vrijdag 5 maart 2010

Snoezelfeest



Er was er eentje jarig hoerah hoerah.
Wat voor feest vind een kind van 1 leuk?
Taart en pannekoeken zijn nog niet zo waw op die leeftijd. Kaarsjes uitblazen lukt nog niet...
Maar want vinden die kleintjes wel de max? Een spel der zintuigen :)

Daarom hebben we vandaag de methodiek (jawel, we doen het professioneel en ik heb daar deze week een vorming rond gehad) van het snoezelen toegepast.
Wat ik deed was een kamer eerst prikkelarm maken (geen storende geluiden, geen licht etc) en nadien verrassende rustgevende prikkels toevoegen: spiegeltjes, een aromaverstuiver met lavendel, rustige muziek, aangename temperatuur, een discobal met blauw licht, een blacklight en fluoriscerende voorwerpen, cd'tjes aan een touwtje, een sterrenhemel, een fatboy om op te liggen....



De kindjes kregen lichte (witte) kledij aan zodat ze zichzelf konden verwonderen in het licht van de blacklight (als ze dat wouden) en ik maakte onder de middag ook nog 5 gelijke zakjes in zachte fleece. Die zagen er eender uit, maar waren gevuld met verschillende (recuperatie)materialen zoals plasticzak, een lichtjes opgeblazen ballon, kurken, kussenvulling en repen karton. Verrassend hoe interessant ze dat vonden!



In het begin waren ze wat onwennig, snapten niet wat de bedoeling was. Daarna kwam de verwondering (kreeg ik zelfs spontaan kusjes) en deed iedereen zijn ding. Heel boeiend om te zien hoe elk kind zijn eigen weg ging in het zintuiglijke experiment.

Ik herhaalde dit gegeven nog eens 's avonds met Mauro en het was zo anders met hem... heel erg leerrijk om gewoon te observeren en mee te maken.
De verwondering kwam bij mij misschien eerder van het kijken naar de kinderen als van de visuele en tactiele elementen.
Zeker voor herhaling vatbaar. Ik denk nog een beetje verder na hoe ik het een volgende keer nog ietsjes anders kan doen (het moet toch wel verrassend blijven voor de kindjes, anders is het hele effect van de verwondering weg)

18 opmerkingen:

Huize steen zei

Wat een leuk idee zeg !! Daar zullen ze wel van genoten hebben !!

Naadjes en draadjes zei

Die kindjes hebben het echt wel getroffen bij jou. Gelukzakken.

Vero zei

amai zeg, zoveel energie dat je erin steekt, petje af!!!!!

Mammalien zei

Heel bijzonder. INderdaad veel werk (?!) maar ook heel speciaal voor de kinderen (en voor jou, om te zien hoe ze daarop reageren). Ik zou bijna zeggen: maak er een bedrijfje van en organiseer snoezelfeestje voor kleine kindjes!
Ik wil er wel eentje meemaken!

Willy zei

Wauw, wat heerlijk om bij jou te kunnen snoezelen als kind. Heerlijk!

**Sabine** zei

Mammalien... veel werk is dat niet eigenlijk hoor. Al het materiaal had ik op zolder staan, van vroeger nog. Toen noemden we dat niet snoezelen maar fuiven :-)
David heeft wel een paar gaatjes moeten boren voor de spiegelbal omhoog te hangen en de spot, de rest was gewoon wat bij elkaar zoeken, dus vrij eenvoudig.

eventjeswicht zei

Ziet er super uit!

Ruthy zei

Wat een geweldig ide!
Ik ken het alleen van de snoezelkamer opde kinderafdeling in het ziekenhuis waar ik heb gewerkt. daar vond ik het al zo bijzonder, laat staan als je dat thuis voor elkaar krijgt.

sillie zei

oh klinkt als een waar feest zeker voor die kleintjes!!! Het was vast geweldig!!Super van je bedacht weer!!

Lynn zei

Als ik dit zo lees wil ik wel even terug kind zijn en bij jou komen ontdekken. Echt knap!

Roelien zei

Leuk!

Dit doet mij denken aan het pad der zintuigen dat je kunt lopen hier niet ver vandaan. Op blote voeten. Ook in de winter, of de herfst. Je loopt op zand, houtsnippers, water, grind etc. Verder komen onderweg alle zintuigen aan de orde: horen (windgongs), voelen (liggend in hangmatten van divers materiaal), zien, proeven (bessen, noten). Het is geweldig. Duurt een uur en je bent herboren.

Geweldig dat je dit voor die kleintjes doet. Zintuigelijke beleving is heel belangrijk. Het zorgt ervoor dat je je gedachtenstroom stopt, dat je je overgeeft aan het Zijn, heel zen wat je doet eigenlijk..

Goed weekend, groet Roelien

ilse zei

Dat moet een reuzefeest geweest zijn! Super!

Sabine zei

Hee Roelien, dat klinkt ook super.
Ik probeer die natuurbeleving ook zoveel mogelijk te integreren in mijn opvoeding... Een wandeling in het bos met alles erop en eraan met de kinderen, of in een weiland: super,... en zo alles omvattend. Daar heb je dat artificiële dat ik hier deed dan ook helemaal niet bij nodig.
Toch spreekt dit ook aan, want Mauro vraagt nu al de ganse dag of hij nog eens mag snoezelen als het donker is. Hij vind dit echt geweldig.

Met de allerkleinsten is het in maart nog een beetje moeilijk om de natuurervaring in praktijk te brengen ( al zijn 'kou' en 'nat' ook wel waardevolle gewaarwordingen natuurlijk) Ik kan ze zo vrij niet laten als dat ik de zomer zou kunnen, met oa bessen proeven in de tuin, stappen met de blote voeten in het gras, aanraken van blad, mos en tak, kijken naar de wolken vanop een dekentje...

jan zei

zo tof dat de vorming zo snel in de praktijk wordt gebracht, en dan nog zo uitgebreid! Zullen Ronny en Joep, en de Reddie Teddy collega's leuk vinden!
groetjes
Annelies

Emma en Mona zei

Wat een schitterend idee!!!!

Katrijn zei

Waw Sabine! Zo tof dat je dit direct gedaan hebt. En echt een supervoorbeeld in de praktijk. Ik wou dat ik er ook bij lag en Jolantje erbij ;-).

Katrijn

bombilla zei

Amai! Dat ziet er super uit! Ik zou mijn kinderen ook wel eens willen bezig zien in zo'n snoezelruimte. Mooi gedaan.

Sara zei

Oh, zo zalig! Ik wil ook wel eens komen snoezelen! ;)