gratis bij de krant op mijn schoot geworpen! Het leven kan zo schoon zijn!
Maar aangezien ik vorige week door ziekte wat huishoudelijke zaken heb laten liggen en er dit weeken oa door de oudergroepen en de Sint niet veel in huis gebeurd is, zit ik alweer in het ritme van rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan, en heb ik er nog niet meteen naar kunnen kijken.
De krant heb ik wel -zij het vluchtig- bekeken. Het valt me op dat er heel veel groene reclame instaat. Dat heeft natuurlijk te maken met deze speciale editie, dat weet ik wel, maar toch vind ik het positief dat bedrijven 1/ groene producten en diensten ontwikkelen en 2/ hiermee naarbuiten komen naar het grote publiek als zijnde iets waar je fier op kan zijn. Groen is in, en is daarmee uit het schaamhoekje getreden. Het evolueert traag, maar toch ten minste in de goede richting (qua productontwikkeling bedoel ik dan, qua beleid wacht ik nog even een dag of 10 met mijn oordeel)

Los van dat alles heb ik zelf mijn CO2-karretje de weg op geduwd en ben naar Aalst gereden. Daar ligt een van mijn onthaalkindjes in het ziekenhuis.... Tijdens de middagdutjes ben ik hem gauw eens dag gaan zeggen (met dank aan David die het toezicht voor zijn rekening nam)
Het was goed om te zien dat hij levendig en relatief ok is.
Het was goed om te zien dat hij zich van alle buisjes en draadjes niet te veel aantrekt
Het doet me ook stilstaan opnieuw bij de kwetsbaarheid die ik er de kindjes iets overkomt. Het hoeft niet eens ernstig of levensbedreigend te zijn. Ineens besef je weer wat er echt toe doet en hoe belangrijk gezondheid is voor kleine en grote mensen.
Nog eventjes zullen we hem moeten missen in de opvang, maar binnenkort is hij vast weer helemaal beter en kan hij terug komen spelen en vertellen hoe dat daar allemaal in zijn werk ging met die dokters.
Ik kijk er al naar uit.

1 opmerking:

plukdedagsandra zei

Ik heb ook genoten van de groene krant en kan ook niet wachten om de dvd te zien.
Het boek van Alain Grootaers is trouwens ook best interessant. In het begin vond ik het wat saai, maar nu niet meer.

Kindjes in het ziekenhuis. Brrr. Heb er ook een hekel aan. Vorig jaar had ik er in december ééntje en één in januari in het ziekenhuis. Twee keer een operatie. Dat is één van de minst aangename dingen aan kindjes hebben ...wanneer ze zo ziek zijn.