donderdag 30 april 2009

Onze tuin...




Het begint stillekesaan goed te komen met de tuin. Sinds vorig weekend wonen we hier drie jaar. Het eerste jaar, kwamen we hier net aan met onze verhuiswagen en lag onze tuin er braak bij, maar David probeerde toch al wat patatjes en wat courgette te cultiveren. Maar middenin de aardappeloogst kwam Mauro al piepen en dus werden het enkel courgettes.
Het tweede jaar, kwamen de kippen ons vergezellen en kregen ze een groot uitloopgebied van bijna 100m². Veel groenten hebben we toen ook niet gehad. De bodem was niet voldoende bemest geweest en we namen wat te veel hooi op ons vork, door te denken dat we een 250m² tuin wel bewerken konden.
Het derde jaar (vorig jaar) kwamen er de geiten bij. Dus eerst werd er heel wat gras gezaaid, werd een hok en een afsluiting gemaakt, en bleef er weer wat minder tijd over voor de moestuin zelve. Wel hadden we frambozen, en een heleboel tomaten in de serre. De aardappelen deden het niet zo goed, maar de rabarber, de courgette, de pompoen en de boontjes compenseerden.
En nu is onze tuin eindelijk een beetje zoals we hem in gedachten hadden. Gesnipperd schors in mooie perken vol fruitstruiken allerhande voorkomt te veel onkruid op een niet-chemische manier. De spinazie komt al goed uit, moet alleen nog wat uitgedund worden een dezer dagen en er staat al een klimrek voor staakbonen. De tomatenplanten doen het goed in potjes in de serre en kunnen over 2 weken weer worden uitgeplant in volle grond en de kolen in het wachtbed hebben ook al hun kiemkracht bewezen. Alleen ons courgettezaad wou niet schieten, maar via ruilhandel komen we daar dan wel weer aan.
En zo vind ik het wel een plezier om te zien. Een tuin waar overzicht is....aaah!
En het ziet er allemaal proper uit, vraagt niet te overdreven veel tijd en vooral: er komt bij ons niets chemisch aan te pas.....Puur natuur dus!

nieuwe huisgenootjes



Kunstwerkjes van creatieve Fie.... heel leuk, heel mooi, über-cute!

Mark Bittman

Gisteren ging ik in Gent naar een lezing van Mark Bittman. Mark Bittman is een amerikaans culinair schrijver: hij schrijft over eten, schrijft kookboeken en columns, oa voor the New York Times. Een tijd terug begon hij de link te zien tussen te veel vlees eten enerzijds en gezondheidsproblemen, ecologische problemen en dieren(on)welzijn anderzijds.
Hij besloot daarom om een "less-meatarian" te worden. Overdag, tot 18u, at (een eet) hij niets van dierlijke oorsprong... geen vlees, geen melk, geen kaas, geen ei. 's avonds kan het eventueel wel. Op vrij korte tijd verbeterde zijn fysieke en mentale gezondheid en besloot hij hiermee verder te gaan en mensen te gaan aanraden hetzelfde te doen.
Het komt er op neer dat hij een volledige veganistische voeding als het ideaal beschouwt, maar dat als onhaalbaar ziet. Zowel praktisch voor zichzelf, als dit aan een vleselijke samenleving gaan opdragen, is niet realistisch.
Hij stelt het voor als een weegschaal, waar aan de ene kant vlees en dierlijke producten liggen, aan de andere kant plantaardige producten. De meeste mensen, en al zeker de doorsnee amerikaan, haalt ongeveer 80% aan dagelijks ingenomen caloriën uit de dierlijke kant en slechts 20% uit de plantaardige kant. Zijn beoogde doelstelling is dat iedereen meer naar een 50-50 verouding zou moeten komen of zelf nog beter: door het aandeel van plantaardige voeding zo groot mogelijk te maken. Wanneer mensen op een 50-50 verhouding terugvallen (of beter) gaat men zelf grotere fysieke voordelen ondervinden!
Ook de planeet zal hier wel bij varen.... en het zuiden (hij vertelde in zijn lezing dat wereldwijd 70% van de beschikbare landbouwgrond naar productie van vlees gaat - vooral kweken van granen en gewassen om dieren in de vleesindustrie te voeden) ...en dan te weten dat er in ontwikkelingslanden een voedingstekort is bij de mensen.
Verder pleit hij ook voor een voedingswijze waarbij we zelf zoveel mogelijk onbewerkte producten gaan gebruiken. Weg dus met kant-en-klaar, maar koken met ingrediënten die zelf 100% het ingrediënt zijn, zoals onze overgrootmoeders deden, als het ware.

Wat ik persoonlijk interessant vond aan zijn uitleg is:
* de 50-50 verdeling is volgens mij voor iedereen haalbaar
* wanneer je overschakelt op een vegetarisch dieet, maar om een of andere reden toch je vlees vervangt door veel zuivelproducten, blijft je balans van de dierlijke kant doorwegen en maak je niet echt een wezenlijk verschil.
* dit impliceert ook dat de overheid echt wel iets kan doen aan gezondheidspreventie en ecologische impact-vermindering, door alvast de overdreven promotie van zuivelproducten (waarvan mensen dan echt gaan geloven dat ze het niet kunnen missen) en de directe en indirecte subsidiëring van de vleesindustrie (dit is nog iets anders dan landbouw!) stop te zetten en de enorme budgetten die daardoor vrij komen, inzetten voor zaken die echt onze gezondheid en onze planeet ten goede komen.
Maar zoals Mark Bittman zei in de vragenronde "If you are waiting for the gouvernment to do something, you already waited too long". Hij gelooft meer in een bottom-up aanpak waarin mensen zelf tot conclusies komen en gedragsverandering gaan toepassen. Ik volg hem daar in, met dien verstande dat mensen tot conclusies komen door correcte informatie te krijgen. En daar kan zoals ik al eerder schreef de overheid wel een rol in spelen: als men promotie voert voor "kazen van bij ons" "melk, de witte motor" en "certus kwaliteitsvlees" waarom dan niet voor groenten en plantaardige producten???

woensdag 29 april 2009

Biomarkt

Op zondag 20 september, is er de jaarlijkse biomarkt van VELT, die plaatsvindt in Lebbeke. Zet die datum alvast in je agenda want het is zeker de moeite waart om eens langs te komen.

Moest je zin hebben om nog heel wat andere eco-mensen beter te leren kennen... kan je je ook aanmelden als vrijwilliger om te komen helpen :-) Mail dan gerust.

zondag 26 april 2009

helpen blazen

Vandaag waren de meter en de peter van Ubi uitgenodigd, samen met zijn grootouders en overgrootouders, om samen zijn verjaardag te vieren...

Tante Ilse bakte een lekkere Hopla-taart...


.....met daarop één kaarsje dat Ubi samen met meter, peter, mama en broer mocht uitblazen (x3 vooraleer de foto een beetje gelukt was)


En daarna taart proeven! Heel heel heel lekker. Dankjewel tante Ilse!!


En daarna werd er ook nog buiten gespeeld want het zonnetje kwam weer piepen.. ook heel tof!

Een heel toffe dag dus vandaag,... alleen jammer dat hij wat in mineur eindigde met een gloeiende Mauro, die we met koorts naar bad en bed moesten brengen. Hopelijk is hij morgen weer helemaal genezen...

zaterdag 25 april 2009

kleine konijntjes vinden nieuwe thuis



De twee kleine konijntjes die hier nog woonden, zijn vandaag verhuisd. David heeft voor een hele lieve meid en een stoere kleine vent een nieuw konijnenhok gemaakt, en dat zijn we vandaag gaan leveren, samen met de konijntjes natuurlijk.
Ze hebben al een naam gekregen ook! Ze eten Roosje en Pluisje.
We weten zeker dat ze goed verzorgd en geknuffeld zullen worden.... waarschijnlijk zullen we ze in de nabije toekomst nog wel eens bezoeken.
Tot ziens schatjes!

Nu heeft mama-konijn een héél groot kot voor zich alleen. Beetje zielig. Maar binnenkort krijgt ze daar gezelschap van papa-konijn, die trouwens Jos heet tegenwoordig. Maar papa Jos mag de 4de mei gehospitaliseerd worden voor zijn ontmannelijking, want een nieuw nestje... toch maar niet.

vrijdag 24 april 2009

Nog meer koekjes!


Ik lijk koekiemonster wel,

Al moet ik erbij zeggen dat ik nog meer geniet van ze te bakken dan van ze op te eten, zo een super-snoeper ben ik niet.

Maar... Nu ik eindelijk de 'cups' te pakken gekregen heb, wou ik ze ook wel eens gebruiken. Dus ik pakte er een amerikaans kookboekje bij: 'La dolce vegan'. Ik geef toe dat het bij mij zo vegan niet is, want ik zit met een overaanbod aan eitjes door onze kippen voor de moment. Dus waar stond: egg replacer to equal 1 egg, heb ik gewoon dat ei gebruikt.

Voor de rest:
1/2 cup margarine
3/4 cup suiker
1 tl vanille extract
1 1/4 cup bloem
t tl bakpoeder
1/4 tl zout
1/2 cup gemalen kokos
3/4 cup chocoladeschilfers
en 1 eitje dus

Het ei, de margarine, de vanille en suiker samen mixen. De rest van de ingrediënten ook samen goed doorroeren in een aparte kom. Daarna het vloeibare mengsel bij het droge mengsel doen, goed roeren en balletjes van maken, die je dan op een bakplaat legt (met bakpapier belegd) 12 a 13 minuten bakken in een voorverwarmde oven op 175 graden.

Ik heb mijn koekjes iets te groot genomen, aangezien ze nog een beetje uitzetten in de lengte, de breedte en de hoogte bij het bakken, dus, note to self: volgende keer kleinere balletjes maken.

Ze zijn perfect voor tea-time!
Smakelijk!!

ps: op de bovenste foto: de cups zijn te vinden bij Dille en Kamille en de maatjes voor eetlepel en teelepel haalde ik bij de aveve.

donderdag 23 april 2009

Zoek de 7 verschillen

Mauro,bijna 1 jaar


Ubi een dikke maand geleden


Hoe groter de jongens worden, hoe meer ik te horen krijg dat Ubi nu echt wel op Mauro gaat lijken. Ik weet het niet. Ik zie Ubi meer Ubi worden en Mauro meer Mauro.
Maar ik ben de mama, dus ik denk dat ik vooral kijk naar waar ze verschillen, meer dan waarin ze gelijken op elkaar.
De gelijkenissen vind ik dan weer minder uiterlijk terug, maar eerder op het motorische. Bv beider voorkeur voor klauteren, de evolutie van liggen naar sluipen naar kruipen naar stappen verloopt op hetzelfde tempo, etc.

En eigenlijk doet het er ook helemaal niet toe, of wel?

woensdag 22 april 2009

Ubi

Een jaar geleden....




Vandaag....



Mijn kleinste prins wordt al 1 jaar vandaag.
Daarmee sluiten we officieel zijn babytijd af, al is hij al een poosje niet meer plat.
Ze zeiden allemaal "Geniet ervan, ze worden zo rap groot", de mensen die op kraambezoek kwamen, en ze hebben zo hard gelijk. Dat jaar is voorbij gevlogen. En ik kan me nog zo goed zijn geur van pasgeboren herinneren, zelfs de stampen in mijn buik. En nu wordt hij elke dag nog meer en meer wie hij is. Ik ben blij dat ik daar getuige van mag zijn.

Maar 1 ding weet ik zeker... de liefde die ik voor mijn jongens voel is ongekend groot. En ze verbazen me elke dag meer en meer, met hun kunnen, hun weten, en hun affectie voor elkaar.

Lieve schat, kleine prins,
Gelukkige verjaardag,
Ik zie je graag!

Dé uitdaging

Ik ben ook op zoek naar mensen die een soort uitdaging zien zitten. Niet tegenover mij (alle ja misschien een beetje) maar vooral tegenover zichzelf, en mij daarvan willen vertellen.

Namelijk, de opdracht zou zijn dat je in de volgende 5 keer dat je naar de winkel gaat iets meebrengt dat je nog nooit gekocht hebt. De enige voorwaarden zijn dat het gezond moet zijn, en volledig plantaardig. Dat kan gaan van een pak griesmeel tot een olijf, tot paarse rijst, linzen...
Dan is het de bedoeling dat je het gaat klaarmaken voor het eerst in je leven. En dan had ik graag vernomen wat en hoe (wat heb je gekocht, wat heb je er mee gedaan, wat vond je ervan?)
Uiteraard mag je ook meer dan vijf keer (of minder als het echt tegenvalt) meedoen, dat is maar een streefcijfer. Maakt niet uit in welke winkel je gaat, tenzij je al het volledige assortiment van die bepaalde winkel hebt uitgepluist, dan is het wat moeilijker.

Bevindingen kunnen gemaild worden naar moekesabine(at)gmail(dot)com

Ik ben heel benieuwd!!
Alvast heel heel heel erg bedankt!

(Als er genoeg respons op komt wil ik daar iets mee doen op dit blog, maar je moet geen schrik hebben voor je anonimiteit! )

maandag 20 april 2009

Daslook

Zaterdag ging ik naar de velt-workshop "Wild koken" en heb hele wat bijgeleerd. Van bovenstaande plant had ik nog nooit gehoord. Daslook was voor mij een onbeminde onbekende. Daar kwam zaterdag verandering want toen hebben we deze plant en de bloem ervan gebruikt in verschillende gerechten.

Probleem met de plant is dat ze zeldzaam is en beschermd. Je mag ze dus niet plukken in het wild. Helaas helaas...
Maar langs de andere kant is het ook een plant die nogal durft te woekeren als ze haar plekje heeft gevonden. En bij 'de frans' van onze velt-afdeling heeft ze zo een plekje gevonden. Dus... Frans kon best wel wat (of zelfs veel) van deze plant missen en ik ben er vandenavond dan ook omgereden. Ik kreeg enkele planten mee die ik in mijn tuin heb uitgezet (Laat maar woekeren desnoods daar helemaal vanachter!) en meteen ook en hele pak verse bladen om morgen iets mee te gaan doen.
Merci Frans!
Nu nog zoeken naar een geschikt recept, want de stencils van de workshop heb ik nog niet ontvangen....

zondag 19 april 2009

babysloefkes.... voor grote meisjes


Mijn nieuwste aanwinst....

Ik heb er Mauro groot mee zien worden, Ubi draagt ze ook al bijna een jaar..
Waarom niet voor mama's? Pololo heeft ze, de kindersloefkes in mamaformaat...
En lekker dat dat is aan de voetjes!
't Voelt een beetje als turnpantoffels, maar ze zijn veel mooier natuurlijk.

En wat ze nog mooier maakt: ze zijn helemaal eco!
Check www.pololo.com of www.lievepluis.be

zaterdag 18 april 2009

Grootmoe's koekjes


Een receptje van de mémé van Fieke:

375gr zelfrijzende bloem
200gr bruine suiker
7gr speculooskruiden
100gr boter
2el water
1 eitje

Alles mengen met de deeghaken van de mixer of met de hand...
Ik voegde er ook nog wat chocoladedruppels aan toe.

+-15 minuutjes bakken in de oven op 200 graden

Heerlijke simpele koekjes!

Als je het deeg iets steviger maakt dan ik deed, kan je er ook nog vormpjes uitsteken, maar mijn deeg was iets te slap daarvoor deze keer.

Dankjewel om het recept met me te delen Fieke!

ps: en met een minimuum aan afwas: enkel 1 kom, een lepel en de deeghaken waren vuil, de bakplaat was middels het gebruik van bakpapier proper met een licht vochtige doek. :-)
(dit enkel omdat er bepaalde mensen zich blijkbaar zorgen maken over de hoeveelheid afwas die mijn keukenexploten met zich meebrengen)

vrijdag 17 april 2009

Zwaaien


Kinderhandjes zwaaien,
We hadden samen veel plezier,
Kinderhandjes zwaaien,
daaa-aag
Je blijft steeds welkom hier!

Nog meer feest...

Kleine meisjes worden groot, zwaaien Moeke Sabine gedag en vertrekken naar de kleuterschool, maar niet vooraleer we nog eens samen koekjes hebben gebakken.... Hieronder enkele sfeerbeeldjes....





Feest!



Een jarige in de opvang!

1 jaar reeds....hieperdepiep hoera!!!!! We zetten onze feesthoedjes op!

woensdag 15 april 2009

Makkelijke en snelle pastasaus















nodig:
* een ruime portie verse spinazie, gekookt en fijngemaakt
* een brikje soyaroom
* beetje olie
* beetje bloem
* 2 kl pesto
* peper en zout
* een 2tal centimeters knoflookpasta (of verse knoflook)

-> een soort bechamel maken met de olie, bloem en soyaroom en de rest gewoon toevoegen en even laten pruttelen. Serveren met volkoren penne (of andere pasta) en eventueel een beetje gersapte emmentaler. Makkelijk en snel..... en vinden wij dat lekker? Nu en of!

Een stokje gekregen

Wat op dit moment mijn obsessie is:
De eerste vraag vind ik alvast een moeilijke. Ik denk niet dat ik obsessief bezig ben....
Wat ik nu draag
Ik zit al in pyama.
Doe ik vaak een dutje?
Ooooh, dutjes, ik wou dat dat er nog in zat, helaas.... soms lijken de nachten wel een aaneenschakeling van kleine dutjes, maar dat is niet wat er bedoeld wordt vrees ik.
Wie ik het laatst een knuffel heb gegeven
De onthaalkindjes (die van mezelf inbegrepen)
Wat ik zou willen veranderen:
De wereld. Veel aan mijn huis. Mijn kapsel. (de omgekeerde volgorde lijkt me haalbaarder, maar de vraag was 'willen' en niet 'kunnen')
Wat ik vanavond eet
Ik heb wafels gegeten met slagroom. (en ik hoop dat Tjörven of Astrid dat niet lezen)
Mijn laatste aanschaf
Vorige week kocht ik nieuwe schoenen.
Naar welk geluid ik nu
De stilte van de vallende avond en een zacht nadruipen van de regen na een kleine bui.
Favoriete weertype
Alles wat uitnodigt tot naar buiten gaan... zonnige lentedagen zoals vandaag, of verse vrieslucht, de wereld na een ferme bui en de geur van vers beregend lentegras. Zomers met veel schaduw.. Ik hou van afwisseling.
Zeg iets tegen de persoon die je getagged heeft
Ik blijf het zeer speciaal vinden dat we elkaar enkel uit blog en internetland kennen en dat we toch bijna een jaar geleden op dezelfde dag een kindje op de wereld zetten.
Favoriete vakantieplek:
Azië vind ik heel mooi.... Thailand, Tibet, het noorden van China... Die ken ik van mee te maken. De rest van de wereld enkel van horen zeggen.
Films die ik keer op keer kan:
Microcosmos
Favoriete theesmaak:
Ook hier hou ik echt van afwisseling. De thee "Even bijkomen." van piramide is wel een blijvertje.
Het boek dat ik momenteel lees:
Montecore, een tijger op twee benen.
Wat mij op dit moment veel plezier geeft, maar tegelijkertijd ook schuldgevoelens:
Ik heb heel veel plezier in mijn werk en mijn gezin, maar kan er enorm van genieten van met vriendinnen bij te praten, de oudergroepen mee vorm te geven en even weg te zijn van huis. Ik heb eigenlijk vrij weinig last van schuldgevoelens want ik (h)erken die behoefte ook bij mijn man en geef hem ook ruimte en vrijheid om op zijn moment bij zijn maten te gaan.
Wat is je doel?
Ik ben eeuwig onderweg, ik weet niet goed waarheen. Ik ben meer gefocust op de weg zelf dan op het doel, want dat is veranderlijk.
Wat wil ik ooit nog doen?
Ik hoop mensen te blijven inspireren om ecologische keuzes te maken.
Wat wens ik mijn kinderen toe
Heel veel liefde....
Welke kwaliteit zou ik willen hebben:
iets meer discipline
Noem één van je kwaliteiten:
creatief in de keuken
Waar wacht ik op?
Godot
Heb je een tic of kenmerkende eigenschap?
De mensen die dit hebben zijn zich daar zelden van bewust.... ik weet het dus niet. You tell me.

dinsdag 14 april 2009

Leren tellen...

Zeg het het met bloemen.... een educatieve middag in de opvang!

1
2



5

zondag 12 april 2009

Schol!


Mauro en zijn peter Dirk :-)

Konijntjes...


Twee van de vier konijnenkinderen verhuisden vandaag en worden vanaf nu verzorgd door een andere knappe kerel en zijn mama en papa.
We zijn zeker dat ze in goede handen zijn en daar zijn we heel blij om.

Tot ziens kleine konijntjes, het ga jullie goed daar in het verre Gent!

zaterdag 11 april 2009

En in Gent en in Gent en in Gent....

Door een speling van het lot waren we vandaag in Gent en hadden we onverwachts wat tijd over... en werden we door Frike en Kristof geïnviteerd om hen te vergezellen bij een lunch in Avalon. Een helderblauwe hemel en het vooruitzicht van een heerlijke maaltijd in een veelbesproken restaurant stemden me blijgezind. Na een telefoontje aan de eigenaars bleek de medebrenging van 3 kindjes geen probleem...

Aldus kwamen wij aan in restaurant Avalon en mochten we als eersten en enigen op het zalige terras, dat nog in aanbouw is maar weldra vele gasten zal plezieren, plaatsnemen en genieten van onze maaltijd.
Het was zeer fijn om nog eens een menukaart in handen te nemen waar niet intensief moet in gezocht worden naar een vegetarisch gerecht.



Terwijl wij genoten van onze lunch, genoot Ubi al net evenzeer van een mooie zintuiglijke ervaring.. Hij mocht indutten met het aanzicht van een helderblauwe hemel, waarin zich een prachtige mozaïek aftekende van de japanse kerselaar in volle bloei.






Het was nog om een andere reden een heel leuke ervaring...
Kevin en Tine, de eigenaars van het restaurant, had ik al eerder ontmoet in mijn leven, namelijk bij de prenatale lessen in het geboortehuis toen we zwanger waren van van ons eerste kind. Inmiddels zijn we allebei gezegend met 2 prachtige zonen.
Tine herinnerde zich mijn dikke en gezwollen benen nog, op het einde van mijn eerste zwangerschap, een grappig detail. (Grappig dat ze dat nog wist, bedoel ik, die benen zelfs waren minder een lachtertje) Een jaar later volgde ik per toeval nog eens een kookles bij Kevin, en kort geleden bleek dat ze in Frike, mijn compagnon voor de oudergroepen, een fantastische onthaalouder vonden voor hun kindjes. En zo kom je sommige mensen tegen in het leven en blijkt het een aangenaam weerzien, een gezellig contact.

Nu zal een volgend weerzien niet meer zo toevallig zijn, ik weet hen te vinden... als ik nog eens in Gent ben met een lege maag en zin in een zinnenprikkelende maaltijd... zoek ik hen zeker weer op.




vrijdag 10 april 2009

In onze boekenkast...



Dit boekje: "Kruiden fluisteren hun geheimen", heb ik ooit eens via een actie voor een klein prijsje kunnen kopen. Mauro was toen nog een baby, maar de kans was te mooi om te laten liggen. Eigenlijk is hij er nu ook nog een tikje te klein voor, want in dit boek staat een verhaal over trollen en kleine mannetjes die op zoek gaan naar de verloren/gestolen kruiden. Daartussen staan ideeën, recepten, en informatie over de kruiden die in het boek aan bod komen, per seizoen. Het gaat over bloemen en planten die elk kind wel al eens gezien heeft en waarvoor je niet naar een tuincentrum moet, maar die je in de vrije natuur terug kan vinden.
Het is leuk als volwassene om dan aan je kind/kleinkind iets op zijn niveau te vertellen en de duidelijke prenten e foto's van de bloemen en planten zijn super om samen te bekijken en daarna in de tuin (of elders) op zoek te gaan naar de planten uit het boek.

Daarin staat bv ook een beetje uitleg over waarom blaadjes van een paardebloem zo gezond zijn in een slaatje of de pannekoek (zie hieronder, de pannekoeken van gisteren) en het inspireert groot en klein om eens iets te doen met wat de natuur ons schenkt.
In de boekhandel kost dit boekje ongeveer 20 euro. Ik vind het een echte aanrader en misschien ook een leuk kadootje voor een communie of een lentefeest.

Het boek werd gescheven door Daniëlle Houbrechts. Zij heeft ook een interessante site (www.kruidjes.be) vol weetjes over kruiden, tips, receptjes,.... ook de moeite waard om eens te bekijken en eventueel iets mee te gaan doen.

donderdag 9 april 2009

Bakken.com

Op het blog van Fieke vind ik inspiratie voor lekkere dingen om klaar te maken en te knutselen. Vandaag las ik een blogje van haar over muffins met chocolade en peer, waarvoor ik toevallig alle ingrediënten in huis had. Zin om te bakken had ik al, en nu ook een nieuw receptje.

Ik ben er aan begonnen met goede moed en het bleek helemaal niet moeilijk. Enkel het feit dat de maten van de ingrediënten in 'cups' vermeld stonden, deed me even zuchten. Maar.... ik heb een omzettingstabel tussen mijn kookboek zitten die me al meerdere keren uit de nood heeft geholpen bij amerikaanse recepten.

Mijn huisje begon heerlijk te geuren, en toen ik de muffins uit de oven haalde, hadden ze een mooi kleurtje en waren ze goed gerezen.
Even later, toen ik wou proeven, bleek ook de textuur nagenoeg perfect.
Alleen.... bah! Dat smaakte echt niet lekker!
Er moet iets mis gegaan zijn, met de verhoudingen. Mijn tabel heeft me bij de neus genomen vrees ik. Er was gewoon veel te weinig suiker in. Beetje mijn eigen fout misschien, want er stonden wel 5 of 6 verschillende soorten suiker in de tabel en ik moet bij de verkeerde hebben gekeken.



De kippen zijn niet zo kieskeurig qua smaken en zullen de cakejes morgen maar wat graag opsnoepen, dat weet ik wel zeker.

Ik probeer het binnenkort vast en zeker nog wel eens opnieuw als ik via een heel toffe vriendin, die voor mij in Gent even in de Dille en Kamille wil binnenwippen, de juiste maatbekertjes ofte 'Cups' heb verkegen. Dan kan ik het weer helemaal aan!

Maar mijn bakdrang was nog niet over en.... onze kippen leggen tegenwoordig meer eitjes dan we opkunnen en voorlopig lijken ze niet meer te sneuvelen door de eksters (hout vasthouden), dus... pannekoeken!




De prikbloemen (brandnetels op z'n Mauro's) en paardebloemen laten al hun groene, zeer voedzame bladen zien en lieten zich gewillig plukken om mee in de pannekoeken te belanden.
Ik gebruikte:
6 eieren
300 gr zelfrijzend bakmeel
80 gr suiker
vanille-extract
700ml soyamelk
oranjebloesemwater
een 20tal paardebloemenbladen en 2 brandnetels - goed gespoeld en in stukjes.
-> alles goed mengen en de stukjes plant op het einde toevoegen... bakken maar!





Pannekoeken zijn sowieso al een feest op zich, zeker voor kinderen, maar als je de pannekoek nog kan versieren met wat suiker in de vorm van een boederijtje, dan gaan we helemaal uit ons dak....
Heel eenvoudig: het sjabloontje op je pannekoek leggen en met een zeefje met suiker erover gaan. Ik kreeg het sjabloontje eens kado, maar heb een vermoeden dat je het voor een klein prijsje in de Hema kan vinden.

woensdag 8 april 2009

Bijzonder...

Iets meer dan twee jaar geleden, ik was nog niet zo lang gestart als onthaalmoeder, kreeg ik telefoon van een vrouw die informeerde of ik nog een plaatsje vrij had in mijn opvang. Toen ik zei dat dat het geval was zei ze op zoek te zijn naar opvang voor haar kindje. Ze vertelde erbij dat het een heel makkelijk, lief kind was, maar dat ze speciale zorgen nodig had. Ze vroeg of ze eens mocht langskomen met het meisje en we spraken een datum af.
Ik weet niet zo goed meer wat ik voelde en dacht op dat moment. Ik maakte kennis met de vrouw en haar dochtertje.... een klein fragil poppemieke, bijna een jaar oud, maar nog vederlicht. Een sonde ging haar neusje in voor de voedingen.
De vrouw vroeg me of ik erover wou nadenken het kindje 3 dagen per week op te vangen. Veel vragen had ik daarbij, vragen waarop ook de vrouw niet altijd meteen een antwoord wist want het syndroom van het meisje was vrij onbekend en veel hing ook af van variabele factoren, bv hoe veel het meisje in gewicht zou bijkomen bepaalde hoe het verder ging met de sonde etc.
Ik twijfelde heel even want ik had nog weinig ervaring als onthaalmoeder, geen ervaring met sondevoeding, en het onbekende schrikten me af. Ik praatte erover met enkele mensen en velen raadden me aan niet over één nacht ijs te gaan, want een ganse dag actief zijn in een opvang vraagt soms veel energie, laat staan als er nog eentje bij is die constant extra zorg en aandacht nodig heeft.

Maar heel lang heb ik niet getwijfeld. Ik besloot ervoor te gaan en sprak met de vrouw en haar man af dat we hele open zouden zijn, en dat ik het wou proberen, maar dat we samen naar een andere oplossing zouden zoeken als het echt te belastend en te moeilijk zou zijn om een of andere reden. Het meisje, toen nog in het lijfje van een baby, startte in mijn opvang toen ze iets ouder was dan een jaar. In het begin hielp haar oma met de voedingen en de verzorging, en elke dag dat ze hier was kwam er een kinesist om met haar te werken.
De opvang liep vlotter dan verwacht, wat een hele opluchting was voor alle partijen.

Enkele maanden geleden heb ik afscheid genomen van die lieve meid. Ze gaat nu naar een instelling waar ze met intensievere therapie grote vooruitgang maakt.
Vandaag was ze nog eens op bezoek, de drie kaarsjes op haar verjaardagstaart heeft ze vast en zeker zelf al kunnen uitblazen. Het was een blij weerzien. De liefde is nog groot en wederzijds. Het is knap om te zien hoe kinderen eigenlijk zo veel veranderen om vrij korte tijd. Zeker bij haar was de verandering enorm. En anderzijds was het alsof ze hier nooit is weggeweest. Ze kende de kindjes nog, de omgeving,... en ze was blij en ze lachte....
En mijn moekes-hartje lachte mee.

maandag 6 april 2009

let the sunshine in

Weerom een lekker zonnig dagje vandaag...
Niet te veel zin om te koken en toch veel zin in iets lekker en zomers... (tlijkt misschien meer werk dan dat het is... onderstaande gerechten zijn als je wil in een kwartiertje klaar)

Courgette gevuld met paprika-tofu in de oven:

nodig:
1 grote paprika,
1 ui
een klein handje cashewnoten
een beetje look
peper en zout
een goede scheut olijfolie
-> dit alles in de blender steken en op start duwen (of desnoods in een pot mixen als je geen blender hebt)

1 pakje tofu
1 kopje volkorenrijst
-> tofu verkruimelen en samen met de rijst onder het paprikamengsel roeren.

intermezzo: even gaan genieten van de zon, met de kindjes spelen in het gras, etc (mag gerust enkele uren duren zodat de smaken van paprika etc goed in de tofu dringen)

Een klein uurtje voor etenstijd snijdt je een dikke courgette in 2 (of van een kleiner exemplaar snijdt je een centimeterje in de lengte af) je holt ze uit en vult ze met het eerder gemaakte mengsel. Nog ongeveer een dik half uur in de oven en dan.... smullen!


Polenta met zongedroogde tomaten en olijven
Eigenlijk zegt de titel al alles. Neem zongedroogde tomaten op olie van een goede kwaliteit (6 stuks) en snijd of knip ze in stukjes. Doe hetzelfde met een tiental groene ontpitte olijven.
Breng voor de polenta 4 delen gezouten water aan de kook voor 1 deel polenta. Als het water kookt zachtjes de polenta toevoegen en als het begint dikker te worden destukjes zongedroogde tomaten en de olijven erbij roeren en en klein lepeltje gedroogde oregano toevoegen. Klaar! (tip: giet uit in een ovenschaal of andere schotel en laat even stollen, zo kan je het makkelijk in stukjes snijden)

btw: polenta (maisgriesmeel) is te vinden in de natuurvoedingswinkel of in Delhaize, niet in de colruyt :-)

zaterdag 4 april 2009

smikkel smakkel



Voor u geselecteerd, geproefd, nog eens geproefd en goedgekeurd: smic smac koekjes van eco-biscuits..... helemaal plantaardig, zonder biet of rietsuiker en héééééél lekker.

Ze zijn te koop in de natuurvoedingswinkels en in de colruyt kan je ze meenemen als je ze betselt via www.bioplanet.be

vrijdag 3 april 2009

Daar is de lente, daar is de zon...






Dat betekent niet meer of niet minder dan: buiten genieten, spelen, slapen.... Leuk!