zaterdag 28 februari 2009

Het konijn

Ah het is allang geleden dat ik het nog eens over mijn knaagdieen had. Jep, ze leven nog en ze zijn gezond en wel. Ze lijken me wel van mening dat de winter en het beperkte daglicht in onze garage lang genoeg hebben geduudrd, en kijken dus net als vele anderen uit naar de lente.

En...

We hebben zonet een nest ontdekt...

...4 kleine konijntjes

Ze hebben al een velleke, dus moeten al wel een paar dagen oud zijn (konijnen worden naakt geboren) David heeft dinsdag nog het kot ververst en toen waren ze er alleszins nog niet.

Dan rijst de vraag....

Wat met al die andere keren dat de moeder een nest maakte? (zie vroegere berichten)
Heeft ze toen ook geworpen en haar nageslacht gegeten?
Is het dan toch een psycho-konijn?

De papa hebben we al apart gezet.... nu nog hopen dat de mama zich niet aan haar zorg en zoogplicht onttrekt...

4 konijntjes dus..... iemand?

donderdag 26 februari 2009

Music please

Stel dat je kindjes onderdak verschaft, en je bent zelf niet zo een fan van de plopdans maar wil het kind (en het kind in uzelf) toch wat muzikaal entertainment verschaffen, dan heb ik enkele suggesties voor u.
Deze cd'tjes zitten in onze collectie en zijn goedgekeurd door mama, papa en de kindjes:

De kapitein winokio cd's bevatten klassieke kinderliedjes die door hedendaagse artiesten uitgevoerd worden op een originele manier. Een reggae versie van een potteke met vet (ja man!) het kan, het bestaat en het is supergrappig om te horen. Jan Decleir die 'al die willen te kaapren varen' zingt is mijn persoonlijke favoriet (staat op kapitein winokio zag 1 beer)

Steek je vinger in de lucht is een heel leuke cd (met boekje) met liedjes over allerlei zaken die kleine jongens en meisjes meemaken, van zindelijk worden tot om ter snelst lopen, tot een beetje ochtendgymnastiek. (voor de onthaalmoekes die meelezen: hilarisch om dat met de peuters te doen!)

Ik ben nu nog niet zo oud maar ook niet meer zo piep piep, maar op het cd'tje van Bart Peeters staan liedjes die zelfs voor mijn in hun originele vorm jeugdsentiment zijn. Het toeterlied en het liedje van Sintniklaas zijn dat dan vooral. Mauro vind het lied van de 'zes oerangoetans in de baobab' het leukst, en zingt ook 'er zat een beest in bad' al vrolijk mee.

Deze cd'tjes zijn voor ons geprobeerd en goedgekeurd en het is muziek waar ikzelf ook alleen maar vrolijk van kan worden en waarvan ik vermoed dat ze niet direct gedateerd zal zijn.

vrijdag 20 februari 2009

You've got the power

Wolly

Sinds kort hebben we een nieuw huisdier: het is een schaap en het heet Wolly.
Ik ben heel blij met Wolly want die helpt mij heel erg in mijn opvang.
Als ik de kinders vraag om op te ruimen zijn ze soms een beetje 'doof', ze zijn nogal selectief in wat ze willen en kunnen horen.
Maar... als Wolly vraagt om op te ruimen schiet iedereen in gang. Wie best en flinkst opruimt krijgt een dikke kriebelknuffel van Wolly.
Zolang ik mijn hand voor mijn mond hou als Wolly praat, lijken ze helemaal op te gaan in zijn spel. Wolly slaapt best wel veel, maar als ie wakker is, is het feest.

Ook de allerkleinsten vinden Wolly wel amusant: als hij even komt knuffelen schateren ze het uit.

Hieronder enkele fotootjes van Wolly en zijn vriendjes:







(Je had wel door dat Wolly een handpop is hee?)

Threesome

zondag 15 februari 2009

Kindertaal

Raad jij nu maar eens wat volgende zaken zouden kunnen zijn:
(het zijn woordjes van Mauro)

klokflieks (cornflakes)
samkies (sandwich)
buikenolleken (navel)
plizant (plezant)
bababietjes (rozijnen)
siekedinges (chique dingen)
suisap (fruitsap)
melkbuikjes (borsten) :-)


(en nu wat Ubi betreft:)

dedde-deddeeeddede-wo-woe-wo-wawa-dadatai-dada-tatatatadadedda-dedde
(hier ken ik zelf niet de vertaling van, wie het weet mag me verduidelijken)

vrijdag 13 februari 2009

Flink gepoetst! (x2)

Ik ging vandaag op controle bij de tandarts, en Mauro mocht mee. Ik vind het wel belangrijk dat hij een eerste zeer aangename kennismaking heeft met onze tandarts en dat we er niet pas langs moeten bij pijn of problemen met alle geboor en akelige geluiden van dien.
Dus eerst was de mama aan de beurt en toen die was goedgekeurd mocht mauro op schoot van mama ook eens naar zijn tanden laten kijken. Hij heeft ze al allemaal!
Omdat hij zo heel flink was geweest kreeg hij een tattoo, een helikopter en een nieuwe tandenborstel. Content dat hij was. Tandartsen zijn tof. (en we zijn weer voor een jaartje gerust :-) )

Ik ben wel nieuwe dingen te weten gekomen:
Mauro heeft een open beet: zijn voorste tanden komen niet helemaal op elkaar. Dat komt omdat hij nog met een tut gaat slapen. Het is niet erg maar het is wel de reden dat het aan te raden is zo ongeveer rond het derde levensjaar te stoppen met tutten ( op de to do-lijst: 1/ Mauro zindelijk krijgen 2/ Mauro de tut ontwennen) en zeker voor het hernieuwen van de tanden want anders komt daar onherstelbare schade uit voort.

Mauro is ook eens serieus gevallen ergens begin december. Kort na zijn val kleurde zijn voortand lichtjes grijs. De tandarts wist te vertellen dat de bloedvaten zijn geknapt door de val en dat die tand dus 'dood' is, vandaar de grijze verkleuring. Dat is geen probleem zolang er geen verdere gaatjes of scheurtjes (door nog eens te vallen bijvoorbeeld) komen. Nu is zijn tandwortel nog mooi afgesloten van bacteriën omdat zijn tand nog heel is. Als die beschadigd geraakt is de kans groot dat het in zijn tandvlees gaat beginnen ontsteken en dan moet de tand getrokken worden.

Ubi geeft steeds veel over als hij tanden krijgt. De dokter wees eer oorzakelijk verband tussen de tanden en het overgeven af, maar de tandarts bevestigde vandaag dat het kan, al komt het evenwel niet zo heel vaak voor. En dit omdat er extra veel speeksel gemaakt wordt bij het tanden krijgen en als er grote hoeveelheden ingeslikt worden, kan het zijn dat de spijsvertering ervan van slag geraakt en een kind begint over te geven. Onze Ubi heeft sowieso al een grote speekselproductie, wie hem kent weet dat, dus het verhaal zou wel kunnen kloppen in zijn geval. Maar hij wordt al 10 maanden volgende week (dat gaat snel!!) en bij mauro was dat kwijlen over rond de leeftijd van 1 jaar ongeveer, dus ik leef op hoop.

donderdag 12 februari 2009

donderdag veggiedag (11)




Nog steeds donderdag veggiedag hier, ook voor de babietjes.

Ik heb al reeds eens een ideetje gegeven van hoe zo een papje eruit kan zien met adukibonen of met tofu, vandaag stond er een papje met kikkererwten op de menukaart. (Dit is een recept voor kinderen vanaf 6 maanden)

Ik gebruikte per kind:
1 grote aardappel
2 prei
een handje postelein
1 grote eetlepel kikkererwten
2 eetlepels graanvlokken
een koffielepel lijnzaadolie


Als je een vegetarisch potje maakt voor je kleine sloeber en je gebruikt peulvruchten (in dit recept de kikkererwten) dan is het echt belangrijk dat je er ook wat granen bijdoet om een volwaardige vleesvervanger te bekomen. Ik gebruikte vandaag bambix graanvlokken, maar bv wat gekookte rijst kan ook dienen. De standaard is: 1 eetlepel peulvruchten, 2 a 3 eetlepels granen.
In dit gerecht zorgden de aardappelen voor vezels, mineralen en vitamine c
De postelein en lijnzaadolie brachten plantaardige omega 3
De kikkererwten en graanvlokken bevatten oa zink, eiwitten en ijzer.

Kikkererwten zijn te koop in blik of gedroogd. Aangezien de blikversie vaak extra zout bevat is het voor kinderen beter om van gedroogde kikkererwten te vertrekken. Deze zijn te koop in warenhuizen en natuurvoedingswinkels. Een nadeel van met gedroogde kikkererwten te werken kan zijn dat ze een ganse nacht moeten 'weken', je moet de maaltijd dus een beetje plannen. Daartegenover staat dan weer wel dat ze veel goedkoper zijn in droge vorm.

Na een nacht te hebben geweekt moeten kikkererwten 1u tot 1u30 gekookt worden in water. Je merkt dat ze gaar zijn als ze een beetje beginnen te splitten.



Een ander smaakvol idee met kikkererwten (als je ze dan toch weekt en kookt, maak er dan meteen voldoende) is hummus maken. Hummus is lekker als broodbeleg, maar ook op toastjes bij een feestje, of als dip, bv met broodstengels. Het is ook heel erg gezond.
Om hummus te maken kan je je eigen creativiteit gebruiken.
Een voldoende grote hoeveelheid gare kikkererwten fijnmixen, wat water en wat olie erbij en je kan aan het experimenteren gaan. Ikzelf lust het graag met wat look (je kan ook lookpasta of lookpoeder gebruiken), marokkaanse kruiden en wat munt en koriander.
Maar ook lekker is het met sesampasta en gebroken nootjes en/of een gegrilde paprika. De mogelijkheden zijn eindeloos.
Hummus is ook in potjes te verkrijgen in de delhaize, maar het is zoveel goedkoper om het zelf te maken! En bovendien kan je hummus invriezen, dus ook heel makkelijk als je eens wat minder tijd hebt.

dinsdag 10 februari 2009

Eerste hulp bij knolselder

Knolselder is één van de seizoensgroenten van het moment. Hij duikt dan ook zo nu en dan rond deze periode in mijn groentepakket op. Eerlijk gezegd kwam ik er nooit verder mee dan hem in de soep te doen of in de groentepapjes van de kleintjes.
Dat was ook vandaag het geval.
Ubi kreeg een papje van aardappel+ knolselder + spelt + adukibonen.
Van die laatste twee had ik nog wat over, want zowel de spelt als de adukibonen moeten een nacht inweken en ik kan soms moeilijk inschatten hoeveel ik moet nemen en hoe erg dit in de nacht gaat zwellen. Dus neem ik liever wat te veel dan te weinig... en heb ik meestal nog wat over.

Zo ook vandaag, maar we zijn culinair creatief geweest. Het mengsel van spelt en adukibonen werd samen met wat quorn-gehakt, een uitje en enkele champions opgebakken in de pan, gekruid met een beetje satékruiden en een puntje curry.
Ik maakte een hele berg aardappel/knolselderpuree, die ik op smaak bracht met kruidenzout, salie en marjolein. En om het helemaal lekker te maken ontdeed ik 2 tomaten van hun schil en sneed ze in schijfjes..

In een overschaal deed ik eerst het "gehakt", daarnaa de schijfjes tomaat, en daarna de knolselderpuree. Even onder de grill zetten voor het korstje en klaar!
Lekker!!
Het was zo lekker (en ik lieg niet als ik zeg dat ik nog een restje brocolli van gisteren achter de hand had gehouden voor moest het echt tegenvallen) dat de hele ovenschaal op was, nog voor ik er een foto had van kunnen nemen voor deze blog.
Rep u dus naar de winkel, scoor een knolselder en verwen uw gezin met deze overheerlijke gezonde ovenschotel (ze zijn trouwens heel erg goedkoop nu, die knollen)

donderdag 5 februari 2009

Zielig ziekjes...

We waren tot hier toe goed gevrijwaard gebleven van allerlei kwaaltjes, maar... deze week is het een beetje de zielig zieke week. Hoewel dat qua zieligheid nog meevalt want aan ons jongens is niet veel te merken, het gerochel, gekuch en gesnotter buiten beschouwing gelaten. En toch... de aërosol is weer bovengehaald en ze hebben allebei een dikke infectie te pakken op hun longen.
Maar ook enkele onthaalkindjes vielen in panne en mijn eerste aerobic date (je echt, sportief, ikke!) gaat niet door omdat mijn compagnon ziek is, samen met gans haar huishouden (maar uitstel is geen afstel want volgende week gaan we ervoor) En mijn lief heeft het ook zitten... maar raakt nog net de fiets op richting werk.

Alleen moedige, sterke Sabby blijft voorlopig gespaard van al dat viraal en microbiotisch onheil. Ik daag het noodlot uit door het hier neer te pennen, maar 't is te laat... het staat erop.
Dus tussen al het snot en gehoest van mijn gezelschap door, hoop ik helemaal resistent te zijn want zaterdag zijn de eerste oudergroepen gepland en ik kijk er al helemaal naar uit...

dinsdag 3 februari 2009

Vorige zondag...

Lekker fris, doch zonnig weertje afgelopen zondag.

David neemt Mauro mee naar buiten om onze dieren eten te geven...
Mauro is dolenthousiast want dat vind hij heel erg tof.

Mauro ziet het al helemaal zitten om met zijn traktor naar vanachter te racen...


Echt helemaal, ik zeg het je.


De geiten zijn ook al blij om hem te zien komen!


Of heeft dat meer te maken met het voeder dat in zijn aanhangwagentje ligt?


Voila, ook nog even de kippetjes eten geven...


Beste lezer: hier heeft u misschien de laatste foto's van ons gezin en/of de opvang gezien. Want na dat kippen-eten-geven vond David in het kippenhok... een ei. Hij stak het in zijn jaszak, nam nog enkele foto's van Mauro in de tuin en kwam met Mauro naar binnen. Legde zijn jas zeer zachtjes en voorzichtig neer in de garage en bedacht een uurtje later dat hij de foto's wou laten zien...
Maar wat was dat kleverige spul op de camera?
Hel leek wel lijm, maar was bijna geurloos.
Haargel? Beetje raar om haargel in je tuinjas-zak te hebben zitten...
Het ei uiteraard!
De camera volledig onder het eiwit.
En nu blokkeren de knopkes en doet de camera niet meer altijd wat we willen...
*..Spijtig..*

Hopelijk komt het nog goed met die camera

(B)engel

Mauro zit met een verkoudheid.
En iedereen mag het geweten hebben...

Bij momenten heeft hij het zo lastig met zichzelf
dat wij het ook een beetje (da's nog zacht uitgedrukt) lastig krijgen met hem.

Ook op school vroeg de juf nog aan de papa of hij thuis ook een beetje veranderd is, de laatste dagen, in de zin van: moeilijker, ... maar dat had je al door.
Papa beaamt en juf stelt gerust dat het wel normaal is dat ze af en toe driftig worden, die kleuters. Maar een vriendinnetje in de klas bijten... dat mag niet meer gebeuren.

Auw...

En dan op andere momenten zo lief, zo zoet... Bijna ongelooflijk.

Ik vroeg het nog aan hem vanavond: "Weet jij wat mama boos maakt?"
"Ja", zei hij, "Als ik zo AAAAAAAAAAAAaaaaaaahhhhhHH doe, en met mijn benen stamp, dat vind jij niet leuk en dan ben jij boos op mij, niet blij"

*stilte*

"Maar mama, ik ga dat niet meer doen hoor"

*smelt*

zondag 1 februari 2009

Kindertraktaties


Gisteren was ik in de boekhandel... Ik kwam er een boekje tegen met de titel "Kindertraktaties" en op de voorpagina mooie diertjes van fruit die er origineel uitzagen. Voor een prikje gekocht een meegenomen naar huis. De inleiding was al ok: Meneer F Van Arkel vermeldde dat er bij traktaties door kinderen op school vaak chips worden gegeven en besloot dat dat beter kon. Hij had mij mee.... chips meegeven naar school vind ik persoonlijk niet zo een goed idee (hoewel ik mij afvraag hoeveel mensen er dan wél chips al traktatie meegeven aan hun kind) En bij beter dacht ik meteen aan gezonder.
Euh...
Daar ging ik al de mist in.
Origineler dan chips zijn volgens de auteur bv chips [in een plastikfolietje aan een stokje (knapzakje)]
Orignineler zijn ook plastic potjes met daarin gelatinesnoepjes overgoten met gelatine! (Krijgt iemand (zelfs kinderen) dat binnen?)
En bij elk recept dat er dan wel lekker, origineel en/of gezond uitziet (met gezond duidelijk in de minderheid) staat bij de ingrediënten echt elke keer:neem een kant-en-klaar dit, koop een blikje dat...
Vaak staat er wel de suggestie bij: nog lekkerder als je het zelf maakt Maar hoe dat zelf maken dan in zijn werk gaat, staat er niet bij.
Ik had het moeten weten als ik in de inleiding las: origineel hoeft niet moeilijk te zijn.

Mensen met tips voor gezonde en verantwoorde kindertraktaties (ik ben een diksap-moeder weet je nog) mogen die altijd doorspelen.

Maar ach, het is niet helemaal weggesmeten geld want ergens heb ik er wel wat inspiratie in gevonden, als ik si verander door la en zus gebruik ipv zo dan valt er nog wel iets van te maken.

Maar als u, beste lezer, overweegt om hem te kopen, dit boek en er iets extreem gezonds van verwacht... niet doen,... Kom hem anders gewoon even lenen en zie wat je er mee kan.