dinsdag 12 januari 2010

Op dieet

Vanavond was ik met Ubi bij de dokter. Hij is niet echt ziek, maar zijn darmen, daar is iets mee. Hij is bijna 2 en je zou toch zo denken dat hij dan al wel eens een normale ontlasting zou moeten kunnen doen, maar dat is toch niet het geval.
Dus -joepiejee- mag ik morgenvroeg staaltje vangen. Wish me luck :-)
En kapoen gaat op dieet. Alles waar ik zo voor sta moet even wijken, hij mag nu even alleen maar wit brood, fruit uit blik of appelmoes, geen peulvruchten of noten en niets melkerigs. Een beetje een uitdaging wel voor een veggie kindje die ik zoveel mogelijk heel natuurlijk en gezond probeer op te voeden, maar we gaan ervoor. (tijdelijk, echt tijdelijk)

De dokter had ook nog wat voor mij in petto. Volgens haar ben ik goed op weg om oververmoeid te geraken (of ben ik het al), doordat ik constant alert ben (overdag gans de dag met de oren gespitst rondlopen of er boven niet eentje begint te wenen, of de peuters geen kattekwaad uithalen,...) en dat 's nachts verderzetten waardoor ik heel licht slaap en echt alles hoor. (Ja idd, ik weet welke buren om 5u 's morgens naar het werk vertrekken en ik hoor zelfs de klok van onze directe buren slaan)
Soit, dat blijkt niet zo gezond.
Dus raad ze me aan om de kinders zoveel mogelijk in het weekend elders te laten slapen, zodat ik dieper zou gaan slapen, zonder alert te zijn. En veel uit te slapen en ontbijt op bed te krijgen waar David dan voor moet zorgen (echt, de dokter zei dat! Ik heb het alleen niet op een voorschriftpapiertje, dat moet ik nog even navragen)
Dat ontbijt dat zie ik nog wel zitten. De kinderen 'wegsturen' minder. Op een of ander manier lijkt het me zeer egoïstisch om ze weg te doen. (tis te zeggen: een ander opzadelen met mijn slechte slapers) en hen wegsturen om in bed te gaan liggen nietsdoen, is ook niet wat moeders doen.
Ok ik weet het... recupereren heeft zijn nut, en is niet nietsdoen. En ook een moeder heeft af en toe een break nodig. Het vloekt gewoon niet goed.
Moeders die hier meelezen: doen jullie dat soms? Kinderen op logement om zelf te kunnen slapen? Waarom wel/niet? (Of hebben/zijn jullie heel goede slapers of kans om een middagtukje te doen?)

15 opmerkingen:

Kelly zei

Het schijnt dat mijn schoonmoeder ook 's nachts maar half sliep, om te kunnen horen of haar kleine dochter (inmiddels 17) geen lawaai maakte. Zij was (en is nog steeds) immers huismoeder en wou niet dat haar werkende man gewekt werd. Begrijpelijk, maar toch. Zo heeft ze ook oververmoeidheid in de hand gewerkt. Nog enkele jaren heeft ze het volgehouden, tot haar in 1998 verteld werd dat ze het chronisch vermoeidheidssyndroom had. De Vlaamse geneeskundigen waren niet echt in staat om haar te helpen, omdat er hier schijnbaar ook nog niet zoveel over geweten is (of geweten worden wil), maar zij heeft zich goed geïnformeerd en is na acht (!) jaar ziek zijn toch genezen.

Ik hoop natuurlijk ten zeerste dat het bij jou nog niet zo ernstig is, en ooit nooit zo ernstig zal worden, maar ze heeft een boekje over haar ervaringen geschreven, met als titel "CVS weg, een gezondheidswijzer voor iedereen". Dus als je het ooit zou willen lezen, weet je me te vinden ;)

Maar alleszins: probeer het niet zo ver te laten komen!

Mammalien zei

Hier is het gelukkig niet nodig, ze slapen als roosjes, alledrie! Ik vind het moeilijk om ze "weg"te doen, zelfs als ze het zelf rgaag willen... Aan de andere kant moet je wel aan jezelf denken, en aan een uitgeputte moeder hebben je kinderen ook niets. Dus probeer op de een of andere manier uit te rusten. Schakel hulp in, laat kinderen logeren als ze het leuk vinden, neem iemand in huis (of spreek af dat je even NIET alert hoef te zijn met huisgenoot?!)

Mijn schoonouders hadden 10 kinderen en regelmatig een overspannen vader (en moeder, denk ik, maar dat zegt ze nooit!) en die werden wel regelmatig uit logeren gestuurd. Bij familie, in kinderkampen...

Sterkte.

Huize steen zei

Je kindjes hebben niks aan een zieke moeder, dus ik zou lekker het advies opvolgen van de dokter. Als het verkeerd voelt om ze een weekend "weg te doen" kunnen jullie ook samen een weekendje weg gaan....Ook wel eens lekker toch, wij gaan binnenkort voor het eerst in 12 jaar samen weer eens een weekendje weg, ik verheug me er al enorm op :-) Maar ook hier redelijk goede slapers, behalve het meisje dan bij tijd en wijle. Wij staan vaak een beetje om de beurt op voor haar, hij heeft dan wel een baan buitenshuis ik heb (en jij ook) binnenshuis een baan. Succes !!

sillie zei

hmm ik doe kindjes niet graag weg( k heb die navelstreng nog niet doorgehakt hoor ;-) ) maar heb over het algemeen goede slapertjes enkele nachten( achterelkaar vaak) daar gelaten.
Maar ik doe wel regelmatig een dutje( ook wel ene powernapje van 10-20 min ) mee hetzij s middags hetzij om19uur s avonds een uurtje.... ook omdta ik onregelmatige diensten heb en ehmmmm soms ben je gewoon MOE.....
Maar huizesteentje heeft gelijk je kunt t eens een keertje uit proberen of je er van opknapt? Dan ben je ook ene leuker moeder ;-) en vrouw.... een goede moeder zorgt ook goed voorzichzelf riep mijn kraamverzorgster aldoor... en ze heeft wel gelijk ....
gr sillie

Aritha Vermeulen zei

Wat vervelend voor je! Misschien kun je een keertje een weekend weg, als je betrouwbare oppas vind.

Ik heb het vroeger nooit gedaan, al was ik ook gespannen. Om de haverklap kijken of ze nog goed lagen, ademden. Misschien zou je goede-nachtrust thee kunnen proberen om te ontspannen. Of een ander natuurlijk middel?
Nachtrust is super belangrijk en van een weekendje weg gaan de kids niet minder van je houden.
Sterkte joh! Ik denk aan je.

Made by KK zei

Onze jongste van de hoop is de slechtste slaper! Ze kan het volhouden tot een uur of 2 en dan om 6 uur terug wakker zijn. ZOT werd ik ervan!! Ik deed na het werk niets! Ik maakte eten voor iedereen, de afwas, het bad en iedereen in bed. Maar niet veel later zat ik met een of twee spruiten van de bende terug beneden.
We hebben toen aan de bel getrokken en laten ze af en toe brullen, zoals vannacht.
Onze jonge dame werd zond 1.30u wakker en zette haar keel open. Beetje later werd de jongste broer ook wakker en het was feest.
Ze vliegt dan in het reisbed in de badkamer en kan daar haar keel openzetten zoveel ze wil. Ondertussen weet ze dat precies en stopt ze vrij snel. Een uur later probeerde ze het nogmaals, tutje geven, pop geven, terug neerleggen en weg. Zo doen we het nu al een half jaar ... en er lopen er 4 rond, dus de kans dat er iemand wakker is is groot. Maar we gaan niet meer naar beneden om ze te sussen .... als ze alles hebben wat ze nodig hebben, ... dan vliegen ze naar de badkamer en wij gaan terug in bed. Niet altijd gemakkelijk, maar ze leren het snel.

Jesupo zei

Sowieso heb ik de grooooootste bewondering voor onthaalmoeders. Hoe zij omgaan met al die baby's en peuters, het geduld, de zorg, de liefde die ze geven. Hoedje af!!

Het lijkt me dan ook zeer zwaar als je zelf ook nog kleine kindjes hebt. Want 's avonds stopt het niet.

De raad van je dokter lijkt me dan ook een zeer goed idee. Misschien lijkt het op voorhand alsof je even van hen af wil, maar je doet zo ongelooflijk veel energie op van eens samen met zijn 2tjes te zijn! Dat weegt echt niet op tegen het 'schuldgevoel' (dat absoluut niet nodig is).

Hier slaapt de jongste (7m) nu al een kleine week door en het is zalig. Eind januari gaan wij (het lief en ik) ook een verlengd weekend weg en ik verlang al zoooooo. Ik weet ook dat de kinderen het heel goed gaan stellen bij de oppassers van dienst. En slapen ze dan eens slecht bij hen, zij kunnen heel gemakkelijk hun slaap terug inhalen de dagen erop. Daar zit ik niet mee in.

Wat betreft het gezonde eten : mijn oudste zoon heeft moeite met op school boterhammen te eten. Hij wou choco en confituur mee, maar mocht dat niet (wegens niet gezond). Mijn osteopaat vertelde me dat ik dat 'gezonde' idd af en toe eens moet loslaten. Ik slaag er niet altijd in, maar soms probeer ik het toch.

Ik ben er zeker van dat een uitgeslapen moeder (en vader) de sfeer in huis ten goede komt! Het verschil in humeur hier hangt af van de doorgeslapen nachten.

Veel succes!

dimitry_dhondt zei

Sabine,

Gewoon doen wat de dokter je adviseert. Anders neem je gewoon een hypotheek op de toekomst !

Dimi.

liesje zei

Even voor jezelf zorgen Sabine! Van je hart een steen maken, want kan pas goed voor anderen zorgen als je goed voor jezelf zorgt.

Onze kindjes gaan af en toe logeren bij oma en opa (maar de laatste tijd komt onze meid er niet goed van thuis... om 1u 's nachts roepen dat ze bij ons in bed wil en dit zo nodig laten volgen door een driftbui, kan voor mij niet. Een kindje hoort volgens ons in zijn eigen bedje, maar bij oma en opa mogen ze altijd bij hen gaan liggen bij de minste kik die ze geven. Je eigen kwaliteit van slapen is veel minder als ze bij je liggen, ook al is het zo fijn) Zorg dat je goede vertrouwde oppassers vind die het echt aanpakken zoals je het zelf doet. Momenteel wordt onze kleine meid in een reisbedje in de bijkeuken gezet als ze beslist de boel bijeen te brullen omdat ze haar zin niet krijgt. Het is niet omdat zij geen zin meer heeft om te slapen, dat iedereen in huis moet boeten.
Ze gaan ook allebei nu en dan naar hun meter of peter, maar dat is vooral omdat de meters en peters dat erg fijn vinden. Ik vind het moeilijk om ze los te laten, maar mijn ventje zorgt voor mij en regelt nu en dan een oppas. Hij hoort het gewoon niet, als er gedoe is 's nachts en ontdekt pas 's morgens dat ik een extra shift gedraaid heb 's nachts... Zelf eens enkele dagen er uit, met jullie tweetjes, kan ook deugd doen natuurlijk en zorgt dat je gewoon een babysit nodig hebt...

Succes! En... slaap lekker!

Isabel zei

Hoop echt dat je snel opnieuw wat rust kan vinden in en rondom jou... Al is dat met kleine kindjes absoluut geen evidentie he.
Even wat het dieet betreft: ik herken het o zo hard om al je principes qua voeding opzij te moeten schuiven! 10 maand oude spook blijkt hyperallergisch aan vanalles en nog wat, en ook hier is het vaak niet haalbaar om gezond en gevarieerd te koken. 'k weet natuurlijk niet juist waarom je zoontje even geen fruit mag, maar misschien een kleine tip: E. mocht aanvankelijk niets van fruit, en dan geleidelijk aan proberen met fruit uit blik ( dikwijls met veel toegevoegde suikers dus). Toen ik het besprak met de pediater, zei ze dat ik eventueel ook vers fruit volledig mocht (plat)koken. De vitamientjes zijn er dan uiteraard wel uit, maar ik heb daar nog net iets minder moeite mee dan met fruit uit blik ;) Misschien kan je het eens bevragen bij je arts? Veel succes alvast... En af en toe zie ik er het leuke ook wel van in hoor, met het koken voor een allergisch (vegetarisch) kindje. Ik hou van creativiteit in de keuken, en heb sinds ik mama ben uit noodzaak al tal van nieuwe dingen mogen uitproberen :-) De gluten- en zuivelvrije pannekoeken staan hier sindsdien met regelmaat op het menu! Maar ik hoop uiteraard mee dat het bij jullie een tijdelijk iets mag zijn!

plukdedagsandra zei

Ik doe de kindjes ook niet graag weg. Ik vind het zelfs vervelend als ik ze eens 's middags moet laten blijven eten op school (zoals morgen want dan wordt mijn zoon geopereerd: niets ernstigs,maar het moet wel gebeuren). Soms gaan mijn kindjes ergens slapen (meestal maar 2 tegelijk)op hun eigen vraag. Esther gaat vrijdag naar een slaapfeestje.
Tim en ik gaan weleens met ons 2tjes weg voor max 1 nacht en dan moeten alle kindjes elders slapen, maar daar gaat dan een hele organisatie aan vooraf van telefoons en afspraken. Het doet wel eens deugd, maar is altijd veel te kort.

Maar Rust heb je echt nodig hoor. Bij jou wordt het allemaal teveel en dan moet je echt gas terug nemen. Ook als je het niet ziet zitten. Want zo wordt het alleen maar erger.

Lieve groet, Sandra.

moeke Vera zei

hé Sabine, snap het heel goed hoor dat je je eigen kroost niet wil/kan wegdoen ...
mss een andere optie: een week of 14dg sluiten als OM? Dan kan je een beetje recupereren als de kids naar school zijn ... en je huishouden in slow-motion doen ...

ilse zei

We hebben een beurtregeling tijdens het weekend, maw dan is er toch één dag ik het weekend dat ik iets langer kan blijven liggen (als is het dan maar tot 9u) en verder toch proberen op tijd in bed te gaan tijdens de week (maar dat lukt niet altijd even goed).

Emma en Mona zei

Ik heb niet alle andere reacties gelezen, maar ik wil wel vertellen dat onze tweeling gedurende twee jaar heel slecht sliep en daarna ging het wat beter. Ik heb ze een paar keer een nachtje laten logeren omdat ik echt niet verder kon. Ik werk overdag ook met kinderen (juf) en sliep 's nachts nauwelijks. Ik heb er een depressie aan overgehouden en heb dan beslist om halftijds te gaan werken. Het heeft nog lang in mijn lijf gehangen.
Volgens mij heeft jouw dokter gelijk en moet je meer naar jouw lichaam luisteren dan naar jouw schuldgevoel. Als je binnenkort onderuit gaat, hebben noch jouw kinderen, noch jouw onthaalkindjes als jouw man nog iets aan jou.
Sterkte!

henriette zei

Wij haddenals regel dat voor 12 uur snachts de kinderen weer terug in hun eigen bed gingen, na 12 kwamen ze tussen ons in liggen. Het kwam zelfs wel eens voor dat we 's ochtends wakker werden en er tot onze verrassing een kind tussen ons in lag.
Zo je echt goed kunnen slapen in een weekend dat je kinderen weg zijn? Ik denk dat je lichaam teveel gewend is aan het alert zijn snachts, om zich voor een enkele nacht aan te passen. Maar iedereen is anders, dus misschien kan het wel. Uitproberen. Wij hadden bijna geen achterban en ik herinner mij alleen bij 2 verhuizingen dat er kinderen ergens anders sliepen. Ook geen behoefte aan. Wel was ik in de situatie dat ik zo nodig smiddags even kon liggen.