maandag 15 februari 2010

....ciden

Ik plof net net neer in mijn zetel, nadat ik de vloer heb schoongemaakt met heet water en Froggy en ik lees twee aan elkaar gelinkte berichten over een thema dat me toch wel bezig houdt.

Op het blog van Leen, zag ik een filmpje staan over de link tussen gebruikte pesticiden in de landbouw en bepaalde ziektes en over een frans dorp waar de scholen kiezen voor bioproducten. En via de mailbox kreeg ik van een vriendin een mail met een link naar healthychild.org waar ik het filmpje "wake up story" bekeek. (zeker ook eens bekijken, ok het is erg amerikaans, maar er zit veel in)

Nu, ik koop zelf meestal biologische spullen, en let ook op fair trade, zonder mijn portemonnee uit het oog te verliezen. Ik denk logisch na over aankopen en koop zo weinig mogelijk kant-en-klaar en voorverpakt. Ik hoop dat ik hiermee ook de juiste chemische keuze maak.
Niet alle plastics zijn echt veilig, zowel naar bewaring van eten toe, als naar bv kinderspeelgoed, en dus vermijd ik ze zelf het liefst. (Hoewel mijn omgeving daar duidelijk anders over denkt: je moest eens zien hoeveel plastic speelgoed mijn kinderen al hebben verzameld, en mijn vraag naar duurzame spullen -als ze dan toch iets willen geven- vaak wordt afgedaan als fanatieke prietpraat en leunt blijkbaar aan bij een soort van kindermishandeling, middels het weigeren van mee te lopen met de rages en het terug willen keren naar het stenen tijdperk)
Maar wat is veilig en wat niet, en waar trek je de grens?

Wijzelf beslisten om alvast in onze tuin geen enkele vorm van pesticiden te gebruiken. We voegen ook zo weinig mogelijk chemie toe aan de bodem, en als we het doen, gebruiken we uitsluitend producten die zijn toegelaten in de biologische landbouw (bv ecostyle)
Dat maakt dat de kinderen heel veilig van het fruit kunnen snoepen dat aan onze bomen en struiken groeit.
Toen Mauro een drinkbeker moest hebben om elke dag water te kunnen meenemen naar school, koos ik heel bewust voor een BPA-vrij exemplaar, deze.
Maar we hebben ook zoveel spullen in onze omgeving die er al waren van voor we ons daar eigenlijk bewust van werden, wat doe je daar dan mee? Ze massaal weggooien lijkt me niet de meest ecologische optie.
En het is ook zo dat de bodem niet stopt bij ons perceel. Als buurman wel pesticiden, herbiciden, fungiciden en andere troep in zijn grond woelt, dan komt dat onvermijdelijk ook (zij het hopelijk beperkt) bij ons terecht. Fijn stof en zure regen, daar ontsnapt ook onze tuin niet aan.
Moeilijke kwesties vind ik dat soms.

Veel mensen redeneren: als het toegelaten is, zal het wel zo schadelijk niet zijn... maar daar kan ik met de beste wil van de wereld niet in volgen. De reglementeringen voor voedsel bijvoorbeeld zijn helemaal niet zo strikt in de gangbare teelten (en er is ook veel import), en waar er effectief controle wordt op uitgevoerd, vindt men vaak overschrijdingen van de toegelaten waarden. Dat komt wel af en toe in de krant, maar meestal maar een klein artikeltje op pagina 35 ofzo.
Hetzelfde geldt voor bovenvernoemd BPA, die stof is in verschillende landen al verboden in plastics, maar bij ons is die nog wel toegelaten.
Bovendien kan men echt niet alles wat op de markt komt aan nader onderzoek onderwerpen.
Dus dat het toegelaten is, wil nog niets zeggen over de veiligheid, niet over het eten, niet over de spullen die kinderen in hun mond steken.

Zelf ben ik geen chemicus (nooit goed in geweest, helaas) en het zelf onderzoeken zit er dus niet in.
Ik wil ook niet overbezorgd zijn, maar zeker ook niet onverschillig, want het gaat hier onder andere ook over mijn kinderen en die van anderen. Dus ik let goed op en kies voor wat mij de veiligste optie lijkt.

Liggen jullie er wakker van?

11 opmerkingen:

Franca zei

In het laatste gezin waar ik werkte hadden ze een werkster. Met de middelen die zij gebruikte wilde ik niet eens werken, met een piepklein babietje in huis! Voor alles was een spuitflacon, met middelen die je als volwassene al de adem benemen. Gelukkig stond er ook een doosje zachte zeep. Met een garde was daar een prima sopje van te maken om dagelijks de badkamer en de toiletten schoon te maken. Ik had direct aan de ouders uitgelegd waarom ik de badkamer(vlak naast de babykamer) niet met hun middelen schoon wilde maken. De laatste dag vroeg de kraamvrouw er nog eens na. En werdt de kraamheer op pad gestuurd voor een mileu(en baby)vriendelijk schoonmaakmiddel, wat ook de werkster wel wilde gebruiken(hoop ik). Voor thuis denk ik goed na, en koop bewust. Zowel voor eten als voor schoonmaakmiddelen probeer ik zo gezond mogelijk te kiezen. Maar ik merk dat hoe meer ik erover leer, hoe moeilijker het is. Kiezen met gezond verstand is een stap op de goede weg!
groetjes, Franca.
(sorry voor de lengte, het onderwerp spreekt me zeer aan)

**Sabine** zei

Die lengte is geen probleem, ik vind het erg interessant, dank voor je reactie. Schoonmaakmiddelen,... daar moet ik het ook specifiek nog eens over hebben :-)

Huize steen zei

De goedkope plastic rotzooi speelgoed is mij ook een doorn in het oog. En ik verbaas mij ook telkens weer over het grote aantal speelgoed waar batterijen in moeten....

Willy zei

Toen we bijna vier jaar terug verhuisden naar het platteland en niet langer op een riool aangesloten waren, maar aangewezen waren -en zijn- op een sceptic tank -waardoor je niet langer allerlei schoonmaakmiddelen kunt gebruiken, maar echt etiketten moet gaan lezen-, ben ik me gaan veriepen in schoonmaakmiddelen. Ik gebruik zelf ook Froggy; maak ook veel schoon met groene zeep. Ik ben nog lang niet uitgeleerd; het is wel een issue dat me bezighoudt.

Kelly zei

Ik denk daar ook wel vaak aan. Ik ben niet heel fanatiek met gezondheid bezig (ik eet bvb. wel eens chocolade), maar wel bewust. En het stoort me enorm als ik dan zie dat er zoveel milieu- en gezondheidsonvriendelijke stoffen in de lucht en in de bodem terechtkomen, dat er zoveel onverschilligheid is. Maar dan is er ook nog het probleem dat sommige mensen denken dat ze goed bezig zijn, of m.a.w. dat ze er zich niet van bewust zijn dat ze kwaad doen. Gisteren dweilde ik met sodakristallen en een dopje teatree, waardoor mama de rest van het huis ook eens daarmee kuiste, maar toen ik zei waarom, zei ze dat de andere producten die ze heeft ook milieuvriendelijk, want niet erg bijtend, zijn... Dat is een illusie.

Ik ben ook geen chemicus en er is natuurlijk ook nog veel dat ik niet weet, maar met een beetje moeite zou men zich toch beter kunnen informeren, lijkt me...

Met een verhuis in het vooruitzicht spreekt mijn vriend vaak van zijn 'legacy', al de spullen die hij ooit gekregen heeft, maar niet meer gebruikt om diverse redenen, vb. omdat ze niet duurzaam of energiezuinig zijn. Maar gewoon weggooien is inderdaad nogal erg. En naar de kringwinkel brengen, tja, dan 'zadel' je een ander ermee op... Zo'n objecten zouden gewoon nooit mogen gemaakt geweest zijn, maar goed, daarvoor is het te laat.

Ach ja, als je zelf het 'goede' voorbeeld geeft, zullen er misschien steeds meer mensen volgen?

plukdedagsandra zei

Plastiek speelgoed koop ik zelden of nooit! Maar krijgen doen ze dat wel veel. Vooral auto's! En toen bleek dat de speelpuzzels vanalles slechts bevatten heb ik ze meteen buiten gegooid en voelde ik me bedrogen want mijn kleintjes hadden daar wel vaak opgelegen en gezeten en zelfs op geknabbeld.
En zoveel speelgoed met batterijen hé. Ons Iris heeft nog een oud fototoestel met batterijen bv. en Wouter kreeg zo'n pc ding voor kleine kinderen natuurlijk weer met batterijen.

Pesticiden gebruiken wij ook niet en we gebruiken ecologische schoonmaakmiddelen.

Ik denk er aan en ik let er ook op.

We willen nu de parket opkuisen en de zolder verbouwen. Ik wil dat zo ecologisch mogelijk, maar ik vind niet zo heel veel informatie daarover.

mama'ritha zei

Interessante blog. Sja...mijn zoontje speelt altijd met soldaatjes. Nooit bij nagedacht of dat plastic veilig is of niet. Ging er eigenlijk van uit.

Voor de schoonmaak gebruik ik Hara.
Je ruikt het alleen niet. Dat is jammer.

liesje zei

Wij proberen wel wat op te letten, maar onze buren hebben het daar niet echt op begrepen... Zo gebruiken wij ook geen pesti- en herbiciden in de tuin, dan kunnen de kindjes veilig knabbelen aan alle lekkers! Trouwens in de natuur gaat het eigenlijk zo: 1/3 voor ons, 1/3 voor de dieren (al durft onze hond daar wel eens over te gaan... de bedoeling is natuurlijk voor de wilde dieren) en 1/3 voor de natuur zelf! En zo vind ik het prima! Onze buren zijn wel eens boos op ons onkruid aan de voordeur (dat vinden ze geen zicht en zonder we het in de gaten hebben komt onze overbuur wel eens de straat over om met zijn restje te sproeien) en op het onkruid dat hun netjes afgereden en onkruidvrije gazon aanvalt... We hebben al speciaal een beukenhaag staan met schors-schilfers er onder zodat zij minder last hebben! Zo'n mooie tuin ziet er wel chique uit, maar als je dan ziet hoe ze dat allemaal bereiken: neen danku!

**Sabine** zei

haha liesje, breek me de bek niet open over buren, lees hier maar eens: http://sabinedewaele.blogspot.com/2009/06/slechte-buren.html

:-)

Sophie zei

Ja, hier ben ik toch ook wat mee bezig. Ik vind dat het vooral moeilijk is om info te vinden, bijvoorbeeld welke producten zijn veilig, welke niet ... Ik heb ook het gevoel dat er helemaal zoveel mensen niet zijn die hier bij stilstaan. Gelukkig zijn er toch meer en meer mensen die wél kritisch omgaan met informatie, en zelf op onderzoek uitgaan. Alleen jammer dat dit zoveel tijd in beslag neemt ...

Dita zei

Het houdt me ook nogal bezig, al moet ik toegeven dat ik niet altijd even consequent ben. Ook de kinderen worden hier heel erg bewust gemaakt van de waarde van onze aarde.
In tegenstelling tot velen, vinden wij houten speelgoed dan weer niet leuk (wel mooi).

Sabine, had graag willen weten hoe die drinkbussen afsluiten? Is dat met een losse dop of hangt die dop ergens aan?