donderdag 17 december 2009

sneeuw op een vrije dag



Mijn plan was: op tijd vertrekken naar Gent om daar nog een cadeautje en knutselspullen te kopen en daarna tegen de middag een kraamvrouwe te visiteren.

Dat werd dus: redelijk op tijd vertrekken naar Gent en daar 2u over doen (4 keer zo lang als normaal) en de inkopen laten vallen en meteen richting babysferen.

Was dat jammer? Mmmm misschien wel een beetje want ik keek wel uit naar het mini shopuitstapje. En ook weer niet want dat kleine knulletje was om op te eten en zijn dutten in mijn armen maakte veel alles goed.
Maar aaaaah wat haat ik dat: rijden met de auto in de sneeuw. Niet omdat het zo traag gaat, niet omdat ik zoveel vertraging heb, maar wél omdat ik een "watals"-er ben.
Constant zit ik dan te denken: Wat als die camion nu uitzwenkt, wat als ik hier de vangrails in knal (tegen 10 per uur) wat als die achter mij niet op tijd kan remmen, wat als ik niet terug thuis geraak, wat als mijn auto helemaal gedeukt is, wat als ik dan moet opgehaald worden met de ambulance, wat als de ambulance dan niet doorkan?
Blij dus op mijn bestemming te zijn geraakt, levend en wel, en nadien ook nog de kinderen om gehaald en thuis geraakt zonder kleerscheuren.

Blij toe... het is hier lekker warm en gezellig met al die lichtjes en met de leuke kaders die David nog heeft opgehangen. Dus mij hoor je zeker niet klagen.

Geen opmerkingen: