dinsdag 29 december 2009

Ochtendstond

David en ik hebben een soort van beurtrol voor het opstaan in de vakantie, zodat we niet allebei om 6u of 6u30 moeten opstaan, want rond dat uur worden de kindjes meestal wakker.
De laatste dagen ging dat eigenlijk wel goed, de kinderen leken een beetje een vakantieritme te hebben gevonden en sliepen al eens een keer tot 7u of zelfs 7u30.
Vannacht was het 4u als Mauro aan ons bed stond.
Allé tan, hij mocht er gezellig bij komen liggen. Het heeft wel iets hoor, zo je kleine knul nog eens dichtbij hebben.
En dan met een tutgelispel in je oor horen fluisteren: "Mama, ik wil ook op jouw kussen liggen", waarna mama, alles tolererend in de hoop op nog een beetje slaap opschuift naar het randje van het kussen. Als zoonlief daarna ook zijn benen optrekt komt ook dat randje van dat bed wat dichterbij, en dat randje van dat deken. En als hij dan fluisterend 'in een klein stationneke' aanheft, ook een dikke zucht.
Maar geen nood, enkele vermaningen later (we zijn nu reeds bijna een uur later) lijkt de slaap bezit te nemen van zijn lijf en vertrekt hij zwaar ademend naar dromeland. Zij haartjes, electrostatisch geladen van al dat gedraai en gekeer, lekker kriebelend in de neus van mamalief. Op dat punt echter, wil je het risico niet nemen dat heel de situatie zich herhaalt omdat hij zou wakker worden van een mama die zich nog verlegt. Dus houden we een aankomende niesbui gezellig in en we luisteren dapper en geconcentreerd naar het concert der snurkende berenpapa en berenzoon in A mineur.
Tot daar kort na 6 kleine peuterbeer in de kamer ernaast in crescendo gaat en ook zijn deel van de aandacht vraagt. En raad eens... die is eigenlijk (net als de mama) nog niet goed uitgeslapen en heel bovenstaand ritueel herhaalt zich, met als decor dan wel de zetel beneden in de living.
Gelukkig zijn ze zo lief, en zijn de kerstboomlichtjes sfeervol aanwezig in de donkere ochtend, en is de maan bijna vol en schijnt zo schoon door de kale bomen in wintertijd.

8 opmerkingen:

Heidi zei

owww, dat klinkt herkenbaar!

XO Heidi

sillie zei

:-) heb je dan ookniet als de nachtbraker dan eindelijk lekker ligt te slapen dat je zo een overwelmend verliefd en gelukkig soort van oermoeder gevoel krijgt?
Heel herkenbaar :-)
alhoewel deze vakantie en vandaag in het speciaal mag ik niet klagen peuter zoon ontwaakte om 945 en babydochter pas om 830 elfdochter om 9 uur en puber hebben wij bruut van het bed gelicht om 1215 :-)

gr sillie

Sabine zei

jaaaah silli, dat is helemaal waar. De oermoeder in je wordt dan helemaal wakker (helaas voor de rest van de dag ook helemaal slaperig, dat is zo een nadeel hee)
Ze worden te rap groot, maar soms vraag ik me af of dat vroegevogelgedoe er uit gaat groeien. Ik leef op hoop :-)

plukdedagsandra zei

Jahoor Sabine. Ooit slaap je weer "uit". Ik zelf nog niet haha, maar mijn oudste kinderen blijven in de vakanties héél lang in bed liggen wanneer ze er niet uit hoeven. Soms echt tot bijna de middag!

Isabel zei

Hoe herkenbaar! 't negenmaanderke had hier vannacht om 4u ook ineens zin in een heuse pyjamaparty ;) Ach, ik had een vrije dag vandaag, dus dat extra beetje vermoeidheid kon er wel bij. 't blijft ook écht genieten om te ontwaken met een zacht babylijfje dat zich tegen je aan knuffelt...

Liesel zei

Wat schrijf je dat mooi op! Enerzijds het geërgerd zijn, anderzijds het genieten :)

Mama Monique zei

(En waar is nu die mooie foto van het hele verhaal? ;o)

Herkenbaar hoor! Vooral die vroege tijden, het bedrandje en het stationnetje ;o)

Goede jaarwisseling!

eventjeswicht zei

Dat is het strafste van al: dat je die prutsen dus 's morgens nog minstens even graag ziet! Het leven kan soms ergerlijk schoon zijn.