woensdag 5 mei 2010

Bang bang, he shot me down...bang bang

Zoals je misschien al weet hebben wij geen kabelaansluiting. Mauro en Ubi mogen wel nu en dan een DVDtje bekijken, maar als we zaken kopen of uitlenen bij de bibliotheek letten we er altijd op dat het films zijn die geschikt zijn voor hen en dat er geen geweld of agressie inzit.
Tot voor kort beperkten de imitaties zich dan ook tot Bert en Ernie en consoorten. We zijn zelf ook niet agressief naar dieren of mensen toe (ongewenste medebewoners van ons huis worden gevangen en buiten weer vrijgelaten)
Maar je voelt me misschien al aankomen.... ergens voelen ze zich wel geneigd om elkaar te bevechten. Niet alleen worstelend en desnoods slaand en bijtend, maar ook met afstandswapens... "schieters" heet dat dan in kleuterjaron.
Een denkbeeldig wijsvinger en duim-pistool wijst niet zelden in mijn richting als Mauro boos is. Maar ook een steen, een stukje hout, of deze week zelfs een peer (ja, de fruitsoort) dienen als schieter.
Ik maak mij er niet meteen heel erg zorgen in, ik denk dat het een fase is die voorbij gaat, maar toch sta ik er wel bij stil, me afvragend hoe ze erop komen en wat ze er zelf zo leuk aan vinden.
Confronterend vind ik het ook wel, dat dat schieten blijkbaar zo een grote indruk op hen maakt en hen zo aanspreekt.

Onlangs was ik in een speelgoed winkel met educatief speelgoed en zag daar een hoekje met ridder-accesoires, oa ook zwaarden en schilden. Toen ik de verkoopster om uitleg vroeg verklaarde ze dat als 'een manier om die agressie te kanaliseren in een spel' en ook als een manier om om te leren gaan met de eigen kracht in een spel. Ergens kan ik daar wel inkomen, want vroeg of laat rapen ze buiten een tak op en gaan ze daarmee zelf van riddertje spelen. Maar ze zo een houten zwaard geven? Hm... mijn vrees dat ze elkaar alsnog de kop inslaan neemt hier toch de bovenhand. (Misschien later als ze groot zijn)
Van plastic pistolen, granaten en camoufflagekledij zie ik sowieso niet de lol in, en daarbij veel te realistisch (een reportage over kindsoldaten staat nog op mijn netvlies gebrand) dus dat komt er hier al zeker niet in.

Ik vraag mij af: hebben (hadden) jullie kinderen hier ook interesse in? Hoe gaan jullie daarmee om? En is het alleen iets wat jongens doen?

7 opmerkingen:

plukdedagsandra zei

Mijn jongens zijn daar inderdaad meer in geinteresseerd dan de meisjes.
Ik koop zelf ook geen geweren enzo, maar ze kregen er weleens één je hebt natuurlijk ook waterpistolen.
Ze vinden toch wel iets om te slaan of om te gebruiken als schieter. Is het niet hun eigen handen, dan wel stokken, bananen, ...
TV is daar natuurlijk ook verantwoordelijk voor.
Mijn oudste zoon mag van mij ook geen PC spelletjes spelen met dood meppen en schieten, maar helaas achter mijn rug om doet/deed hij het toch (momenteel PC verbod).

Groetjes, Sandra.

Sabrina zei

Hier ook geen wapens in huis. Ze hebben wel zwaarden maar ze spelen er niet mee. Ze hebben een zwaard van mijn nonkel met geluid ( echt tegen elkaar komende messen)
Ben al blij dat ze er niet mee spelen. Ze vragen het wel eens," krijgen we een speelgoedrevolver of geweer" maar dan zeg ik resoluut nee!! Als ze dan vragen waarom; dan zeg ik er is al zoveel geweld en oorlog in de wereld. En jullie willen dat dan nog,dat kan niet.
Zelfs playmobil van ridders ofzo krijgen ze niet.

Leen zei

zwaard, pistool,...t is hier thuis ook een "hot" topic tussen mijn ventje en mij, bij ons is het in huis geraakt via een verkleedkoffer, hij verkleed zich supergraag é voila dat zat erbij ( we kregen het pakketje kado)...en sindsdien is hij zot van dat zwaar, t pistool heb ik laten verdwijnen, manlief zegt dat ik er mij geen zorgen moet over maken, hij deed het ook en " zie nu eens:) wat een voorbeeldig man:)" ...maar ik kan het me niet laten om er constant opmerkingen over te geven...maar Seppe nam voordien ook al takken van de grond als zwaard dan én hij kent het niet van op tv...hij speelt altijd de ridders van op het paard ( hét ros beiaard:)

kamielandodille@hotmail.com zei

Ja, die jongens hé. Van de tv kunnen ze het bij ons niet hebben, die is er niet. Maar op school apen ze gewoon na wat de anderen doen. En och, hun 'pistooltjes' zijn dan een stukje tak (soms heel realistisch). 't Ziet er eigenlijk wel grappig uit. Zolang het maar geen dom stuk plastic is (Made in China).

Judith zei

nee hier nog geen interesse voor dat soort speelgoed al is af en toe slaan met een stokje al wel wat voorkomt.maar niet bewust om iemand pijn te doen. de hond is hier dan vaak t slachtoffer. pistolen komen hier ook niet in en dat hopen we lang zo te houden.
Ik zelf vind Piraten ook eigenlijk helaal niet leuk.want als je er over nadenkt wat die in t echt doen...en wat zie je in de winkels. voor meisjes alles van prinsessen en voor jongens piraten.bah.(in de folders vooral te zien)en dan al die doodkopppen op jongens kleding..nou baby en peuterkleding..(bv bij H&M) vreselijk. ik wil niet dat mijn jongen van 2 1/2 met een doodskop op zijn kleding loopt...maar goed dat is mijn mening. Iedere mama mag dat voor zichzelf weten natuurlijk.Hier nog ff geen piraatje hoor..
Tv kijken wel met mate maar ik ben er wel bij dus weet ik wat hij kijkt en anders liever een dvd.Maar goed bewust zijn waarmee je kind speelt lijkt me belangrijk.

Ta-ti zei

Bij ons zijn er geen geweren of pistolen in huis, maar wel houten zwaarden en schilden. Zowel de zoon als de oudste dochter zijn uitgerust met een zwaard en schild. Maar het blijft bij schijnvechten. 1 keer hebben ze per ongeluk raak geklopt, en toen was het gedaan.
Eigenlijk hebben ze dat niet nodig hé. Zoals je zei alles kan dienst doen als schieter zelfs de toverstafjes van de elfjes ;-)
Ik maak me er niet te druk in, zo lang het maar om te spelen is. Het is inderdaad een manier om energie en aggressie kwijt te geraken.

Anoniem zei

Het is meer iets van jongens en ze gebruiken idd van alles om toch maar iets te hebben om mee te kunnen schieten/ steken/ zwaaien. Zo hebben ze hier van duplo ( van die grote legostukken) en construx vanalles nagemaakt ( soms echt knap gedaan). Ik denk dat het er een beetje bijhoord. 30 tot 40 jaar geleden was het meer cowboy en indiaantje spelen volgens mij, met pijl en boog en idd ook geweertjes. Ook al een variant op het schietgebeuren. Zelf niet kopen is 1 ding maar wat doe je als je kind zijn eigen geld ( verjaardagsgeld, zakgeld oid) aan zoiets wil uitgeven? Toch een probleem vonden wij, en ja we hebben het toegestaan .
Henriette