donderdag 27 mei 2010

Afval kopen.

Gisteren hadden we een nieuwe verlengkabel nodig want de oude was stuk en hadden we naar het containerpark gebracht. Vandaag heb ik de kabel in handen en besef ik ineens: ik heb afval gekocht.

Want ooit zal die kabel bij de andere op het containerpark geraken, dat is zo goed als zeker. Dus in sé had ik afval in mijn handen. Iets dat ik nog zo lang mogelijk wens te gebruiken voor het echt afval wordt, maar toch... En zo gaat dat met alles. Zowat alles wat we aankopen wordt op een dag afval. En aangezien de verwerkingsmogelijkheden voor afval nog vrij beperkt zijn, is dat dus geen goede zaak. Het is iets waar ik al langer mee bezig ben hoor: zo weinig mogelijk afval creëren maar nu overviel die gedachte mij plots op schematische wijze.
Als alles afval is, komt het er dus op aan op zo lang mogelijk met een bepaald product toe te komen, zodat het niet snel vervangen dient te worden. Duurzame dingen kopen dus, en geen wegwerp, ook niet een klein beetje.

Nu is het ook zo dat sommige soorten afval erger zijn dan andere, want voor bepaalde stoffen zijn er goede recyclagemogelijkheden waarbij geen toxische stoffen komen kijken en andere zijn gewoon op een bepaalde manier composteerbaar, of breken zichzelf af in de natuur zonder veel erg. Waarbij opvalt dat wat de mens gemaakt heeft (plastic bijvoorbeeld) veel erger is als grondstof voor een voorwerp als dat wat in de natuur voorkomt (gesteenten en hout, bijvoorbeeld)

En voor alles afval wordt, en voor dingen nog zelfs maar in onze handen vallen, is er al een proces gebeurd om dat voorwerp te creëren, ook daar zijn een aantal verschillende graden van duurzaamheid al aanwezig. Als het bijvoorbeeld om een natuurlijke grondstof gaat hangt alles af van de mate waarin men de natuur heeft beroofd of verminkt om ertoe te komen. Er is een groot verschil tussen wildkap van wouden of gelabelde boomplantages. Er is ook een groot verschil tussen gebruik van genetisch gemanipuleerde organismen om voor de rest zoveel pesticiden te kunnen gebruiken als men wil, en biodynamische culturen. Er is een verschil tussen uitbuiting en fair trade.

Daarom is het belangrijk om bij de aankoop van iets te gaan kijken naar die drie fasen: waar komt het vandaan, hoe lang kan ik het gebruiken en wat gebeurt ermee als het ooit onnodig/kapot/opgebruikt is.
Als je iets koopt dat voor iemand anders al afval is, verleng je die cyclus, door bijvoorbeeld tweedehands te kopen of te recycleren.
Als je iets koopt volgend cradle-to-cradle principe is deze cyclus zelfs eeuwigdurend en heeft al dat denkwerk nog het meeste opgebracht. Helaas is er nog niet zoveel c2c-stuff voorhanden, maar er zit een toekomst in. Een toekomst die mee bepaald wordt door u en ik, door de keuzes die we vandaag en morgen maken.

Voor voeding kan je hetzelfde tekeningetje maken. Alleen wordt dat eigenlijk nooit echt afval*. We eten het, we voeden ons ermee en we zetten het om in organisch afval dat zichzelf afbreekt.. ofzoiets.
Natuurlijk zitten we met resten en met schillen, en ook daar zijn er verschillende mogelijkheden: kippen, compost of wormenvat, een composthoop, selectieve afvalophaling (GFT) zijn voor vele mensen al goed ingeburgerd en noodzakelijk.

Nu schreef ik net dat eten eigenlijk nooit echt afval wordt.
Klopt dat eigenlijk wel?
Nu bedoel ik niet de verpakking enzo, maar voedingsmiddelen an sich.

Mis dus, think again.
Ik las vandaag de inleiding van een artikel in Humo, ik deel het even met u:
"Onderzoek heeft uitgewezen: bijna de helft van de wereldvoedselpoductie gaat verloren, ergens tussen de ploegschaar en de vuilnisbak waarin we ons bord leegschrapen.  Weggegooid. Omdat de fabriek het niet wil kopen van de boer (worteltjes te klein, of te groot, of te scheef). Omdat de supermarkt het niet wil kopen van de fabriek. Omdat de consument het niet wil kopen van de supermarkt (vlees dat een tikje verkleurd is, melk die nog maar twee in plaats van drie weken bewaard kan worden). Zelfs van het voedsel dat we wél kopen, gooien we nog een kwart in de vuilnisbak."

Ik had er bijna een prentje van een hongerig afrikaantje bijgezet. Maar ik denk dat je het plaatje zo ook wel snapt. We leven in een absurde, decadente wereld, zo lijkt het. Obsceen.

Tot welke gedachten die verlengkabel me niet al brengt..

7 opmerkingen:

sillie zei

jah sabientje, ook mij overvallen deze soort van cirkelgedachtes( zo noem ik ze dan maar) me wel eens als ik iets koop en eerlijk gezegd word ik daar niet erg vrolijk van... en zo ik thuis zelf al bewust koop en gebruik enzo op mijn werk( gezondheidszorg) word zo ontzettend veel weggegooid en vebruikt wat disposable is.... je/ik dus word daar wel eens naar van, en alles wat ik zelf doe zijn nog minder dan druppels op een gloeiende plaat denk ik dan... waar doe ik het voor?( natuurlijk probeer ik collegaatjes mee/om te krijgen, en ach sommige zijn heus ook van goeie wil, maar ja het gemak dient de mens en hup... daar gaan we dan weer...)Maar ja er moet ooit wel een einde aan komen denk ik dan.... zo vresleijk veel afval...

Kelly zei

Een decadente wereld is het inderdaad. Er zo weinig mogelijk in 'meeleven' en toe bijdragen, dat is alleszins mijn bedoeling. Maar de grote meerderheid staat liever niet stil bij dergelijke problemen, wat het voor de 'stilstaanders' natuurlijk des te verontwaardigend maakt... zucht...

plukdedagsandra zei

Dit was weer een logje om over na te denken. Zelf vind ik ook dat er teveel afval is, maar mijn vraag is steeds. Hoe ontsnap je eraan? De etensresten zijn ondertussen zo erg niet meer want onze kippen eten ze op en dat geeft een geruster geweten, maar ga je gewoon naar de winkel al dan krijg je een hoop afval mee. Mijn fairtradebananen zijn ingepakt, mijn bioappels ook, aardbeien zitten altijd in een bakske en zelf doe ik het in een bakje, maar aan de kassa worden ze steevast nog eens in een zakske gestoken en dat gaat zo maar door...
Zelfs als ik een boek koop of krant krijg ik bijna een zakske mee (vooral bij de Standaard Boekhandel zijn ze gul met zakskes).

De laatste weken geraak ik ook niet meer in de kringloopwinkel...

Maar ik blijf erover denken.

Groetjes, Sandra.

Mammalien zei

Dat is nou echt (een) "zonde".

Als je er de hele dag over denkt word je gek, maar het zou niet verkeerd zijn als iedereen er zo af en toe bij stilstaat en er ook iets aan probeert te doen!

Roelien zei

Ik heb een kind dat in dit soort redeneringen denkt en toevallig ook vaak over afval, weggooien van eten, duurzaamheid, groentes die ingevolgen worden. Heel bijzonder en heel goed om hier over na te denken! Wat een kabel al niet met je doet...
Groet Roelien

aukjesatelier zei

Fijn dat je hierover blogt. Het is echt absurd wat we kopen en voor hoe lang we het gebruiken. Ik heb je blog met veel aandacht gelezen.
Ken je The story of stuff? Op youtube vond ik een filmpje wat jou waarschijnlijk ook erg aan zal spreken. Ik ben zo vrij om de link hier te zetten.
http://www.youtube.com/watch?v=gLBE5QAYXp8&feature=player_embedded

Fijn weekend! :D

**Sabine** zei

Aukje... helemaal waar. Iedereen moet gewoon dat filmpje zien!!
Het maakt alles nog zoveel duidelijker.