donderdag 18 februari 2010

Niagara in mijn keuken @ 6.20 A.M

Bij het krieken van de dag, terwijl de nacht zich nog eens omdraaide in een poging het zich blootgeven nog even uit te stellen, besloot Ubi mij een poepie te laten ruiken. Letterlijk.
't Kind kan er niet aan doen, maar alle uren waar nog een 5 bij komt kijken vind mijn ochtendlijke zelve niet zo leuk. Och ja, van de nood een deugd maken, al waren er vandaag geen knoopsgaten te stikken, het heeft ook wel iets: met ons tweetjes in de koelte van ons ochtendschemerige huis terwijl alles nog ronkt.
Mauro kwam ons algauw vervoegen, want hij liet me gisteren nog (letterlijk) weten dat hij niet weet hoe dat moet, uitslapen.
Ik was met Mauro bezig toen ik een onheilvoorspellend gedruppel hoorde in de keuken. Ik had nog even de hoop dat het om de kraan ging, die Ubi-lief had opengekregen.
Maar...
Ubi speelde watervalletje met als ingredi├źnten: een pak soyagroeimelk (lekker plakkerig spul), het aanrecht (met daaronder de kasten, niet echt bestand tegen insijpelend vocht) en een pas gekuiste vloer.
En toen ik de grote lijnen (geen plassen meer) had opgekuist en aan het eigenlijk ontplakwerk kon beginnen... zag ik dat er intussen ook al iemand van confetti-tje had gespeeld met de muesli die ik op tafel had staan voor het ontbijt en waar ik de kinderen had rondgeschaard in de hoop dat ze zich dan wat rustig zouden houden.... eventjes. Natuurlijk lag de muesli in het plakkerige melk-goedje. Ik stond dus al te ploeteren met sop en doek in de keuken toen iets na 7 het eerste onthaalkindje aankwam.

Maar er zijn hier waardevolle lessen geleerd vandaag.
Door Ubi: een groot pak soyamelk kan je niet leeggieten in een klein potje
                 Mama's vinden het niet leuk als we eten rondgieten in de keuken

Door Mauro: hou je vooral afzijdig als kleine broer iets doet waarvan je weet dat het niet mag, je wil niet betrokken geraken

Door Mama: als een kind vlot op stoelen kan kruipen en het inzicht en de kracht heeft om stoelen te verplaatsen naar strategisch goede plekken voor experimenterende peuters... ben je gezien.

Sommige van die lessen kenden we al en waren herhalingsleerstof,  de meesten zelfs. Maar we bekijken het positief, ook deze vroegochtendlijke situatie was een uitdaging om te groeien. (echt)

Ik las ne keer ergens op een ander blog (ik meen mij te herinneren dat dat bij het moederfront was) een quote:

"Cleaning the house while the kids are growing is like shovelling your step while it's still snowing"
Zo waar!

7 opmerkingen:

mama'ritha zei

Poeh...dat was een heel gedoe! Daar ben je dan weer druk mee. Als ze later dt blogje lezen beseffen ze pas echt hoeveel we ze hebben geleerd.

plukdedagsandra zei

Heel herkenbaar Sabine. Onze Thijs zit in dezelfde fase nu. Kruipt dus overal op en komt op plaatsen waar ik het liever niet heb en dat ziet hij allemaal van Niels die een plantrekker is (nu al!).

Jij hebt dus vandaag al genoeg gedaan haha.

Huize steen zei

Ze houden je wel bij de les !! Elk moment van onachtzaamheid word afgestraft...hier ook ;-)

sillie zei

oh heerlijk dit eens bij een ander te lezen, k denk aktijd k ben de enige met zo'n chaos in huis enzo ;-)

Mammalien zei

Dat gebeurt hier nou nooooooit!! (-;

Roelien zei

Ja, leedvermaak, fijn! Oh nee, herkenning bedoel ik en medeleven...met deze arme mama.
Ze houden je lekker bezig he

Sara zei

Al een geluk dat je er het positieve van inziet! ;)