dinsdag 3 mei 2011

Rutger Kopland


woensdag 27 april 2011

Open ruimte


Voor de week van de aarde sloegen de milieubeweging en de Gezinsbond de handen in elkaar om open ruimte te vragen voor kinderen. Veilige ruimte om te ravotten, buiten te spelen, te fietsen, te wandelen, te klimmen. 
Kinderen hebben die ruimte (en propere lucht om in te ademen) echt nodig... toch wordt er nog heel veel open ruimte gebetonneerd voor aanleg van nieuwe wegen of nieuwe wijken.
Vorige zaterdag was er in de buurt een actie om in dit kader tegen de aanleg van nog maar een nieuwe weg (dwars door een natuurgebied) te protesteren, in de hoop ook het geboortebos van de Lebbeekse kinderen te vrijwaren voor de kap. Hoe konden we ons niet achter dit initiatief scharen? De kinderen vonden het alleszinds heel leuk dat de paashaas speciaal voor dit initiatief paaseitjes had verstopt in 't broek. De pers maakte betere foto's.

zaterdag 16 april 2011

Zonder is gezonder

Ge verwacht niet anders van mij (hoop ik, vermoed ik...) dan dat er aan mijn tuinactiviteiten GEEN vergif te pas komt. Daar zijn een miljoen reden voor... een beetje natuurvriend bekijkt die dingen nog niet eens.
Vandaar dan ook mijn grote woede, colère en verontwaardiging toen ik een ganse strook van mijn welig tierend gras rost zag zijn. Als in 'round up -rost'.
Mijnen buurman durft niet meer in mijn buurt te komen sinds ik doorheb dat hij zo zijn eigen middelen heeft ingezet tegen het oprukkend gras, waar hij zoveel schrik voor heeft. (Hij heeft meer schrik van gras dan van verdelgers) Ik kan wel een boompje opzetten, zeker na al mijn afplagactiviteiten van de voorbije tijd, dat ik het ook niet zo voor gras heb, maar geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt het te verwijderen met gif. Meneertje buurman dus blijkbaar wel.
Zonder iets te zeggen, zonder iets te vragen. Gewoon gif sproeien in de tuin van andere mensen. Van mensen die hun tuin bewust gifvrij houden en dat etaleren met een tuinbordje van de VELT. Van mensen die resoluut voor bio gaan. Op een stuk tuin nota bene dat vooral voor de kinderen voorzien is, dus waar ook nog eens 2 kleuters rondlopen.
Vergevorderde seniliteit kan hier misschien nog ingeroepen worden als verzachtende omstandigheid, maar voor de rest heb ik hier nog weinig woorden voor.  (Ik geef het toe ze, dat mijn gras wat aan de lange kant was door de ineens opschietende lente terwijl ik al een paar weken bijna niet uit mijn bed kon door elkaar opvolgende virussen en microben waar ik u de details van bespaar, maar die me belet hebben om veel in de tuin te werken -- maar dat noem ik geen goeie reden)

Zelden gebruik ik mijn blog als ventilatieplek voor persoonlijke issues, maar vandaag mag het eens, vind ik het gepermitteerd. Al was het maar omdat ge niet zou denken dat ik het zelf in mijn hoofd zou halen om zoiets te doen moest je hier toevallig passeren en mijn ros gras zien. De foto is wat slecht want gemaakt met de kodak van mijn kindjes...


maandag 11 april 2011

Bijen op hotel...


Hierboven ons 4de bijenhotel.... want de andere 3 zitten zo goed als vol. Fascinerend om het af- en aanvliegen en metselen gade te slaan.

Vorige week kreeg ik nog onderstaande mail van nbv in mijn electronische brievenbus:

Imkers en natuurbeschermers luiden de alarmklok alsmaar luider. De bijenpopulatie in Vlaanderen en de rest van de wereld neemt onrustwekkend af. Slecht nieuws, want heel wat van onze landbouwgewassen zijn afhankelijk van de bestuiving door insecten. Doemscenario’s voor de bij kunnen volgens sommige wetenschappers zelfs leiden tot doemscenario’s voor onze voedselvoorziening.

Tips voor een bijenvriendelijke tui
Toch kan iedereen helpen om de bijenpopulatie te helpen groeien. Door geen pesticiden in de tuin te gebruiken, bijvoorbeeld. Door stuifmeelrijke bloemen te planten, of door bijenhuisjes te maken in houten blokken. Op de website van de provincie West-Vlaanderen kan je een interessante brochure downloaden met tips voor een bijenvriendelijke tuin.  De publicatie bevat ook een lijst met planten die een gunstig effect hebben op honingbijen, solitaire bijen en hommels.

Klik op de foto hierboven en je kan de brochure inkijken.
Veel bijenplezier!


Feestvuur


Een lente-avond, mooie mensen en de warmte van het vuur.... soms heb je nauwelijks nog iets meer nodig om echt gelukkig te zijn....

maandag 4 april 2011

Beestentoren

Na alle wilgenconstructies van de laatste weken, deden we gisteren nog iets anders eco-creatief. In samenwerking tussen JNM, EVA ouderwerking en Mier ontstond in een park in Aalst een Beestentoren.

Een beestentoren is een toren gemaakt uit afbraakmaterialen en natuurlijke materialen, en biedt een schuil- en nestmogelijkheid aan verschillende diertjes, zoals bijvoorbeeld onderaan een hol voor een egel, composterend hout voor pissebedden, duizendpoten, kevertjes etc, hotels voor verschillende soorten bijtjes en spinnen en bovenop een plaatsje om vogels te voederen.
Met andere woorden: heel leuk om te maken, heel ecologisch, bevordert de biodiversiteit en is ook nog eens heel educatief.

We hadden echt heel veel geluk met het weer, heel fijn.
De allerkleinsten hadden nog niet zo superveel interesse in de opbouw van de toren, maar amuseerden zich wel kostelijk in het parkje en de daardoor stromende beek (en wonder boven wonder kwamen ze er vanaf met enkel natte schoenen, ik had nog durven wedden dat een van de kinderen toch ook wel met zijn snoet in het water zou terechtkomen.... niet dus)

Nog fijn aan deze activiteit was het feit dat er weer een soort van brug kon geslagen worden tussen verschillende verenigingen die toch voor een groot deel dezelfde doelstellingen nastreven. Mauro is alvast aan het aftellen tot hij groot genoeg is om mee te doen met de piepers van de JNM.

Op de facebookpagina van "EVA ouderwerking" kan je meer foto's bekijken.
Ziedier onzen toren:


zondag 27 maart 2011

Werken met wilg

Deze twee onderstaande dingen maakte ik op de laatste dag van de cursus 'werken met wilg'... Ik leerde intussen een koekewis maken, wilgenwissen weken, plooien, een heg planten, elfenzeteltjes vlechten, een takkenril maken en aanstampen, en nu dus ook sculpturen: een bol en een vlinder. (Een mand vlechten leerden de cursisten vorige week maar toen lag ik ziek in bed... dat haal ik binnenkort nog in)

Ik zou uiteraard dit soort dingen gewoon in de winkel kunnen halen, professioneler ineengezet waarschijnlijk. Want alles is te koop in de wereld. Met geld kan je alles bekomen -als je het hebt.
Maar talent en zelfontwikkeling, eigenwaarde,.... daar moet je zelf aan werken.
Ik ga mijzelf niet uitroepen tot getalenteerd wilgenvlechtsters, maar ik ben er wel erg mee bezig de laatste tijd: wat kan ik, wat leer ik graag, hoe voelt het te werken met verschillende materialen en hoe kan ik mijzelf daarin kwijt en hoe kan ik mijzelf ook vormgeven?

Heel boeiend om mee bezig te zijn. En helend,.... vooral voor 't hartje en de ziel.


Een nieuwsgierige nachtvlinder kwam eens kijken, totaal gedesoriënteerd, maar gelokt door de geur van het wilgensap waarschijnlijk, wat wij daar aan het uitspoken waren.

Geweldig vind ik het... vlinders bij dag en vlinders bij nacht. (Vorige week zag ik ook de eerste vlinders fladderen in onze tuin) Binnenkort hoop ik weer heel veel fladderend leven aan te treffen in onze tuin en daarbuiten, met mijn fototoestel in aanslag natuurlijk.


zaterdag 26 maart 2011

LETSKLETS



Onze LETSgroep is op dit moment te zien in "de zeeuw" op TV OOST en een aantal andere regionale zenders.
Wie zin krijgt om te letsen of het belang ervan inziet in het kader van ecologische/economische transitie.... laat je horen! Jullie weten intussen wel dat ik heel enthousiast ben ;-)


zaterdag 19 maart 2011

wilgenconstructie

Ik ben hier en daar wat curussen aan het volgen over het werken met wilg... vlechtwerken enzo, zowel voor binnen als voor buiten. Razend interessant is dat en wat voor schoon dingen je daar allemaal mee kan maken! Eens je een paar basisprincipes beet hebt is het ook helemaal niet moeilijk en ontzettend fijn om te doen.
Kijk maar eens hieronder voor een voorbeeldje van een 'kamp' waarvan ik zeker ben dat Mauro en Ubi het zouden appreciëren in onze tuin. Ik ben benieuwd wat dat gaat geven als die wilg weer helemaal begint te groeien en groenen, dat gaat zooooo knap zijn!


woensdag 16 maart 2011

Geweldig

Soms vallen dingen echt in hun plooi.
Bloggen is geweldig want door het bloggen leerde ik de nog geweldigere Kelly kennen, die ik dan weer kon overtuigen om bij het geweldige LETS aan te sluiten (hoewel ze daar zelf ook wel op  gekomen zou zijn ;-) ) waardoor ik deze geweldige hazelaarstruik in mijn tuin kon planten om er nadien een geweldige foto  van te nemen.
Fantastig toch.


Het gras aan de overkant...

...is waarschijnlijk wel groener en deftiger dan dat van mij, maar tant pis, ik trek mij daar niet te veel van aan. Ne gazon, ik zeg het u, is namelijk veel sneller gezaaid dan weer uitgedaan. Het probleem met gras is namelijk dat het gewoon niet weg wil. En als ik het dan weg wil stelt het mij voor een heuse uitdaging. Die ik aanging maar toch ook een stukje verloor, getuige daarvan de blein op mijn rechterhandpalm die mij daaraan herinnert elke keer als ik er wat te veel druk op zet.
Die gazon van mij die is er trouwens gekomen met het idee: 'kinderen hebben dat vandoen om op te spelen'. Ik weet niet waar en hoe ik dat in mijn hoofd gekregen heb, want tot dusver zijn mijn kinders niet te erg geïnteresseerd in grasspelen. (En ergens ben ik daar wel blij om, stel dat ze interesse zouden hebben in voetbal... nachtmerrie)
Wat hen dan weer wel interesseert is takken verzamelen (niet te vinden in een propere gazon), in bomen klimmen, beesten zoeken (allerlei).
Vandaar dus mijn plan om de graspartijen in de tuin handmatig af te plaggen. Lacht maar eens ja, ge moogt. Of komt ies helpen.
In de ronde cirkels komen binnenkort allemaal vlinderlokkende planten. De rand fabriceerde ik van snoeiafval dat hier nog lag. Want jawel, je hebt het al gemerkt, de lente is gearriveerd. Nog net niet officieel, maar toch. Genieten in het zonnetje is nu aan de orde. En alles terug groen zien worden.... zalig.
De tomaten die ik zaaide (binnen) zijn ook aan het uitkomen, de serre wordt stillaan terug op orde gezet.... ik ben er klaar voor.


Welkom lente.

dinsdag 8 maart 2011

Camera

Vandaag kwam er een cameraman langs om een en ander te filmen voor LETS. Yours truly mocht (moest!) den uitleg doen. Fijn was het wel, het samenzijn met de andere letsers, we hebben serieus wat afgelachen en ook de kindjes hebben zich goed geamuseerd. Als alles meezit komt de korte reportage eind van deze week op de TV. Een linkje volgt nog wel, als het resultaat niet te gênant is.
Feit is wel dat de cameraman heel enthousiast is over het LETS-concept en er nog een langere reportage over wil maken, en zo komt het dat komende zaterdag de camera opnieuw zal rollen voor nog een extra filmpje. Het is fijn als er zoveel interesse is en misschien kunnen we met zo een filmpje nog meer mensen kennis laten maken met LETS.


Na de opnames liet Dirk me zijn tent zien. Het ziet er langs buiten wat uit als een iglootje, en het is gemaakt van recuperatiematerialen, meer bepaald een oude deur, een oude regenpijp en wat rekkers. Over de structuur ging een groot stuk landbouwplastic en zo werd het aardedonker in de iglo. En dat was ook de bedoeling, want wat er toen gebeurde was wel speciaal. Als je dan IN die koepel zit en een klein gaatje maakt in het plastic, dan zit je als het ware in een camera obscura en zie je de werkelijkheid geprojecteerd in de binnenkant van de koepel. Omgekeerd dan wel. Je moet wel wat geduld hebben want het duurt een tijdje voor je ogen zich aangepast hebben in het donker en je de beelden kan zien. Wie genoeg geduld heeft om de ogen helemaal te laten wennen, ziet na een tijdje de beelden zelfs in kleur. Ik had mijn fototoestel mee dus kan je een idee geven van hoe het ongeveer was:


maandag 7 maart 2011

Back

Ohla,
Ik moet hier constateren dat ik al bijna een maand niets gepubliceerd heb. Maar zo gaat dat als je wil schrijven over je manier van leven.... Niet dat het hier één grote leegte en stilte is, wel integendeel. Ik ben met duizendenéén dingen tegelijk bezig. Kooklessen geven bijvoorbeeld, werk zoeken, de kindjes entertainen, manden en ander schoon gerief leren vlechten, buikdansen, potjes draaien, mijn tuin onderhouden, letsen en eindeloos veel goeie gesprekken voeren met de vriendinnen.
Het is eigenlijk zoveel dat ik niet eens zou weten waar ik moet beginnen.

Het meest publieke feit is dat er in het EVAmagazine een artikel en een recensie van mijn hand staan... Er werd dus wel degelijk nog geschreven, ook al was het hier op blog stilletjes. Er is in het interessantste kwartaalblad van de lage landen namelijk een nieuwe rubriek 'veggie voor spruitjes', waar ik dus voor schrijf. Heb je nog geen abonnement... zonde. Rept u! (de eerlijkheid gebied mij wel op te biechten dat ik voor dit project de mentale en literaire steun krijg van een heel toffe madam/ co-auteur)


En je hebt het misschien al gemerkt maar de dagen worden weer langer, de zon warmt  de tuintjes op, dus daar is ook nog werk aan de winkel. Veel werk aan de winkel in mijn geval. Dingen bedenken en plannen in mijn hoofd gaat namelijk sneller dan het uitvoeren, dat laatste zal een meerjarenplan worden. Maar toch, ook daar wil ik mij op smijten. Hopelijk een heel schone oogst van groenten en fruit binnenkort, maar uiteindelijk is het ook het plezier van in de aarde wroeten, de buitenlucht inademen en het vormgeven die me al veel voldoening geven.

Daarnaast zijn we met de letskern ook bezig aan het plannen voor een leuk feest op 9 april hier in Lebbeke (iedereen welkom trouwens) en komt men morgen filmen van de regionale TV, voor een programma over duurzaamheid. (ben heel curieus wat dat gaat geven)

Echt stilzitten doen we dus niet. Soms een beetje weinig misschien zelfs ;-)

vrijdag 11 februari 2011

Toen ik vanmorgen de deur opendeed kwam een klamkoele lucht me tegemoet, mijn lijf omwentelend en een golf van kiekevel ontstekend.
Lang duurt het meestal niet dat ik het fris vind, eens mijn benen beginnen we bewegen en mijn voeten ritmisch het asfalt kussen. Voor ik het weet staat mijn blik op oneindig en wordt er niet meer gedacht, enkel nog bewogen en geluisterd. De beats dwingen tot bewegen, het wordt bijna een ritueel.


Als de muziek plots stilvalt blijft enkel het bonken van mijn hart nog over, die de kadans overneemt. Enkele seconden later dringt ook het ochtendlijk gefluit van de vogels door. De natuur maakt zich stillaan op voor een nieuwe lente. En ook in mij ontwaakt een nieuwe energie. 

dinsdag 8 februari 2011

zondag 6 februari 2011

Ons Kelly....

Een paar jaar geleden volgde ik een aantal cursussen oosterse dans/buikdans. Recent begon het weer te kriebelen om daar opnieuw iets mee te doen. Ik plaatste via LETS een oproepje en daar werd gehoor aan gegeven... door een medeblogster nog wel.

En azo komt het dat we binnenkort gaan shaken, tribal fusion buikdans nog wel.
Als je zin hebt om mee te doen, kom gerust af. Het is niet noodzakelijk dat je al lid bent van LETS, bedoeling is om er samen een leuke (en leerrijke en actieve en....) middag van te maken op zaterdag 26 februari in de Brug in Aalst. Laat maar iets weten of nodig jezelf en anderen uit.

vrijdag 4 februari 2011

More happy things

Wat maakt Sabby nu ies echt content?
 - telefoontjes van vrienden die mij doen lachen
 - zien dat mijne warmoes terug tot leven komt, zomaar ineens, het fenikseffect
 - de rabarber die al begint te schieten, der komt lente aan in mijnen hof!
 - grappige zwammekes
 - muziek
 - het lekkerste eten dat er is, zijne toast met postelein in soyaroom en pijnboompitjes
 - uitkijken naar de dansles van Kelly (waarover later meer)
 - de basis van de cob-oven maken en dromen van nog heel veel meer moois om te creëren.

Zoek maar de juiste foto bij het juiste contentementje :-)




donderdag 3 februari 2011

Buitenhonger

Wat doe je als de winter al te lang duurt en je te veel uren binnen zit voor een buitenmens én je je niet lekker in je vel voelt?
Eigenlijk zijn er dan enkele mogelijke antwoorden. Vrienden opzoeken is een optie, een dag buiten doorbrengen is een andere, of werken tot je erbij neervalt om je gedachten te verzetten? Of je laten inspireren en veel nieuwe ideeën opdoen...
OF.... een combinatie van dat alles.

Vandaag trok ik mijn stoute/stevige schoenen aan, een versleten broek, een oude trui en besloot een dagje te gaan mieren.
Geen werk voor 'mietjes' daar. Niet te bang zijn van vuile handen te krijgen, een boomstam op je schouders te tillen of te slepen met lava. Gewoon ervoor gaan!
Als kers op  de taart was er ook de ganse dag een stralend bijna-lente zonnetje aan de hemel. Het kon, naar omstandigheden, echt niet beter zijn.

Morgen doet misschien elke vezel in mijn lijf pijn (misschien ook niet) maar vandaag... voel ik dat ik Leef.
Ik vind het geweldig dat ik een beetje van mijn tijd, ziel en zweet mocht steken in de aanleg van een heuse food forrest in permacultuurstijl. Ik wou dat ik al foto's kon laten zien, want het is een fantastisch project en het ziet er ook geweldig mooi uit. Dat gaat wat geven als de lente ook wat groen in die structuren die we nu aanleggen tovert! Uiteraard heb ik weer wat ideetjes opgedaan om binnenkort ook aan de slag te gaan in mijn eigen tuintje.

Een foto van vandaag staat hieronder. Ik had mijn eigen camera niet mee... -komt dat tegen!- maar pauzeerde wel even met de camera van Heidelien en Stefano Pipi om een beetje impressies op te slaan.

Vandaag ontdekte ik (maar dat was eigenlijk niet nieuw) dat ik omgeven ben door geweldige mensen, dat ik écht een buitenmens ben en dat je er soms gewoon voor moet gaan, jezelf verheffen, om gelukkig te zijn.



zaterdag 29 januari 2011

Zon(dag)sopgang

Een van de mooiste momenten is dat waarop de nacht overgaat in de dag, vooral als dat kan met een streepje zon, brekend door de nog slapende hemel. De veilige sluier van de nacht verdampt en de dag breekt open... beloftevol vóór de dagelijkse routines, en het komt elke dag weer.

Al moet ik soms mijn best doen om nog voor mijn kroost op te staan... ze zijn er soms vroeg bij... ik word liefst wakker op mijn eentje. Rustig en op het gemak, met een tast thee en eventueel een streepje muziek. Zoals dit bijvoorbeeld....



Prettige zondag gewenst.

zondag 16 januari 2011

 Zalig, die zon, zelfs als je wéét dat de lente nog wel even op zich zal laten wachten.
Zalig ook, powernaps op zondag op de glijbaan met mijn gezicht badend in de stralen, helemaal opkikkerend.

En maar doen alsof het zelfs al zomer is, even vergeten dat ik nog 2 dikke fleece-truien aanheb. Maar het vogelgekwetter rondom mij, het zacht ruisen van de wind, het gescharrel van de kippen en gewoon weer BUITEN zijn... het geeft zoveel energie.

Het onvangbare blauw van de lucht vandaag is hetzelfde als in mijn dromen. Het geeft kracht, het genereert verlangen.
En toch neem ik wat groen van vorige jaar ook mee naar de toekomst. De stokroos heeft de sneeuw wonderwel overleefd en klautert weer recht tegen de door de zon opwarmende stenen.

De bevoorrechte observator, c'est moi.


zaterdag 15 januari 2011

Nieuw leven....


In mijnen hof.... op de rand van een paar gigantische molshopen.... sneeuwklokjes!
Wat fijn, bijna euforisch zelfs.... om weer nieuwe dingen in de tuin te ontdekken.
Love it.

en wikipedia zegt: "De bloem lijkt wit doch is feitelijk kleurloos. Een fijngeknepen bloemblad blijkt glashelder te zijn, doordat de luchtbelletjes tussen de bladcellen dan weggeperst zijn. Het is deze lucht die het invallende licht in alle richtingen weerkaatst, waardoor de mens het als wit waarneemt."
Ook fijn om weten.... met name de reden waarom het zo moeilijk is om scherp te stellen op de blaadjes  met de camera.

Fascinerende drankjes

Een aantal jaar geleden deed ik eens een kweek van waterkefir en maakte zo mijn eigen gezonde limonades. Om een of andere reden (ik weet niet precies meer waarom) ben ik daar toen mee gestopt en pas recent verkreeg ik via LETS kefirkorrels en ben ik opnieuw aan het brouwen.

Buiten zeer gezond, vind ik het erg erg fris en lekker -al moet je der naar het schijnt wat voor zijn- en uitermate fascinerend.

Kefir maken gaat namelijk over het aanschouwen van hoe een symbiose ontstaat tussen gist en bacteriën om zo tot een kiemvrije drank te komen. De lichtzure smaak zou ontstaan door zuren die wat op melkzuur lijken en dezelfde positieve eigenschappen hebben.

Dit proces aanschouwen kan heel plezant zijn. In de bokalen waarin ik de kefir maak zit constant leven en beweging, de rozijnen (of ander gedroogd fruit) dansen op en neer op de stijgende koolzuurbelletjes....

Meer info over waterkefir vind je oa hier.


donderdag 13 januari 2011

Ce que je veux....

Mijn hart is al in lentemodus, vooral na het horen van riedeltjes als dit. En hoe waar dat is :-)

De tijd vliegt.
Het is hier stillekes tegenwoordig. De onthaalkindjes worden allemaal in een ander nest gesoigneerd. Ik ben zelf nog op zoek naar werk (en mijzelf, haha)
Ik weet wat gedaan... eerst nog wat grote kuis houden. Binnenkort helemaal klaar om fris weer te beginnen aan een nieuw hoofdstuk.

Ik mis ze wel, mijn kleine pateekes. Al kan ik ook wel genieten van de herwonnen stilte in huis. Dat is echt al jaren geleden. Het voelt raar en goed, maar soms ook een beetje leeg.

Dit blog lijkt ook een beetje (te?) stil. Dat is enkel omdat de dagen te kort zijn. Maar naar 't schijnt zijn ze wel weer aan het lengen. Er is dus nog hoop, zeker als je dansend door het leven gaat...