zaterdag 31 juli 2010

De kip of het ei

Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik laatst de restanten van een gevleugelde vriend -voor ik het zo zag- opat. Het lijkt al zo lang geleden dat het precies nooit gebeurd is. Onze 'kiekens' verblijven dan ook niet in onze tuin om geslacht te worden maar om ons te helpen etensresten te verwerken.
De eitjes die ze ons in ruil geven eten we wel op. Of moet ik zeggen aten?
Ik heb absoluut niets tegen de eetbare geschenken die de kippen ons geven, maar ik merkte de laatste jaren al dat ik problemen kreeg met het verteren van een eitje. Stillaan werd het zo 'erg' dat ik zelfs de geur van een (rauw of gebakken) ei niet meer kan verdragen. Vooral de dooiers dan. Bizar vind ik dat, want ik heb daar nooit van mijn leven problemen mee gehad.
Ik kom zelfs tot de constatatie dat ik zelfs geen pannekoeken of cake meer echt graag lust, waar het ei toch wel redelijk goed gecamoufleerd zit.

Nu heb ik een aantal recepten gezocht en gevonden om mijn favoriete baksels zonder ei te maken... en dat lukt!
Het is zelfs superlekker. Ik ben zelfs opgelucht dat ik lekkere dingen kan maken die ik zelf kan eten (en niet alleen de kindjes) en waarvan mijn keuken niet nog 3 dagen naar ei ruikt, hoewel enkel ik daar last van blijk te hebben want niemand anders neemt dit waar. Recepten en ideetjes vind je op het veggiesvoorkabouters-blog. En omdat ik nu even wat meer daar aan bezig heb ik weer wat minder inspiratie om hier te schrijven. Zo gaat dat dan.
Maar laat mij u toch al een klein beetje verlekkeren... :-)

En wat ik nu met de verse bioscharreleitjes ga doen? Geen idee.... de kippen blijven sowieso, dat lijdt geen twijfel. De eitjes zal ik weggeven denk ik, of verletsen. Gegadigden mogen zich melden.

donderdag 29 juli 2010

Ik ben de tel kwijt..

Ik weet al niet meer hoeveel weken en maanden het geleden is dat ik kippevel kreeg toen ik hoorde dat er in de golf van Mexico een boorplatform in moeilijkheden kwam en er tonnen en tonnen olie in zee vloeiden.
Wel dat vloeien is nog steeds bezig, al raakt dat nieuws wat op de achtergrond want niets nieuws meer en intussen al koude pap.
Maar het probleem blijft wel.
En er lijkt echt niets te zijn dat wij kunnen doen, buiten bijvoorbeeld onszelf op termijn olie-onafhankelijk maken.


Maar er is iets dat je eigenlijk vandaag al kan doen.
Namelijk doneren.
Nee geen geld.... maar je haar.
Niet dat dat het gat gaat dichten, maar het kan wel helpen om de dodelijke knoeiboel op te ruimen in die streek.
Lees er meer over hier of hier

Ik ga zelf zien wat ik kan doen.... ik moet dringend eens naar de kapper eigenlijk.

maandag 26 juli 2010

De laatste....

...dag dat er Veggieburgers en notdogs en cupcakes te krijgen zijn aan het EVA-kraam op de Gentse Feesten. Rept u!
....week voor mijn verlof...nog efkes.
....loodjes dus.
...3 dagen heb ik niet meer gelopen. Foei! Mijn eerste soort van forfait. Ik heb mij een beetje overdaan denk ik vorige week.... mijn onderbeenspieren doen pijn en hebben rust nodig (denk ik) vorige week heb ik door de pijn gelopen, en het werd er alleen nog maar erger op. Morgen hoop ik de draad weer op te kunnen pikken.
...twee weken voor ik 30 word.... de beangstigende leeftijd.
...dagen heb ik precies niet dagelijks bloginspiratie, ik hoop dat mij dat vergeven wordt.

Maar er is nog ander nieuws.... Maman Verte doet vanaf nu mee op het Veggiesvoorkabouters - blog. En dat is bijzonder leuk want met twee hebben we waarschijnlijk nog veel meer ideetjes en inspiratie en ook zij heeft een aantel überlekkere receptjes in petto.

donderdag 22 juli 2010

Front anti Fruitvliegen

Welwel....
Ik ben op zich wel een grote dierenvriend, maar fruitvliegen kunnen wel danig op mijn zenuwen werken. 't Is ook niet dat ge iets terugkrijgt in ruil voor al dat lekkers dat ze bezoedelen.
Tot hier toe vond ik dan ook nog geen sluitende remedie tegen hun aanwezigheid. Want hoe doen die beesten dat toch? Het ene moment ziet ge der geen één, maar durf eens een appelschil 2 minuten laten liggen, of beter nog: een banaan wat te rijp laten worden en ze komen tevoorschijn vanuit het niets.

Maar kijk... Ik zoek altijd oplossingen voor banale (en meer ernstige) problemen zonder geweld te gebruiken, zonder iemand te vergiftigen (in het geval van vliegen niet in het minst mijn eigen kinderen: geen zonnebloemen, lieveheersbeestjes of vlinders van vapona in mijn zonder-is-gezonder huis) maar als iets per sé een beetje dom wil zijn, vind ik meestal wel een manier om een val op te zetten.

In het geval van fruitvliegen is dat zelfs vrij simpel: men neme een glazen potje, bv van confituur of iets dergelijks, men doet daar wat azijn in en doet de pot toe nadat je enkele kleine gaatjes in het deksel hebt gemaakt. Zet dit op je aanrecht of naast je fruitschaal en de fruitvliegen doen de rest. (verdrinken om precies te zijn)

Stel nu dat je echt zelfs geen fruitvlieg (die het, geef toe, zelf gezocht heeft) kwaad wil doen, dan kan je een stuk keukenrol in azijn drenken en af en toe de aangetrokken fruitvliegjes buiten gaan loslaten.

Ik had nog een foto willen nemen van zo een potje, maar ik ben een klein beetje lui vanavond, en... ik denk dat je je er wel iets bij kan voorstellen.

Deze tip heb ik gevonden op het EVA-forum en is voor u uitgetest en goedgekeurd.

zondag 18 juli 2010

shopping spree

Mijne favoriete webwinkel start binnenkort een eigen echte winkel...
En mijn favoriete shop met schone marchandise verkoopt nu ook via het web...

Om nog meer en beter iedereen te kunnen laten genieten en kennis maken met hun fantastisch gerief.
In Ellezelles werden we vandaag weer verwend en Ubi zette een strooien hoedje op zijn hoofd dat hij niet meer af wou doen... te schattig om het hem niet toe te geven.

Kudzu is vanaf augustus te vinden in de Sint Jacobsstraat 10 te Brugge en wie Merels shopje in het echt te ver weg vindt (het is nochtans nen daguitstap waard) vind haar stillekesaan ook hier.

vrijdag 16 juli 2010

Morgen starten de Gentse Feesten! Mij kan je daar vinden op maandag 19 juli vanaf 16u aan de EVA burgerstand. Misschien dat Wouter de kabouter (zie foto) ook weer van de partij is?
In ieder geval zullen er heeeeerlijke verse biologische broodjes met veggieburgers te krijgen zijn en superlekkere verse cupcakes. Als je gezond wil eten in Gent dit weekend kan je zeker bij ons terecht.

Aarzel zeker niet om eens dag te komen zeggen als je daar bent de maandag! Je hoeft maar eens te roepen moest ik niet aan de verkoop zijn op het moment dat je daar bent. I'll make you an offer you can't refuse :-)

woensdag 14 juli 2010

Obscene borsten...

Je zou deze titel een truukje kunnen noemen om zelfs in vakantietijd wat volk naar mijn blog te lokken, maar uiteindelijk ben ik zo wanhopig nog niet en het verhaal dat ik net hoorde/las is minder grappig.

Deze middag werd een vrouw, eentje die ik persoonlijk een beetje ken, waardoor ik toch wel vrij zeker ben dat de waarheid geen geweld wordt aangedaan, ruw behandeld door 2 verplegers en 4 agenten op de spoeddienst in een Aalsters ziekenhuis.
Wat had die vrouw dan wel mispeuterd?
Wel.... ze had haar baby de borst willen geven in de rolstoel waarmee zij werd overgebracht van spoeddienst naar radiografie. Dit werd haar verboden door de verpleging en omdat zij daartegen protesteerde werd de politie gebeld, die de vrouw ervan op de hoogte bracht dat voeden in het openbaar 'zendenschennis' is.
(lees hier het verhaal en voel je vrij te reageren!)

Ik viel bijna achterover toen ik het hoorde! Begot!
In een land en in een tijd waarin schaars gekleden dames op bushaltes en op gevels auto's en frisdranken aanprijzen als normaal en niet aanstootgevend worden beschouwd, wordt het deze vrouw middels reglementen verboden om haar kindje van enkele maanden oud te voeden met de meest natuurlijke melk die er is. Een flesje had wel gekund. Ik maak me zorgen over de geestelijke gezondheid van wie zo een reglement verzint.

Vrouwen (en mannen, vaders van de borstgevoede kinderen!) verenigt u! Borstvoeden is niet obsceen en moet overal kunnen. In het park, op de trein, en al zeker in een noodsituatie in een ziekenhuis!

Een beetje frustratie en plaatsvervangende schaamte van mijnentwege worden me wel vergeven, hoop ik.
En onderstaande foto... dit is een openbaar blog... iedereen mag meelezen.
Dit is dus ook een vorm van 'openbare zedenschennis'... klaag me maar aan! (*wink*)



maandag 12 juli 2010

Hell Yeah...

Dat is het gevoel dat ik kreeg vanmorgen bij het lopen.
Manman, ik had dat niet verwacht. Ik was nog maar een paar minuutjes onderweg in de gietende regen en ineens had ik het gevoel dat ik de wereld aankon, dat ik op wolkjes liep en noem mij nu maar rotsentimenteel: in no time was ik aan het wenen van contentement - gelukkig dus dat het regende, het zou anders een gek zicht zijn geweest (das weer typisch iets aan mij, hopelijk ben ik niet de enige die dat soms voorheeft). Endorfines noemt dat geloof ik.
Het overvalt mij een beetje, maar ik ervaar nu zelf aan mij lijf dat sport echt wel rare (maar goede) dingen doet met een mens. Bij het dansen had ik dat ook al, maar ik dacht toen dat dat kwam door het gezelschap en de muziek. Maar dat lopen, dat is echt kicken op mijn eentje.
En dit weekend kwam ik zelfs buiten in een kleedje. Ik in blote benen in het openbaar... dat is best wel uniek. Niet dat ik sinds het lopen al zo fel vermagerd ben of gespierder of wat dan ook....Ik ga gewoon een andere soort relatie aan met mij lichaam denk ik, een meer aanvaardende, als is dat moeilijk te beschrijven. Dan vraag ik me af: waarom heb ik dat niet eerder ontdekt? Maar er is een tijd voor alles... dus het is dat het zo moest zijn dat deze uitdaging net nu mijn pad kruist. Met dank aan Kimmie nog voor dat extra duwtje in de rug, just what I needed, al besefte ze dat waarschijnlijk op het moment van onze ontmoeting zelf niet.

zondag 11 juli 2010

Al wie da nie springt...

..vandaag werd er in gans Europa gesprongen voor het eco-goede doel, nl om aandacht te vragen voor de waterkwaliteit in de waterlopen onder de titel Big Jump. Vorige jaren waren we er al bij in Gent, maar vandaag werd er ook in Dendermonde gesprongen. Ikzelf fungeerde als reporter ter plaatse en zag dat het goed was, maakte wat foto's en genoot van de springers... waaronder David. Maar niet ikzelve dus, mietje dat ik ben. Volgend jaar spring ik mee... en vraag ik gewoon iemand anders om wat foto's door te sturen voor blogdoeleinden. Fotografen genoeg daar! (en springers ook, dat is een feit)

Nadien was er nog gelegenheid om mee te wandelen met een gids om nader kennis te maken met de Dender, heel boeiend. Ik woon al lang in de omgeving van Dendermonde, maar er is nog zoveel dat ik nog niet wist... weer wat bijgeleerd.

zaterdag 10 juli 2010

Leesvoer

Geen idee waarom je hier komt lezen... misschien omdat je ons kent en op de hoogte wil blijven van ons reilen en zeilen... misschien omdat ik een reactie liet op jouw eigen blog... misschien uit gewoonte... of omdat ik zo ontzettend boeiend kan schrijven (ahum inderdaad) of misschien kom je hier heel toevallig terecht omdat je op zoek was naar een recept voor linzenpaté, om even een reëel voorbeeld te nemen.
Maar misschien vind je het ook wel leuk om hier een relaas en tips te vinden rond ecologisch of vegetarisch leven en opvoeden?
Wel in dat geval deel ik graag nog wat linkjes met je over die onderwerpen waar ik zelf nog maar recent ben opgebotst en die ik zeker het vermelden waard vind... ik wens jullie alvast veel leesplezier!


http://ecolicious-baby.blogspot.com/
http://www.groeneprinses.be/
http://www.facebook.com/?ref=logo#!/pages/EVA-ouderwerking/131219576917034?ref=ts

vrijdag 9 juli 2010

Snoep maar :-)

De kindjes worden hier met weinig snoep opgevoed (ik koop er geen, heel soms krijgen ze iets in de winkel van de cassière) maar dat wil niet zeggen dat ze er niet zotjes van zijn. Dat bracht mij op het idee om eens een marshmallow-experiment bij mij thuis te doen:

Het marshmallow-experiment

Een belangrijke sleutel tot succes in het leven is de zelfdiscipline om een beloning of behoeftebevrediging uit te kunnen stellen. Dat werd voor het eerst aangetoond met een even eenvoudig als grappig experiment van Walter Mischel van de Stanford University, dat startte in de jaren zestig: het marshmallow-experiment.

De opzet: in een spreekkamer krijgt een kind van vier jaar van een onderzoeker een marshmallow aangeboden. Dan zegt de onderzoeker dat hij even wegmoet. Het kind mag de marshmallow opeten, maar als het wacht met snoepen tot de onderzoeker terug is, krijgt het een tweede marshmallow. Sommige kinderen lukt het om te wachten, anderen niet.

De kinderen worden gedurende hun jeugd gevolgd. Dan blijkt dat de kinderen die als vierjarige erin slaagden de marshmallow te laten liggen als achttienjarige beter presteren op school én beter in hun vel zitten.





Mauro houdt absoluut niet van marshmallows dus bij ons werd het een cola-snoepjesexperiment.
Ik gaf hem de instructie om mooi te blijven zitten met een snoepje voor zijn neus en zei dat ik even weg moest, en dat hij een tweede zou krijgen als hij mooi bleef zitten en van het snoepje afbleef.

Toen ik even later (5 minuutjes) terugkeerde zat hij er nog steeds mooi met het snoepje onaangeroerd.
Ik gaf hem het beloofde 2de snoep je en weet je wat hij zei? "Ga maar weer weg mama, ik zal er af blijven en kom dan maar terug met nog eentje"
Iemand met wat meer verstand van psychologie mag me uitleggen wat dat wil zeggen. Gaat hij zeer succesvol worden of zeer inhalig?

:-)

woensdag 7 juli 2010

Herkansing

Een fotografische herkansing, want het was weer zalig vlinderweer vandaag. En geef toe.. de dagpauwoog van gisteren was toch niet je dat.

Wie ook van deze prachtige dieren in de tuin wil, kan ik alvast enkele tips geven: Spuit nooit nooit nooit gif in je tuin en overtuig je buren dat ook niet te doen: geen rupsen = geen vlinders. Bescherm -als je een moestuin hebt- eerder je planten tegen het leggen van eitjes door een fijn net over de planten te leggen. Vlinders zoeken dan wel een ander plekje uit.  (geen gif spuiten heeft trouwens nog andere belangrijke redenen) Laat vogels in je tuin toe (bv door een nestkastje) om het eventuele teveel aan rupsen weg te werken... ze houden elkaar wel in evenwicht.

Plant vlinderlokkende planten in de tuin  of op je balkon (verkrijgbaar in alle tuincenters, neem enkel inheemse planten) of doe zoals ik: laat gewoon je ordinaire haag in bloei komen. Wees niet bang van bijen die ook op deze planten zullen komen zitten.... die doen niets als je ze gerust laat. Deel stekken/zaden van vlinderplanten met andere vlinderliefhebbers.

Of als dat allemaal niet kan, zet dan een bordje met fruit in de volle zon, zodat het een beetje begint te rotten. Sommige vlinders komen hier op af.

 Kijk hier voor nog meer info en tips.... en geniet van dit vrolijke gefladder.

dinsdag 6 juli 2010

tuinbezoek....

In onze haag, zingen op dit moment bijen en andere insecten omdat ze in bloei staat en wij dat schandaleus toelaten zonder de snoeischaar er op los te laten. Dat hoort niet echt, zo'n verwilderde haag... hagen horen net en recht en hoekig te zijn. Mijn je m'en fou-tisme rijkt uiteraard zover dat me dat niet kan schelen, maar er is nog een meer filosofische en basis-existentiële reden dat ik dat niet doe die minder met luiheid te maken heeft: ik hou enorm veel van insecten in alle soorten en maten en vooral dan van vlinders. Die bloemen van onze haag trekken ze en masse aan en ik wordt er dolletjes van. Na de verbouwing wil ik nog vééééél meer vlinderlokkende planten in de tuin, naast de enkelingen die er al staan, maar voorlopig is de ongeschoren haag an sich ook al een genot om mee te maken op zonnige julidagen. Ik tel de soorten dan ook en probeer ze met de camera een plaats te geven in de blog hall of fame...
Vandaag kwamen op bezoek (let goed op, er komt een test over de juiste vlindernamen op het einde van de zomer):


De Gehakkelde Orelia                                                                                                                                                                            Groot koolwitje








Atalanta                                                                                                                                                                                                                                                                      Dagpauwoog

maandag 5 juli 2010

Einde van de eerste maand

Ik ben een maand geleden gestart met het loopprogramma en het draait fantastisch goed, beter dan ik had verwacht. Bijna halverwege zit ik nu (aan week 5 van de 10 weken bezig) en ik heb nog geen enkele keer verstek laten gaan en nog geen enkele keer voortijdig gestopt of minder gelopen dan de bedoeling was. Integendeel: vaak loop ik nog wat extra want het is moeilijk in te schatten hoe ver ik ga lopen, en als ik nog niet terug thuis ben als de sessie ten einde doe ik nog een kleine extra.
Ik geef eerlijk toe dat het sommige dagen wat moeilijk is om te vertrekken... als ik erg moe ben of als het een hete dag is, maar dat heeft me tot hier toe nog niet tegengehouden.
Ik denk dat het zo goed werkt omdat ik niet verplicht ben, want ik hou echt echt echt niet van dwang of me verplicht voelen.
Maar ook het feit dat ik echt vooruitgang voel help al veel.
Ik ben toch wel een beetje trots op mijzelf. Dat mag ook eens gezegd  :-)

vrijdag 2 juli 2010

Dubbel

Ik hoef niet meer te vertellen dat het vandaag warm was, want dat heeft u zelf ondervonden.
Meer zelfs: ik mijzelve woon waarschijnlijk niet dicht genoeg bij de westvlaanders om een zuchtje onweer mee te pikken, met bijhorende regen, want het is hier nog steeds droog (het weer dan, niet mijn vel) en warm.

Mij hoor je daarover niet klagen, tis mijnen hof die dorst heeft. Ik doe niet mee aan weergeklaag, want dat helpt toch geen scheet en het weer is het weer is het weer is het weer... ge past u daar gewoon beter aan aan zonder veel te morren.

Maar dan. De kinders bezighouden, want het is dus ook vakantie voor Mauro en er lopen/kruipen/hangen hier overdag ook nog wat onthaalkindjes rond. Die snakten ook naar wat afkoeling en al van 8u 's morgens werd er gebedeld over een zwembadje.
Nu heb ik daarbij een dubbel gevoel. Wij doen hier dagdagelijks aan waterbesparingen, je weet wel niet brossellen met drinkbaar water enzo, en het is dan ook een beetje absurd om een gans zwembad te vullen met water voor een klein beetje tijdelijk vertier. Bovendien woon ik in een buurt waar heel veel mensen (het zal bij u wel niet anders zijn, of toch?) een eigen zwembad hebben en schaamteloos vullen met wat voor ons een heel jaarverbruik is voor het hele gezin (naast de obligate schommel en trampoline met netten rond - ieder het zijne en die trampolines dienen misschien om over de haag te piepen om te spieken wat de Joneses zich laatst hebben aangeschaft, maar soit, daar gaat het niet over)
Ik bedoel dan van die blauwe zwembaden, die bovenop de grond staan, niet er in, maar waar wel steunpilaren en een trapje bij komen kijken.

Enfin, het enige wat ik heb en daar niet eens bij in de buurt komt, is zo een plastic badje met 2 opblaasbare ringen als randen, iets van een 30 cm hoog én de befaamde schelp. Beiden gekregen van sympathisanten.
En wat doe je dan... wij hebben geen grondwater en natuurlijk was er ook geen regenwater meer.
Kap ik enkele tientallen liters drinkwater in die badjes?

Uiteindelijk ben ik bezweken aan de lokroep van het waterspel. De kinderen mogen ook wat. En leuk dat dat was.
Het betreft hier wel werken met peuters en kleuters, dus het water was niet van de aard dat het bij kan worden gehouden voor een volgende gelegenheid. Sommige mensen doen dat wel, maar ik heb er geen idee van hoe milieuschadelijk de chemische producten zijn die je dan in het water moet doen om de boel wat hygiënisch te houden....
Ik zou er alleszins zelf mijn tomaten niet meer mee begieten, wat ik uiteraard wel deed met het speelwater van de kinderen van vanmiddag. Van de serre heb ik de dorst gelaafd. De rest van de tuin moest nog even wachten van mij op het onweer van vanavond... maar ik vrees dat het er niet meer van gaat komen... het is hier nog steeds opvallend rustig.

En Ubi... die zijn kin mocht eigenlijk niet in het nat én niet in de zon. Dat is vandaag niet echt goed gelukt moet ik zeggen.

donderdag 1 juli 2010

Als...

... de inspiratie een beetje weg is.

Veel mensen gaan een blogpauze in, nu het vakantie is.
Persoonlijk heb ik er nog wel veel zin in maar niet zoveel nieuws onder de zon om te vertellen.

Of tellen wilde (?) verhalen ook van brood in de wasmachine (dat je ontdekt als de was al gedraaid heeft) ook mee? Of van die keer dat ik met Ubi op spoed zat omdat hij veel te heftig is soms, en uitgleed in bad, met een serieuze gaap in de kin tot gevolg, in combinatie met aan weerskanten gespleten (en dus goed gezwollen) tong die tussen zijn tanden heeft geklapt gezeten.... pijnlijk, met slapeloze jammerende nacht tot gevolg. (Ubi is het blonde jonkie in de post hieronder... momenteel ziet hij er iets minder lief uit)

Oh misschien heb ik nog wel een leuk gratis crea-idee met jullie te delen.
Vanmorgen hing ik witte 'gordijnen' (aka oude tafelkleedjes) aan de buitenkant van de ramen waar de zon binnenschijnt om ze buiten te houden en de koelte te bewaren daar waar we geen rolluiken hebben aan de zonnekant. Bij ons is dat aan de keuken en de kindjes zaten te eten toen ik het laken ophing. Met de zon die op mij scheen hadden ze meteen ideetjes tot een schimmenspel en al gauw stonden we dingen uit te beelden.
Of hoe je huis koel houden ook heel entertainend kan zijn :-)