zondag 20 juni 2010

Als de week eindigt...

Ik heb mezelf overtroffen dit weekend, al zeg ik het zelf. Ik heb namelijk de laatste verhuisdozen uitgepakt (we zijn in april 2006 verhuisd) wat toch wel een hele prestatie was :-)
Die dozen stonden dan wel op de zolder en er was absoluut geen dringende reden om ze eerder al uit te pakken... toch voelde het een stuk als graven in het verleden. Dingen opdiepen waarvan ik niet meer wist dat ik ze nog had, laat staan miste, maar waardoor ik met momenten 10 jaar terug werd geworpen in de tijd.
Helaas was ook mijn zolderavontuur een soort tijdmachine want voor ik het wist zat ik daar al een paar uur te rommelen en heb ik petit bazaar gemist. Komt dat tegen.... dat de tijd zo kan vliegen juist terwijl je teruggekatapulteerd wordt in de tijd.
Ook kort nadien werd mijn resterende levensverwachting met een paar jaar teruggedrongen. Ik was namelijk beneden aan het opruimen toen de jongens naar boven liepen om daar wat te gaan spelen. Dat mag normaal gezien niet zonder dat ik erbij ben maar ik had even de handen niet vrij om te direct tegen te houden.
Toen ik boven kwam trof ik ze leukweg aan op het vensterbank bij een open raam (dat ze zelf open hadden gekregen) handsfree en al.... je kan je waarschijnlijk inbeelden dan mijn hart een sprongetje oversloeg. Daar stonden ze dan, te zwaaien naar de buren die in hun tuin aan het werken waren.
Het incident was al vergeten toen ik 's avonds met vriendinnen ging komkommeren en daar alsnog ook de vermiljoenlady tegen kwam die me wist te vertellen dat er op 21 november alweer een petit bazaar zal plaatsvinden.
Zien dat ik dan niet op mijn zolder kruip...

5 opmerkingen:

Ellen zei
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
Vlijtig Liesje zei

Zo'n' zolder is net als blogs lezen blijkbaar! Het kan je helemaal opzuigen.

Roelien zei

Ik heb beide links aangeklikt: leuk hoor en ik zou echt gaan de volgende keer, lijkt me hartstikke de moeite waard. En ach, zolder opruimen is ookw el eens leuk, zeker als het je zo mee terugvoert in de tijd.

PS. Wat zul je geschrokken zijn met die mannetjes van je die uit het raam hingen, opeens kunnen ze meer dan je denkt

plukdedagsandra zei

Dat is toch plezant hé. Bij mij staan er nog veel dozen in het magazijn en heb ik ook al jaren niet meer gezien.

Enne: dat van dat open raam. In ons vorige huis heb ik het ook eens meegemaakt...

Anoniem zei

Het verhaal doet de ronde dat mijn man dit 42 jaar(nu 49) geleden ook deed, samen met zijn broer. Beentjes bengelden naar de straatkant(bovenste verdiep), mijn schoonmoeder is nog nooit zo erg geschrokken en ze mocht niet roepen om hen niet de doen schrikken zodat ze niet naar beneden zouden vallen. Was al blij dat onze zoons zo geen acrobaten waren..Grts..Martine..Gentbrugge