donderdag 18 maart 2010

Schatkist....


Toen mijn vaders ouders stierven, twaalf jaar geleden, erfde ik een blikken doos die me altijd al had geïntrigeerd.
Het is een hele oude blikken doos, met daarin allemaal fotootjes. Heel oude fotootjes.
Op sommige foto's herken ik mijn vader en tante als baby, op enkele ook mijn 'mit stien en pit Jef' in hunne jonge tijd.
Maar de meerderheid zijn mensen die ik niet ken. Veel van hen zijn al overleden. Op sommige foto's staan data, velen zijn genomen in de jaren '30 en de meesten zijn blije portretten.
Zoals vele meisjes in die tijd heeft mijn 'mit' gediend als huishoudster/kindernanny bij rijke mensen tot ze zelf trouwde, dus er zijn heel veel foto's bij van het strand en de zee, waar kindjes in sjieke kleertjes samen met mijn mit opstaan. De kindjes van toen zitten waarschijnlijk nu al in het bejaardentehuis...

Deze doos is als een tijdmachine. Een blik erin, zwiept me naar een verleden waar ik zelf geen deel van uitmaak. Een die ik alleen ken van boeken, verhalen en films...en mijn foto's, met hun specifieke oude foto's -geur.
De mensen op de kleine donkere fotootjes kijken me afwisselend blij of ernstig aan. En mijn fantasie gaat met mij lopen. De verhalen achter de foto's, ik verzin ze zelf.
De doos geeft een matte, metalen klik als ik ze openduw.
De muziek komt vanzelf in mijn hoofd, maar zelf dus je misschien best eens hieronder voor een ideetje. (David is een zware Django fan)



Het is een heel andere ervaring dan digitaal op de laptop foto's van de kindjes kijken....
En mijn voorliefde voor blikken dozen wordt er niet minder op.

13 opmerkingen:

Ella Montella zei

Oh, ik vind dat ook zo fantastisch om naar oude foto's te kijken, ook al ken ik de mensen die erop staan niet. Ik krijg dan altijd zo'n aangenaam tintelend gevoel achterin mijn hoofd, als ik door het bekijken van die foto's in het verleden van iemand graaf... moeilijk uit te leggen, maar ik word er altijd wat misplaatst nostalgisch van :-)

Marleineke zei

Mooi! Ik zou gewoon graag eens teruggeflitst worden naar die tijd, maar helaas zal dat niet kunnen. Ik heb helemaal niet veel foto's van onze familie maar ik word steeds nostalgisch bij serie's van nu die zich afspelen in die tijd. De doos doet het hem wel é.

Emma en Mona zei

Wat zalig!!!!
Mijn oma heeft ook zo'n doos gehad en nu alles ingeplakt in boeken. Zij kent nog de verhalen en vertelt ze ons maar al te graag.

**Sabine** zei

Och Marleineke, wie weet zitten uw grootouders of overgrootouders hier zelfs nog tussen? Zou kunnen hee... uit diezelfden hoek?

Der is trouwens zo een boek met foto's uit ons geboortedorp, waar de 'stoase' en 'tdurp' instaan van 100 jaar geleden.... om kiekevel van te krijgen, telkens weer.
Maar een doos... dat is toch nog een andere categorie ;-)

Huize steen zei

Wat een bizonder geschenk !! Een echte tijdmachine die schatkist.

liesje zei

Ik ruik zo al wat jij ruikt... Zalig om wat te rommelen in zo'n doos en heerlijk weg te dromen over dingen die je zelf nooit meemaakte maar je er een eigen voorstelling van te maken!

Mammalien zei

Die doos hebben wij in de familie ook!! (Mijn moeder nu, geloof ik, eerst mijn oma). En ik vind het prachtig ook, die oude foto's, die levens erachter. Je ziet een glimp, proeft een sfeer, maar de rest moet je doen met verhalen (die misschein helemaal verkeerd verteld worden) en je eigen fantasie. Mooi!!! (En ik hoop stiekum dat later mijn achter-achter kleinkinderen mijn blogs en veel te veel digitale foto's ook zo gaan bekijken!!)

Stien zei

Ah, nog Django-verslaafden! Ja, geweldig hé! Die kraakjes en die omfloersing, past hélemaal bij blikken-dozen-foto's!

mama'ritha zei

Byzonder.
Eh...pit en mit is oom en tante?

Het doet mij pijn als ik foto's zie waarop mijn ouders net zo oud zijn als ik nu. Waarom zijn ze zo niet gebleven?

Liefs: Aritha

plukdedagsandra zei

Wow. Ik ben ook dol op zulke dingen. Zelfs foto's van mijn eigen ouders speur ik af op vanalles en nog wat.

**Sabine** zei

@aritha: mijn mit en pit waren de ouders van mijn vader. Mijn grootouders dus.
Mit stien is gestorven in '94, pit jef in '98.

Roelien zei

Ik ben helemaal geïntrigeerd door dit verhaal en door dit fotoblik. Ik kruip bijna in m´n beeldscherm om te kijken...

Koesteren, roep ik. Koesteren.
Maar dat wist je al..

Lieve groet Roelien

vrouwtje gekruid zei

Zo'n foto's zijn gewoon zalig om naar te kijken! de ongekende verhalen die schuilen achter deze foto's...