vrijdag 27 augustus 2010

Geraakt

't Leven is iets wonderlijks. Hoewel we in de oneindigheid van het heelal niet veel te betekenen hebben kunnen gevoelens toch groot zijn, bepaalde dingen ons overvallen.

Gisteren, met name, kreeg ik het wondere nieuws dat een heel goei vriendin haar dochter ter wereld had gebracht. De mama en ik hebben een speciale band.... gek (en toch weer niet) dat ik ook op voorhand al de naam van de dochter 'wist' (al was ik tot gisteren niet zeker natuurlijk) zonder dat we het daar ooit over hebben gehad. Een prachtige meid.... zowel de mama als de verse dochter.
Kippevel kreeg ik.... en tranen in de ogen als ik eraan denk.

De mama heeft het -fysiek- een beetje moeilijk. Er waren complicaties en ze moest bloed toegediend krijgen. Gelukkig zijn er in zo'n situaties fantastische dokters die kunnen verzorgen, genezen, helen,....

Gelukkig zijn er ook mensen die vrijwillig een beetje bloed of plasma afstaan... voor mensen in nood.
Ik doe mee, nu meer dan ooit. Kijk hier eens... en kijk wat je zelf kan doen.... ook jij kan levens redden.

6 opmerkingen:

plukdedagsandra zei

Dat is wonderlijk ja. Die cirkel.
We zouden ons ook meer moeten verwonderen en stilstaan bij dit alles. Net als kinderen en ons meer vragen stellen.

verg(r)eetmenietje zei

Mooi logje! we zouden inderdaad
meer moeten stil staan bij het
wonder van het leven....
en leven met de dag van vandaag
en nu gelukkig zijn ...
liefs

Elly zei

En, hoe noemt de dochter nu??

Mira zei

Mooi geschreven! Ik sta dikwijls stil bij de wonderen des levens ... En het mooiste daarvan vind ik toch nog steeds onze kinderen. Hoe ze groeien, alles moeten leren, zij een stukje van ons meedragen ...

**Sabine** zei

Hee Elly... 't meisje heet Roos. Het is een dotje.... en de mama herstelt goed intussen.

Marian zei

Mooi geschreven..