dinsdag 30 juni 2009

Ochtendstond...






Ubi -vroege vogel-
Tegenwoordig steeds om 5u 40 paraat, klaar voor de nieuwe dag.
We maken van de nood een deugd. Als vele mensen nog slapen doe ik draagdoek en laarzen aan en gaan we genieten van de ochtend die zich aan ons geeft.
Onze schaduw nog lang op de ontwakende velden, luisterend naar de ochtendprevel van de vogels en het kraaien van de haan.
Samen zijn en genieten... lekker fris, heerlijke geuren. Zalig.
Als wat verder de autocaravaan naar Brussel optrekt weten we dat het tijd is om naar huis te gaan.... ontbijt gaan maken voor grote broer en papa.

Diploma-uitreiking


Met glans geslaagd voor de potjestest!!

zaterdag 27 juni 2009

Feest op school


Op zich is er niet veel aan. Er was een grote tent, er was luide muziek en er was veel volk (die het allemaal wat warm hadden in de grote tent met veel muziek en weinig luchtverplaatsing)
Maar oh
Als het dan gebeurt... dat mijn kleine grote jongen
daar ineens zo staat te blinken
verkleed als olifant
(ook al is ie de enige die de mooie broek van de juf niet wou aandoen op de laatste moment)
awel
dan smelt ik toch
en niet alleen van de warmte
vooral van melodramatiek
en het besef dat ze echt snel groot worden
dat zijn eerste schooljaar er al opzit
en dat hij dat supergoed doet

En als kers op de taart heeft juf Sas hem nog beloofd dat hij maandag, op de laatste volledige schooldag nog een medaille krijgt... de medaille voor kindjes die geen luier meer nodig hebben.
Dus toen we naar huis reden blonken we allebei van trots, ik en mijn mauroliefjehartediefje. Het ijsje dat hij dan zelf mocht uitkiezen heeft hij dan ook werkelijk echt verdiend.

Kinderen.... vraag en antwoord


Wij eten hier thuis geen vlees. Ubi stelt zich daar geen vragen bij, maar bij Mauro begint dat toch wel. Het is niet altijd makkelijk om een goed antwoord op kinderniveau te geven. Schitterend vond ik het dan ook dat ik gisteren in het tijdschrift "Luck" een artikeltje las over een kinderboek met als titel: "That's why we don't eat animals". Vooralsnog enkel in het engels te verkrijgen, maar ik ga mijn best doen eraan te geraken. Ik laat de vorderingen nog wel weten.

Het word akelig...

... ik ben nog altijd bezig met het bijhouden van de verschillende soorten vlinders in mijn tuintje en de laatste dagen waren echt superdagen voor de vlinders: het was warm met weinig wind en mijn haag stond nog in bloei.
Het fototoestel lag steeds binnen handbereik en ik heb nog wat schatten kunnen verzamelen, terwijl ik misschien wel een beetje raar bekeken werd door huisgenoten, maar dat nam ik erbij. (Het heeft ook positieve kanten want Mauro herkent nu zelf de atalanta, de distelvlinder en het koolwitje -waar ik niet in slaag een foto van te maken- dat zijn de meest voorkomende vlinders in onze tuin)

De gehakkelde aurelia:



Bruin zandoogje:



Kolibrivlinder, goed kijken want het was niet makkelijk hem te vatten... man de dingen zijn snel :-)

donderdag 25 juni 2009

Vlinders!!

Nele merkte het al terecht op bij het bericht over de atalanta: 1 en 2 augustus doet natuurpunt een vlindertelweekend. Heel tof, maar wat als je nu niet weet wat de juiste namen zijn van de vlinders? Wel dan, nog niet getreurd: deze handige gids toont de meest voorkomende tuinsoorten. Wie lid is van natuurpunt heeft hem vorige week ontvangen samen met het natuur.blad.
Wie wil kan zich ook aansluiten bij de maandelijkse vlindertellers (je komt dan heus niet in een nerd-bestand ofzo :-) ) meer info op www.vlindermee.be

woensdag 24 juni 2009

De calendula peuter


In de reeks calendula: na de calendula baby, de calendula cake en de calendula kip, nu ook de calendula peuter en kleuter :-)

De calendula kleuter

Hij heeft beslist....

Mauro heeft plots beslist dat hij nu WEL op de pot wil. Hij demonstreerde het door te gaan zitten op zijn potje en een plas te produceren, en zei droogweg "zie je wel dat ik dat kan".
Ik was even van mijn sokken geblazen... ik had me al geïnstalleerd naast hem en me mentaal voorbereid op een half uurtje potzitten, (zoals we dat wel meer doen) maar nee hoor, op 2 minuten was het gepiept. Zonder luier in de klas, gewoon met een slip en een short aan... en dat was ook geen probleem.

Heb ik hier ergens een 'klik' gehoord?

Ben er in ieder geval heel blij mee...
Hopelijk blijft hij zo vastberaden verder doen.

dinsdag 23 juni 2009

Atalanta



De freak in mij kwam net weer even boven. Ik spotte een atalanta-vlinder op de haag, liet even alles vallen en ging erachteraan.

Ik vind dat supermaf... vlinders. Echt. De vlinder die u op deze foto's ziet heeft er hoogstwaarschijnlijk een tocht van zo'n 5000 km opzitten in 14 dagen tijd en zal na zijn verpozing in mijn tuin naar alle waarschijnlijkheid nog verder noordwaarts trekken, zoals ook de distelvlinders.
Het lijkt alsof ze zomaar wat fladderen van hier naar daar, maar in werkelijkheid doen ze heuse trektochten. Super toch?!

Bij Heike vond ik nog deze info:
Deze vlinder dankt zijn naam aan de prinses Atalanta uit de Griekse mythologie. Ze was beroemd om haar souplesse en kracht, eigenschappen die je eigenlijk elke vlinder wel mag toeschrijven.

You are my sunshine...



maandag 22 juni 2009

Slechte buren..

Wij hebben hele lieve buren, écht 't zijn schatten van mensen. Als we een tikkeiken nodig hebben, of een kleine tournavis om het wekkertje van Mauro te voorzien van een nieuw lampje... ze zijn daar voor ons.
Maar soms hebben ze een beetje de neiging om een beetje te gaan lijken op mijn grootouders. Hoewel dat ook uiterst lieve mensen zijn, verschillen we soms een beetje van mening. De slechte buren, dames en heren, dat zijn WIJ.
Wat wij een biotuintje noemen, vinden ze een verzameling onkruid zonder overzicht. Wat voor ons een fascinerend nieuw plantje is dat op de draad van het kippenhok begint te groeien, is voor buurman-lief 'vuiligheid'. Onze composthoop waar ook afbreekbare pamperzakken in liggen zijn 'geen zicht' uiteraard, en dat onze spinazie zo een succes was dit jaar, een wonder.
U kan zich misschien zijn frustratie een beetje indenken.... ons kippenkot staat vol 'onkruid' dat het allemaal niet ordentelijk meer is. Voor de kipjes is dat echter een waar paradijs want een combinatie van struiken en hoge en lage grassen is een geliefd plekje voor allerlei kriebelbeestjes die de kippen soms wel eens als snack durven nemen.
De calendula en de munt staan kriskras door elkaar en er zit geen structuur in, maar vooral veel natuur.
Een beetje zonde wel, dat ik zo een slechte buurvrouw ben, maar ik wil de boel echt niet platspuiten, ik vind mijn kippenjungle prachtig en vertoef er graag.
Buurman heeft natuurlijk een beetje schrik dat de zaden van mijn wilde planten overwaaien naar zijn nette groententuin want de wind kent geen hofkesgrenzen. Gelukkig voor hem woont hij aan onze westkant.

Jong geleerd....



Helpen in de tuin... dat is niet werken, dat is spelend leren (aldus een bio-boer in spé)

zondag 21 juni 2009

Vlinders in de tuin



Er komen er meer en meer op ons tuintje af..... en we vinden het super. Net nog zaten er 4 distelvlinders tegelijkertijd op onze lavendelstruikjes. Helaas wouden ze niet poseren voor een groepsfoto van alle 4 tesamen.

Feest!


Bobonne had een lekkere taart gebakken, juf sas een mooie kroon gemaakt. Het huis was mooi versierd en familie kwam langs om samen "lang zal hij leven" te zingen.
Meer is er niet nodig voor een geslaagde dag!

Citaat van de dag

"Ik kan dat niet: weten dat er een probleem is, zelf een bijdrage kunnen leveren tot de oplossing van het probleem en het toch niet doen omwille van het gemak of angst voor verandering. Dat zou niet stroken met mijn gevoel van ethische verantwoordelijkheid tegenover de wereld."

Ikzelve, gevraagd naar mijn motivatie om vegetarisch/ecologisch te leven

Scheepsradio voor kinderen

Ik kijk er al helemaal naar uit en ik heb hem nog niet eens besteld... Radio Winokio!

donderdag 18 juni 2009

Selectieve ophaling van gebruikte luiers

Hier in de 'intercommunale' zoals dat dan heet, wordt luierafval apart ingezameld.
Ik vond dat altijd al een heel goed idee: ben pro recyclage (uiteraard) en het scheelt ook enorm in het budget van een onthaalmoeder als de luiers niet in de gewone (dure) restafvalzak moeten gedeponneerd worden.
Ik hoorde hier en daar al wat rommelen dat die aparte inzameling niet diende tot recyclage dus ging ik mailsgewijs op onderzoek uit.
Vandaag kreeg ik wat meer uitleg:
Er was eens een recyclagebedrijf in Nederland dat de luiers wou verwerken. Dat ging prima tot najaar 2007, toen stopte het bedrijf ermee. De vervoersfirma beloofde echter op zoek te gaan naar nieuwe kandidaat-firma's voor de recyclage. Tot hier toe is die niet gevonden, maar worden de zakjes luierafval wel nog steeds selectief verzameld, hoewel hun uiteindelijke doel op dit moment de verbrandingsoven is (met thermische valorisatie) wat ook wel gedaan wordt met restafval. Blijft dus voor mij enkel nog het financiële voordeel over. Bij de intercommunale konden ze nog niet zeggen hoe lang deze tijdelijke oplossing nog zou standhouden: ovam, verko of de transportfirma kunnen het opgeven.
Afwachten dus... of er een andere firma kan/wil recycleren.

Om de milieuimpact te verminderen kan je uiteraard opteren voor wasbare luiers, die er dezer dagen in alle vormen, grondstoffen, maten en prijscategoriën zijn.
Anderzijds kan je ook opteren (zij het wel met een grote impact dan wasbare) voor ecologische wegwerpluiers. Ikzelf gebruik voor de kindjes moltex ökö's en ben er zeer content van, ook al omdat ik er dankzij de dichtbijgelegen ontex-fabriek goedkoop kan aangeraken.

Een nog beter idee is om je kindje vroegtijdig zindelijk te maken. Maar daar kan ik helaas geen tips over geven, Mauro is nog geen vriendjes met het potje.

De Mauro-wordt-3-jaar-cakejes


Ze waren superlekker en hier is het recept:

125gr zelfrijzend bakmeel
125 gr plantaardige margarine
90 a 100 gr agavestroop (of 125gr rietsuiker maar agave of ahornsiroop is veel gezonder)
2 eitjes
2 el oranjebloesemwater (te vinden bij de bakproducten in de supermarkt, kan ook zonder)
1/2 tl bakpoeder (om de zwaarte van de noten te compenseren)
50 gr gemalen walnoten of muesli (of een mix van de twee)
20gr amandelpoeder
2 el soyamelk
wat amandelnootsnippers om bovenop te leggen.

Gewoon alles bij elkaar doen en in 20 minuutjes bakken in de oven in cupjesvormpjes.
Dit recept is voor 12 stuks, ik heb dit gewoon drie keer gedaan, voor gans zijn klas.
De amandelschilfers uiteraard maar als allerlaatste over de met deeg gevulde cupjes sprenkelen.

Omgaan met verdriet

Niet helemaal plots en onverwacht trof ik het laatste konijntje vanmorgen ook helemaal koud aan. We hebben het met de beste zorgen proberen omringen maar het mocht niet zijn.
Mauro zag het al aan mijn gezicht en kwam me spontaan een knuffel geven (Ik heb werkelijk heel lieve kinders)
Ik vroeg me af wat ik het best zou doen.... hem meteen vertellen wat er was gebeurd of nog even wachten tot hij er zelf naar zou vragen. Ik heb besloten het hem te vertellen en was wel verbaasd hoeveel vragen dit bij zo een kleuter oproept...
"heb jij dat konijntje doodgedaan?" "Hoe komt dat?" "Was het konijntje ziek?" "Waar is dat konijntje dan nu?" "Kan ik er nog mee spelen?" Op dit alles probeer je dan een antwoord te geven zonder dat het kan opgevat worden als "als ik ziek word kan ik doodgaan" of iets in dien aard. Makkelijk is dat alleszins niet. Het is eigenlijk voor het eerst dat het wat meer denkwerk vraagt om een correct maar toch begrijpelijk antwoord te geven op zijn vragen.
Na een 10-tal minuutjes was hij het voorval alweer vergeten, zei hij dat hij niet triest meer was om het konijntje en dat ik dat ook niet meer moest zijn. Wel attent van hem.

woensdag 17 juni 2009

Soms...

... is het wel een klein beetje lastig om een buitenbeentje te zijn. Veel mensen om me heen (ik bedoel niemand persoonlijk) hebben een andere visie over op-voeden dan ik. Men vindt frisdranken, koeken en snoepen voor mijn kindjes wel ok, vindt het niet zo erg om ze wat vlees toe te stoppen of trekken zich niets aan van (veel) suikers.
Af en toe bijt dat wel eens, want ik vind van mezelf dat ik toch wel goed bezig ben... ik heb twee heel gezonde mannekes die eigenlijk niet gewoon zijn aan ongezonde verleidingen, al zijn we niet hyperstreng. En toch kan ik ze niet elk moment van de dag "bewaken" en heb ik niet helemaal controle over wat ze aangeboden krijgen (en meestal ook aannemen want ze zijn zelf nog niet in staat om een onderscheid te maken tussen gezond en ongezond)
Dus soms -en dit is zo een moment- krijg ik het een beetje op mijn heupen en wou ik dat ik geboren was in een wereld waar het evident is dat mensen voor heel gezonde voeding kiezen voor hun kindjes en dat wie ongezonde zaken aanbiedt zich moet verantwoorden. Maar nu lijkt het omgekeerd te zijn en dat vind ik echt zo spijtig.

Daarom dat ik de oudergroepen die we doen in Gent zo leuk vind, daar komt een klein beetje de sfeer van de wereld waarin ik zou geboren willen zijn tot leven. Ik kijk al uit naar zaterdag...

Voor wie niet weet wat gedaan dit weekend...

Gans het weekend is er een lenteverkoop van oa biokledij voor grote en kleine mensen. Dit heeft plaats in Gent, aan het Dampoortstation (kapsalon scissors, dok zuid 3) op vrijdag van 16u tot 21u en zaterdag en zondag van 10 tot 18u.
Bij de ecologische merken zit oa: Serendipity, Lana, Boontje, Satya, Ideo, Hirsch Natur, Disana, Papoutsi, Mandala, Ethos
Andre merken zijn: Woody, Crazy Monkey, Ewers, Be sapiens, Koeka, Z8, Van Mij,.

Op vrijdag 19, zaterdag 20 en zondag 21 juni 2009 vindt de jaarlijkse boekenverkoop van de Stedelijke Openbare Bibliotheek plaats. De opbrengst gaat integraal naar 11.11.11.De verkoop vindt plaats op twee locaties:

- in het Vredeshuis in de Sint-Margrietstraat (nabij het Gravensteen)

- in het Caermersklooster (hoek Langesteenstraat / Vrouwebroersstraat)

De actie wordt gespreid over 3 dagen en dit doorlopend van 10u tot 17u.


En aangezien je dan toch in Gent bent: op zaterdag van 10 tot 12u is er op het Eva-kantoor oudergroep :-)





De konijntjes...

Triest eigenlijk.
Vanmorgen vond ik weer een klein konijntje dat het niet gehaald heeft, hoewel het gisteren nog vrolijk speelde. Ik had er een gerust gevoel in, omdat ze toch al wat groter en sterker waren geworden. Er is nu nog 1 kleintje in leven. Ik hoop dat het goedkomt, maar tzag er ook maar futloos uit deze morgen.
Heel jammer...

dinsdag 16 juni 2009

Mijn dag is goed want....

.... ik heb vandaag in ons biogroentenpakketafhaalpunt (ik geloof dat dat echt een bestaand word is) ontdekt dat er "vers en veggie" broodbeleg verkocht wordt vanaf nu. Echt waar, dat zijn van de zaligste broodsmeersels die er zijn. Meer zelfs: ik ben een beetje teleurgesteld in mijzelf dat ik tijdens de bioweek niet tot in het bedrijfje ben geraakt. Een rondleiding met onbeperkt proeven (ze stelde ik het mij voor) leidden mij zeer in bekoring. Toen ik nog in Gent woonde kocht ik vaak een potje in de bioplanet.
Mijn persoonlijke top 3:
1. championsalade
2. linzensalade met koriander
3. seitan curry

Tijdens de bioweek heb ik ook nog iets anders ontdekt: de nieuwe provamel yofu met limoen. Fris en lekker en supergezond... 't proberen waard.


(en nee ik word niet gesponsord door vers en veggie of provamel, al zou ik het nu ook weer zo erg niet vinden ;-) )

maandag 15 juni 2009

Kleine konijnen part 3.1

Het nestje konijnen is een beetje kleiner geworden....
Er zijn nog twee konijntjes in leven... een grijs en een bruin.
Ze zijn nu 10 dagen oud en ik denk (hoop) dat deze twee het wel zullen halen. Ze groeien in ieder geval zeer goed en het zijn schatjes.

Groot.....



15 juni 2006.... voor het eerst werd ik mama, na een lange, vermoeiende, maar intense bevalling was Mauro daar...

We zijn al drie jaar verder vandaag.... Hij deed lekkere cakejes in een mand die we gisteren gebakken hebben en vertrok naar school.
Het is een cliché, zwaar een cliché, maar ook wel waar... ze zijn zo rap groot, het gaat allemaal zo snel.

Vanmorgen was hij voor mijn wekker wakker (meestal hoor) en kroop hij nog even bij mij in bed. Hij kwam in mijn armen liggen en ik mijmerde "zo lagen we drie jaar geleden ook samen in bed, in het moederhuis"... Hij zei: "Ja, maar nu ben ik geen baby meer, ik ben al een hele grote jongen" En hij had gelijk.

Het is raar, ik herinner me nog zo goed de geur die hij had toen hij pas was geboren, de kleine (en soms grote, luide) kreetjes om mamamelk. Mijn verdriet toen hij een week naar neonatalogie moest omwille van een infectie. Maar als ik foto's van toen bekijk, kan ik me amper inbeelden dat die baby van toen en de kleuter van nu één en dezelfde persoon zijn. Dat zijn deugenieterijtjes er toen al inzaten en dat ergens in hem nog die kleine baby schuilt.

Het is zijn dag vandaag.... samen blazen we de kaarsjes uit. Hij al drie jaar Mauro, ik al drie jaar mama, samen geboren, samen aan het groeien.

vrijdag 12 juni 2009

Carrotmob

Vandaag voor het eerst van gehoord: carrotmob.
Het gaat om hetvolgende concept:

Een groep mensen belooft om op een bepaald moment hun boodschappen (gewone zaken die we toch allemaal nodig hebben) te doen in een bepaalde winkel (geen keten)
In ruil daarvoor belooft die winkel om een bepaald percentage van de omzet van die dag te investeren in ecologische verbeteringen in die winkel.
Verschillende winkels worden aangesproken, diegene die het meeste wil investeren, daar gaat het feestje door.

Het idee komt uit Amerika en heeft mijn nieuwsgierigheid opgewekt. Ik zal waarschijnlijk niet de grote actieve voortrekker van het plan worden, maar als er een carrotmob actie zou zijn in mijn buurt, zou ik er zeker aan meedoen, gezien het duidelijk om een win-win situatie gaat.

Hieronder een filmpje in het engels over de eerste carrotmob in San Francisco:

Carrotmob Makes It Rain from carrotmob on Vimeo.



Er is een facebookgroep en een website voor als je op de hoogte gehouden wenst te worden of wil meedoen...
Maar het is nog vrij onbekend heb ik de indruk, en ik wou alvast mijn kleine steentje bijdragen om dit wat meer bekendheid te geven. Al wie dit leest en zelf een blog heeft, of een website of... als je ook wel iets ziet in het concept, vermeld het dan, geef het wat bekendheid en wie weet komt het wel echt van grond.
Positieve actie is wat we nodig hebben, om de grond zitten kreunen dat het bergaf gaat, helpt ons niet vooruit. Ik heb gesproken. :-)

donderdag 11 juni 2009

Bioweek is geweeeeldig!!



Proficiat!!
Je hebt volgende prijs gewonnen: één overnachting in Hof van Steelant voor twee personen in de grote kamer.

Bevestiging krijg je nog via e-mail.


Aangeboden door Hof van Steelant:

Ecologisch logeren op het “Hof van Steelant”. Wij bieden u kamer met biologisch, fairtrade ontbijt aan op een gerestaureerde kasteelhoeve in Loppem, op 5 km van Brugge centrum.

Verschillende fiets- en wandelroutes in de directe omgeving, wij stellen graag onze kaarten ter beschikking.

Zeer kindvriendelijk!

www.hofvansteelant.be

Plastic soep

Gisteren tijdens de biobabbel kwam het even ter sprake, het artikel dat in Humo stond, 2 weken geleden. Het betreft een interview met Jesse Goossens, schrijfster van het boek "Plastic soep".
Dat boek gaat over de plasticramp die zich afspeelt in onze zeeën en oceanen, en het interview ging vooral over giffen in plastic verbruiksmaterialen die niet als gif erkend zijn in Europa (nog niet, tenminste) maar van dewelke via wetenschappelijk onderzoek is bewezen dat er wel degelijk sprake is van nadelige gevolgen op onze gezondheid en alles wat leeft rondom ons.
Kort samengevat:
Op elke plastic voorwerp of verpakking staat een driehoekje met daarin een cijfertje. Dat cijfertje verwijst naar het soort plastic waarvan het gemaakt is.
Te mijden zijn vooral de nummertjes 3, 6 en 7, in het boek of het blog van Jesse Goossens verneemt u waarom (of beknopt ook in de Humo, misschien heeft u hem nog ergens liggen, het is die van 26 mei 2009) Je verneemt er ook zonder veel moeite wat concrete tips zijn, vooral voor mensen met kleine kindjes, om het plastic zoveel mogelijk te bannen.
Maar om de ramp in onze oceanen niet nog erger te maken, vermijdt je best alle plastic waar mogelijk en vooral: netjes alle afval sorteren en geen zwerfvuil achterlaten, nergens, en je kinderen leren van hetzelfde te doen.
Op het blog van Toon kan je foto's bekijken van wat plastic met de de mens, de waterdieren en ons milieu doet.

Het is natuurlijk absoluut niet mijn bedoeling om mensen te overladen met negatieve berichten over 'hoe slecht we wel niet bezig zijn'. In tegendeel: ik wil het liefst dat mensen weten, dat er een probleem is, het probleem erkennen en kleine (of grote) dingen ondernemen om mee het roer te draaien.
Het is een goede zaak dat je in de supermarkten niet meer zomaar een wegwerpzakje aangeboden krijgt, een linnenzakje of en plooikrat meedoen, daar hoeft onze levenskwaliteit niet om te verminderen.
Voor kinderen is houten speelgoed voorhanden en dat is -in mijn ogen- vaak veel mooier dan het vele plastic in de winkelrekken en bovendien gaat het -als je zorgvuldig kiest- ook heel erg lang mee. [ik kan het niet laten van te zeggen.... kijk bij je keuze voor houten speelgoed ook zeker naar het FSC-keurmerk]

woensdag 10 juni 2009

Babbels en knabbels

Vandaag was er de biobabbel bij Pluis ter gelegenheid van de bioweek.
Ik heb ervan genoten samen te zijn op een rustige manier, weer nieuwe mensen te leren kennen, te praten rond de kleine stapjes die we zelf kunnen zetten om zonder (of met minimaal) comfortverlies ons helemaal te geven voor een betere wereld waar het goed is om in te leven, ook voor onze (toekomstige) kinderen.
Ik vind het altijd leuk als ik kan zaaien. Daarmee bedoel ik.... informatie geven die hopelijk in vruchtbare bodem terecht komt.
En dan hopelijk binnenkort.... kan de aarde daar veel vruchten van plukken.
Bedankt lieve dames voor de toffe biobabbel... zeker voor herhaling vatbaar.

Wat betreft babbelen of natuurlijk opvoeden, kennis maken met gelijkgestemde zielen, het ontmoeten van andere jonge mama's...
Je kan hiervoor ook terecht bij mammacafe, zij hebben op geregelde tijdstippen op verschillende lokaties bijeenkomsten voor jonge mama's en aanstaande moeders. De bijeenkomsten zijn wel telkens door de week, dus mij is het nog niet gelukt om er eens aan deel te nemen, dus ik spreek niet uit ervaring, maar ik hoor heel veel positieve reacties van mensen die er wel al naartoe zijn geweest.

dinsdag 9 juni 2009

Quote van de week

Yann Arthus-Bertrand in een interview met Humo:

"Ik maak al 20 jaar luchtfoto's, en ik heb de aarde onder mij letterlijk zien veranderen. Soms kan ik plekken waar ik enkele jaren eerder ben geweest nog amper herkennen door de ontbossing en roofbouw.
We zitten op een scharnierpunt. De wereld waarin onze kinderen oud zullen worden, zal er helemaal anders uitzien dan die van vandaag. Het klimaat zal veranderen, de bodem zal steeds schraler zijn, de grondstoffen zullen opraken, de visbestanden uitgeput. De enige oplossing is: op een andere manier gaan leven. Minder consumeren -de rijke landen bedoel ik dan. Je hoeft geen grote doelen voorop te stellen - die bereik je toch niet. Als iedereen gewoon doet wat hij zelf kan, schieten we al een heel eind op."

De film die deze man maakte, Home, vind u hier, zeker eens tijd voor maken deze week... ik geloof dat hij maar (gratis) te zien is tot 14 juni... het is echt de moeite.
Naar het schijnt is de DVD voor slechts 5 euro te koop in fnac.

Kleine konijnen part 3

Opnieuw een nestje dus... geheel onverwacht.
De papa is op 4 mei naar de dierenarts gegaan en kwam terug zonder potentie... dachten we dus, want dit lijkt toch verdacht veel op een nest konijnen:


Dierenarts opgebeld dan maar. Hoe kan dit?
De mens was zeer verbaasd over het voorval. Maar uiteindelijk wist hij me te vertellen dat het niet onmogelijk is dat na de operatie er nog een restje zaad in de zaadleider of de bijbal van het konijn achterblijft en dat de paardrang van het konijn ook nog aanwezig kon zijn geweest doordat de hormonen nog niet helemaal uit zijn systeem zullen zijn geweest. Dat restje zaad kon nog 8 dagen overleven in het konijn, dus beter was geweest om na de operatie een weekje te wachten vooraleer het koppel terug bijeen te zetten.
Allemaal goed en wel, maar waarom vertelde die mens dat dan niet na de operatie als we Jos gingen ophalen? Hij blijft erbij dat dit een hoogst uitzonderlijk geval is.

Nu ja, ze zijn er nu, dus doen we ons best om ze met de beste zorgen te omringen. Mamakonijn verblijft helaas niet vaak in de buurt van haar kleintjes. Daarom heb ik het buitenloophok afgesloten zodat ze er wel bij moet blijven, want van de 5 borelingen zijn er reeds 2 gestorven.
Maar de drie die er nog zijn zier er goed en gevoed uit, al kan ik dat niet met zekerheid zeggen. (Je zou haast denken dat ik ondertussen toch al een expert ben, maar niets is minder waar)
Ik duim voor de drie kleine konijnen.... Ik hoop dat ze het halen... Ik hoop dat de mama de moed en de energie blijft vinden om ze te soigneren.

zondag 7 juni 2009

Beetje...

Beetje een raar weekend geweest.
Beetje weinig mijn kindjes gezien.
Beetje in Brugge rondgestapt, bijgeleerd, genoten.
Beetje laat in mijn bed.
Beetje vroeg er terug uitgemoeten om te gaan werken.
Beetje heel verrast toen David me vertelde dat we terug een nest konijntjes hebben zitten.
Beetje teleurgesteld in de dierenarts die papakonijn had moeten steriliseren.
Beetje kennis gemaakt met nieuwe mensen op de bioweekopendeurdag bij pluis.
Beetje ambetant omdat ik niet heb kunnen kuisen dit weekend.
Beetje de behoefte om naar Wallonië te emigreren toch.
Beetje moe nu.
Beetje douchen en bedje in en morgen beetje verder bloggen.
Tot dan.

vrijdag 5 juni 2009


De waterval op de maan klinkt als harpmuziek
het zeil in de diepzeegrot heeft prachtige kleuren
de appelboom op de noordpool heeft een zachte huid
ik luister kijk voel vol hoop
ik geef niet op
nooit
er is geen andere weg



Dit gedicht van Ed Frank vond ik terug op de achterkant van een oude foto waarop mijn mit stien en pit jef staan in hun jonge jaren. De foto is al zeer oud, het gedicht minder.... maar ik was het kwijt en vond het terug... *blij*

Dragen en gedragen worden



Ik vond het eerst een lastige, de ringsling, en ik droeg liever de tricot slen... maar heb er nu toch mijn draai helemaal mee gevonden. Mauro is er al wat groot (lees: zwaar) voor, en Ubi zit voor de moment in een fase waarbij hij liever zijn beentjes gebruikt om de wereld te verkennen... maar de kleinsten uit de opvang zijn er ook helemaal aan verslingerd en vinden er afleiding, knuffels, troost en soms ook slaap in.

donderdag 4 juni 2009

Lid zijn van.... (2)

Naast Natuurpunt zijn we ook lid van Velt, dat is de vereniging voor ecologisch leven en tuinieren. Ik heb velt lang lang geleden leren kennen via een collega, toen ik nog in Ronse werkte, pas sinds een paar jaar zijn we lid, sinds we een eigen tuin hebben.

Via velt krijgen we om de paar maanden een verzorgd en informatief tijdschrift in de bus: 'Seizoenen'. Verder krijg je als lid ook korting op Velt-boeken, en ik moet zeggen dat ik er al een groot aantal van in de kast heb staan, en dat ze zeer boeiend zijn. Dat gaat van eten, tot het houden van kippen, tot een eco-gids over kleine kinderen. Ik geef ook graag eens een velt-boek kado, en op die manier heb ik zeker mijn lidmaatschap al terug gewonnen. Bovendien krijg je als lid ook korting in een aantal eco-vriendelijke winkels, mooi meegenomen.

Net als bij Natuurpunt ben je bij Velt lid van de nationale organisatie, maar automatisch ook van de afdeling van je woonplaats. Ook hier is het zo dat het de lokale afdeling is die curussen, workshops en info-avonden organiseert. Waar er een kleine bijdrage gevraagd word, is er altijd ook een korting voor leden, maar de activiteiten zijn zeker nooit duur.
Bij velt gaat het vooral over alles wat groeit en bloeit in de tuin, zowel de groententuin als de siertuin, als de boomgaard. Ook cursussen rond compost en snoeien (om er maar enkele te noemen) worden aangeboden en zijn zeer interessant. Zelf heb ik al deelgenomen aan de cursussen rond voeding (oa koken met wilde planten en vegetarisch koken met een etnisch tintje) en het boek "Handboek ecologische voeding" is als een soort bijbel geworden. Ik haal er heel veel informatie en recepten uit en het sluit volledig aan bij mijn eigen visie rond gezonde voeding.

Het lidgeld bedraagt 25 euro per jaar voor je hele gezin.

Als je zelf ook een ecologische tuin hebt, dus werkt zonder chemische kunstmatige toevoegingen of verdelgers, kan je hiervoor uitkomen door een 'zonder is gezonder' bordje aan te vragen en dat doe je gewoon door HIER een klikje te doen :-)

woensdag 3 juni 2009

Voedsel is kunst...

klik op de afbeelding om te vergroten

... en kunst voedt

Deze knuffelende biowortels ontroerden me.

Ook zin gekregen in een biowortel? Rep je naar biodichtbijhuis en bestel je pakket!

1e goudsbloem van het jaar.... in onze tuin




"The Marigold that goes to bed with the sun/ And with him rises weeping." (Shakespeare, a winter's tale)

Aan mama's rok? Of Moeke's broek?....

dinsdag 2 juni 2009

Vanachteren

Ik zit vree graag in mijnen hof..... maar we hebben dan ook ne vrij groten hof,
dus ge kunt u nog afvragen waar juist. Laat nu mijn favoriete plekje om te vertoeven het kippekot zijn. Misschien een beetje raar maar ook wel ergens logisch. Ons kippen hebben namelijk geen plaatsgebrek. Hun uitloopplaats is ongeveer 100m² voor hun drietjes en ze zitten daar zeer op hun gemak. De natuur mag en kan dan ook zijn gangetje gaan 'helemaal vanachter". Zo kom ik daar steeds weer verrassende plantjes en beestjes tegen, elke dag brengt zowaar iets nieuws. Ik heb al willen merken dat als we wat te veel eten geven aan ons kippen, ze wat hulp krijgen van wilde vogels uit de gebuurte om alles op te krijgen. Mogelijks heb ik het hier over vlaamse gaaien, eksters, fazanten, ka's en kraaien. Die brengen (eventueel via hun ontlasting) vanalle zaden binnen in de kippenren en elk jaar groeit dan ook de soortenverscheidenheid. Ook helpen we de natuur soms een handje en planten we wat stekken van planten uit in de ren 'om te zien wat het geeft', bv de marokkaanse munt doet het er dit jaar heel erg goed. Vandaag stond ook de allereertste calendula in bloei, en er staan er nog véél meer te wachten om zich te laten zien... Vorig jaar zag het er zo uit...
Een bankje middenin ons kippekot, dat zou het nog wel eens zijn. De buren vinden ons nu al een beetje kierrewiet, dus dat kan er nog wel bij...

Lid zijn van.... (1)

Wij zijn met ons gezin lid van een aantal organisaties en ik stel deze kort even aan u voor.
Om te beginnen is daar... natuurpunt.
We kenden deze organisatie al langer van horen zeggen, maar raakten overtuigd om lid te worden 2 jaar geleden op de biomarkt van Lebbeke, waar ze een standje hadden.
Als lid krijgen we het natuur.blad in de bus van Natuurpunt nationaal en zijn we ook lid van onze lokale afdeling. Het zijn vooral de lokale afdelingen die allerlei excursies en workshops en activiteiten op poten zetten, en dit meestal gratis of tegen een zeer lage prijs. We worden ook uitgenodigd op beheerswerken aan natuurgebieden hier in de omgeving en krijgen een flinke korting op de spullen in de natuur.winkel. De lokale afdelingen hebben ook elk hun eigen krantje, waarin ze activiteiten aankondigen, informatie geven over allerlei zaken (van vogels tot planten, tot planeten) en andere nuttige weetjes.

Aangezien er hier nogal wat gaande is in onze achtertuin mbt de aanleg van een nieuwe, drukke baan, de N41.,is natuurpunt ook voor ons een belangrijke informatiebron. Onze natuurpuntafdeling volgt dit dossier op de voet en informeert hierover, omdat de komst van zo een drukke baan een serieus verlies aan natuurwaarde zou betekenen en de bewoners van deze omgeving (in de ruimste zin van het woord: planten, dieren, mensen) er geen baat bij hebben, de industrie daarentegen....

Ik moet zeggen dat we nog niet zoveel activiteiten van onze afdeling hebben bijgewoond, maar dat is niet omdat de aangeboden activiteiten niet interessant zijn (integendeel) maar daar zit onze gezinsexpansie voor iets tussen, 2 kinderen op 2 jaar tijd zorgt ervoor dat we nogal aan huis gebonden zijn en niet alle activiteiten staan open voor kinderen van Mauro en Ubi hun leeftijd, vogelwaarnemingen kunnen bv nogal mislukken bij het gehuil van een baby, en des winters zijn de paadjes al eens te diep om er met een buggy door te ploeteren.
Al zijn er uiteraard ook nog wel activiteiten die dan weer gericht zijn op kindertjes... voor elk wat wils dus.

Een ander voordeel is nog dat je mensen leert kennen uit je omgeving die dezelfde interesses hebben. En bovendien... steun je door lidmaatschap van een vereniging de visie die ze onderschrijft. Verenigingen als natuurpunt halen een deel van hun werkingsinkomsten uit het lidgeld en uit giften, maar een belangrijk deel ook uit subsidies. Hoe meer leden een vereniging heeft, hoe meer subsidies ze krijgt en hoe beter ze haar visie en opdracht waar kan maken natuurlijk.
Ik vind het heel erg belangrijk dat er gestreden word voor het behoud van open ruimte en voor groene gebieden die toegankelijk zijn voor de natuurliefhebbers. Ik vind het belangrijk dat er nog wat groen en wat bos overblijft voor onze kinderen om te spelen. Ik vind het interessant om bij te blijven over wat er gebeurt in onze buurt en ik leer graag bij op een laagdrempelige manier. Daarom ben ik lid van natuurpunt en dat is voor mij een leuke manier om 'het goede doel' te steunen, hoewel het duidelijk een win-win situatie is. En dit alles voor 20 euro per jaar voor gans ons gezin!
Nog meer info op hun website: www.natuurpunt.be

Ze zijn weg....

De mesenjongen zijn uitgevlogen.... Helaas, ik heb het niet zien gebeuren. De dag na de storm vorige week waren ze weg en was het weer een beetje (te) stil op ons terras.
Hopelijk gaat alles goed met de kleine meesjes. Ik heb in een natuurblaadje gelezen dat de jongen van mezen in het voorjaar terugkeren naar de plaats waar ze geboren zijn, dus hopelijk volgend jaar zien we ze terug. Hoewel dat wel een beetje raar klinkt.... terugzien. Ik heb ze nooit gezien, omdat we een gesloten nestkast hebben (geen slechte keuze want er zitten hier veel eksters in de buurt die wel een vogelei of kuiken lusten)

De nestkast hebben we nu wel opengemaakt, om het nestmateriaal weg te nemen en te bewonderen toch ook wel. Het blijft een prachtig en inventief iets, een vogelnest. Ons nestkastje zal waarschijnlijk dit jaar niet meer gevuld geraken, maar je weet maar nooit...