donderdag 15 april 2010

Flightclub

De zon schijnt, het weer is zoet... ik zou wel willen dansen.
Een wandeling met gans de opvang is daarvoor nog wel een waardig alternatief, dus schoenen aan een stappen maar, de velden in...
We plukten wat bloemetjes, keken naar de dieren, waren onder de indruk van een grooooote traktor, dat soort kinderlijke bezigheden. Maar leuk.. dat wel.
Tot ineens... Daar een grote donkere hond op ons komt afgerend vanuit het niets. Nu moet je weten: Sabinnekes weten niets van honden, maar ongewild gaat den tikker heftig tekeer als daar zo een dier van een halve meter hoog (een dobbermann) komt aangestormd. De dichtstbijzijnde boerderij: ongeveer 100 meter ver, voor de rest allemaal velden en geen baasje of leiband te bespeuren, terwijl we toch op openbaar domein vertroeven...
In een sprint ben ik sowieso de verliezer, laat staan met 3 stappende peuters en een kleintje in een wandelwagen. O jee.
Rechtsomkeer maken dan maar, rustig en bedaard... hopen dat de kindjes de hond niet zien en niet in paniek geraken. Mijzelf moed inspreken..
Dan zie ik waar die hond achteraan zit... hij heeft enkele wilde konijnen in het vizier. Gelukkig lopen de konijnen ook niet mijn richting uit, dus kan ik even herademen terwijl ik mij uit de voeten maak.
Even later zie ik in de verte wel een stip waarnaar de hond blijkt terug te keren, zijn baasje vermoed ik. Pff..
Gelukkig niets aan de hand... de kinderen hebben mijn schrik niet gezien, de hond ze niet geroken en we waren algauw weer thuis.

Ik ben echt niet zo een 'schrikkepuit', maar honden, dat roept toch niet het beste in mij op. Zelfs de Jack Russel van de buren jaagt me dikwijls de stuipen op het lijf, om van de wedstrijd pitbull van de andere buren nog maar te zwijgen, hoewel het volgens zijn baasjes het trouwste en meest-afgerichte dier is ooit.

8 opmerkingen:

Huize steen zei

Oh jakkes dat is id even vreselijk schrikken. Ik hou daar ook helemaal niet van hoor, en dat terwijl ik zelf een hond heb ;-)

Kelly zei

Ik heb ook al iets dergelijks voorgehad, aan het wandelen met de twee hondjes van bij mijn vriend, komt daar ineens een grote hond aangerend. Het baasje was er wel bij, maar dan nog. We namen snel de kleine honden in onze armen, want ik vreesde dat de andere ging bijten, ah ja!, maar allez, hij wou 'gewoon spelen', zei zijn stoere baasje... Pff, toch niet grappig ze...

Pippelotje zei

brr ik heb het ook ni voor honden, zeker niet als ik vergezeld ben van mijn peuter en de baby in de draagdoek hangt. dan loop ik ook liever een stukske terug. honden aan de leiband, daar ben ik voor!

Roelien zei

Oei, vervelend! Mijn hond loopt ook los (dat mag hier in het bos) en hij is ook een halve meter hoog (nee hoger zelfs) maar hij rent nooit op mensen af. Altijd op andere loslopende honden: om mee te spelen. Maar, als iemand gaat rennen of met de armen zwaaien of extreem bang doen, dan gaat hij er juist op af (om te kijken wat er aan de hand is).

Dus als je bang bent, probeer wel altijd rustig te blijven, want anders denkt een hond inderdaad dat je wilt spelen en dan wordt het alleen maar erger. Nou doet die van mij echt niks (dat zeggen alle baasjes natuurlijk), maar ik kan me voorstellen dat je met kleintjes bang bent, dat ze omver worden gelopen. Wat ik er nog aan toe wil voegen is dat ik het jammer vind als ouders hun angsten extreem overbrengen op hun kinderen, als je soms hoort wat ze zeggen, dat vind ik echt niet nodig en zeker niet voor kinderen die van nature vaak echte dierenvrienden zijn. Het is ook belangrijk dat kinderen opgroeien met dieren vind ik.

Maar het loslopen van honden valt of staat met de controle die de baas over de hond heeft. Honden die slecht luisteren, opspringen tegen mensen, niet onder appèl zijn, moeten van mij ook aan de lijn. En als er kleine kinderen aan komen is eht een kleine moeite om je hond even terug te roepen en vaak willen de kinderen dan uit zichzelf wel dichterbij komen en even aaien...

liesje zei

Awel, ik snap wat je bedoelt!

Ik heb zelf een hond, maar hou die altijd op openbare plekken aan de leiband. Enkel in onze tuin en in de hondenweide mag ze los lopen. Het is een schat van een hond die geen mens kwaad doet en superlief is met de kinderen... maar als wij er niet bij zijn, weet ik toch niet hoe ze reageert? Daarom mogen de kinderen nooit met haar alleen in de tuin of in het huis zijn, je weet toch nooit?

Ondanks die eigen hond, heb ik ook schrik van elke vreemde hond. Je weet nooit wat ze gaan doen...

Mammalien zei

Ik begrijp je helemaal... zou direct verhuisd zijn als ik jouw buren had gehad (-;

rietjetoet zei

wel ik ben ook niet zo'n hondenmens, en heb er zelf nochtans eentje... (een border collie uit het asiel) maar volgens de kinderen van mijn broer is dat dus geen hond maar een bange wezel hihi... (ze zijn zelf doodsbang voor de jack russel van hun buren)
De onze heeft ook geen jachtinstinct en dat helpt blijkbaar tegen het achterna zitten van honden en konijnen enz.
Als die van ons een konijn ziet kijkt ie even zo van 'ah da's dus een konijn' en wandelt verder hihi.
Maar je hebt gelijk hoor, baasjes mogen hun honden alleen maar loslaten als ze die ten allen tijde onder controle hebben en jammer genoeg lopen er vooral los van baasjes die hun hond niet onder controle hebben. Bij ons in het bos zijn wij de enige die de hond los mogen laten van de boswachter, gewoon omdat ie weet dat die nergens achteraan gaat en dus ook niet onverwacht anderen kan laten schrikken. En om eerlijk te zijn: Jack Russels zijn moeilijk onder controle te houden en daar heb ik het ook niet voor en wat er aan de andere kant van jou zit, daar zou ik het ook niet op hebben.

Made by KK zei

ik ben ook geen fan van los lopenende honden.

dan mogen dat volgens de baasjes zeer betrouwbare beestjes zijn, het blijft een beest!! Je weet maar nooit!