vrijdag 9 juli 2010

Snoep maar :-)

De kindjes worden hier met weinig snoep opgevoed (ik koop er geen, heel soms krijgen ze iets in de winkel van de cassière) maar dat wil niet zeggen dat ze er niet zotjes van zijn. Dat bracht mij op het idee om eens een marshmallow-experiment bij mij thuis te doen:

Het marshmallow-experiment

Een belangrijke sleutel tot succes in het leven is de zelfdiscipline om een beloning of behoeftebevrediging uit te kunnen stellen. Dat werd voor het eerst aangetoond met een even eenvoudig als grappig experiment van Walter Mischel van de Stanford University, dat startte in de jaren zestig: het marshmallow-experiment.

De opzet: in een spreekkamer krijgt een kind van vier jaar van een onderzoeker een marshmallow aangeboden. Dan zegt de onderzoeker dat hij even wegmoet. Het kind mag de marshmallow opeten, maar als het wacht met snoepen tot de onderzoeker terug is, krijgt het een tweede marshmallow. Sommige kinderen lukt het om te wachten, anderen niet.

De kinderen worden gedurende hun jeugd gevolgd. Dan blijkt dat de kinderen die als vierjarige erin slaagden de marshmallow te laten liggen als achttienjarige beter presteren op school én beter in hun vel zitten.





Mauro houdt absoluut niet van marshmallows dus bij ons werd het een cola-snoepjesexperiment.
Ik gaf hem de instructie om mooi te blijven zitten met een snoepje voor zijn neus en zei dat ik even weg moest, en dat hij een tweede zou krijgen als hij mooi bleef zitten en van het snoepje afbleef.

Toen ik even later (5 minuutjes) terugkeerde zat hij er nog steeds mooi met het snoepje onaangeroerd.
Ik gaf hem het beloofde 2de snoep je en weet je wat hij zei? "Ga maar weer weg mama, ik zal er af blijven en kom dan maar terug met nog eentje"
Iemand met wat meer verstand van psychologie mag me uitleggen wat dat wil zeggen. Gaat hij zeer succesvol worden of zeer inhalig?

:-)

8 opmerkingen:

allemaalsterrekes zei

Haha :)
Misschien wordt het nog een combinatie van de twee!

plukdedagsandra zei

Ik ken het experiment, maar heb het nog niet geprobeerd met mijn eigen kids. Met Niels die drie is wil ik het ook weleens proberen. Bleef je 5 min weg? Of minder lang? Ik denk dat ik weet wat Niels gaat doen. Ook niet opeten, maar je weet natuurlijk maar nooit. Thijs daarentegen is nu twee en zou lak hebben aan mijn uitleg (haha).

Groetjes, Sandra.

Dutch Apple zei

Wat ontzettend leuk! Ik heb het gelijk geprobeerd met mijn oudste van 5.
Uitgelegd wat de bedoeling was, ben gaan opruimen, bleef uit zijn zicht.
Na een paar minuten vroeg hij hoelang het nog duurde. Ik zei dat ik nog even bezig was en dat hij best het snoepje op mocht eten hoor! Nee, want dan krijg ik er twee hahaha!
Niet opgegeten he! En daarna het tweede snoepje aan zijn broertje geven, aaaaaaaahhhh, ik smolt even hier hoor! En niet door de warmte ;-)

Leuk dat je erover blogde!

Groetjes!

Ella Montella zei

Ha, schitterend, psychologische experimenten uittesten bij uw eigen kroost, ik ben daar fan van!

Ik denk dat ge gewoon een héél pienter zoontje hebt, voor wie de mysteries van de psychologie zo doorzichtig als wat zijn :-)

tijdtussendoor zei

Boeiend om dit uit te testen ;)
Ik vind het wel snugger van je kleine kerel.

Maman Verte zei

Een heel slim manneke!!!Die heeft in een goede genenpoel gevist!

Nicole zei

Dat ziet er goed uit voor de toekomst lijkt me!

Sara zei

Volgens mij staat Mauro een veelbelovende toekomst te wachten! :)