zondag 3 januari 2010

Nobody knows where they might end up...

Het laatste jaar als onthaalmoeder dus...
Ja, ik vind het een beetje een lastige beslissing. Ik zie mijn onthaalkindjes heel graag, en navenant doe ik mijn werk ook graag. Hoe wel het soms best lange dagen zijn, kan ik in deze job alles kwijt wat ik graag doe: koken, creatief zijn, zorgen,...
Soms is het best vermoeiend natuurlijk, als ze met velen zijn en een beetje een sip dagje hebben. Als ik na een ganse week werken mijn eigen huis als een stortplaats ervaar door de vele handjes die graag eens morsen, alles eens vastpakken en graag rommelen, waardoor er in het weekend nog wel een werkdag bijkomt om alles weer leefbaar te maken.
Of als David met nachtdienst staat en moet proberen te slapen doorheen al dat kindergewoel, inclusief kindjes op onze slaapkamer na de middag. Dus ja, soms is het wat stressie.
Langs de andere kant ontbreekt het mij aan een ander soort stress: de ik-krijg-het-warm-en-koud-als kleuter-ziek-blijkt-in-de-ochtend-stress of de ojee-hoe-vul-ik-die-lange-zomervakantie-op-stress, een normaal werkmens heeft niet zoveel verlof staan, en wat doe je met de kinderen op die momenten? En bovendien is de dankbaarheid van de ouders mijn mooiste beloning, naast de lach op de kindersnoet. De (h)erkenning van ons gezin als een soort tweede thuis voor zo een kind, dat doet me vaak zo een deugd.
En ook...Ik moet mij niet verplaatsen om te gaan werken, dus met de auto rijden we weinig kilometers.

En wat ga ik hierna dan doen? Wel dat ik het nog niet weet. Die weg lijkt nog lang en ik heb geen idee waar hij naartoe kronkelt.
Ik heb een diploma maatschappelijk assistent dus ik kan het welzijnwerk weer in, of toch vormingen gaan geven, maar ook kraamzorg bijvoorbeeld lijkt me leuk, of werken in een tuincenter, of toch iets in de kinderopvang, maar dan buitenshuis...
Ik kan ook uitkijken naar een nieuwe uitdaging. Misschien mij bij -of omscholen?
Opnieuw herbeginnen als onthaalmoeder na de verbouwingen? Ik weet het niet... Ik sluit het niet uit, maar met ons statuut van heden ten dage (wat normaal vandaag al veranderd zou moeten zijn) is het heel lastig om een goede bezetting op te bouwen en intussentijd heb je haast geen inkomen terwijl je er wel moet staan, dus dat is wat moeilijk. Ook hangt het wat af van David zijn werk... blijft de fabriek waar hij nu werkt draaien of niet?
En ook naar schoolvervoer van de kinderen kan dat op termijn een probleem zijn (nu neemt oma er eentje mee op de fiets, maar 2 op 1 fiets is wat moeilijker en Ubi wordt ik oktober al 2,5)
Ik vind het al moeilijk om een jaar vooruit te kijken, laat staan drie jaar. Dus: ik neem mijn weg zoals die komt met veel vertrouwen. Ik kijk uit naar kansen en grijp ze met beide handen als ze zich voordoen. Zoiets.

En het woord kadee, huize steen, dat is blijkbaar een oud vlaams woord voor 'nakomeling' maar hier begrijpt iedereen het als je de kleintjes zo noemt.
Leuk dat er bij jou ook binnenkort 'kadeekes' zullen rondlopen :-)

8 opmerkingen:

Mammalien zei

Moeilijk wel, he, dat je niet weet hoe of wat. Ik kan ook niet vooruit kijken, op werkgebied. Onder meer omdat ik nogal slecht ben in beslissingen nemen )-: Wat gaan je onthaalkindjes nu doen? Mogen ze naar school of moeten ze een nieuwe oppas?

Martine...Gentbrugge zei

Oh, Sabine,zo herkenbaar.
Ik doe mijn "werk" met de kindjes ook nog heel graag(reeds 13jaar) en wat mij ook verder doet gaan is:ik ben "al"48 ,waar moet ik nu nog ander werk vinden? Ik heb maar 3 kindjes in de opvang(soms 4) ga(zo goed als)dagelijks buiten en voel de "vrijheid" die ik op een ander werk niet zou hebben- inkomen is dan ook soms triestig maar ja ik doe het liever zo dan 6 kindjes en nooit meer buiten te kunnen ..heb een babbel op tijd en stond hard nodig.
Inderdaad, je huis ziet er wel van af. Dit jaar een héél emotioneel jaar gehad door overlijdens van schoonbroer,vader en schoonvader en dat doet wat met je ,daarom werk ik nu op vrijdag niet..even tijd voor mij en mijn gezin.
Heb meer verlof kunnen nemen in die periodes wat op een ander weer niet zo evident zou zijn geweest.
Wanneer ik ga stoppen...geen idee...dit jaar scheelde het niet veel door de emoties maar stilaan krabbel ik terug en het moet gezegd..mijn ouders zijn fantastisch..en de kindjes terug zien en de afleiding waren ook belangrijk op dat moment.
Ik wens je veel succes in alles wat je verder doet en beslist.Hou je nog je blogje? Kan ik toch nog eens komen piepen.
Je collega uit het Gentse..

plukdedagsandra zei

Dat zijn grote beslissingen allemaal die je niet van de ene dag op de andere neemt.
Eens je bepaalde beslissingen genomen hebt gaat dat wel weer meer rust geven.
Vooruitdenken is zo moeilijk. Ik ben er ook helemaal niet goed in. Leef ook van dag tot dag bijna. Sommige dingen worden wel gepland, maar niemand weet wat er allemaal nog gaat te gebeuren.
Ik hoop wel dat je beslissingen kunt nemen waar je je gelukkig mee voelt en 100% achter staat.

Groet, Sandra.

bohemienmama zei

succes met wat je ook gaat doen!
afscheid nemen is altijd beetje lastig, maar iets nieuws houd je jong!

Huize steen zei

Ik vind het oppassen ook zo lekker combineren met de eigen kindjes thuis. Zoals je al zegt niet de stress om iedereen op tijd op de creche te krijgen en op tijd op je werk te komen. Wel allemaal spannende beslissingen hoor !! Maar gelukkig heb je nog een jaar om na te denken wat je wil gaan doen ;-) Dank je wel voor de uitleg/ vertaling. En vanaf woensdag is huize steen weer gevuld met kadeekes :-)

Sabine zei

De onthaalkindjes: een aantal zoeken een nieuwe opvang, een aantal zullen dan naar school kunnen. Ik hoef ze dit eigenlijk nu nog niet te vertellen, maar doe het toch om ze de kans te geven een heel goed plekje elders te vinden. Met een jaar zoektijd moet dat wel te doen zijn...
Ik blijf zeker bloggen, collega Martine, allez ja, dat denk ik toch, ik en mijn weg hee ;-) (geen intentie om dat te stoppen in ieder geval)
Heel moeilijk moet dat geweest zijn, een jaar vol afscheid. Ik hoop dat 2010 meer lichtheid heeft voor je.
Ik heb zelf redelijk wat verschillende kindjes hier (7in totaal nu), dus buitengaan lukt niet altijd. Meestal wel omdat David in ploegen werkt en op een aantal (slapertjes bv) kan passen terwijl ik een frisse neus haal met de anderen.

tijdtussendoor zei

Veel succes in het doorhakken van knopen dit jaar want dat zal best spannend zijn ;)

liesje zei

Ik kijk op naar onthaalmoeders! Ik ben gek op mijn kinderen, maar ben blij dat ik even kan ontsnappen aan de strakke routine die zo'n kleine pagadders vragen. Zo breng ik mijn kleine meid ook wel eens de onthaalmoeder als ik eigenlijk mijn vrije dag heb, maar zoiets kan jij natuurlijk nooit. Ik begrijp dus al te goed dat je twijfelt of je dit verder wil doen of niet, het vraagt veel van jou! Enerzijds ben je heel vrij, maar anderzijds ook net niet.

Geniet maar gewoon van wat er allemaal komt!