woensdag 30 september 2009

terug van weggeweest

Ik was even helemaal weg uit internetland want de laptop flipte en dit is onze enige computer. Hij maakte een lange reis naar hersteltechniekersland en heeft besloten dat het daar schoon was maar veel te kostelijk om terug te keren.
Maar hij is terug en gemaakt.... dat is het bijzonderste.
Dus ik ben er ook weer.
En binnenkort ben ik er ook weer met blogsels... morgen ofzo.

donderdag 24 september 2009

Citaat van de dag

You must be the change you want to see in the world.
Mahatma Gandhi

woensdag 23 september 2009

Verrassing!

De deurbel ging. Ik verwachtte niemand speciaals.
Stond daar voor mij mijn ovenschotel met daaraan een madam en daarbij nog een Leonneke op een fietske.
Ik had haar, madam nr 27, op zondag gevraagd mijn ovenschoteltje proper terug te brengen. Dat deed ze niet echt, ik moest het zelf afwassen.

Maar dan wel nadat we heerlijke chocoladepudding hadden gesnoept!
Potjeburen op woensdag als het ware, wat een heerlijk concept, wat een leuke surprise!

Ze vertelde me dat ze het een hele toffe verrassing had gevonden en dat de cakejes heel lekker waren geweest. En Leon had mee mogen werken aan de pudding, dus ze hadden ook een leuke mama-zoon activiteit gehad vandaag voor deze wederdienst.

Heerlijk! Dankjulliewel!!


Als moeder om het fototoestel is...


Volgens Mauro was het Ubi zijn idee...



Mauro gaat ook eens 'heel naturel' op de foto staan


Ik ben al blij dat hij zijn best doet ;-)
voor de rest kijken we niet te nauw

maandag 21 september 2009

Autoloze zondag, sept 2009


Gisteren was het autoloze zondag in vele steden en gemeenten en hoewel onze gemeente daar niet aan meedoet, deden wij toch onze duit in het zakje. We gingen 's morgens te voet op weg met de bolderkar en in de namiddag naar de biomarkt (foto boven) met de fietsen en de fietskar.
Het was Mauro al gans de dag beloofd dat hij eens op de straat mocht fietsen, want hij vind onze tuin daarvoor -terecht- te klein. Maar hij trapt wel goed door onze jongen, als ik met hem de straat op ga om te fietsen is dat té goed voor mijn conditie als ik dat al lopende doe (haha)

Mauro mocht daarmee 's avonds met mij mee om een brood, elk op onze eigen fiets. Fier dat hij was dat hij een stukje langs de grote baan met de vele auto's (ik zeg het u, hier doen ze niet mee met autoloze acties) mocht rijden.
Hiervoor heb ik volgens sommigen wel weer een nominatie voor de getikte-moeder-award op zak, maar soit, het valt best wel mee, het stuk 'stiejenweg' dat we moeten volgen tot aan de bakker is misschien 100 meter, en ik bleef constant bij hem, dus veel kan er niet gebeuren (we moeten zelfs niet oversteken)
Maar schattig! Niet te doen, blinken dat hij deed... daarvoor alleen al zou ik het meteen nog eens doen.



De simpelste chocomousse ooit.

Ik had nog een pakje silken tofu (ofte zijden tofu) staan dat dringend op moest op straffe van vervallen en helemaal voor niets gekocht.
Ik ben er in het wilde weg mee beginnen experimenteren en heb er chocomousse van gemaakt. Super goed gelukt en ik was zo vol enthousiasme over mijn zelf verzonnen recept, tot iemand me er facebooksgewijs attent op maakte dat er al een chocomousse receptje op Eva-site staat. Ik ging net eens kijken en het is helemaal hetzelfde als hoe ik het deed. Aha, mijn onderbewustzijn is er bij deze op betrapt van nachtelijke surfsessies te houden.

Makkelijk zat dus, je krijgt een beproefd lekker receptje hieronder. Het is simpel*. En ik moet het niet uitleggen, dat doet Saar al voor jullie in het filmpje hieronder :-)

Chocomousse from EVA-TV on Vimeo.



*= indien u woont in boeregatsestreken (zoals ik): u zal zien dat silken tofu vinden nog het moeilijkste is van heel dit recept hier.
Ik haal de mijne in bio-shop in Merchtem, maar in alle natuurvoedingswinkels zijn ze normaal gezien in staat om dit product voor je te bestellen. Het is echt de moeite!

ps: ik heb er ongeveer 300gr chocolade ingedaan en dat is naar mijn smaak meer dan genoeg.

zondag 20 september 2009

Ik, mijn kinders, mijn pot en mijn buur... op potjebuur

Vandaag is er potjebuur en aangezien ik al in ons gemeenteblad kramiek en in het nieuwsblad had verkondigd dat ik een buur ging verrassen met iets lekkers, was het tijd om me aan mijn belofte te houden.
Gisteren gingen de kindjes en ik al rond in de straat om alle nummers van bewoonde huizen in een potje te doen. Mauro mocht met zijn ogen dicht een nummertje nemen en trok nummer 27.
Voor die mensen gingen we dus vandaag bakken. Geen idee eigenlijk wie er achter de gevel van nummer 27 woont, een verrassing voor allen dus.



Vanmorgen vroeg gingen Mauro en ik eitjes zoeken bij de kippen en bakten we dezelfde cakejes als die die hij meedeed naar school om zijn derde verjaardag te vieren, maar dan zonder de amandeltjes want die had ik niet in huis vandaan. In plaats daarvan wat hazelnootjes, ook lekker en gezond.
Ubi, Mauro en ik werkten samen aan de gebakjes en toen ze afgekoeld waren deden we ze in een het schaaltje en deden er een briefje bij om de mensen 'prettig potjebuur' te wensen, een hint naar de website van potjebuur en onze namen en adres, altijd handig. Als enige tegenprestatie -als je het al zo kan noemen- vroeg ik het schaaltje terug te brengen en me te laten weten of de gebakjes gelukt waren, want heb ze niet geproefd.
Op nr 27 bleek een jong gezin te wonen met 2 kindjes, Leon en Janneke, die ongeveer dezelfde leeftijd hebben als Ubi en Mauro. Leuk leuk! Het was prettig kennis te maken en de mama was blij verrast maar had nog nooit van potjebuur gehoord. Geen erg, het kaartje zat erbij. Ik heb geen fotootje gemaakt van die mensen, moest ik ze al eerder gekend hebben, ik had dat wel gedaan, maar ik wou ze nu ook niet direct afschrikken zo op een zondagochtend.



Onze echte rechtstreekse buren hadden al te kennen gegeven dat ze toch wel zeer in de running waren voor de potjebuurgebakjes waarvan sprake in de gazetten. Ik heb ze dan toch maar een troostprijsje gebracht, voor elk een stukje appel-notengebak dat ik gisteren bakte en ze waren daar ook héél blij mee.

Ik moet eerlijk zeggen dat het heel prettig was om te doen, temeer omdat ik niet wist voor wie ik eigenlijk aan het bakken ging. En het is toch ook altijd even afwachten wat de reactie zal zijn, voor hetzelfde geld hadden de mensen bij wie ik langsging een beetje een boze-hekssyndroom en weigerden ze voedsel aan te nemen van vreemden. Gelukkig was dat niet het geval en was het een heel leuke ontmoeting. Voor herhaling vatbaar. Voor mijn part elke dag potjebuur. Het is leuk om te kunnen geven...

zaterdag 19 september 2009

Op verzoek: onze notelaar



Onze notelaar werd geplant in maart of april 2007. Ik heb geen foto's meer van de planting, want computers en crashen en foto's kwijt: het gaat hand in hand. (Nu doe ik al eens iets met een extrene schijf maar zo slim was ik in 2007 nog niet)

Dus, staat hier nu 2,5 jaar in onze tuin. Hij heeft al een paar keer verwondingen gekregen van onze geitjes, maar die wonden werden netjes verzorgd. Op dit moment draag hij voor het eerst noten, een zes-tal.
De eerste foto is van in juni dit jaar, de twee andere nam ik vandaag, maar zijn qua decor misschien iets minder duidelijk.

Onder de notelaar zit misschien het geheim van zijn snelle groei en dracht: de placenta waar Mauro 37 weken heeft mogen in vertoeven.

Appel-notengebak




Ik ben ontzettend slecht in recepten volgen. Mauro wou een appeltaart en ik zocht op het net, in mijn kookboeken etc naar recepten, maar altijd was er wel iets van ingrediënten dat me niet aanstond of hadden we iets niet in huis.
Dus zei ik al snel 'foert' en deed mijn eigen ding, met een verbazend lekker resultaat, al zeg ik het zelf.
Hier het recept van mijn herfstgebakje


nodig:
A:
200gr zelfrijzend bakmeel
200gr boter
3 el rietsuiker
3 eitjes

B:
2 grote appelen of drie kleintjes, in kleins stukjes
1 el bruine suiker (donkere)
een goede kluts rozijnen
3 a 4 el gemalen hazelnoten
1/2 el kaneel
2 el ahornsiroop
een beetje foelie (kan je weglaten)

Beginnen met alles van de B-groep te mengen in een kom

Daarna eieren en rietsuiker goed loskloppen en mengen met de gesmolten boter. Daarna de bloem toevoegen. En eens het deeg af is, mengen met het appelnotenmengsel.
In een ronde, ingevette en ingebloemde springvorm gieten en 30 minuten in de oven op 175 graden. Klaar is kees, smakelijk!


vrijdag 18 september 2009

De konijntjes


r


Jos en Angèle, tzijn twee kastaars. Ze voorbije weken waren ze al een paar keer uitgebroken... Kot kapot knabbelen en weg waren ze.
Maar... buiten die eerste keer, waar het voor Angèle bijna in een attack eindigde, kwamen ze spontaan weer terug naar ons tuintje. De laatste keren bleven ze daar zelfs.
Du-us.... besloot ik van ze los te laten in de tuin. Ze lijken er veel vrolijker, lopen rond, luieren, zoeken zich een plekje. Dat loopt vandaag prima zo, zij het dat hondje van de buren niet thuis was, en dat is in het weekend wel anders. Ik hoop dat het dus morgen even goed gaat, want dan is Zora, de Jack Russel van de buren met een jachtinstinct van hier tot in Tokyo, wél thuis. En zij kan niet in onze tuin, maar de konijnen wel in die van haar en ze is niet zo op indringers gesteld.
Duimen maar dus dat Jos en Angèle morgen zo snugger zijn van op hun eigen terrein te blijven. In de tuin van onze andere buurman staat nu nog enkel prei en dat interesseert hen absoluut niet, gelukkig want tuinierende buurman zou smullende konijnen ook niet erg appreciëren...
We zullen zien. Misschien dat ze binnenkort wat tammer worden (dat hoop ik en daar werk ik aan) waardoor we ze makkelijker zouden kunnen pakken en weer in hun kot zetten wanneer dat nodig is...

Buiten

Ik was gisteren in de vooravond een boek aan het lezen over het belang van buiten spelen en in de natuur zijn voor kinderen, toen Mauro aan mijn mouw kwam trekken om te vragen of ik niet alsjebliiieeeeef mee wil gaan naar buiten omdat hij in de bomen wou klimmen om appeltjes te plukken. Ik was even in de verleiding om te zeggen dat ik liever wat wou zitten lezen, maar dat zou toch echt nergens op slaan.
En vandaag in de opvang... besloten om er een scharrelmiddagje van te maken. De kindjes die gedaan hadden met slapen mochten scharrelen in de tuin, onder supervisie uiteraard. Maar het is enorm boeiend om te zien wie tot wat aangetrokken is om mee te spelen. Van met de tenen voelen in het gras, de glijbaan, woelen in het zand, zitten of liggen kijken. Elk kind vult de buiten-tijd anders is en wat opviel: niet één had mij nodig om te spelen. Ze kwamen vanzelf tot spel en soms is dat in de binnenruimte wel anders. Schitterend om te zien is dat. Ik ga proberen dat nog meer te doen (we gaan al vrij vaak buiten) ook in de winter, en ja: ook met de kleinsten indien mogelijk.

:

Appeltjes




Appeltjes uit onze tuin, samen met Mauro geplukt gisterenavond.
Zien er goed uit, smaken heel lekker en fris...






En toch.... soms zijn ze nog zo prettig en plezant als ze niet helemaal perfect zijn :-)

donderdag 17 september 2009

Natuur.boek


Mauro heeft gekozen....
Hij won een bon om uit te geven in de natuur.winkel en koos voor een kinderboekje dat gaat over allerlei dingen die er buiten te beleven zijn in alle seizoenen.
Maandag besteld, woensdag al thuisgekregen met de post... niet op z'n slaks!
Mauro was er direct weg van en ik eigenlijk ook wel moet ik zeggen. Al veel ideetjes opgedaan voor activiteiten die ik buiten kan doen met de kleintjes van de opvang.... of hoe ik buiten hier binnen kan brengen.
Meer zelfs als je het boek hebt, vind je hier een pdf met suggesties voor de kinderopvang. Een aanrader dus.
Moest je interesse hebben in dit boek en je goede daad van vandaag nog niet gedaan hebben, bestel hem dan in de natuur.winkel, de prijzen zijn dezelfde als in de boekhandel, maar de winst gaat hier wel naar de natuur. Je kindjes zullen je dankbaar zijn (voor het boek en de natuur)
Ikzelf heb me ook een boek gekocht. Nog niet in kunnen lezen.... maar ben benieuwd!

woensdag 16 september 2009

Koekjes bakken....

Ik heb vandaag weeral cakejes gebakken... en pannekoeken en niet omdat er een feest was in de opvang.
Die cakejes heb ik vanmorgen gebakken.
Vroeg.
Als in: terwijl de opvangkindjes nog aan het toekomen waren tussen 7 en 7u30.
Dat moest namelijk van meneer de fotograaf - maar ik vond het niet erg.
Namelijk: ik kreeg gisteren telefoon van een fotograaf van het nieuwsblad met de vraag of hij mij eens mocht fotograferen als ik gebakjes aan het maken ben. Ja dus, dat mag.... het was om 'potjebuur' te promoten in de pers én zo vroeg mogelijk in de voormiddag bleek dan rond de 7en te zijn.
Ben eens benieuwd of ik er nu effectief ga inkomen.... of enkel mijn handen. Het 'actieshot' van het breken van de eierschaal en het vallen van het ei was toch wel redelijk belangrijk. Zo belangrijk dat ik het 4 keer heb overgedaan (terwijl ik voor de gebakjes maar 2 eikes nodig had) en zo komt het dus dat ik in de namiddag ook nog eens pannekoeken bakte. Die kippen hebben er waarschijnlijk erg op gezwoegd, dus het zou zonde zijn geweest van het weg te smijten.

Gelukkig was er vandenavond dan nog onze eerste folkdansles om al die extra kaloriekes weg te branden. Het was gezellig en tof. Op een dik uur tijd hebben we 4 verschillende dansen geleerd (de basis althans) en volgende week mogen we nog een keer... kijk er al naar uit...

dinsdag 15 september 2009

Me iz a winner


Ik had een dikke maand geleden al eens laten vallen dat de website growing up green informatie biedt over ecobabyproducten en leuke wedstrijdjes organiseert om spulletjes te winnen.
Awel...
via hen dus heb ik bij www.shizo.nl een prijs gewonnen, nl een potje purepotions rescue salve. Ik mocht kiezen uit 4 variëteiten en koos voor teatree. Naar het schijnt (heb ik vernomen, los van deze website of wedstrijd) is tea tree ook een super middeltje tegen luieruitslag en huiduitslag bij mama's die hun hormonen niet meer onder controle hebben.
We zullen zien.... want ik kreeg vandaag mijn pakje in de bus.
Eerste indruk is euh.... dat het een klein potje is. (jaja, een gewonnen paard kijk ik echt niet in de bek en ben er wél blij mee!) Misschien dat ik het groter verwachtte omdat het in de webwinkel 8 eurootjes kost, wat ik niet niks vind, zelfs voor eco-producten. Er stond idd bij dat het 15ml is, dus ik had het moeten weten. (doorsnede van het doosje is 4cm ofzo, hoogte 1 cm)
Na ja, ik ga het zeker binnenkort uitproberen en wie weet is het zo wonderlijk goed dat het zijn centjes dubbel en dik waard is. In dat geval laat ik het u zeker weten!!
Het contact met de shizo-madam was wel leuk, vlot en aangenaam.

Nu ik toch bezig ben...


.... over ecologische productjes...
Volgende heb ik onlangs ook gekregen, getest en meer dan goedgekeurd: een metalen doosjes met daarin greenland-producten (body-butter, lippenbalsem en handcreme)
Ik heb ze met papaya, maar er zijn ook andere varianten.

Ze zijn zacht voor de huid, ruiken super lekker en zijn helemaal eco!

Het cadeaupapier kwam van essenza dus ik heb een sterk vermoeden dat het kadootje daar vandaag kwam. Een kado-tip!

zondag 13 september 2009

Weekend






Je herrinert je je misschien deze post nog.
We wonnen in juni een prijs tijdens de bioweek een verblijf in hof van Steelant. Van deze bon hebben we dit weekend gebruik gemaakt.
Het ticketje waaraan de prijs verbonden bleek (zo wisten we later) hadden we gekregen tijdens de bioweek in een bakkerijtje in Gijzegem toen Leen en ik samen een brood gingen kopen. De prijs behoorde ons dus eigenlijk beiden toe. Daarom kwamen we overeen dat we samen die overnachting gingen doen (met onze gezinnen uiteraard) en dat we het resterende bedrag, de kostprijs voor de tweede kamer, zouden delen.
Dus zaterdag trokken we met 8 (vier grote mensen en vier kindjes) naar Loppem bij Brugge. We maakten kennis met Fons en Lucia en hun huis geurde al heerlijk naar vers brood. (Dat het al even heerlijk smaakte zouden we de ochtend nadien ook merken)
De kindjes van de hoeve kwamen ook al vlug 'welkom'' zeggen en deelden probleemloos al hun speelgoed met onze kadees. De tuin van de hoeve is een zaligheid voor kindjes: veel mogelijkheden... geen kans om zich te vervelen.
Ook naar een daginvulling voor zaterdag moesten we niet lang zoeken... Hof Van Steelant sponsorde een festivalletje (Zilleghemfolk) in de buurt en we besloten daar onze namiddag door te brengen. De sfeer was in orde en de kindjes konden hun hartje ophalen bij de animatietent (en nadien op en onder het buitenpodium) terwijl de ouders genoten van een biobiertje, een biosapje en zaaaaalig lekkere frietjes van Merel.
Het feest zou daar nog wel een aantal uurtjes doorgaan, maar met de kindjes moesten we op tijd naar 'huis' uiteraard. Nadat ze nog even buiten mochten spelen mochten de kindjes in bad en daarna allemaal op tijd gaan slapen in de mooie kamers van de kasteelhoeve. 's morgens wachtte er een riant ontbijt op ons met vers sap, verse thee en koffie, kaas, verse confituren, verschillende soorten biobriood, ontbijtgranen, yochurt, etc... alles bio en fair trade. Ik hoef er waarschijnlijk niet bij te vertellen dat het superlekker en verzorgd was.
De kinderen waren niet te houden.... wouden weer buiten gaan spelen met de Steelant-kinderen en genoten van het buiten-zijn.
De voormiddag was al een heel eind opgeschoten als Leen en co naar huis trokken en wij nog naar Sea-life in Blankerberge gingen om de kinderen te laten kennis maken met de wonderen van de zee.
Mauro was erg verwonderd en genoot...
Daarna terug richting huis... met een blij gevoel.
Het was goed om er te zijn. (en lekker ook vooral :-) )

vrijdag 11 september 2009

onthaalmoeder zijn is...


... vertederd zijn omdat ze zo om op te eten zijn, die kadeekes.

donderdag 10 september 2009

Ik kan het niet laten...


... ik moet hem gewoon met jullie delen, deze foto.
Het is er eentje om helemaal heppie van te worden :-)

Donderdag veggiedag in de kinderopvang.

Ja lap!


Dan voorzie je op donderdag een veggiedag in je opvang,
en wat willen ze dan eten?




...Pauw!

:-)

Op de agenda...

Op 20 september is er potjebuur, maar ook bio en plantenmarkt in Lebbeke.
De markt wordt georganiseerd door Velt en vindt plaats in de Grote Snijdersstraat, van 10 tot 17u. Ik hoop u daar allemaal te mogen begroeten!

Op 4 oktober is er in Aalst een eco-modeshow, georganiseerd door bebo-ecofashion. De uitnodiging en meer info daarover vin u hier.
En raad eens wie er model mag zijn bij de kindjes? Jawel onze eigenste Mauro. Ik ben heel benieuwd en kijk er al naar uit.

En de week erna, op 11 oktober, nodig ik iedereen uit voor een koffieke en wat gebak bij Pluis. Een leuke gelegenheid om oude of nieuwe bekenden terug te zien of te ontmoeten, eens bij te praten (als het mooi weer is kan dat zelfs in de tuin bij Lieve) en misschien eens rond te neuzen in de pluis-winkel. Vanaf ongeveer 14u is iedereen welkom.
Graag een seintje als je kan komen, dan weet ik zeker hoeveel taartjes ik moet voorzien. Ik zal je met open armen ontvangen, ook als je zelfs voor mij een nieuw gezicht bent.

woensdag 9 september 2009

De meeste dromen....

Ik ga hem niet gans uit de doeken doen, mijn droom van deze nacht, hoewel hij mijn nog haarscherp voor de geest staat en ik me -uitzonderlijk- veel details herinner.

Maar...één van de dingetjes was dat ik ging wandelen en dat ik bloemen tegen kwam die helemaal gesloten waren. Door tegen de bloemen te praten en hun aan te moedigen, plooiden ze open en werden prachtig en hadden de meest fantasierijke kleuren. Het enige rare -eigen aan dromen zeker- was dat er aan 1 stengel wel zéér verschillende bloemen groeiden.

Maar ik hoop dat je de vergelijking met de werkelijkheid ook kan zien.
Iedereen draagt mooie en positieve dingen in zich. Soms komt het er gewoon op aan elkaar aan te moedigen om deze naar boven te halen.

dinsdag 8 september 2009

Ik hou van...

.... vlinders!

Dat is geen geheim voor de mensen die dit blog al vaker hebben gelezen.

En ik hou ook van.... rode kolen in de winter

En van.... biologisch tuinieren.

Nu komt het:

Biologisch tuinieren en houden van vlinders en rode kolen... dat gaat in mijn tuin niet te goed samen.
Koolwitjes houden van kool, leggen er hun eitjes, rupsies houden van kool... kool weg.
Ai.

Een kwestie van prioriteiten stellen dus, en van een beetje slimmer zijn volgende keer wat betreft het tuinieren.
Geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt de rupsjes iets aan te doen, zo zitten we niet in elkaar. De rode kolen zijn dus voorbestemd om opgegeten te worden door vlinders-in-wording en andere parasieten.
Maar niet getreurd, die rode kool duikt binnenkort vast wel op in het groentenpakket.
Iedereen content, de vlinders, ik en pakketman.





maandag 7 september 2009

De onverbiddelijke zoener


We love the bib


Lekker samen boekjes kijken... elke keer wat anders dankzij de bib.
Meer moet dat niet zijn..... Genieten!

De pannekoekplant doet dat hier goed.
Er zijn zelfs al kleintjes komen piepen.
Joepie!
plezant hee :)

zaterdag 5 september 2009

Pilav!


Een van mijn lievelingsrecepten voor pilav...
Zowel warm als koud heeeel lekker. Ik eet hem zelf graag met stukjes gebakken seitan erbij, en eventueel met nog wat extra gestoomde groentjes.

Recept uit het groot vegetarisch kookboek:

voor 4 pers:

225gr basmatierijst
2 el zonnebloemolie
1ui
1 teentje knoflook, geperst
1 grote wortel, grof geraspt
1tl komiijnzaad
2tl gemalen koriander
2tl zwart mosterdzaad
4 kardemompeulen
4,5 dl groentebouillon
1 laurierblaadje
75 gr noten (wij gebruiken meestal cashewnoten, maar alle noten zijn goed zolang ze niet gezouten zijn)

1; rijst wassen en 30' laten weken in koud water

2; olie verhitten en 2 a 3 min ui, look en wortel bakken. Rijst bijscheppen samen met de specerijen en 1 a 2 min doorroeren zodat alle rijstkorrels met olie zijn bedekt.

3; bouillon erbij gieten en laurier toevoegen. Aan de kook brengen. 10 minuten laten sudderen op zacht kookvuur (afgedekt)

4; daarna 5minuten rijst laten nagaren in de pan, door pan van het vuur te nemen maar deksel op te laten. Als hij gaar is kardemom en laurier verwijderen

5; Noten eronder scheppen en ev bijkruiden met peper en zout.
Ter garnering kunnen peterselie en/of verse koriander

6; kwel uzelf niet langer, proef, geniet, deel deze lekkernij... :)


ps: naast de wortel verwerken we er nog andere groentjes in, zoals bv paprika of courgette, al naargelang waar we nog wat van over hebben.... ook heel lekker!

donderdag 3 september 2009

Kleuters...

Vorig jaar zat Mauro nog in het overgangsklasje en mocht ik (of iemand anders) hem elke dag afleveren in de klas, recht in de armen van de juf. Direct in een vertrouwde en warme omgeving.
Nu zit hij in de 1e kleuterklas en is het de bedoeling dat ik hem "drop" op de speelplaats en zelf mooi achter de 'kiss and fly" lijn blijf.
Ahum, daar ben ik dus niet zo goed in.
Ik roep nog naar hier dat ze zelfstandig moeten worden en naar daar dat we moeten loslaten. Ik schreeuw mezelf toe dat hij dat best wel kan.
Maar vanochtend was het dus mijn beurt om hem eens weg te brengen. Hij wou graag samen met mij spelen op de speelplaats maar dat kan dus niet. Ik bleef netjes achter de lijn (niet echt waar: ik ging eerst mee zijn boekentasje aan de klasdeur zetten, maar daarna dus terug mooi achter de lijn) en bleef even staan om te kijken wat er zou gebeuren.
Mauro stond midden op de speelplaats. Hij keek wat in het rond. Zijn ogen zochten een bekend kindergezichtje, maar hadden niet meteen raak.
Hij stond daar zo stil. Hij leek het niet echt erg te vinden, maar toch. Even wou ik dat ik ook terug minder dan een meter groot was en dan zou ik met hem gaan spelen, hem laten lachen en zorgen dat hij daar niet zo alleen zou zijn.
Ik bleef even kijken, Mauro dacht dat ik al weg was...
En hij bleef ook kijken, naar al die andere kindjes die wel lachten en plezier maakten.
O jee.
Ik weet het, hij was niet aan het wenen, hij zag er niet echt ongelukkig uit, maar toch.
En toen kwam er een meisje op hem af, ze zag er groter en wat ouder uit dan hem.
Het meisje tikte op zijn schouder, gaf hem een hand en nam hem mee naar een bankje. Hij begon tegen het meisje te vertellen met veel handgebaren en het meisje leek instemmend of begrijpend te knikken. Net echt.
En ergens dacht ik toch 'oef'.
Hij zal zelf moeten zoeken met wie het klikt en met wie het botst, ook al ben ik in de verleiding om hem een vriendje te zoeken met wie hij samen op school kan aankomen.
Waarschijnlijk vlot dat volgende week nog meer als hij nog wat meer kleine mensjes kent op school.
En toen kwam Leen er nog toe met haar dochter, en shirley met haar prinsesje.... en stond ook de mama daar niet meer alleen. Plots scheen er in dat schooltje al een heel ander licht...

woensdag 2 september 2009

Boombal

Vorig weekend zijn we naar Boombal geweest. We gingen vooral om een balkanorkest te zien dat we al langer kenden, en die daar 's avonds optraden, maar hadden besloten om toch na de middag al te vertrekken.
Het was supermooi weer, er was een gezellige sfeer en... danslessen. Initiatie baldansen noemt dat dan. Even koude voeten gehad.... je weet wel, beetje schrik om verkeerd te draaien, te veel te stampen of te botsen. Maar het ging ons af.... zo goed zelfs dat David en ik ons hebben ingeschreven voor een cursusreeks folkdansen. Van mij viel dat misschien nog enigzins te verwachten, maar -schrik niet- het is David die daarvoor het initiatief heeft genomen. Het is mooi meegenomen dat de lessen hier vlakbij doorgaan... we kijken er al naar uit!

Ik heb er ook weer nieuwe mensen leren kennen, oa Laetitia van bebo-ecofashion. Dit winkeltje verkoopt alleen op verplaatsing en bij evenementen. Het aanbod overlapt een heel klein beetje met pluis, maar is toch heel anders én er is ook aanbod voor de mannelijke medemens. Binnenkort is er modeshow in Aalst, als ik dan kan, zal ik erbij zijn, ik ga mijn best doen. Hou het zeker in de gaten!

dinsdag 1 september 2009

De rust is weergekeerd...

De school is opnieuw begonnen... alles valt terug in een kalmer ritme voor mij.
Hoewel hij er gisteren helemaal geen zin in had, is Mauro vanmorgen toch goed vertrokken naar school.
En hij vond het heel plezant, is blij nu een "dribbeltje" te zijn en een EI.
Jawel, mijnen oudsten is een EI. Nu ja, het is een beetje raar, maar hij heeft dan ook het simpelste figuurtje te pakken gekregen dat er is om zelf te tekenen. Dat was wel anders als hij de circustent was geweest, of de eskimo, laat staan de kalkoen.

En hij heeft gewonnen met een wedstrijd.
In het boekje van natuurpunt staat altijd een kinderhoekje. Er stond een foto van een diertje in het gras en de kinderen moesten het antwoord insturen als ze wisten welk dier het was. Mauro wist het (een hertje) en ik heb het voor hem gemaild. En hij heeft een prijs gewonnen, ene die hij dan nog zelf mag kiezen uit de natuurpuntwinkel... Tof!
't Wordt nog nen echten.

En Ubi, die heeft een beetje de taak van zijn broer overgepakt in den opvang als aandachtvragertje. Hij klimt overal op (tafels, stoelen, kasten, de trap, you name it) onder (vooral waar ik niet bij kan) en in (kasten, bakken, ruimtes waar hij niet mag zijn)
Maar het is eigenlijk wel een schatje en je kan er niet lang boos op blijven. Hij knuffelt als de beste en is meestal wel goedgezind, dus ja. De rest is een fase.... tegen beter weten in blijf ik daar in geloven :)