zondag 27 maart 2011

Werken met wilg

Deze twee onderstaande dingen maakte ik op de laatste dag van de cursus 'werken met wilg'... Ik leerde intussen een koekewis maken, wilgenwissen weken, plooien, een heg planten, elfenzeteltjes vlechten, een takkenril maken en aanstampen, en nu dus ook sculpturen: een bol en een vlinder. (Een mand vlechten leerden de cursisten vorige week maar toen lag ik ziek in bed... dat haal ik binnenkort nog in)

Ik zou uiteraard dit soort dingen gewoon in de winkel kunnen halen, professioneler ineengezet waarschijnlijk. Want alles is te koop in de wereld. Met geld kan je alles bekomen -als je het hebt.
Maar talent en zelfontwikkeling, eigenwaarde,.... daar moet je zelf aan werken.
Ik ga mijzelf niet uitroepen tot getalenteerd wilgenvlechtsters, maar ik ben er wel erg mee bezig de laatste tijd: wat kan ik, wat leer ik graag, hoe voelt het te werken met verschillende materialen en hoe kan ik mijzelf daarin kwijt en hoe kan ik mijzelf ook vormgeven?

Heel boeiend om mee bezig te zijn. En helend,.... vooral voor 't hartje en de ziel.


Een nieuwsgierige nachtvlinder kwam eens kijken, totaal gedesoriënteerd, maar gelokt door de geur van het wilgensap waarschijnlijk, wat wij daar aan het uitspoken waren.

Geweldig vind ik het... vlinders bij dag en vlinders bij nacht. (Vorige week zag ik ook de eerste vlinders fladderen in onze tuin) Binnenkort hoop ik weer heel veel fladderend leven aan te treffen in onze tuin en daarbuiten, met mijn fototoestel in aanslag natuurlijk.


zaterdag 26 maart 2011

LETSKLETS



Onze LETSgroep is op dit moment te zien in "de zeeuw" op TV OOST en een aantal andere regionale zenders.
Wie zin krijgt om te letsen of het belang ervan inziet in het kader van ecologische/economische transitie.... laat je horen! Jullie weten intussen wel dat ik heel enthousiast ben ;-)


zaterdag 19 maart 2011

wilgenconstructie

Ik ben hier en daar wat curussen aan het volgen over het werken met wilg... vlechtwerken enzo, zowel voor binnen als voor buiten. Razend interessant is dat en wat voor schoon dingen je daar allemaal mee kan maken! Eens je een paar basisprincipes beet hebt is het ook helemaal niet moeilijk en ontzettend fijn om te doen.
Kijk maar eens hieronder voor een voorbeeldje van een 'kamp' waarvan ik zeker ben dat Mauro en Ubi het zouden appreciëren in onze tuin. Ik ben benieuwd wat dat gaat geven als die wilg weer helemaal begint te groeien en groenen, dat gaat zooooo knap zijn!


woensdag 16 maart 2011

Geweldig

Soms vallen dingen echt in hun plooi.
Bloggen is geweldig want door het bloggen leerde ik de nog geweldigere Kelly kennen, die ik dan weer kon overtuigen om bij het geweldige LETS aan te sluiten (hoewel ze daar zelf ook wel op  gekomen zou zijn ;-) ) waardoor ik deze geweldige hazelaarstruik in mijn tuin kon planten om er nadien een geweldige foto  van te nemen.
Fantastig toch.


Het gras aan de overkant...

...is waarschijnlijk wel groener en deftiger dan dat van mij, maar tant pis, ik trek mij daar niet te veel van aan. Ne gazon, ik zeg het u, is namelijk veel sneller gezaaid dan weer uitgedaan. Het probleem met gras is namelijk dat het gewoon niet weg wil. En als ik het dan weg wil stelt het mij voor een heuse uitdaging. Die ik aanging maar toch ook een stukje verloor, getuige daarvan de blein op mijn rechterhandpalm die mij daaraan herinnert elke keer als ik er wat te veel druk op zet.
Die gazon van mij die is er trouwens gekomen met het idee: 'kinderen hebben dat vandoen om op te spelen'. Ik weet niet waar en hoe ik dat in mijn hoofd gekregen heb, want tot dusver zijn mijn kinders niet te erg geïnteresseerd in grasspelen. (En ergens ben ik daar wel blij om, stel dat ze interesse zouden hebben in voetbal... nachtmerrie)
Wat hen dan weer wel interesseert is takken verzamelen (niet te vinden in een propere gazon), in bomen klimmen, beesten zoeken (allerlei).
Vandaar dus mijn plan om de graspartijen in de tuin handmatig af te plaggen. Lacht maar eens ja, ge moogt. Of komt ies helpen.
In de ronde cirkels komen binnenkort allemaal vlinderlokkende planten. De rand fabriceerde ik van snoeiafval dat hier nog lag. Want jawel, je hebt het al gemerkt, de lente is gearriveerd. Nog net niet officieel, maar toch. Genieten in het zonnetje is nu aan de orde. En alles terug groen zien worden.... zalig.
De tomaten die ik zaaide (binnen) zijn ook aan het uitkomen, de serre wordt stillaan terug op orde gezet.... ik ben er klaar voor.


Welkom lente.

dinsdag 8 maart 2011

Camera

Vandaag kwam er een cameraman langs om een en ander te filmen voor LETS. Yours truly mocht (moest!) den uitleg doen. Fijn was het wel, het samenzijn met de andere letsers, we hebben serieus wat afgelachen en ook de kindjes hebben zich goed geamuseerd. Als alles meezit komt de korte reportage eind van deze week op de TV. Een linkje volgt nog wel, als het resultaat niet te gênant is.
Feit is wel dat de cameraman heel enthousiast is over het LETS-concept en er nog een langere reportage over wil maken, en zo komt het dat komende zaterdag de camera opnieuw zal rollen voor nog een extra filmpje. Het is fijn als er zoveel interesse is en misschien kunnen we met zo een filmpje nog meer mensen kennis laten maken met LETS.


Na de opnames liet Dirk me zijn tent zien. Het ziet er langs buiten wat uit als een iglootje, en het is gemaakt van recuperatiematerialen, meer bepaald een oude deur, een oude regenpijp en wat rekkers. Over de structuur ging een groot stuk landbouwplastic en zo werd het aardedonker in de iglo. En dat was ook de bedoeling, want wat er toen gebeurde was wel speciaal. Als je dan IN die koepel zit en een klein gaatje maakt in het plastic, dan zit je als het ware in een camera obscura en zie je de werkelijkheid geprojecteerd in de binnenkant van de koepel. Omgekeerd dan wel. Je moet wel wat geduld hebben want het duurt een tijdje voor je ogen zich aangepast hebben in het donker en je de beelden kan zien. Wie genoeg geduld heeft om de ogen helemaal te laten wennen, ziet na een tijdje de beelden zelfs in kleur. Ik had mijn fototoestel mee dus kan je een idee geven van hoe het ongeveer was:


maandag 7 maart 2011

Back

Ohla,
Ik moet hier constateren dat ik al bijna een maand niets gepubliceerd heb. Maar zo gaat dat als je wil schrijven over je manier van leven.... Niet dat het hier één grote leegte en stilte is, wel integendeel. Ik ben met duizendenéén dingen tegelijk bezig. Kooklessen geven bijvoorbeeld, werk zoeken, de kindjes entertainen, manden en ander schoon gerief leren vlechten, buikdansen, potjes draaien, mijn tuin onderhouden, letsen en eindeloos veel goeie gesprekken voeren met de vriendinnen.
Het is eigenlijk zoveel dat ik niet eens zou weten waar ik moet beginnen.

Het meest publieke feit is dat er in het EVAmagazine een artikel en een recensie van mijn hand staan... Er werd dus wel degelijk nog geschreven, ook al was het hier op blog stilletjes. Er is in het interessantste kwartaalblad van de lage landen namelijk een nieuwe rubriek 'veggie voor spruitjes', waar ik dus voor schrijf. Heb je nog geen abonnement... zonde. Rept u! (de eerlijkheid gebied mij wel op te biechten dat ik voor dit project de mentale en literaire steun krijg van een heel toffe madam/ co-auteur)


En je hebt het misschien al gemerkt maar de dagen worden weer langer, de zon warmt  de tuintjes op, dus daar is ook nog werk aan de winkel. Veel werk aan de winkel in mijn geval. Dingen bedenken en plannen in mijn hoofd gaat namelijk sneller dan het uitvoeren, dat laatste zal een meerjarenplan worden. Maar toch, ook daar wil ik mij op smijten. Hopelijk een heel schone oogst van groenten en fruit binnenkort, maar uiteindelijk is het ook het plezier van in de aarde wroeten, de buitenlucht inademen en het vormgeven die me al veel voldoening geven.

Daarnaast zijn we met de letskern ook bezig aan het plannen voor een leuk feest op 9 april hier in Lebbeke (iedereen welkom trouwens) en komt men morgen filmen van de regionale TV, voor een programma over duurzaamheid. (ben heel curieus wat dat gaat geven)

Echt stilzitten doen we dus niet. Soms een beetje weinig misschien zelfs ;-)