maandag 11 januari 2010

Het gewicht van een dag

Merci voor de bemoedigende reacties op mijn berichtje van gisteren. Heel tof. En wat Liz zei is er eigenlijk wel poef op. Ne keer dat ik mijn evenwicht gevonden heb, verzin ik toch wel iets om het weer te doen wankelen. C'est la vie.
Je mag gerust weten hoe het is afgelopen gisteren. Ik heb wel mitje bezocht (ze herstelt goed, dat is positief nieuws) wel een uitgebreide douche genomen, wel met Mauro geverfd, wel verdergewerkt aan een creaprojectje waaraan ik bezig was (waarover later meer) mijn wel laten troosten door manlief, wel gezond gekookt (en afgewassen, twee keer) en mij met de geiten bezig gehouden om mijneigen ervan te overtuigen dat buurvrouw het uit haar duim zuigt dat ik ze verwaarloos* maar heb een verjaardag van een vriendin gemist in Gent en heb pas vanavond mijn boven en beneden gekuist. (En ik geneerde mij eigenlijk wel vanmorgen toen de mensen hun kindjes kwamen brengen en het hier nog chaotischer/rommeliger was dan anders, maar ik heb het even naast me neergelegd)
Daaraan ziet ge: met een beetje geduld (en vertraging) komt het wel goed.
Maar eigenlijk... Vele dieren houden nu een winterslaap. Misschien zouden mensen dat ook wat meer moeten doen. Gewoon effe wat rustiger aandoen. Helaas is onze maatschappij (en om eerlijk te zijn: het slaappatroon van mijn kinderen) er niet echt op gericht mensen te laten winterslapen.
En de natuur zorgt ook voor wat vertraging met nu al dik drie weken sneeuw, maar we willen het niet gezien hebben, we strooien er zout op, dan kunnen we weer verder.

Maar de dagen beginnen zachtjesaan alweer te lengen. Bijna niet waarneembaar, maar toch. De energie die de lente gaat geven zal onvoorstelbaar zijn. Zover zijn we nog niet.... eerst nog wat genieten van de wintercocon en van het verlangen.

En als het nog even koud blijft, komt dit vast nog wel van pas:
Ubi was vandaag bij de gelukkigen. De mama van een onthaalkindje heeft een lekker warm overtruitje (of hoe noem je dat) voor hem gemaakt. Hij is er heel content mee.



*buurvrouw vind het zielig voor de geiten dat ze buiten moeten staan, maar ze hebben wel een hok met beschutting en veel stro, elke dag vers water en vers eten, en die dieren kunnen daar echt wel tegen. Ik overweeg NIET ze binnen te pakken en samen onder een dekentje op de zetel een dvdke te kijken. Sommige dagen evenwel, kan je onterechte kritiek van de awoe-smurfen beter aan dan andere. Op dit moment kan het er even niet bij.

5 opmerkingen:

Huize steen zei

Nou genoeg gedaan denk ik zo... En de oppaskindjes komen graag bij je om hoe leuk/lief jij bent en niet hoe schoon je huis is !!

Anoniem zei

Hey, trek het je niet aan Sabine,
Hier krijgen wij constant reactie
over onze hond. We hebben raad gevraagd aan de dierenarts en die
vindt het geen probleem....
Hij heeft een mooi hok buiten,
met stro erin en het is goed geisoleerd en helemaal winddicht...
zelfs in de zomer vinden mensen
het erg dat hij daarin slaapt!
het hok staat open, maar hij slaapt nog liever buiten (nu niet met die weer natuurlijk)
Met dit extreme weer mag hij binnen
in de kelder liggen slapen. Maar
toch blijven mensen rond onze tuin
komen wandelen en kijken en reactie
geven omdat hij overdag buitenloopt!
Nu doet die hond niet liever dan dat en hij kan altijd in zijn hok.
Ik word er supernerveus van als ik
ze weer zie staan kijken aan onze
tuin.Ter verduidelijking, onze hond
is een golden retriever en dus
geen salonhondje. Ik kan best begrijpen dat je die reacties superbeu bent! ik zag je al zitten
met die beesten in je salon :)
warme groet Greet

Aritha Vermeulen zei

Je hebt het goed gedaan!
Oppaskindjes herinneren zich vast niet hoe opgeruimd het was, ze zullen de gezelligheid onthouden.

( wat een schattige trui!)

Aritha

plukdedagsandra zei

Mooie trui. Ons kinderen dragen regelmatig gekregen wollen truien of spencers (gemaakt door mijn vroegere schoonmama). Ik blijf dat zeer mooi én warm vinden. En liefdevol ook.

En buren? Tja. Zelf heb ik jammer genoeg ook hele slechte ervaringen met mijn vroegere buren. Maar daar ben ik gelukkig van verlost.

Vandaag een piepklein stapje gedaan naar meer creativiteit. Een boekje in mijn handen gehad over beginnen haken (maar boekje was te duur: 22 Euro!) en in Veritas de knopen liggen bewonderen (maar niets gekocht). Wel een paar handschoenen zonder vingers gekocht voor 2, 5 euro (zoals jij er gehaakt hebt)in mooi oranje en een groot strijkmotief die ik op een truitje ga strijken (natuurlijk poepsimpel). Het truitje zal een tweedehandsje zijn.

spookjes zei

geitjes ,schaapjes, paarden , koeien ik heb niet ander geweten dat die buiten staan !
vind de reactie van je buurvrouw wel grappig!!
als de diertjes daar niet tegen kunnen dan waren ze toch allang uit gestorven zeker ;-)

als mijn kindjes weer eens veel waker worden geef ik ze een slaapthee ,ik denk van biover en verdamp ik lavendel of zoete appelsien
bij ons helpt het misschien ook voor jullie .
goed kunnen slapen lost veel op (zelf ook ondervonden)