vrijdag 31 december 2010

Goede voornemens...

Al mijn voornemens zaten al in een filmpje....




Eentje om me te herinneren aan wat belangrijk is, elke dag van het nieuwe jaar.
Daar klink ik op..... met jou.

woensdag 29 december 2010

Idealisten, geld en frietjes

Bij de beste frieten die ik ooit al gegeten heb, staan die van de natuurfrituur zeker in de top 3. Biofrietjes gebakken in kokosvet, superlekkere sausjes en veel keuze in bioveggiesnacks....meer heb ik niet nodig als het op frietjes aankomt. 
Toen ik een tijdje geleden hoorde dat de natuurfrituur er mee ging stoppen, vond ik dat dan ook heel erg jammer. 

Maar.... blijkbaar was dat niet the end voor de natuurfrituur. Een aantal mensen staken de koppen bij elkaar, zo blijkt en richtten een coöperatieve op. Vanaf volgende maand zijn ze normaal gezien opnieuw actief... en zal men naast iedereen laten proeven van heerlijke biofrietjes, ook een voorbeeld zijn van verantwoord ondernemen.

Daar heeft men natuurlijk centjes voor nodig. Iedereen die dat wil kan eenvoudig een aandeel kopen voor 250 euro. Een soort van sparen dus... een vorm van beleggen, maar dan wel eentje voor een goed project (en eerlijk.... weet je in wat voor zaken je klassieke grootbank belegt met jouw spaarcenten die op je spaarrekening staan? Kijk eens op de website van netwerkvlaanderen, of vind een uitweg met je spaarcenten op triodos of met aandelen in coöperatieven natuurlijk)

Mijn eigen rijkdom blijkt niet uit mijn bankrekening, maar sinds kort is er dus wel een aandeel voor de beste frietjes van vlaanderen in mijn 'bezit'. 
Wie daar meer over wil weten kan op facebook de groep 'de natuurfrituur' zoeken, of het blogbericht van Steven eens herlezen.

Smakelijk alvast! :-)

maandag 27 december 2010

Van probleem naar oplossing - 2

Na een paar dagen van buiten naar mijneigen kijken, is het weer hoog tijd om het perspectief nog eens te keren. Er is meer in de wereld dan mijn klein hartje en mijn schone blauwe ogen :-)

Serieus, ik heb me zitten bezinnen - om het zo te zeggen- over oud en nieuw. En hoewel ik iedereen echt het aller allerbest toewens, ben ik niet aan clichématige toespraken en dergelijke.
Nee, ik wil eigenlijk eerder een oproep doen.
Want... wat ben ik ermee als ik u een schone, groene en gezonde planeet toewens? Niets in feite, hoewel het wel een zeer waardevolle en gemeende wens is. Daarmee dat ik liever zeg: ik wens daar samen met u werk van te maken.

Zeer geïnspireerd door een interview met verstandige mensen (dat wie mij snapt tot de laatste regel eens MOET lezen) geeft hier nog wat meer achtergrond en inspiratie rond, over het hoe en het waarom we dat nu zouden moeten gaan doen en waarom je vooral niet moet geloven dat je als individu geen invloed hebt of geen verstandige keuzes zou kunnen maken.

Ja, dat wens ik jullie allen toe. Dat er een overgang zal zijn.... van oud naar nieuw.... die iets meer tijd in beslag zal nemen dan die ene beslissende seconde wanneer champagne en vuurwerk gaan knallen, maar dat zo de moeite zal zijn.
Laat ons samen de rest van de wereld inspireren en daar zelf ook betere en gelukkigere mensen van worden!
We gaan er voor.


zondag 26 december 2010

Van probleem naar oplossing



Stel je voor dat een afvalprobleem, zoals bijvoorbeeld geknipte haren van een kapsalon zouden kunnen gebruikt worden om een olieprobleem, zoals bijvoorbeeld een lek of op zee geloosde olie door tankers, zouden kunnen gecombineerd worden met een oplossing voor een voedselprobleem.
Wel dat kan dus he!
Menselijke haren zijn geknipt materiaal om olie aan te trekken en te absorberen en diezelfde ruwe olie kan gebruikt worden om sporen van eetbare paddestoelen op te enten.
Dit is slechts één voorbeeld van een manier van denken die verder gaat dan enkel maar 1 oplossing voor 1 probleem.
Op youtube staan een aantal filmpjes van Paul stamets die eigenlijk geniale inzichten heeft in hoe de wereld van de schimmels werken. Fenomenaal en fascineren als je het mij vraagt, kijk hier bijvoorbeeld eens voor een inleiding.

Als ik dat soort filmpjes bekijk relativeer ik in een klap toch wel een aantal zaken, en het idee dat we allemaal deel uitmaken van een veel groter geheel (een geheel dat wellicht lachen zou met onze ego's moest het lachen kunnen)  spreekt me heel erg aan, uiteraard, en wordt hier heel erg duidelijk.
Het plaatst een pak spanningen in perspectief en geeft weer stof tot nadenken.

dinsdag 14 december 2010

In vuur.....

Leunend tegen de deurpost met een tas hete thee in mijn handen, een beetje dagdromend... gisteren..... gebeurde er iets geks.
Ineens viel het licht zo bijzonder op de bomen, het leken net vlammen waar anders enkel grijstinten te bespeuren vallen in de winter.

Verwondering.... zoveel schoonheid..... de foto is slechts een poging tot weergave.


vrijdag 10 december 2010



Je kan er wel mee lachen.... telefoons met draaischijf! Bureaus zonder computer, laat staan laptops! Die kapsels! Sigaretten op de TV! Kofferboekentassen! Dat moeten de jaren 80 zijn geweest.

Een beetje oud en out dus, maar op een manier toch heel actueel. Soms vraag ik het mij af... waar zijn we toch zo massaal naartoe aan het crossen en waarom?

Liever weet ik wie jij (ja, jij, bloglezer!) bent.... laat het mij maar weten, ik ben heel benieuwd!

woensdag 8 december 2010

To make and to bake

We zijn weer vertrokken, in een creatieve flow.
In ruil voor wat letspunten maakte ik onlangs een paar armwarmers en beenwarmers (gebreid), een broek op maat (met de naaimachine) en ben ik bezig aan ene muts (al hakend)... en de foto van Mauro met z'n meisje hieronder werd gemaakt toen we hier thuis een minikooklesje hielden in mijn keuken. Dat kan dus misschien wel tellen als excuus voor een beetje magere blogverhalen.

Wat wel 'bijzonder' is, is dat alle maaksels van de laatste tijd helemaal integraal uit recuperatiematerialen bestaan. Ik ben echt gezegend met een schoonbroer die me vanalle spullen (wol, stoffen, haakpennen etc) kan bezorgen die hij eigenlijk naar het containerpark moet brengen van zijn opdrachtgevers. Ok, het pastel van de beenwarmers doet misschien wat eighties aan, maar ooit komt er een revival van pastel, meer zelfs: daar gaan wij mee starten ;-)
En intussen zijn we toch maar lekker gehuld in warme alpacawol en hebben we ons nuttig in stilte bezig gehouden.
Alhoewel.... in stilte. I don't know.... de muziek kan hier wel eens wat luider staan als ik alleen thuis ben, in een poging de gedachten in mijn hoofd te overstemmen. Vandaag een 'oud' CD'tje van Röyksopp teruggevonden, dat werkt als een soort teletijdmachine...



En dat alles.... terwijl ik koekjes stond te bakken, want daar vond ik ook nog een klein beetje tijd voor. Koekjes met Pecannoten en chocolade..... (recept vind je hier)








vrijdag 3 december 2010

Winter

De warme coccon die het bed is verlaten is nog het moeilijkste dezer dagen. Dat het stoveke al brandt beneden is geen echt overtuigend argument. Dat de zonen zelf hun ontbijt dreigen te fabriceren zet me dan weer wel in gang, zij het soms toch een beetje mopperend, dat geef ik toe.
Gisteren belden ook alle onthaalkindjes af, op eentje na, wegens ziek. De winter is in het land, zoveel is duidelijk.
En van het feit dat we maar op ons tweetjes waren konden kleine man en ik alleen maar profiteren. Het kind in mij mocht ook nog eens uit.
In de sneeuw spelen en sleeën, de vogeltjes en kippen voederen, samen voor het haardvuur boekjes lezen terwijl de kleren liggen te drogen en onze billen koud en warm tegelijk gloeien en tintelen, dikke groentesoep maken en zelfs nog gemberkoekjes toe.
Mij hoor je niet klagen, nee. Ik vraag me af wie er nog het meest van genoot. We zijn aan elkaar gewaagd, de kusjes en knuffels gemeend.

Ik nip nog eens even van mijn tijmthee met honing, zie nog net hoe een roodborstje wegvliegt van onze voederhuisjes en beslis de minder leuke kanten van de winter even niet uit te nodigen in dit moment. Alleen de gelukzaligheid, ja, die wel.