dinsdag 26 januari 2010

Vast

Het zit nog allemaal een beetje vast hier, in en rond mijn hoofd zal ik maar zeggen.
In het hoofd zitten veel vraagtekens, zoals daar zijn: welke prioriteiten stellen we bij de verbouwingen en hoe gaan we dat financieel doen? Willen we nog een derde kindje en zo ja wanneer? (buikgevoel volgen of verstand?) en wat voor werk wil ik hierna dan wel gaan doen en hoe los ik dat op met de kinderen en school?
Maar ook rond het hoofd zit het lettelijk allemaal vast.
Dokter laat straks nog weten welke schade er juist is (hopelijk niet te veel) en wat de meest geschikte behandeling is, scannerresultaten moeten nog geïnterpreteerd worden.

Gisteren een gesprek met Lieve-Vriendin-met-Warme-Handen, die onstpanning brengen in stijve schouders. Een zachte stem ook, die de geest een beetje tot rust kan brengen voor het slapengaan.
En ook de jongens hebben het gesnapt... zij zijn ook rustiger en slapen tot half 8, wat best lang is voor hun doen.

Nu nog gezocht: masseuse voor in het hoofd. Die de boel kan kneden. Het kaf van het koren scheiden. Onterecht schuldgevoel en zelfvertrouwen en schop onder de kont geven.
En weer vooruit met de geit.

Is dat nu nog toevallig vraag ik mijzelf af.
Hoe sterk spreekt een lichaam.
Hoe toevallig is toeval.
Hoe dwingend de geest.

11 opmerkingen:

Huize steen zei

Ik ben iemand die snel zijn hart volgt, ook al zegt mijn verstand wel eens anders ;-)Soms moet je gewoon even knopen doorhakken hoe lastig ook. En een derde?? Leuk !!

plukdedagsandra zei

Ik volg ook ietske meer mijn hart dan mijn verstand, maar soms niet zo verstandig. En soms volg ik mijn gevoel niet en heb ik er achteraf een ongelooflijke kater van (zoals we nu voorhebben met de verkoop van onze vorige auto!).

Je hoofd leegmaken is zo moeilijk hé.
Veel beterschap.

sillie zei

Ik volg mijn hart met verstand :-)
(heb tenslotte niet voor niet hersens gekregen ;-) dunkt me )
Ten slotte vind ik bv alle puppies en kittens EN babytjes errug leuk ;-)maar ik kan ze niet alle mee nemen , helaas helaas dat laatste is weer mijn verstand, wel handig ;-) anders werd ik bv vast een gek kattevrouwtje met 30 katten in huis ...
Maar moeilijk... man, ik vind het ook zo reuze moeilijk, die keuzes ...
(ik probeer me vaak voor te stellen hoe ik me zou voelen als ik het niet doe....en dan kan ik soms een beter besluit nemen)( en sommige dingen zet ik op een zogenaamde 30 dagen lijst, ben ik er na 30 dagen nog net zo voor? dan wil ik het echt denk ik dan)en sommige dingen zou ik wel willen maar ja is gewoon niet verstandig dus nee dan volg ik toch wel mijn verstand, ook al voel ik me dan wel een tijdje rot er over.
En een derde kindje .... hmm wat wil je man? Het is wel een kadootje natuurlijk :-)
Maar ik ben nog hormonaal in de war van mn laatste zwangerschap ;-)

Roelien zei

Je hart heb je om keuzes mee te maken. Je verstand heb je om die keuzes te beredeneren.

Sta je voor een lastige keuze? Stil zijn, mediteren, wandelen, die maalstroom aan gedachten stoppen door stil te zijn. Stilte geeft richting.

Blijf je maar denken? Sta dat proces dan toe, maar orden het door op te schrijven, lijstjes met voors en tegens etcetera. Kom je er niet uit, leg het weg en maak de oefening een week later nog eens. Voel, of bedenk waar je criteria liggen om dingen te willen, schrijf op wat voor jou belangrijk is en waarom.

Mocht je meer tips willen of zit ik op het verkeerde spoor en heb je een ander soort verhaal in je hoofd, mail me dan privé, graag lees ik wat je dwars zit. Feel free, hartelijke groet Roelien

Willy zei

Beterschap en een dikke knuffel!

Ingrid zei

Ik hoop dat jij snel beter wordt, maar ook ondertussen tijd heb om alles in het hoofd een beetje op rijtje te zetten. Misschien is verplichte rust ook wel goed ;)

spookjes zei

tja een moeilijk vraag ,nog een kindje of niet (deze ken ik !)

maar als je beslist voor wel, zorg dan dat je niet aan het verbouwen bent echt niet te doen met al die hormonen , kan het weten ! ;-) !

Stien zei

Ja, raar hé, hoe uw lijf "stop" kan roepen! En keuzes maken, 't is inderdaad niet gemakkelijk. Ik twijfel soms ook of het "perspectief" waar ik door kijk, volgende week nog hetzelfde zal zijn. Uzelf leren kennen heet dat dan zeker? Maar wat als ge dan toch nog verandert?
Tja, vragen, vragen...

eventjeswicht zei

Je lichaam liegt nooit! Het zegt niet altijd wat we willen weten. En soms horen we alleen maar wat we willen horen - en niet wat we niet willen horen. Luister naar je lijf. Want daar moet je in elk geval mee verder.

Naadjes en draadjes zei

Ooh, dat komt zo bekend voor. Soms zou ik al een half jaartje verder willen staan, dan zijn de grootste verbouwingen hier ook achter de rug. En dan ga ik nadenken over ander belangrijke dingen.

In ieder geval veel succes met het door hakken van knopen.

Nicole zei

Het klinkt als een ingewikkelde kluwen! Maar je zult hem vast ontwarren in je hoofd. Want zelfs in zo'n kluwen zit een begin en een eind.