woensdag 10 november 2010

Nieuw evenwicht

Vandaag had ik de kans (jawel, met kleine kinderen in huis spreken we echt van kansen) om in de tuin te gaan werken. Zalig om tussen de regebuien door een zalige herfstzon op mijn gezicht te voelen. Ik ontdekte weer vanalles, onder andere een intrigerende kopergroenzwam. (is volgens een bevriend bioloog helemaal eetbaar, en ik had bijna een slachtoffer gevonden om eens te proeven, maar helaas, ik denk dat hij heeft afgehaakt)




Buurman keek hoofdschuddend toe hoe ik nogmaals in de weer was met stro en de papieren zakken waar mijn pellets in verpakt zitten. Hij vind mij echt een raar kieken vrees ik.
In het compostvat vond ik zowaar een grijze muis, die ik helaas onopzettelijk dakloos heb gemaakt. Ze mocht blijven van mij, maar ze had een beetje schrik en koos het hazepad.

Wat ik in de tuin werken noem is voornamelijk observeren, al dan niet met mijn camera in de hand. Verwondering ligt aan de basis daarvan, maar evengoed probeer ik een beetje vat te krijgen op processen en gebeurtenissen. Vandaaruit iets proberen te leren, te 'ongedrurig' als ik ben om het allemaal uit boeken te halen, misschien een beetje te veel vertrouwend op mijn eigen ervaringen en leerprocessen.
En dan ineens als het al donker is weer geweldige ideeën ontwikkelen, zoals een irrigatiesysteem voor de serre dit keer dat ik vanavond nog uitgetekend heb, zodat ik als alles goed gaat volgend jaar niet met emmers zal moeten heen en weer lopen om mijn tomaten te bewateren.

Gelukkig trouwens dat ik nog een paar pressen stro over heb. Sint en Piet waren hier al geweest dit weekend om een groot deel stro op te halen want hun paard had het koud. Ben benieuwd of dit consequenties heeft voor de opvulling van de schoenen van mijn jongens. Ze staan in elk geval al klaar.... mét een bioworteltje erin.


1 opmerking:

Roelien zei

Ach die arme buurman die weet niet wat hij ziet..je hebt het mooi opgeschreven, het voelt of ik er even bij was.
En viel het worteltje in de smaak?